SanneBloem

04/03/2026

Papier poes

30/05/2024

Ik was nog geen wandelaar, toen ik met mijn moeder door de bossen bij het Drentse Uffelte liep. Het vroor, waardoor de meren ijzig en betreedbaar waren geworden. We hadden daar iets creatiefs gedaan. We willen nog wel eens intuïtief gaan schilderen of holistisch kleien, zoiets moet het geweest zijn. En daarna hadden we een stevige boswandeling gemaakt.

Het zijn geweldige bossen. Grote bomen, lange meren. Genoeg bos om lang te wandelen. Toen we bovenaan een heuvel kwamen, voelde ik aandrang om te po**en.

Lees verder op mijn blog: sannebloem.nl/blog

15/04/2024

Terwijl ik wandel, spaar woorden die het wandelen beschrijven. Mijn eerste vondst is "retourneringsrecht". Op Wandel.nl verschijnt maandelijks een van mijn columns over wandelen.

"Toen ik wakker werd, was het niet meer grijs die dag. Was de lucht nog altijd dofgrijs geweest, dan had ik mij gerust nog een keer of wat omgedraaid in bed. Het was tenslotte weekend. Maar met dit droge uitzicht op de dag, besloot ik tot bewegen over te gaan. Het was al íets te laat om vandaag nog een stukje van het Trekvogelpad te lopen. En toch ging ik precies dat doen. Een dag heerlijk buiten, neus in de wind, warme kleren aan en een bakje met boterhammen mee.

Een uur later zit ik al in de trein, waarna ik opgewacht word door een bus, die zal stoppen bij een halte waar ik zal worden opgehaald door een taxi. Wie 20 kilometer buiten een stad met het OV wil, moet op veel plekken een bustaxi bellen. Die kost veel meer dan de bus, maar veel minder dan een taxi.

Als je belt, komt de bustaxi een uur later op de door jou aangegeven plek. En hij brengt je naar daar waar je wezen wil. Ik wandel graag op minstens 21 kilometer van een stad, dus ik zit regelmatig in dit soort bustaxi’s. Alhoewel ik de afkalving van het OV-netwerk verfoei, geniet ik ook van deze luxe eenpersoonsritten die ik mijzelf anders nooit permitteer. "

En zo gaat dat nog even door.. Lees de rest op wandel.nl (link hieronder)

28/02/2024

Ik op het podium van de seksverhalenavond. Ik kan en wil nergens anders over praten dan over Wrijving. Wat fijn om weer ergens in op te gaan, klein beetje verliefd op m’n werk.
maakte een hele stapel briljante foto’s, waaronder deze prachtige van mij. Die foto 😳💝❤️‍🔥😛

13 mrt is al uitverkocht maar 17 april nog niet 🏃🏽‍♂️🏃🏼‍♀️🏃🏿

21/02/2024

S3ks is zo veelzijdig, bijzonder, verbindend, intiem, raar, ongelijk, warm, klein en groot. Het is voor zover ik het nu kan inschatten een van de leukste dingen om te doen. Een medicijn. Een reis. Een avontuurtje. Phoe, ik ben er dol op.

Ik host sinds een paar maanden een nieuw open podium: Wrijving. Een open podium voor echte s3ksverhalen.

S3ks is fundamenteel. En toch mag het niet in het openbaar, en zelfs erover praten mag niet overal of met iedereen. S3ks (en erover praten) is sterk aan culturele regels gebonden. Ik mag op fb het woord niet eens volledig schrijven, en maak zelfs met die '3' kans op verbanning. Hoe vaker ik Wrijving organiseer, hoe verbaasder ik ben dat we het er zo weinig over hebben.

Omdat het belangrijk vind dat dat s3ksuele dat we zo graag doen, niet alleen iets is dat je als je mazzel hebt- goed met je vrienden kunt bespreken en als je pech hebt vooral via vervuilde bronnen binnenkrijgt (zoals veel p0rno, of oppervlakkige opschepperij), host ik Wrijving.

Mensen vertellen er wat ze meemaken en in de kreukeltjes en vouwtjes van hun lakens hoor je dingen waarvan je denkt: zo kan het ook, dat wil ik ook, dat ammenooitniet, zo kun je er ook over denken, dat wil ik ook vertellen etc.

De mooiste verhalen

Het is niet mijn doel van het podium een plek te maken waar de beste verhalenvertellers staan, al komen die er natuurlijk ook. Het gaat erom om verschíllende verhalen te horen, in verschillende vormen. Mijn eigen verhalen zijn chronologisch, spreektaal en zo dicht mogelijk bij hoe ik het ervaren heb (bij 'de waarheid'). Zo vertel ik zelf het liefst. Maar Sofie trekt haar ervaringen door een glinsterend meer en raakt je botten aan. Kirsten vertelt absurde korte verhalen. Zoveel mensen, zoveel verhalen.

Kom Luisteren of vertellen op 3 maart (bibliotheek Neude) of 12 maart (Teatro)
Alles staat op de website blijvenwrijven.nl

03/11/2023

Wat waren we lief en stout.

Ik hostte een open podium met s0ksverhalen, 'wrijving' doopte ik dit nieuwe geesteskind. Ik vroeg mensen om op het podium een bedacht of gebeurd verhaal met erotiek te delen. Op het podium, dat is al eng, over s0ks, dat is ook eng. En toch waren er twee handen vol mensen die in onze rode, warme kamer kwamen vertellen.

Ik wil zo’n avond hosten omdat ik het belangrijk vind dat dat s0ksuele dat we zo graag doen, niet alleen iets is dat je -als je mazzel hebt- goed met je vrienden kunt bespreken en als je pech hebt vooral via vervuilde bronnen binnenkrijgt (zoals veel p0rno, of opschepperij). Verhalen met elkaar delen over echte ervaringen. Ik wil graag een breed spectrum aan verhalen delen ter leering, vermaeck en opwinding. En dat was er. Het was zéér divers. Eerlijk, open, kwetsbaar en de bezoekers waren zo lief, dankbaar en warmbadderig.�

Het mocht bij Teatro, dat hele fijne q***r café waar veel kan. Het aantal bezoekers was ontroerend (het was uitverkocht). Zo veel mensen willen dus nattigheid in hun oren.

Het was fijn om zo'n avond te morgen neerzetten. We snuffelden samen aan dit nieuwe podium en besloten tot een tweede date. (N.O.T.K.)

23/07/2023

Ik deed een cursus stand-up comedy.

Als ik dat aan mensen vertelde, zag ik soort verbazing icm doodsangst op hun gezichten.
“Oh wat .. dapper”,

zeiden ze.

De eerste keren dacht ik dat die verbazing betekende dat ze dachten: “jij?!”

Maar na een aantal van zulke reacties besefte ik dat het iets anders was. Mensen konden zich niet voor konden stellen dat iemand zoiets vreselijks ging doen als op een podium staan, waarbij het publiek ook nog eens zou moeten gaan lachen.

De cursus was bij Roel C. Verburg

Ik deed een cursus stand-up comedy. Als ik dat aan mensen vertelde, zag ik soort verbazing icm doodsangst op hun gezichten. “Oh wat .. dapper”, zeiden ze. De...

24/05/2023

De season finale van mijn wandeltocht op Tenerife staat online!

Het is beschrijving van een laatste dag. Zoals laatste dagen kunnen zijn: je ruikt de stal al, en je bent moe.

Wil je alles in een rukje lezen, begin dan hier https://sannebloem.nl/blog/gr-131-het-voorbereiden-op-een-grote-reis-is-een-reis-op-zich/

De laatste dag van een wandeltocht in Tenerife.

02/05/2023

Ik ben bijna mijn stem kwijt en slikken doet zeer. Zeven jaar geleden rond deze tijd had ik ook al keelpijn, dat liep nogal uit de klauwen.

Ik schreef er een lekker lang verhaal over, met dokters en keelpijn en antibiotica. Het is niet zo’n verhaal van: alles ging mis en ik ben niet goed behandeld. Ik ga wel even naar de spoedeisende hulp (spanning!) en op het einde werken de pijnstillers en lig ik met een glimlach in bed. Beetje high geloof ik.

Hopelijk hoef ik dit keer niét naar de spoedeisende hulp.

Je kunt het hier lezen:

Een lang verhaal over dokters en keelpijn en antibiotica. Alleen lezen als je echt niks beters te doen hebt. Ik heb bijna ALLES opgeschreven. Ook de dingen die...

14/04/2023

In België is een heel fijne camping waar je in het bos mag kamperen. Aan de overkant van de rivier ligt een groot natuurgebied. Toen ik er was het al heel fijn. Ookal vroor het 's nachts en waren de bomen aan de overkant nog bladloos.
Ik kan niet wachten tot ik weer terug kan, in de zomer is de rivier lager en de bomen groener zijn.

Het is de camping "Mont Dragon", die vrienden van me net hebben geopend. Ik ben er naartoe gefietst en heb er een week geklust.

Over de fietsroute heb ik hier geschreven, er staan ook een boel foto's van die prachtplek.

Fietsen naar camping Mont Dragon is een goed idee. Vanaf Maastricht is het maar 45 kilometer.

11/04/2023

Brrrrrrr slapen in een natte slaapzak.

Dag 4 van de wandelsaga: mijn verhalen over een langeafstandswandeling op Tenerife, waarbij ik wildkampeerde.

Nog maar één deel en dan is het verhaal compleet.

dag 4. Lange afstandswandeling GR131 op Tenerife, wildkamperen in de bergen.

25/03/2023

Het is weekend en je kunt lekker lezen want
dag drie van mijn verhaal over Tenerife staat online!

dag 3 – 23,9 km – Vilaflor tot bos na El Portillo Ik wen aan het wandelen, aan het dragen van mijn tas, het ritme van de dag....