Coalitie Veiligheid

Coalitie Veiligheid De Coalitie voor Veiligheid is een samenwerkingsverband van bonden en organisaties die zich inzetten

De Coalitie voor Veiligheid (CvV) is een samenwerkingsverband van bonden en organisaties die zich inzetten voor veiligheid. De veiligheidscoalitie vertegenwoordigt onder meer defensie, Openbaar Ministerie, brandweer, politie en gemeentelijke handhavers. Meer informatie leest u op de websites van de aangesloten bonden: ACP, ANPV, VMHP, NOV, VBM, NCF, LOPV, KVMO, Juvox, BBTV, VBV, BOA-ACP

CVV: SNELLE VACCINATIE HULPVERLENERS NODIG, HANDHAVING STAAT OP HET SPELDe Coalitie voor Veiligheid (CvV) vindt dat de (...
03/02/2021

CVV: SNELLE VACCINATIE HULPVERLENERS NODIG, HANDHAVING STAAT OP HET SPEL

De Coalitie voor Veiligheid (CvV) vindt dat de (operationele) beroepsgroepen in de veiligheidssector op een zo kort mogelijke termijn gevaccineerd moeten worden. Spanningen in de samenleving lopen op en kwamen bij het instellen van de avondklok tot uitbarsting. Hierbij werd niet alleen de hulp ingeroepen van de politie, maar ook die van onder meer de BOA’s, de brandweer en pelotons van de Koninklijke Marachaussee.
Hulpverleners krijgen hier in toenemende mate mee te maken, met alle daarbij behorende risico’s voor hun gezondheid. Er is niet alleen de kans op besmetting met corona, maar ook eventueel langdurige uitval – terwijl openbare orde en veiligheid al zwaar onder druk staat en worden mogelijk niet meer handhaafbaar. Daarnaast is er het risico dat een deel van de hulpverleners zelf een superverspreider wordt.

Risico (operationele) veiligheidsprofessionals

De CvV wijst erop dat professionals in de veiligheidssector in hun dagelijks werk grote risico’s nemen. Politiemensen en BOA's krijgen te maken met burgers die later besmet blijken te zijn met het coronavirus. De aard van hun werk zorgt ervoor dat afstand houden lang niet altijd mogelijk is.

Ook bij de (vrijwillige) brandweer en binnen de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) zijn er collega’s die zich ernstige zorgen maken over hun veiligheid en gezondheid. Binnen de DJI wonen en werken gedetineerden, Penitentiare Inrichtingswerkers en overige medewerkers verplicht in kleine afgesloten ruimtes. De kans op een uitbraak van het coronavirus is zeer groot en er heeft inmiddels meerdere keren een uitbraak plaatsgevonden. De oplossing op dat moment, iedereen in quarantaine, is niet meer dan ‘actie op reactie’.

Brandweermensen staan soms (letterlijk) in de vuurlinie bij het bestrijden van ernstige calamiteiten. Naast het blussen van vuur worden ook levensreddende handelingen uitgevoerd, zoals reanimaties, het redden van mensen bij aanrijdingen, branden en dergelijke. Daarbij is er geen tijd om na te denken of een slachtoffer wel of geen coronavirus onder de leden heeft. Er dient snel en slagvaardig opgetreden te worden. Dat is wat de burger mag verwachten en op kan én mag rekenen. Ook in deze coronacrisis.

Het wordt dan ook hoog tijd dat deze beroepsgroepen nà de zorgmedewerkers op een zo kort mogelijke termijn worden gevaccineerd.

> Lees de brief aan demissionair minister-president Rutte

De Coalitie voor Veiligheid feliciteert Marc de Natris van harte met zijn Koninklijke onderscheiding Ridder in de Orde v...
16/11/2020

De Coalitie voor Veiligheid feliciteert Marc de Natris van harte met zijn Koninklijke onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Op woensdag 11 november heeft het erelid van de KVMO en de oud-voorzitter van de KVMO en GOV|MHB, KTZ b.d. Marc de Natris, een Koninklijke onderscheiding mogen ontvangen voor zijn langdurige inzet voor de belangenbehartiging van het defensiepersoneel en de leden van de KVMO en GOV|MHB in het bijzond...

Onze vitale overheidssectoren kraken en piepen reeds daar er sprake is van duizenden vacatures. We kunnen deze werknemer...
05/10/2020

Onze vitale overheidssectoren kraken en piepen reeds daar er sprake is van duizenden vacatures. We kunnen deze werknemers dus domweg al niet meer missen. We hebben ze hard nodig om Nederland draaiende te houden. Het kabinetsbeleid is dus niet bijzonder naïef of een beetje dom. Dit kabinet speelt met vuur. Een oud gezegde is ‘de kosten gaan voor de baten uit’. Het kabinet heeft in de Rijksbegroting 2021 een duidelijke boodschap afgegeven: er wordt niet geïnvesteerd in de professionals die ‘ons allemaal’ door de tweede Corona-golf heen moeten helpen.

https://www.coalitievoorveiligheid.nl/nieuws/ik-doe-nog-mee/

Zagen aan stoelpoten politie en krijgsmacht is niet zonder risicoDoor Gerrit van de Kamp, voorzitter Coalitie voor Veili...
28/07/2020

Zagen aan stoelpoten politie en krijgsmacht is niet zonder risico

Door Gerrit van de Kamp, voorzitter Coalitie voor Veiligheid

Het is onvoorstelbaar hoe lichtzinnig we omspringen met veiligheid in een samenleving die steeds meer onder hoogspanning komt te staan. Nooit eerder maakte ik mee hoe het functioneren van de politie over de volle breedte ter discussie werd gesteld. Veelal zonder weging van de feiten of enige distantie. Dit gebeurde begin deze zomer, in dezelfde weken waarin het kabinet toezeggingen aan de NAVO introk. Bij mij rijst dan ook de vraag: beseffen media, politiek en de burger zich wel wat hiermee te grabbel wordt gegooid?
In alle tumult van demonstraties over racisme, coronamaatregelen en boerenprotesten zouden we bijna vergeten waarvoor we een politie hebben. De politie schept orde waar chaos dreigt. De politie handhaaft de wet en voorkomt daarmee wetteloosheid. Dat er altijd ruimte is voor verbetering, staat buiten kijf. Maar weet wat je aanricht als je de gehele organisatie ter discussie stelt, inclusief haar geweldsmandaat en de mensen die uitvoering geven aan het werk.

Geruisloos, maar eveneens schadelijk, werd onlangs door minister van Defensie Bijleveld meegedeeld dat het kabinet niet gaat voldoen aan de afspraak om met het defensiebudget richting de 2% van het BNP te groeien. Met de oprichting van de NAVO sprak een groep landen 70 jaar geleden af dat een aanval op de een voortaan gelijk zou staan aan een aanval op ons allen. Als we dat voornemen serieus nemen en als we onze eigen vrijheid en veiligheid serieus nemen, dan zullen we moeten gaan inbrengen wat we beloofd hebben. In Duitsland leidde het niet-halen van de NAVO-norm er al toe dat de Amerikaanse president Trump zijn soldaten uit het land terugtrok. We zijn dus gewaarschuwd.
Op een of andere manier lijken we in Nederland te denken dat een krijgsmacht niet echt nodig is. Dat we in Europa immuun zijn voor oorlogen en conflict. Maar je hoeft maar naar voormalig Joegoslavië in de jaren ’90 te kijken of naar Oekraïne in het afgelopen decennium en je weet dat het ook op ons continent nog steeds goed fout kan gaan. Om nog maar te zwijgen van conflicten buiten Europa, die ook hier worden gevoeld, en de noodzaak van het beschermen van wereldwijde handel. Het nieuwe excuus van Nederland is dat er geen geld is voor defensie vanwege de hoge corona-uitgaven. Maar slaat dat virus niet wereldwijd toe? Wat stelt de NAVO nog voor als alle landen die erin zitten vanwege corona het bijltje erbij neergooien?

Of het nu om de politie of defensie gaat: het is wrang dat meestal pas duidelijk wordt wat we hebben verspeeld als de nood aan de man is en blijkt dat er geen of nauwelijks meer een beroep op onze veiligheidsdiensten kan worden gedaan. Er is een economische storm op komst, die mogelijk gepaard gaat met grote onrust. Zo’n moment zou dus wel eens dichterbij kunnen zijn dan menigeen nu denkt.

Zorgen dat mensen die structureel overwerken op de been blijven“Officieren van Justitie en rechters werken al structuree...
16/06/2020

Zorgen dat mensen die structureel overwerken op de been blijven

“Officieren van Justitie en rechters werken al structureel over. Als je normaliter ’s avonds de zittingen voorbereidt, hoe moet dat dan als zittingen in de avond worden gepland?”, zegt Rickert Ahling. Hij is informatieofficier van justitie bij het Functioneel Parket (én waarnemend voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak, de NVvR). In dit interview vertelt hij hoe hij en zijn collega’s omgaan met thuiswerken, plannen en werkdruk in tijden van Covid-19.

Rickert weet zelfs als geen ander hoe het werk door covid-19 is veranderd. Hij is sinds kort niet meer alleen informatieofficier van justitie en als waarnemend voorzitter, maar ook tijdelijk crècheleider en leerkracht. Rickert: "Het heeft iets magisch. Als de telefoon van papa gaat worden er boeven gevangen. Mijn meisjes zijn inmiddels zo gewend dat ze stil moeten zijn als de politie belt. Dat was altijd al zo. Maar de afgelopen periode ging de telefoon echt non-stop."

Door de ‘intelligente lockdown’ moeten meer mensen een beroep doen op de overheid voor financiële ondersteuning. Helaas zijn er ook mensen die daar misbruik van maken, dus wordt op risico’s van fraude en witwassen meer dan ooit gelet. Voor Rickert als informatieofficier is de aard van het werk dan ook niet veranderd. Maar doordat alles online moet gebeuren, is het wel omslachtiger. "Normaliter ga je aan tafel zitten, zeker als het om gevoelige informatie gaat. Dat kan nu niet. Dus duren vergaderingen langer en praat je in een geheimtaal van afkortingen."

De NVvR heeft in deze tijden een dubbelrol. Aan de ene kant is het een vakvereniging van rechters en officieren van justitie, die voor de mensen opkomt. Aan de andere kant is het een beroepsvereniging die meehelpt om te waken over de rechtsstaat. Rickert: "Het recht gaat natuurlijk gewoon door; met of zonder COVID-19. Met veel idealisme en overtuiging werken we daar dag en nacht aan. En als vakvereniging wil je wel zorgen dat de mensen, die al structureel overwerken, op de been blijven. Want als je in de avond normaliter je zittingen voorbereidt, wanneer moet je dat gaan doen als de zittingen in de avond worden gepland? Balans is onze boodschap continu hierin geweest."

Zoals bij veel mensen vond ook Rickert het wennen om werk en privé goed samen te laten gaan. "Soms heb je het gevoel dat je het nergens goed genoeg doet. Maar het is ook mooi om te zien hoe veerkrachtig we allemaal zijn. En natuurlijk neem ik dan op halverwege een kinderliedje. Want vaak kan ik met een kort antwoord een opsporingsteam weer een enorme stap verder helpen in hun opsporing. Daar doe ik het voor. En dan was het voor mijn meisjes natuurlijk ongelooflijk spannend om te weten hoeveel boeven er vandaag weer gevangen zijn”.

‘Veiligheidsregio’s bedenken hun eigen regels en de voorschriften zijn niet eensluidend. Dit is in onze ogen niet uitleg...
28/05/2020

‘Veiligheidsregio’s bedenken hun eigen regels en de voorschriften zijn niet eensluidend. Dit is in onze ogen niet uitlegbaar en onbegrijpelijk voor de burger’, dat heeft de Coalitie voor Veiligheid (CvV) per brief laten weten aan de voorzitter van het Veiligheidsberaad Bruls. Als samenwerkingsverband van 15 veiligheidsorganisaties wijst de CvV erop dat brandweermensen en BOA’s de dupe worden van deze willekeur.

Lees het artikel in het AD
https://www.ad.nl/binnenland/felle-kritiek-vakbonden-op-willekeurige-en-onbegrijpelijke-coronaregels~a79292f4/?utm_source=twitter&utm_medium=social&utm_campaign=socialsharing_web

Of de brief op de website van de Coalitie voor Veiligheid
https://www.coalitievoorveiligheid.nl/nieuws/willekeur-veiligheidsregios-nadelig-voor-brandweermensen-en-boas/

Douanier Eelke Renkema vertelt over werken tijdens de coronacrisis.'Er is door de werkgever met beschermingsmiddelen goe...
06/05/2020

Douanier Eelke Renkema vertelt over werken tijdens de coronacrisis.
'Er is door de werkgever met beschermingsmiddelen goed ingespeeld op de situatie. Maar als je bij een controle bij een bedrijf vragen gaat stellen, als je monsters neemt of goederen opneemt- dan blijkt dat die anderhalve meter echt een probleem.'

Interview met douanier Eelke Renkema over hoe het werk tijdens de coronaperiode anders wordt uitgevoerd. Gefilmd in Friesland, op afstand, op 1 mei 2020.

CvV wil nationaal fonds voor veteranen en andere veiligheidsprofessionals met PTSSDe Coalitie voor Veiligheid (CvV) wil ...
05/05/2020

CvV wil nationaal fonds voor veteranen en andere veiligheidsprofessionals met PTSS

De Coalitie voor Veiligheid (CvV) wil dat werknemers bij politie-, brandweer-, handhaving, zorg, DJI, douane- en defensie kunnen rekenen op steun wanneer zij een beroepsziekte als posttraumatische stress (PTSS) of lichamelijk letsel oplopen. Te vaak is het nog onzeker of zij die steun krijgen. Bovendien komt steun vrijwel in alle gevallen van hun werkgever, terwijl deze veiligheidsprofessionals zich hebben ingezet voor de Nederlandse samenleving. Het lijkt de CvV daarom goed als er een Nationaal Fonds Ereschuld komt.

In de maand april was er veel media-aandacht voor politie-, brandweer-, zorg- en defensiepersoneel. Deze veiligheidsprofessionals staan telkens voorop wanneer het erop aankomt. Zij staan er voor onze vrijheid en veiligheid. Maar raken zij daardoor lichamelijk of psychologisch gewond, dan laat hun werkgever, onze overheid, hen nog regelmatig in de kou staan. Ze krijgen niet vanzelfsprekend de ondersteuning die zij zouden mogen verwachten.
Zo zei de Nationale Ombudsman dat veteranen die tijdens een oorlog of vredesmissie lichamelijke of psychische schade hebben opgelopen, veel te lang moeten wachten voordat het ministerie van Defensie daar iets mee doet. Na een onderzoek naar de behandelingsduur stelde hij vast dat de procedure soms zelfs bewust wordt vertraagd.
Minister Grapperhaus van Justitie en Veiligheid gaf onlangs aan dat de politie voortaan ruimhartiger zal omgaan met agenten die door hun werk een beroepsziekte als PTSS hebben gekregen. Dit omdat de afgelopen jaren getraumatiseerde agenten een lange strijd hebben moeten voeren om erkenning, hulp of een schadevergoeding te krijgen. De getroffen agenten moeten voortaan sneller en eenvoudiger ondersteuning krijgen.

PTSS

Vandaag de dag is het algemeen bekend dat veel mensen na een schokkende gebeurtenis gedurende een korte tijd last hebben van PTSS-klachten. Dit is een normale reactie. Gelukkig geldt voor de meeste mensen dat zij met steun van hun familie en/of omgeving de schokkende gebeurtenis een plaats kunnen geven en deze goed kan verwerken. Uit onderzoek is gebleken dat voor ongeveer 10% van de mensen geldt dat zij het helaas geen plaats kunnen geven met als gevolg dat bij hen PTSS ontwikkelt.

Positieve verandering

Er is de laatste jaren veel geïnvesteerd en in positieve zin veranderd op het gebied van zorg en nazorg na een traumatische ervaring. Daarnaast zijn de kennis en behandeling van PTSS de afgelopen jaren aanzienlijk verbeterd, waardoor de kans op blijvende PTSS-schade beduidend is afgenomen. Desondanks valt PTSS ook in de toekomst niet altijd te voorkomen en zijn voor veel frontliniemedewerkers en veteranen de toegenomen kennis en nieuwe behandelingsmethodes te laat gekomen.
Als PTSS wordt geconstateerd, vindt veelal een financiële compensatie plaats door de werkgever. De CvV is het met de constatering van de Nationale Ombudsman en minister Grapperhaus eens dat de (na)zorg voor frontliniemedewerkers waarbij PTSS is geconstateerd beter moet en kan. Want ook de CvV constateert dat de werkgever regelmatig wegloopt voor zijn (financiële) verantwoordelijkheid als het gaat om medewerkers met PTSS. Dit laatste is vaak ingegeven doordat de sectoren waarin de frontliniemedewerkers werkzaam zijn zelf moeten opdraaien voor de kosten en zij hun budget maar één keer uit kunnen geven.

Ereschuld

Voor al onze professionals in de veiligheid geldt dat zij in de ‘frontlinie’ staan ten behoeve van onze samenleving. Hun werkzaamheden kunnen ertoe leiden dat zij blijvend schade oplopen. Het is dan ook vreemd dat het defensiebudget, politiebudget enz. wordt belast met de PTSS compensatiekosten die het gevolg zijn van de inzet in de ‘frontlinie’ ten behoeve van onze samenleving. De budgetten zijn namelijk bedoeld om de frontlinie werkzaamheden uit te kunnen voeren en niet om de ereschuld van onze samenleving aan onze ‘frontlinie’ hulpverleners en veteranen af te kopen.

Een nationaal fonds

Het past niet dat de afzonderlijke ministeries voor deze kosten moeten opdraaien. De CVV is van mening dat er een Nationaal Fonds Ereschuld moet worden opgericht. Een Fonds waar politie-, boa-, brandweer-, zorg-, DJI-, douane- en defensiepersoneel op terug moeten kunnen vallen, als zij door toedoen van hun werkzaamheden lichamelijk en/of psychisch gewond zijn geraakt en de gevolgen daarvan, veelal hun hele leven lang, dagelijks ervaren. Een fonds waar zij aanspraak op kunnen maken of ‘in the line of duty’-werk nu in binnen- of buitenland was, tijdens inzet of bij uitzending(en).
Wij roepen, in navolging van de oproep die onze vicevoorzitter in februari 2016 heeft gedaan, de politiek nogmaals op om snel een nationaal ereschuld fonds in te stellen waaruit de PTSS-zorgkosten kunnen worden betaald. Het budget van de afzonderlijke ministeries kan dan gebruikt worden waarvoor het is bedoeld: dat onze professionals goed opgeleid met voldoende en juiste middelen hun werkzaamheden voor de samenleving zo veilig als mogelijk kunnen verrichten. Zeker ook met het oog op de intensieve coronacrisis, waarin van deze beroepsgroepen veel wordt gevraagd, is het belangrijk dat dit nationaal fonds er snel komt.

“Het is moeilijk dat je tijdens deze coronacrisis geen troostende schouder kan bieden” Thierry Coree werkt sinds 2013 bi...
01/05/2020

“Het is moeilijk dat je tijdens deze coronacrisis geen troostende schouder kan bieden”

Thierry Coree werkt sinds 2013 bij de vrijwillige politie basisteam Vechtdal. In het dagelijkse leven heeft hij samen met zijn broertje een onderneming op het gebied van VIP-vervoer. Ze hebben in totaal 22 mensen in dienst, die nu door de coronacrisis allemaal thuis zitten. “Gelukkig hebben we een redelijk goede buffer, maar dit moet niet nog een half jaar duren, anders wordt het een erg penibele situatie, aldus Thierry.

Zijn politiewerk zorgt voor de nodige afleiding. “Toen de eerste coronamaatregelen werden aangekondigd en ik door kreeg dat dit alles nog wel even zou duren heb ik meteen onze planner en teamchef een appje gestuurd dat ik zeker bereid was om extra diensten te draaien wanneer dit nodig zou zijn. Het is nu nog niet nodig geweest, maar dan weten ze in ieder geval dat ik paraat sta.”

Thierry ziet tijdens zijn diensten dat het coronavirus zorgt voor een kentering in het gedrag van burgers naar de politie toe. “Ik had de laatste jaren het idee dat de maatschappij wat aan het verharden was, maar de mensen in ons gebied zijn meer begripvol en tonen hun dankbaarheid. Je ziet dat ze de noodzaak begrijpen van een intelligente lockdown.

Het lijkt ook wel of mensen het lastiger vinden om de politie te bellen, ze willen niet zeuren. Zo was er een meneer die door overlast in de straat echt niet kon slapen, toen hij de melding deed bleef hij zich maar verontschuldigen, terwijl het heel begrijpelijk is dat hij onze hulp inschakelt. Het aantal meldingen van overlast is überhaupt flink gestegen, wat ook wel weer logisch is. Mensen worden onverdraagzamer als ze zoveel thuis zitten en zich gaan vervelen.

Andere meldingen zoals verkeersongevallen nemen nu juist heel erg af, al zijn er natuurlijk altijd nog mensen die ook nu niet goed uitkijken. Zo was er laatst een auto over de kop geslagen tegen een boom aan. De bestuurder, die flink onder invloed was, kwam er zonder klerenscheuren vanaf. Hij moet echt een engeltje op zijn schouder hebben gehad, want zijn auto was total loss.

Thierry geeft aan dat het werken in coronatijd niet altijd even makkelijk is. “Het is lastig dat we nu letterlijk en figuurlijk meer afstand van de mensen moeten nemen. Als politieman ben je er ook om mensen te troosten tijdens heftige situaties, even die arm om iemand heen slaan en een schouder bieden om op te huilen, helaas is dat nu niet mogelijk. Ik kijk uit naar de dag dat dit wel weer mag.”

Beperkingen en toegenomen werkdruk bij de Justitiële InstellingenDoor: Justitievakbond JuvoxOok in het gevangeniswezen i...
27/04/2020

Beperkingen en toegenomen werkdruk bij de Justitiële Instellingen

Door: Justitievakbond Juvox

Ook in het gevangeniswezen is door corona nog maar beperkt contact mogelijk. Dat heeft gevolgen voor de gedetineerden en de medewerkers van de Dienst Justitiële Inrichtingen die daar hun werk doen. Casemanager Gerard Reinders vertelt over wat het voor hem betekent en voor de Penitentiaire Inrichtingswerkers (PIW’ers), die er behoorlijk wat werk bij hebben gekregen.

Als casemanager werkt Gerard aan detentie en re-integratieprocessen. Doel is om gedetineerden (gefaseerd) terug te laten keren in de samenleving. Naar aanleiding van een reclasseringsrapport wordt een plan gemaakt, waarmee de gedetineerde zich kan ontwikkelen en op zijn of haar terugkomst kan voorbereiden. PIW’ers hebben een mentorrol en begeleiden de gedetineerden daarin.

Door corona zijn alle verloven voor gedetineerden ingetrokken of stopgezet. Ook is het niet mogelijk voor gedetineerden om naar een lichter regime te worden overgeplaatst ook al komen ze daar voor in aanmerking. Het enige wat mogelijk is voor een gedetineerde om de inrichting te verlaten is met ontslag of start van het penitentiair programma (PP): de enkelband. Gerard vertelt: “Ook hierbij moet ik zeggen dat een gedetineerde alleen met de enkelband naar buiten gaat als hij gegarandeerd werk heeft. Hij is namelijk verplicht om 26 uur per week te werken. Is een bedrijf gesloten, dan gaat hij niet met PP. Je kunt je dus wel voorstellen dat gedetineerden erg veel vragen hebben, frustraties hebben en zorgen hebben voor thuis.”

Normaal gesproken ging Gerard dagelijks naar een inrichting. Nu nog maar een enkele keer per week en niet verder dan het voorgebouw. Casemanagers worden als eventuele bron van besmetting gezien. “Gedetineerden hebben erg veel vragen, frustraties en zorgen voor thuis. Onder normale omstandigheden kon ik daarover met hen in gesprek. Nu moet dat telefonisch.” Laatst had Gerard een slechtnieuwsgesprek met een gedetineerde. Ook weer via de telefoon. “Gevolg was dat de hoorn erop werd gegooid. Mijn conclusie: dat werkte dus niet. Als casemanager is een belangrijk deel van je werk, namelijk het contact met de gedetineerden, weggevallen en dat is een vreemde gewaarwording.”

Voor het contact met gedetineerden is Gerard nu veelal afhankelijk van de PIW’ers die samen met de medische dienst nog wel op de afdeling staan. Heeft Gerard een beschikking, zoals een afwijzing van een detentiefasering, dan moet een PIW’er die overhandigen aan de gedetineerde. “Dat betekent dat zij in gesprek mogen met de gedetineerden die een afwijzing hebben gekregen, maar ook te maken krijgen met die boze meneer die de hoorn erop gooide omdat het hem niet aanstond wat er tegen hem gezegd werd.” Maar de PIW’ers moeten nu ook al het papierwerk van de casemanagers printen, laten tekenen door gedetineerden en vervolgens weer inscannen en doormailen. “En dat allemaal bovenop hun normale taken.

PIW’ers krijgen te maken met spanningen op de afdeling, gedetineerden die het niet meer zien zitten, gedetineerden die proberen een opstand uit te lokken. Gedetineerden die boos worden omdat een telefoon stuk gaat en iedereen wil bellen met het thuisfront. Ook mogen ze alles rondom het skypen begeleiden, wat nu ingezet wordt vanwege de corona-maatregelen. Niet alleen de casemanagers, ook de reclassering (uitzonderingen daargelaten), bibliotheek, interventietrainers: ze zijn nu allemaal afhankelijk van de inzet van PIW’ers om zaken voor hen waar te nemen en te regelen. Vanaf deze positie maak ik ze als casemanager een groot compliment.

Sergeant Remco: 'Gewend om zoveel mogelijk te bereiken met weinig middelen’Meer dan tweehonderd verplegers, artsen, plan...
14/04/2020

Sergeant Remco: 'Gewend om zoveel mogelijk te bereiken met weinig middelen’

Meer dan tweehonderd verplegers, artsen, planners en ondersteuners van Defensie verruilden hun normale werkzaamheden voor de strijd tegen het corona-virus. Sergeant eerste klas Remco S. is één van hen. Normaal werkt hij op de Generaal Spoorkazerne in Ermelo. Nu wordt hij ingezet in het Radboud Ziekenhuis (Radboudumc) in Nijmegen.

“Ik ben Algemeen Militair Verpleegkundige. Het 400 Geneeskundig Bataljon heeft een x-aantal militair verpleegkundigen gereed voor inzet van een ‘Role 2’ hospitaal. Dat betekent eigenlijk gewoon een volledig veldhospitaal.

Wij zijn 30 maart in het Radboud Ziekenhuis begonnen met twaalf mensen: twee militair artsen en tien verpleegkundigen, maar die zijn niet allemaal van 400 Gnkbat, ook van andere eenheden. Wij zijn aangewezen vanuit het Territoriaal Operatiecentrum (TOC) van Defensie.

In het Radboud Ziekenhuis draai ik nu volledig mee als gediplomeerd verpleegkundige. Ik werk op een afdeling met patiënten van wie bewezen is dat ze het corona-virus hebben. De meeste patiënten op deze afdeling hebben al een verslechterde weerstand door een andere ziekte.”

Hoe is dit voor jou persoonlijk?

“Ik ben blij dat ik iets kan doen. Ik ben maar een bouwsteen in een heel huis, maar ik kan zeker mijn aandeel leveren. Corona eindigt levens, op onze afdeling al helemaal. Ik zit 21 jaar in dienst en ben uitgezonden geweest naar voormalig Joegoslavië, Irak en Afghanistan, ook in een medische setting. Daardoor heb ik wel wat meer eelt op mijn ziel.”

Er is nu veel waardering uit de maatschappij. Wat betekent dat?

“Natuurlijk is het heel positief dat iedereen meedoet met applaudisseren, maar alle vitale beroepen die nu de ‘redders’ zijn, daar is de afgelopen jaren wel erg veel op bezuinigd. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat als deze ellendige periode voorbij is. Gaan we dan door zoals we bezig waren vóór de corona-crisis, of hebben we er dan iets van geleerd? Defensie heeft niet veel medisch personeel meer over om in te zetten. Bij 400 Geneeskundig bataljon hadden we ooit 730 verpleegkundigen. Dat is nu méér dan gehalveerd.”

Adres

Leusden-Centrum

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Coalitie Veiligheid nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Organisatie

Stuur een bericht naar Coalitie Veiligheid:

Delen