04/05/2026
Onlangs ging ik in gesprek voor de podcast ‘Niet mijn oorlog, wel mijn vrijheid’ met twee jongeren uit het College van Bestuur van Madurodam: Stef (15) en Noa (17). Aan de hand van het verhaal van Anne Frank spraken we over solidariteit — wat dat betekende in de Tweede Wereldoorlog, hoe het vandaag doorwerkt en waarom het juist voor jonge generaties van blijvend belang is.
Voor veel jongeren betekent solidariteit vandaag de dag dat je niet meegaat in uitsluiting, dat je verantwoordelijkheid neemt voor je woorden en keuzes, en dat je verder kijkt dan je eigen belang. In een tijd van polarisatie en snelle oordelen is die verbondenheid geen vanzelfsprekendheid, maar wel essentieel.
Als commandant van de landmacht zie ik solidariteit als de bereidheid om iets voor een ander te doen, ook wanneer de dreiging jou niet direct raakt. Binnen de NAVO vormt dat principe de kern van onze samenwerking: we staan voor elkaar klaar. Als één bondgenoot wordt bedreigd, staan we er samen. Juist die onderlinge steun maakt ons sterk en zorgt voor geloofwaardige afschrikking.
Maar solidariteit reikt verder dan internationale samenwerking. Ook binnen onze eigen samenleving hebben we dat ‘wij-denken’ nodig. Veiligheid is niet alleen een verantwoordelijkheid van Defensie — het is iets waar we allemaal, op onze eigen manier, aan bijdragen. Zo bouwen we samen aan een weerbare samenleving.
Dat doen we niet alleen voor onszelf, maar juist voor de generaties na ons. We investeren vandaag in veiligheid en stabiliteit om oorlog te voorkomen. Als dat lukt, heeft solidariteit zijn werk gedaan.
https://open.spotify.com/episode/051KChlTSmjUZSqihjHNkq?si=qvlXC3wvTVizhxhFJT4_xA
