Business & Dreams

26/02/2023

Kom, ik zal er ook zijn!!!

https://www.dockwize.nl/events/f**kup-night-5?fbclid=PAAaYIWYTP-xcg69klfDBjlrDa1YAhYCwmgYjEl1DCXVpbw0ZQdLpBqUDLbL4

Fu**UP Nights* staan in het teken van leren van andermans fouten. Tijdens deze avond op 23 maart zullen 4 gevestigde en moedige ondernemers vertellen over hun grootste zakelijke f**k up, zodat jij die fout in ieder geval niet hoeft te maken. Van een bijna faillissement tot een project dat is verk...

04/12/2022

Op Kerstavond 24 december zal een bijzondere tocht worden gelopen: Tocht van licht. Het doel van de tocht is hoop, saamhorigheid en warmte te verspreiden in de stad Vlissingen. "Iedereen die wil mag meelopen, zodat we samen licht en eenheid kunnen ervaren," vertellen Matthea Quist en Wout Alseda, dominee van de Sint-Jacobskerk. Zij zijn de initiatiefnemers van deze Tocht van licht. "Alle mensen die zich betrokken voelen bij het idee dat we samen de maatschappij vormen, naar elkaar mogen omzien en er voor de ander mogen zijn, zijn van harte welkom. Zeker in deze woelige tijden met bijvoorbeeld een oorlog op ons continent, lastige economische tijden en eenzaamheid onder jongere en oudere mensen. Dan geeft een Tocht van licht een beetje hoop."

De tocht zal om 21.30 uur starten op de Oude Markt en daar tussen 22.00 en 22.15 uur weer eindigen. Voor lichtjes wordt gezorgd. De route gaat deels door de binnenstad en over de boulevard. Mensen die willen, kunnen de Kerstnachtdienst bijwonen, die traditiegetrouw om 23.00 uur in de Sint-Jacobskerk zal beginnen.

"Het zou mooi zijn dat door het samen lopen van deze Tocht van licht en het onderweg met elkaar praten, de stad Vlissingen een stukje hechter wordt," besluiten Wout en Matthea hun toelichting.

15/03/2019

17 minuten!
Die man heeft zichzelf 17 minuten lang gefilmd op weg naar een daad wat zo onbegrijpelijk, zo verwarrend, zo zinloos, zo bloederig...

Je kijkt mee, vol ongeloof, het lijkt bijna een game waar je bij mee kijkt. Gebiologeerd, geshockeerd, is dit echt, zijn dit echte beelden, doet iemand dit zijn medemens aan?

Mannen, jongens, echtgenoten, kinderen gewoon je stapt met droge ogen een moskee binnen en begint te schieten. Je herlaadt en herlaadt en schieten.

Elke kogel van haat, verdrietbrengende projectielen schiet je uit je wapen.

Ik snap dit niet...ik snap niet waar ik naar gekeken heb, ik snap niet hoe dit zover is gekomen?

Angst, haat, onbegrip, wantrouwen, geestesziek, waarom probeer ik het onmogelijke ondenkbare te beredeneren?

Ik snap het niet....ik ben verdrietig en verloren..

23/01/2019

Vandaag bij de bijeenkomst geweest in de Lasloods inzake Het Nollebos en inbreng van de Vlissingse burgers.

Wat is mijn stelling:

Ik ben sowieso tegen grootschalige bebouwing van het Nollebos.
Maar helemaal niets doen is geen optie voor de ondernemers.

Vandaag de uitnodiging om de procedure nu op de juiste manier te doen en de burgers ECHT te betrekken, te horen.
Uit de conclusies van de werksessies wordt dan gekeken, wat is haalbaar, wat is wenselijk en hoe gaan we dit samen realiseren.

Meldt je aan voor het projectgroep, denk actief mee en niet alleen met woorden...

Hierbij enkele impressiefotos

21/01/2019

Vandaag was een prachtige dag om te wandelen. Heel de dag door mooie beelden

06/01/2019

6 januari 2019

Het jaar 2018 is voorbij gevlogen.
In een zucht en een knipper van mijn ogen was het ineens december 2018.

Wat is er veel gebeurd de gemeenteraadsverkiezingen, operatie, onenigheid waardoor ik alleen verder ging binnen de gemeenteraad, auto ongeluk, sterfgeval en op de laatste dag van het jaar een crematie.

Men vraagt me of ik plannen / doelen heb voor 2019.
Nou ik wil me blijven inzetten voor het op de kaart zetten van Vlissingen.
Vlissingen aantrekkelijk maken voor toeristen maar zeker ook weer voor de eigen mensen!
Ik wil laagdrempelig zijn voor iedereen, met iedereen praten en van gedachten wisselen om tot mooie resultaten te komen.

Ik zet me in voor de veiligheid en het veilig gevoel van iedereen, met iedereen!
Onderwijs zou ook weer op een hoger en belangrijker platform moeten komen.
Samenwerken met de scholen en de studenten.

Vertrouwen in de politiek en de mensen die dit bedrijven, maar wel op een modernere manier en toegankelijker. Want ik denk echt dat als je uit Vlissingen komt, je alle klappen van de zweep kent. De een wat meer dan de ander maar toch.
En dat deze zweep niet gebruikt moet worden om de armen of behoeftigen nog dieper in de put te drijven.
Maar juist gebruikt moet worden om met zn allen die put te stutten en uit te bouwen tot een levenswaterput van waaruit Vlissingen weer kan groeien!!

Ik ben voor groei....groeien jullie met me mee in 2019????

12/04/2018

Gisteren na een poosje weer op bezoek geweest op de algemene begraafplaats van onze gemeente.
Het was de naamdag van mijn lieve oom Johnny en dan loop je eigenlijk meteen langs allen die nog in je hart zitten.

Wat mij echter opviel is dat er geen gieters waren te vinden en degene die ik zag waren kapot en zagen er niet uit.

Ik heb de beheerder opgezocht en mijn bevindingen aangegeven. Ik vroeg hem zelfs of ik anders wat gieters mocht doneren.
Hij gaf aan dat er nog wel gieters in voorraad zijn, dat hij die binnenkort ( want het wordt weer lente) ook weer gaat verdelen.

Hij gaf aan dat het echter vaak voorkomt dat mensen de gieters mee naar huis nemen en niet terugbrengen.
En dat er wel vaker dingen worden meegenomen van de graven. Zelfs de bloemen uit de bakken nemen mensen soms mee!

Ik stond daar met kippenvel over heel mijn lijf.
Wie doet zoiets?
Wie kan er nu rustig slapen met spullen van een graf in je huis?
Misschien ben ik dan wat bijgelovig maar ik zou er niet eens opkomen om dat te doen.

Soms dan verrast de aard van de mens mij nog altijd.

Een gezegende dag allemaal....ik moest het even kwijt.

25/04/2017

Mijn hedendaagse verslaving

Sommige mensen zijn verslaafd aan substanties. Ik ben verslaafd aan tassen en schoenen.
En dan ook nog zo goedkoop mogelijk op de kop zien te tikken he.

Het is wel erg jammer dat ik nu gehoor heb kunnen geven aan mijn tic door een sluiting van weer een zaak in het centrum van Vlissingen. Na jaren aanwezig te zijn heeft Duifhuizen toch besloten om op 27 mei haar deuren voorgoed te sluiten in Vlissingen.

Er is al niet veel meer in het centrum en dit zal weer een lichtje doen doven. Een reden minder om het centrum in te gaan.

Ik vraag me af waarom we dit laten gebeuren?
Waarom laten we de stad zo teloor gaan?
Welke dingen kunnen we aanwenden om een draai te kunnen geven en weer te bruisen zoals we ooit hebben gedaan als stad?

Ik zou zo graag ideeën willen horen...willen praten met mensen die de omslag met mij willen maken voordat het te laat is....

24/04/2017

Vlissingen...

Ik woon nu al 40 jaar hier en geen enkele dag is het uitzicht op de Boulevard hetzelfde geweest. Ik kom hier om te denken, om te voelen, om te zijn.

Gek dat je na 40 jaar nog steeds kan denken aan wat je nu wilt later als je groot bent. Hoe groot wil je dan worden wordt mij steevast dan gevraagd. Maar moet er altijd een eind aan groei vastzitten?
Kunnen dromen zo beteugeld worden dat je niet verder kan of mag denken?
Ik kom juist naar de Boulevard om mijn hoofd weer leeg te laten blazen, mijn oren vol te stoppen met het ruizen van de zee en mijn ogen rust te geven.

Het is bijna zomer...het hangt in de lucht...
Na 40 jaar komt die belofte nog altijd uit en wordt het met open armen ontvangen.
Zomer...ik kan niet wachten...

09/01/2016

Ben ik nou gek?

Ja wat een eerste blog titel, maar ik vraag het me echt serieus af.

Wat is er aan de hand, nou we kennen nu allemaal wel de site 'Second Love' en hun super irritante reclame van "Je bent gelukkig getrouwd? Ik ook"... zucht

En nu zit ik te luisteren naar de BOB reclame... waarin dan een voorstelling wordt gedaan...

"jij hebt vandaag vrouwenavond, samen met je vriendinnen ga je op stap, je man zit thuis op de bank en dan stapt er een knappe man op je af die zegt: 'Jij en ik, wijntje bij mij thuis?' en jij zegt: 'Graag, maar ik ben BOB dus doe maar een colaatje'

Dus eh wat? Je kan dus gewoon ingaan op deze uitnodiging. Je man zit toch thuis en jij bent BOB dus het kan? Eh wat? Of ben ik nu gek en begrijp ik deze reclame niet?

31/12/2015

2015 – 2016
Vandaag is de laatste dag van het jaar 2015 en dan ga je uiteraard terug kijken op het afgelopen jaar.

Het is een jaar geworden met veel downs… maar ook wel zeker met een flink aantal ups… Ik heb dit jaar veel gehuild, uit frustratie, uit onmacht, uit verdriet, uit wanhoop… Maar heb ook veel gelachen, veel genoten, veel gezien, vele inzichten weten te verkrijgen en veel gezucht en ben onverdroten doorgegaan.

Ik ben nog meer op zoek gegaan naar wie ik nu eigenlijk ben, wat ik nu eigenlijk wil en wat ik anderen nu werkelijk kan bieden.

Ik ben aan de slag gegaan met alle gekke beleidsbeslissingen die door een overheid of een gemeente gemaakt worden en die bijna niet uitvoerbaar zijn voor de werkvloer.

Ik heb me verbaasd over de Keyboardwarriors en me verbaasd over de heftigheid van reacties op bepaalde onderwerpen zoals Zwarte Piet en de Vluchtelingencrisis.

Ik heb geluisterd en gezucht om de onbaatzuchtige handelingen van onbekenden voor en naar onbekenden. Hoe mooi en open en vrijgevig de mens toch kan zijn. Een klein herstel in het geloof van de mensheid.

2015 is voor mij eigenlijk echt ingepakt in het volgende nummer;

James Bay – Let It Go – YouTube

https://www.youtube.com/watch?v=GsPq9mzFNGY
Gisteren hoorde ik van mijn liefste vriendinnetje de volgende wijsheid welke ik echt in 2016 ga toepassen;

(zie bijgevoegde foto)

Met de toevoeging ‘A lone wolf will die eventually’

Ik mag 2016 starten met een nieuwe baan, waarbij bovenstaand ook echt zal gelden. Zelfstandig zijn binnen een nieuw te vormen team en toch een eenheid vormen als het erop aan komt… heerlijk wat een uitdaging.

En de wolfpack, gevormd door mijn vriendinnen en dierbaren, ik zal ze in 2016 meer koesteren, meer betrekken, meer benaderen om vooral de kracht te vinden, uit te breiden en te gebruiken om gezamenlijk naar een hoger plan te komen. Wij gezamenlijk kunnen dit, wij gezamenlijk gaan het waarmaken… omdat wij THE WOLFPACK zijn…

Dus ik laat mijn tanden zien, schud 2015 van me af en ga in een gestaag tempo alle uitdagingen van 2016 aan, omdat ik weet dat zij met mij zijn!!!

WHOOOOOHOOOOOOOO

03/12/2015

Buurtbemiddelingsgesprek

Ik wil dit weer met jullie delen, gewoon omdat het mij toch echt even weer op mijn eigen plek heeft gezet....

Ik mocht gisteren bij een buurtbemiddelingsgesprek zijn. Een buren probleem welke al 2 jaar aan het sudderen was. Waarbij de gemeente Vlissingen besloot dat zij geen gesprekspartner meer wilde zijn en dus de organisatie Buurtbemiddeling, de opdracht gaf om te gaan bemiddelen.

De dames van de buurtbemiddeling hadden al een eerste gesprek met alle partijen apart gehouden en hebben toen alle partijen uitgenodigd op neutraal terrein voor een gesprek. En ik mocht mee om mijn vriendin te steunen en zou een en ander opschrijven, omdat er in het verleden toch al wat mondelinge afspraken ineens werden ontkend of gewoon niet nageleefd.

We hadden in Ter Reede afgesproken en ik kwam heel joviaal aanlopen en heb alle partijen een hand gegeven. Ik merkte toen wel dat één van de buren eigenlijk een beetje ongemakkelijk werden van mijn aanwezigheid. Ik had een hand gekregen van de buurman en hij werd er eigenlijk een beetje rood van. Ik had er nog niet echt een gedachte bij.

De gespreksleidster begon het gesprek met mij er eigenlijk op te wijzen dat ze er niet van gediend was dat ik iets zou opschrijven. Het was namelijk geen echt bemiddelingsgesprek maar een brainstormsessie en daar hoort dan bij dat iedereen open moet kunnen praten. Ik heb aangegeven dat ik geen woordelijk verslag wil maken, maar slechts wat aantekeningen wilde maken gaande het gesprek, omdat er toch soms wat dingen zijn die we vergeten. Maar mevrouw wilde dit niet. De buren spraken zich ook uit dat zij juist wel wilde dat er iets opgeschreven werd, omdat ze al vaak teleurgesteld waren. Niemand had er iets op tegen als ik een en ander zou opschrijven, maar mevrouw was niet te vermurwen... en zou ik het toch opschrijven dan zou het gesprek beëindigd worden. * Wenkbrauwen omhoog en oké*.

De buren en de andere partij kwamen in ieder geval wel tot een gesprek, waarbij ik het niet zo prettig vond dat de gespreksleidster eigenlijk niet wilde horen wat de buren te berde brachten. De emoties en de gevoelens werden aanvankelijk dan ook niet erkend door haar en eigenlijk verliep het gesprek erg stroef. Het ging zelfs zo ver dat ze iemand bijna verzocht om dan maar het gesprek te verlaten, toen er geopperd werd dat het leek alsof het gesprek nergens naar toe aan het leiden was. Gelukkig is die persoon blijven zitten en kon ze haar vragen en opmerkingen verder goed plaatsen naar de andere partij toe. Er werd geluisterd en gesproken en dit was echt een overwinning van de partijen zelf en niet dankzij de inzet van de Buurtbemiddelingsdame....

Goed waarom was ik dan toch nog zo van slag van dit gesprek?

Omdat de buurman die aan tafel zat, samen met zijn vrouw, mij anderhalf uur heeft genegeerd, niet naar mij gekeken en zich duidelijk aan het inhouden was toen hij bepaalde overlast zaken aan het uiten was. Het was dat ik duidelijk daar aan zijn kant zat, maar hij en zij waren duidelijk niet gecharmeerd van mij.

En ja ik weet 'welcome to the real world' maar dit was voor mij de eerste keer dat ik zo'n duidelijke aversie voor de donkere medemens niet kon doorbreken. Dat het eigenlijk een beetje pijn deed... ik was er van door onthutst.... Ik heb aan het eind van haar dan wel een hand gekregen maar hij weigerde deze keer, keek me niet aan en deed zijn jas aan, draaide zich weg en liep weg... wauw... ik bedoel auw...

Ik had wel achter hem aan kunnen rennen en vragen om de hand, maar ik was eigenlijk perplex en vroeg mij af... komt dit doordat ik nu voortschrijdend meemaak en inzie hoe de aversie voor de donkere mens in alle lagen voorkomt...Ik bedoel ik weet het altijd te doorbreken en mensen te laten inzien dat ik ook een mens ben... maar nu... ik weet het niet...

Wie kan mij helpen of wie wil mij helpen om de onthutsing kwijt te raken?