02/08/2026
Sommige zondagen beginnen rustig… althans, dat denk je.
Vandaag had ik na lange tijd weer eens een vroege zondagdienst. Normaal gesproken een mooie dienst om wat achterstallige zaken weg te werken. Maar niets bleek minder waar. We vlogen letterlijk van de ene melding naar de andere.
En toen kwam er een melding die je als politieagent eigenlijk nooit verwacht: een paard was op de Afsluitdijk uit een paardentrailer gebroken. Het dier was gewond en bevond zich nog op de snelweg.
Met meerdere eenheden gingen we met spoed die kant op. Gelukkig stond het paard bij aankomst naast de trailer en kon het nog lopen. Omdat het verkeer achter ons inmiddels begon vast te lopen, besloten we het paard naar de parkeerplaats bij het Monument te begeleiden. Dat leek een klein stukje… maar achteraf bleek het toch zo’n 6,5 kilometer wandelen te zijn. Een ervaring die je niet snel vergeet!
Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats kwam er ook nog een onverwacht heldenmoment van een collega. Hij had die ochtend toevallig een zak worteltjes gekocht. Die kwamen nu wel héél goed van pas. Het paard liet de worteltjes zich zichtbaar goed smaken en kon zo even op adem komen na alle hectiek.
Dankzij de inzet van een dierenarts, een vervangende paardentrailer én de hulp van betrokken omstanders is alles gelukkig goed afgelopen. Aan iedereen die heeft geholpen: ontzettend bedankt!
Kortom: een wandeling van 6,5 kilometer met een paard over de Afsluitdijk… dat maken we niet elke dag mee.
Sommige diensten verlopen precies zoals je verwacht. En sommige zorgen voor een verhaal dat nog lang zal blijven hangen. Deze hoort absoluut in de boeken!
