22/08/2026
HOUTEN ONDER TOEZICHT. NU MOETEN WE DOORPAKKEN.
De gemeente is al een tijd met inwoners in gesprek over de vraag hoe we in Houten willen samenleven met nieuwkomers. Dat is goed. Luisteren naar inwoners hoort bij goed bestuur. Eerlijk: iets wat al jaren geleden gedaan had moeten worden, zeker met destijds (en nu) een coalitie die ‘de inwoner voortaan vooraan zet’.
Maar luisteren is niet hetzelfde als besluiten.
Er ligt inmiddels een coalitieakkoord. Daarin staat de richting: kleinschalige opvang, geen AZC en het uitvoeren van onze wettelijke taak. Houten heeft een opgave van 312 opvangplekken.
Maar waar is het uitvoeringsplan?
📍 Welke locaties?
👥 Hoeveel mensen per locatie?
📅 Wanneer komt welke plek beschikbaar?
➡️ Wat doen we in jaar 1, jaar 2 en daarna?
🏠 Hoe combineren we dit met de huisvesting van statushouders én de woningbouw voor Houtenaren?
Want precies daar gaat het de afgelopen jaren mis: goede bedoelingen en mooie woorden, maar te weinig concrete stappen en te weinig tempo. Een coalitie die het overlaat aan het college…
En nu staat Houten onder toezicht.
Dat zou een wake-upcall moeten zijn.
D66 Houten kiest voor een praktische lijn: niet blijven hangen in het debat óf we iets moeten doen, maar duidelijk maken hoe we het gaan doen. Menselijk, beheersbaar en met oog voor de zorgen van inwoners.
Dus college: benut het participatietraject, luister naar de uitkomsten en kom daarna direct met een concreet uitvoeringsplan. Nog voor de herfstvakantie!
Geen nieuwe verkenning.
Geen algemeen verhaal.
Maar locaties, aantallen en data.
Zodat Houten zélf de regie houdt, in plaats van dat Den Haag die uiteindelijk moet overnemen.
Niet afwachten. Niet wegduiken.
Wel verantwoordelijkheid nemen en doorpakken. 💚