Rouwcafé Tiel

28/01/2023

In de sfeervol ruimte van het Toon Hermans Huis kwamen wij deze week weer bij elkaar. Het onderwerp deze keer was; welke invloed heeft rouw op onze fysieke gesteldheid?
Naast heftige emotionele reacties kan het rouwen ook van grote invloed zijn op ons immuunsysteem, dit lijkt een open deur, maar wordt nog wel eens over het hoofd gezien, ook door de medische wereld. Zo kunnen diverse lichamelijke klachten, zoals; onverklaarbare spierpijn, misselijkheid, duizeligheid, gebrek aan eetlust, hoofdpijn en het gevoel van voortdurende vermoeidheid o.a. naar boven komen. Meestal blijkt er lichamelijk niets aan de hand te zijn, gelukkig, maar toch kan het het gevoel van verdriet en eenzaamheid vergroten, omdat de buitenwereld het niet altijd begrijpt of ook omdat je het zelf niet altijd wilt uiten of de ander wilt belasten met jouw sores.
We deelden onze ervaringen met elkaar en dit bracht weer sterk naar voren dat het zo fijn is om binnen de vertrouwde omgeving van het rouw café, elkaar wel te kunnen aanvoelen, herkenning te vinden en respect vol te luisteren naar wat ieder op persoonlijke wijze doormaakt tijdens een rouwproces.

13/01/2023

Woensdag 11 januari zijn we weer voor de eerste keer bij elkaar gekomen, op onze nieuwe locatie in het Toon Hermans Huis in Tiel. Een prachtige locatie, vlakbij het station. We hebben een toost uitgebracht voor een goed en gezond 2023, en ook om de nieuwe voorzitter van onze stichting te verwelkomen, namelijk Jacqueline Anderson. Zij neemt het stokje over van Marja Oosterman. Annemiek Dubbelman en Theo Binneweg blijven secretaris en penningmeester. Frans Netelbeek heeft zich ontpopt tot administratieve duizendpoot, wat een super fijne aanvulling is in het bestuur.
Esther Zondag, 1 van onze vrijwilligers, organiseert dit jaar weer 4 wandelingen, te weten 12 februari, 2 april, 25 juni en 29 oktober, waarvoor u van harte bent uitgenodigd. U kunt zich bij haar aanmelden. We hopen dat bij onze volgende bijeenkomst, 25 januari, na behoorlijk ziek geweest te zijn geweest, onze Thea weer aanwezig kan zijn. Zien wij u dan ook?

07/01/2023

https://www.youtube.com/watch?v=EViU3apWhvQ&feature=youtu.be

Het jaar 2022 hebben we afgesloten onder begeleiding van Patricia Thijs, en voor de laatste maal in de Tearoom van de Vier Gravinnen.
Vanaf woensdag 11 januari is iedereen welkom in het gebouw van het Toon Hermans Huis in Tiel. Dit voormalige kerkgebouw is op loopafstand van het station gevestigd en dus nog gemakkelijker te bereiken. U vindt ons op de woensdagochtend vanaf 09.45 uur in de Doctor Schaepmanstraat 23, 4001 CV in Tiel. Voor de juiste data kunt u terecht op onze website www.rouwcafe-tiel.nl
We mochten de sfeer op 27 december jongstleden proeven bij het kerstdiner dat door Rotary Tiel is georganiseerd. Zien wij u ook aanstaande woensdag?

sponsoren IBAN NL 49 INGB 0009 6771 19

18/12/2022

Op 27 december is er in het Toon Hermans Huis in Tiel een Open Kersttafel. Deze sfeervolle avond is bedoeld voor mensen die in het bijzonder in de Kerstperiode om welke reden of oorzaak dan ook behoefte hebben aan een gezellige avond met gelijkgestemden.
Naast een aantal vaste bezoekers van het Rouwcafé Tiel hebben zich inmiddels ook al mensen via andere organisaties aangemeld.

Karin Menken en John Jacobs verzorgen de muzikale omlijsting tussen de gangen door. Naast enkele kerstliederen zullen zij Nederlandse, Franse en Engelse luisterliedjes ten gehore brengen. Het belooft een gezellige avond te worden.
Rotary Tiel maakt deze avond financieel mogelijk en meerdere vrijwilligers van het Rouwcafé Tiel zullen een handje helpen.

In het nieuwe jaar vinden de bijeenkomsten van het Rouwcafé voortaan in het Toon Hermans Huis plaats. De eerste bijeenkomst vindt plaats op 11 januari.
Zien wij u dan ook?

19/09/2022

Twee jaar geleden mocht ik de uitvaart begeleiden van een jongeman van 20 jaar, die op weg naar zijn werk is verongelukt. Een tragisch overlijden, aan het begin van de corona pandemie. Dramatisch en traumatisch voor zijn ouders en broertje…..zijn uitvaart was sober omdat er bijna niemand aanwezig mocht zijn. Triest……dat zijn ouders hem zelfs niet in de crematieruimte mochten begeleiden wat zeer pijnlijk was.
Er was op de weg naar het crematorium een erehaag van brandweerlieden en de jeugdbrandweer, waar Frank lid van was. Zijn kist werd hierdoorheen begeleid door zijn ouders en zijn broertje, die steun had aan zijn kist.
Indrukwekkend, omdat tijdens deze gang keihard het favoriete muziekstuk van Frank werd afgespeeld.
Dit jaar mochten zijn ouders aanwezig zijn bij de invoer in de crematieruimte…een goede vriend was overleden. Het aanwezig zijn in deze ruimte bracht herinneringen….pijnlijke herinneringen….maar met hun aanwezigheid was het laatste missende stukje van Franks uitvaart compleet.
Zo nu en dan heb ik contact met deze bijzondere en bijzonder lieve familie. Zo mocht ik het verslag lezen van de reis die moeder en zoon hebben gemaakt naar Santiago di Compostella. Een speciale fiets werd aangeschaft……een pino….
Ik heb gevraagd of ik het laatste stukje met jullie mag delen….
“Het is een heel bijzondere reis geworden. Veel overwonnen en kracht opgedaan. Graag wil ik het laatste stukje van onze reis met je delen. We hebben de reis afgerond in Santiago. We hebben alles overwonnen. De speciale fiets Hase Pino heeft ons erheen gebracht. Zonder zou het niet gelukt zijn.
Om voor Sam zijn oorkonde te halen, staan we voor het pelgrimsburo, Sam in de rolstoel en ik erachter. En dan gebeurt dit:
Er staat al een lange rij pelgrims voor de deur. Als ik bezig ben met registreren, om daarna in de rij te mogen plaatsnemen. Komt er een man aan en die mobiliseert; mensen aan de kant, ruimte voor ons maken, deuren open en niet eens vooraan in de rij, maar we worden bij een loket geplaatst. We hoeven alleen te wachten tot degene voor ons klaar is. Wat normaal echt nog wel wat uurtjes kost is nu binnen vijf minuten gedaan. Als er een dame terug komt van koffiepauze nodigt ze ons uit bij haar balie plaats te nemen. Maar niet voor ze zich tot Sam heeft gericht. Welke taal hij spreekt, waar hij vandaan komt. Ik laat een foto zien van onze Pino. Ze is onder de indruk. Helemaal uit Holland amai wat knap en wat goed. Ze heet ons van harte welkom in Santiago. Als ik zeg: nee ik hoef niet zo'n papier, wil ze daar niks van weten. Eerst regelt ze alles voor Sam, hij krijgt 2 papieren mee. Een is zijn credencial en de ander met de afstand die we hebben afgelegd. Hij is trots. En het lijkt wel of hij door deze vrouw pas beseft hoe bijzonder het is wat hij heeft gedaan.
En dan mijn credencial: ik vraag of hij op een andere naam mag. Dat kan niet maar ze heeft een andere oplossing. Welke naam en wie is het, vraagt de vrouw heel lief. Mijn zoon Frank, die er niet meer is. Ze geeft me een knuffel. Zij moet ook een zoon missen. Ik schiet vol daar bij een vreemde vrouw aan de balie. De emoties komen los. Het is volbracht.
Op mijn credencial prijkt de zin: vicarie pro: Frank
Frank is er de hele tocht bij geweest. Zijn bijnaam was Pino.”
De namen zijn gewijzigd, behalve die van Frank. Zijn naam mag altijd genoemd worden!
Bijgaand een afbeelding van de Hase Pino fiets.

14/07/2022

Zoveel vragen
blijven onbeantwoord.
Zoveel vragen
hadden we nog
willen stellen.

Zoveel goeds
hadden we je nog gegund.
Zoveel liefde
hadden we je nog
willen geven.

Zoveel dingen
hadden we nog
samen willen doen.
Nog een heel eind
hadden we met je
willen optrekken.

Zoveel toekomst leek
er nog te wachten,
nu we ineens jou los moeten laten,
nu jij ineens ons losliet
nu jij niet meer verder kon.

Nog zoveel blijft achter
in ons hart,
leeg en bezeerd
nu we verder moeten
zonder jou.

Bij de bijeenkomst van gisteren, 13 juli, heeft Karin Menken dit gedicht voorgelezen naar aanleiding van het plotselinge overlijden van Frans de K**k…hij wordt gemist! De ochtend verliep met een lach en een traan, herinneringen werden over hem opgehaald. Karin deelde tevens het verhaal van de 3 bomen, waarin geschetst wordt hoe verdriet kan worden bekeken.

De drie rouwende bomen

Gisteren was ik in het bos. Op zoek naar drie bomen, drie bomen die ik gekend had. Drie bomen die alle drie een tak hadden verloren. Drie bomen die daar alle drie op een andere manier mee omgegaan waren. Vandaag heb ik ze gevonden.

De eerste boom was gaan treuren om zijn verlies, en zei ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien: "Dat kan ik niet, want ik mis een tak."
De tweede boom was geschrokken van de pijn en had maar snel besloten om het verlies te vergeten. En ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde te groeien, groeide hij.
De derde boom was geschrokken van de pijn. Maar hij had gerouwd om het verlies. En het eerste voorjaar dat de zon hem uitnodigde te groeien had hij gezegd: "Dit jaar nog niet." Maar de zon kwam het jaar daarop terug.
Nu zei de boom: "Ja zon, verwarm mij opdat ik mijn wond kan verwarmen,
ziet u, mijn wond heeft warmte nodig, opdat hij weet dat hij erbij hoort."
En het derde jaar dat de zon terug kwam sprak de boom: "Ja zon, laat mij groeien want er is nog zoveel te groeien."

Na wat zoeken vond ik de drie bomen, of eigenlijk twee.
De eerste boom was klein gebleven. De plaats van de wond was duidelijk te zien, het was het hoogste punt van de boom.
De tweede boom was geen boom meer. Een voorjaarsstorm had hem doen omwaaien. De plek van de wond moest ik gaan zoeken. Achter een heleboel bladeren vond ik hem.
De derde boom was het moeilijkst te vinden, want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk was geworden. Maar gelukkig kon ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond.

Evert Landwaard

11/07/2022

Op 2 juli jl is in crematorium De Linge in Tiel het afscheid geweest van de heer Frans de K**k, hier op de foto te zien met aan zijn rechterhand zijn geliefde voor overleden vrouw. Frans was vanaf de start van het Rouwcafé 1 van onze vaste bezoekers. We hebben hem leren kennen als iemand die zijn mening niet onder stoelen of banken stak, en eerlijk vertelde wat hij dacht of vond. Een aantal weken geleden hebben we geprobeerd hem op te beuren nadat hij een negatieve uitslag van een onderzoek had gekregen. Hij wist op dat moment dat zijn leven aan een zijden draadje hing. Hij was niet bang voor de dood, maar maakte zich zorgen over de poes, en hoopte dat zijn familie voor haar wilde zorgen op de wijze zoals hij wenste. Frans zou op 28 juli a.s. 90 jaar zijn geworden, en hij vond het een leuk vooruitzicht om de bezoekers van het Rouwcafé op 27 juli te trakteren op een gezellige ochtend met koffie en gebak. Zijn dochter Nina zal in zijn plaats aanwezig zijn, en we hopen op een mooie, gedenkwaardige ochtend met elkaar. Frans, je blijft voor altijd in ons hart!

13/04/2022

Op 19 maart jongstleden bereikte ons het trieste bericht dat 1 van onze trouwe bezoekers, de heer Cor Teeuwen, is overleden. In de dagen ervoor heeft hij met zijn scootmobiel een eenzijdig ongeluk gekregen, waarna hij in coma is geraakt. Tijdens het Rouwcafé van 23 maart hebben wij deze lieve, markante man herdacht. Zijn dochter en schoonzoon waren aanwezig om zijn rouwkaart uit te delen, en hebben een kaars voor hem aangestoken. Met een aansteekkaarsje, brandend vanuit Cor's kaars, heeft iedere deelnemer zijn eigen kaarsje hiermee aangestoken. We hebben dit uur over hem gesproken: zijn oprechte aandacht voor iedereen, zijn bijdrage aan de gesprekken, en zijn openheid na het verlies van zijn geliefde vrouw. Wij wensen zijn kinderen en kleinkinderen alle sterkte toe bij het verlies van hun vader, schoonvader en opa. Wij zullen hem zeker gaan missen.

09/03/2022

Na een korte voorstelronde en hoe ieder erbij zit, praatten we over rouw, verlangen, heimwee. Karin Menken verwees naar het programma de Verwondering met als gast Daan Westerink en wat zij zegt over haar rouw.
Zij deelde mooie fotokaartjes met een tekstje uit en met een potlood met een kleur naar keuze schreef ieder in stilte zijn of haar gevoelens/emoties op van dat moment. Welke kleur hoort daarbij? Welke wil je koesteren, welke wil je liever wat meer naar de achtergrond hebben? De meeste gasten deelden wat ze hadden opgeschreven en ook daar kwamen emoties bij omhoog.
Het was wederom een ochtend met een gouden randje.

17/01/2022

Beste mensen,
Op woensdag 26 januari beginnen we weer met onze twee wekelijkse bijeenkomsten op de woensdagen bij de Vergulde Graaf in Tiel.
We hopen jullie allemaal weer te mogen verwelkomen en kijken er naar uit!

01/10/2021

Symbool van de Lotusbloem:

“De bloei van de plant wordt vaak gekoppeld aan een spirituele, mentale of emotionele groei.
Op dezelfde manier dat de plant uit het donkere, vieze water omhoog groeit. Om uiteindelijk uit te groeien tot een prachtige bloem, kan deze symbool staan voor het doormaken en overwinnen van een moeilijke periode in iemands leven. Een andere mogelijkheid is dat iemand na een lange periode tot verlichting is gekomen.”

Vandaag hebben we met elkaar een mandala van een Lotus ingekleurd. We hebben besproken dat we trots mogen zijn op onszelf. Waar we vandaan komen en vooral op waar we nu staan. Hoe lastig soms ook, maar we zijn overeind gebleven. En dat we ondanks het gemis, verdriet en pijn toch lichtpuntjes kunnen vinden om door te gaan. We hangen deze Lotus dan ook op een plek waar we hem regelmatig kunnen zien en dan kunnen reflecteren naar onszelf.

Er is heel actief meegedaan vanochtend. Mooi om te zien hoe iedereen elkaar complimenteerde met het resultaat. Niet iedereen had hem af, maar de stiften zijn mee naar huis om hem daar verder af te kunnen maken. Het was weer een prettig samenzijn…

De ochtend is begeleid door Patricia Thijs.

12/08/2021

A.s. woensdag 18 augustus wordt er voorlichting gegeven door een medewerker van de levenseindeacademie. Vanaf 09.45 uur bent u weer welkom voor een kopje koffie, waarna om 10.00 uur met het programma zal worden gestart. Mogen we rekenen op uw komst?