02/06/2026
Soms zit verbondenheid in een klein gebaar, met een grote betekenis.
Onlangs kregen wij bericht van de weduwe van een Nieuw-Guinea veteraan.
Zij beschikte over twee tribunekaarten voor de Nationale Veteranendag in Den Haag, maar kon daar onverwacht geen gebruik van maken.
Het zou zonde zijn als deze bijzondere kaarten ongebruikt zouden blijven.
Na een oproep kwamen wij in contact met een Dutchbat I-veteraan van de Bravo-compagnie van het 11e Infanteriebataljon Luchtmobiele Brigade. Hij maakte deel uit van de eerste lichting van het Nederlandse VN-bataljon dat in 1994 werd uitgezonden naar Bosnië-Herzegovina.
Hij wilde graag samen met zijn gezin aanwezig zijn tijdens de Nationale Veteranendag, maar kwam kaarten tekort.
Dankzij de mooie geste van de weduwe konden de kaarten alsnog een prachtige bestemming krijgen.
Voor ons is dit veel meer dan het doorgeven van een paar toegangskaarten.
Het laat zien hoe bijzonder de veteranengemeenschap is.
Een weduwe van een Nieuw-Guinea veteraan en een Dutchbat-veteraan uit Bosnië; twee verschillende generaties, twee verschillende missies, maar verbonden door dezelfde waarden, ervaringen en het gevoel van kameraadschap.
Juist dit soort momenten raken ons.
Het in contact brengen van mensen die elkaar anders misschien nooit hadden ontmoet, maar die elkaar direct begrijpen, geeft een warm gevoel.
Het laat zien dat de verbondenheid tussen veteranen en hun thuisfront nog altijd springlevend is.
Leeftijd maakt niet uit.
De missie maakt niet uit.
Wat telt, is de onderlinge band.
"De missie is wat ons verbindt"
