03/02/2026
Een รจchte Harley Davidson.
Mevr. Bot is wat onrustig als ik als miMakker Lempke de huiskamer binnenkom. Ze komt naar me toelopen en geeft aan dat ze op zoek is naar de kerk waar ze gisteren een mis heeft bijgewoond. Ik ga mee in haar beleving. Ik bied aan om met haar mee te gaan, op zoek naar de kerk. Dat mag maar โik weet de weg niet terugโ zegt mevr. Gelukkig weet Lempke dat wel altijd. Ik stel haar gerust. Samen zal het ons vast lukken.
We lopen samen over de gang. Eerst naar rechts waar we van alles tegenkomen maar geen kerk. We vinden wel een kapel maar die bedoelt ze niet. We lopen verder en gaan het restaurant binnen maar dit is ook niet de plek en daar wordt nogal โgekwebbeldโ zoals mw zegt. Met haar hand gebaart ze kwebbelende mensen.
We lopen terug naar de gang en gaan daar op een bankje zitten, toch wel een beetje moe van de wandeling.
Mevr. begint het Avรฉ Maria te zingen; een prachtige hoge stem heeft ze! Ik complimenteer haar. Ze kent niet meer alle woorden, zegt ze en schakelt over naar jodelen. Samen zingen we het Avรฉ Maria en gaan vrolijk verder met jodelen alsof het een logisch vervolg is van het lied.
Terwijl we daar samen zitten vertelt mevr. me over vroeger, over haar motorrijbewijs en dat ze samen met haar vader ging motorrijden. En ze vertelt me dat ze een Harley Davidson motor heeft!! Wow! Daar wil Lempke wel een keer mee achterop! Dat mag als ik niet ga wiebelen op de motor -mevr. doet dit voor- รจn als we samen goed uitkijken! Uiteraard! Afgesproken!
Mevr. geniet en ik geniet mee van haar stralende gezicht. Op een later moment lopen we samen terug naar de huiskamer waar ze, zichtbaar blij, plaatsneemt aan tafel. Ze bedankt me en zwaait naar me. Ik geef haar een handkus.
Contact van hart tot hart.
*Naam van mevr. is niet haar echte naam.
*Foto met Harley Davidson ter illustratie
