08/05/2026
Onze fractie heeft gisteren in het raadsplein aangegeven eerlijk te zijn over wat kan maar voornamelijk wat niet kan in het warmteprogramma ("van het gas af"). Dit hebben we het college meegegeven:
1. Eerlijkheid over netcongestie en vrijwilligheid
Allereerst vragen wij het college om blijvend eerlijk en concreet te zijn over netcongestie. Voor veel inwoners is “van het gas af” een groot besluit. Dat kan alleen op basis van realistische verwachtingen. Bovendien: de overstap moet op vrijwillige basis blijven. Geen druk via plannen of communicatie die suggereert dat inwoners nú al om moeten, terwijl de randvoorwaarden nog niet op orde zijn.
2. Waarom is netcapaciteit een probleem – en waarom is het een afweging?
Wij missen in het programma een heldere uitleg waarom netcapaciteit een knelpunt is en wat dat betekent in de praktijk. Wanneer wordt het netwerk overbelast, waar zit de beperking (wijkstation, kabels in de straat, aansluiting van woningen), en waarom maakt dit dat keuzes over tempo en wijkvolgorde noodzakelijk zijn? Dat vraagt om transparantie: wat kan wél, wat kan niet, en welke alternatieven zijn er als het net het niet aankan?
3. Warmtepompen: wanneer ontstaat er een probleem?
Concreet vragen wij: bij welke mate van overstap naar (all electric) warmtepompen ontstaat een knelpunt? En wat betekent dat voor inwoners die al willen verduurzamen? Krijgen zij te maken met wachttijden, een zwaardere aansluiting die niet kan worden geleverd, of beperkingen vanuit de netbeheerder? We vragen het college dit scenario denken expliciet op te nemen, zodat inwoners niet achteraf geconfronteerd worden met “het kan nu toch niet”.
4. Wat merkt een inwoner ervan als een wijk wordt ‘aangemeld’?
Ook willen we veel concreter maken wat er gebeurt op het moment dat een wijk wordt aangewezen/aangemeld in de planning. Wat kan een inwoner dan verwachten aan communicatie, ondersteuning, stappenplan, doorlooptijd en keuzevrijheid? En hoe kan een inwoner daadwerkelijk invloed uitoefenen of meedoen, dus niet alleen geïnformeerd worden, maar ook gehoord worden?
5. Bewoners centraal: betrekken is geen zijstap
Voor ons moeten bewoners centraal staan in dit traject. Participatie mag geen bijlage zijn, maar een kernonderdeel: vanaf het begin, met duidelijke momenten waarop input ook zichtbaar wordt verwerkt. Wij verzoeken het college daarom om bewoners(organisaties) structureel te betrekken en terug te koppelen wat met hun inbreng is gedaan.
6. Financiële verantwoordelijkheid en subsidies
Daarnaast: uiteindelijk ligt de financiële verantwoordelijkheid vooral bij bewoners. Dan moet de informatievoorziening over kosten, onzekerheden, financieringsmogelijkheden en subsidies helder, actueel en laagdrempelig zijn. Wat kunnen bewoners realistisch verwachten aan ondersteuning? Welke subsidies zijn kansrijk, voor wie, en met welke voorwaarden? En wat gebeurt er met huishoudens die niet kunnen voorfinancieren?
We vinden het positief dat stadsverwarming/warmtenetten op basis van de huidige haalbaarheidsanalyse zijn afgewezen als niet haalbaar. Dat geeft duidelijkheid. Juist daarom is het des te belangrijker om realistisch te zijn over wat er dan wél kan, in welk tempo, en onder welke randvoorwaarden.
Samenvattend: wees eerlijk over de netcongestie en de consequenties,