Langedijkers

Langedijkers Het platform voor schrijvend Langedijk. Wij Langedijkers zijn een druk volkje en van alle markten thuis en met heel veel hobby’s en bezigheden!

Wat is de bedoeling ? De website Langedijkers.nl is dan ook een platform voor mensen die wat te vertellen hebben over iets waar ze goed in zijn of iets wat ze graag doen. Zie hieronder een paar voorbeelden;

Je sport op de leukste club van Langedijk en je kan hier leuk over schrijven met de bedoeling andere te overtuigen om toch maar eens een keer te komen kijken naar je favoriete club! Je maakt

muziek en wil eigenlijk dat heel Langedijk hier naar komt luisteren dus je promoot jezelf met mooie verhalen die je meemaakt! Je schrijft boeken, houd je blog bij en je wil dat iedereen in Langedijk jouw verhaaltjes leest! Je maakt kunst in de vorm van schilderijen, beelden, etsen,zeefdrukken, noem maar op! deze wil je natuurlijk graag laten zien aan je dorps genoten! Je passie is koken en jij weet echt de aller lekkerste recepten hier kan je ze plaatsen! Heb je een nog veel leuker idee, en zoek je hiervoor gelijk gestemden, dit is je kans! Geen ander dan jij zelf kan uitleggen hoe jouw passie ontstaan is, wat er allemaal bij komt kijken, hoe leuk het is en dit graag uitdraagt naar de buitenwereld.

Het gebeurt niet vaak, maar ik krijg het wel eens niet mijn mond uit. Wat is dat? Je leest het in mijn columnSLUITPOSTSo...
28/08/2026

Het gebeurt niet vaak, maar ik krijg het wel eens niet mijn mond uit. Wat is dat? Je leest het in mijn column

SLUITPOST

Soms ben ik een woord kwijt. Niet echt, natuurlijk, alleen het lijkt er wel eens op dat het uit mijn vocabulaire verdwenen is. Wat ik wilde zeggen, stokt in mijn keel door die ene missende term.
Ik sta voor joker, ik sta met mijn mond vol tanden en ik pijnig mijn hersens om er weer op te komen. Hoe harder ik zoek, hoe verder het van me af gaat.
Zoeken naar een speld in een hooiberg is makkelijker. Dit is pure pesterij.
Dat ene woord dat ik nú wilde zeggen, houdt zich heel geniepig buiten bereik.
Ik heb ook niet alle woorden stante pede paraat, maar na een ‘uh’, floept het er toch meestal wel uit. Snel genoeg zodat mijn gesprekspartner er niets van merkt.
Bij uitzondering duikt er een woord weg in complete duisternis. Verdwenen in een hoekje van mijn brein, waar het licht niet doordringt.
Hoe meer dat woord zich verborgen houdt, hoe dieper mijn humeur onder nul zakt, want alles lijkt opeens te draaien om dat vermaledijde woord dat zich niet laat vinden.
Ik kan er niet tegen als ik iets kwijt ben, het maakt me ongenietbaar.
In het zeldzame geval dat ik in huis iets kwijt ben, keer ik de hele duvelse zooi om en ik rust niet voordat ik het zoekgeraakte voorwerp gevonden heb.
Maar ja, zo werkt het in mijn geheugen niet. Dat laat zich niet zo maar omspitten.
Ik geef toe, ik ben een verstrooide schrijfster, die nog struikelt over haar eigen veters, maar ik zit zelden om een woord verlegen.
Ik zal dat woord hebben, al was het het laatste, maar er blijft mij niets anders over dan opgeven.
Van die barre zoektocht moet dat dan maar de sluitpost zijn.
Ah, verhip, dat was hem. Dat was het woord wat ik zocht.



Wilt u meer columns lezen? Kijk dan ook eens op www.afrabeemsterboer.nl

De waarschuwing dat je een schrijfster beter niet teveel vertelt, leidt soms juist tot ontboezemingen. Hoe dan? Dat lees...
01/08/2026

De waarschuwing dat je een schrijfster beter niet teveel vertelt, leidt soms juist tot ontboezemingen. Hoe dan? Dat lees je in mijn column

VERTROUWEN

Al een aantal jaren hangt er achter de marktkraam een spandoek met de kreet: ‘pas op wat je zegt, ’t komt in mijn boek terecht.’ Om mensen te waarschuwen dat schrijvers alles kunnen gebruiken. Als ik het negatiever zou stellen, zou het ook kunnen betekenen dat de pen machtiger is dan het zwaard. Maar dan kom je op het gebied van ‘mensen de vernieling in schrijven’ en – gelooft u mij – daar blijf ik verre van. Daar is het mij niet om te doen. Op dat spandoek zijn al vele verschillende reacties gekomen. Sommige mensen lopen met de vinger tegen de lippen voorbij.
Maar onlangs maakte ik het omgedraaide geval mee. Alsof die zogenaamde waarschuwing om niet uit de school te klappen, een meneer aan zette om dat juist wel te doen. Hij vertelde mij een verhaal waarvan mijn mond openviel. Het was een aangrijpend en zeer persoonlijk relaas. En nee, dat ga ik niet delen in een column. Deze meneer en zijn vrouw zeiden wel: wellicht kun je dit gebruiken in een van je boeken. Het was er onthutsend genoeg voor. Ik zou er inderdaad iets mee kunnen. Ik haastte me dit echtpaar te verzekeren dat ik het dan zodanig zou vermommen dat niemand het naar hen zou kunnen terugleiden.
Dat spandoek is uiteraard ironisch bedoeld. Ik vraag niet om informatie met mij te delen, maar een luisterend oor wil ik altijd bieden.
Dat meeslepende betoog, dat met mij gedeeld werd, zette me aan het denken. Natuurlijk ben ik als schrijfster gek op verhalen, maar in zekere zin werd ik in vertrouwen genomen.
Al geraakt door wat ik had gehoord, werd ik nog dieper geraakt door het feit dat deze meneer mij aanzag als iemand die zijn vertrouwen waard was. Wat een eer om - zo gezegd -schatbewaarder te worden.



Wilt u meer columns lezen: kijk op www.afrabeemsterboer.nl

Schrijvers schrijven boeken. Simpel gesteld, komt het daar wel op neer, ja. Wat niet veel mensen weten, is dat schrijver...
22/07/2026

Schrijvers schrijven boeken. Simpel gesteld, komt het daar wel op neer, ja. Wat niet veel mensen weten, is dat schrijvers eigenlijk op avontuur gaan. Als er een verhaal het hoofd van een schrijver binnen waait, dan heeft hij of zij maar te volgen. In mijn geval is het zo dat ik een gedeelte van het verhaal overzie, maar onderweg word ik langs vele bochten en omwegen geleid. Ik kan er alleen maar op vertrouwen dat het verhaal mij naar het einde brengt. Ik schrijf mijn boeken, ja, maar voor een deel schrijft het verhaal zichzelf.
Dat kan soms best dwingend zijn. Ik gehoorzaam die dwingeland, die mij ook nog mee op reis neemt. Gelukkig was de keuze voor de locatie in Bont boeket een dorp waar ik me thuis voel. Het speelt zich af in Warmenhuizen. Vanaf 3 september kan iedereen lezen wat voor avonturen ik daar heb neergezet. Bont boeket verschijnt in een gebonden uitgave en kost € 19,50.

In 1927 was de Molen van Zwaantje er al. Als die goede, oude molen kon spreken, dan zou hij ook het verhaal kunnen verte...
15/07/2026

In 1927 was de Molen van Zwaantje er al. Als die goede, oude molen kon spreken, dan zou hij ook het verhaal kunnen vertellen dat bakker Ton Weder in zijn dagboek heeft opgetekend. Het verhaal dat gaat over de gevolgen van die ene mysterieuze nacht in april van dat jaar.

Tijdens een volledig verzorgde vaartocht in een Langedijker koolvlet, krijgt u het best bewaarde geheim van Langedijk te horen. Een verhaal dat bol staat van misdaad, wraak, haat, liefde en humor.
Bij 12 deelnemers kan er gevaren worden.
Als het Mysterie van Langedijk niet kan doorgaan vanwege te weinig deelnemers of slecht weer, dan zal een andere datum op het rooster (zie hieronder) worden voorgesteld.
Wanneer? In de maanden van april tot en met september, op dinsdagmiddagen om 14.00 uur. De data in 2026 zijn: 28 juli, 25 augustus, 8 en 22 september 2026.
Houd u rekening met een verblijf aan boord van zo’n twee à tweeënhalf uur. U kunt tussentijds niet naar het toilet.
Wat kost het? € 32,50 per persoon, volledig verzorgd met drankje en hapje. U betaalt contant aan de schipper.

Voor informatie en boekingen mailt u naar: [email protected]
Volg ons op: facebook/mysterievanlangedijk

ZWARTMet mijn boodschappenlijstje in de hand liep ik door de gangpaden van de Aldi op zoek naar de laatste spulletjes di...
13/07/2026

ZWART

Met mijn boodschappenlijstje in de hand liep ik door de gangpaden van de Aldi op zoek naar de laatste spulletjes die ik nodig had. Volledig in concentratie of misschien wel compleet afwezig, wie zal het zeggen? Ik schrok lichtelijk toen een meneer me vroeg: ‘Mevrouw, heeft u koffiemelk nodig?’
‘Nee.’
‘Mooi, dan neem ik ze allemaal.’ Hij stapelde rap de hele tray van het rek over in zijn karretje.
‘Leeft u zich maar lekker uit, hoor. Ik gebruik geen koffiemelk. Ik drink mijn koffie zwart.’
Terwijl de laatste pakken tussen zijn andere inkopen belandden, zei hij: ‘En ik betaal zwart.’

Een meneer vertelde mij eens welk verlies hij vreesde. Terecht of niet? Je leest het in mijn columnDORPSFIGUUR‘Als ik ze...
11/07/2026

Een meneer vertelde mij eens welk verlies hij vreesde. Terecht of niet? Je leest het in mijn column

DORPSFIGUUR

‘Als ik zeg dorpsfiguur, dan weet je wel wat ik bedoel, hè?’ Een meneer voor mijn marktkraam knoopt een praatje aan.
‘Ja, natuurlijk, ieder dorp heeft er één. Of meer.’ stem ik in. ‘En iedere stad ook.’
Hij zegt waar hij oorspronkelijk vandaan komt: Hoogkarspel. Hij vertelt dat er daar voorheen van die dorpsfiguren rondliepen. Karakteristieke types, die ogenschijnlijk onopvallend aanwezig zijn in de dorpsgemeenschap, maar het hele dorp heeft aan één woord genoeg om te weten over wie het gaat. Mensen die het net zo goed bedoelen als ieder ander, maar die door bepaalde gewoontes toch als apart worden bekeken. Of omdat ze een vast stopwoord hebben. Zo’n woordje dat dan hun bijnaam wordt. Het kan om mensen gaan die een geheel eigen manier van bewegen hebben.
Uiteindelijk zijn deze figuren ook stervelingen, die opgaan in het weefsel van de dorpshistorie.
De meneer voor mijn kraam legt uit dat niemand aanstoot neemt aan die buitenissige karaktertjes, dat niemand hen speciale aandacht schenkt. Hij wel. Hij zegt: ‘Ik kon die types imiteren. Het was net of ze daardoor nog een beetje bleven bestaan.’ Met vooraf gevoelde spijt zegt hij: ‘Als ik er over een tijdje niet meer ben, dan is er in de toekomst niets meer over van deze excentriekelingen. Ook niet meer door middel van mijn imitaties...’
Ik begrijp uit die woorden dat dat een onderwerp is wat meneer aan het hart gaat. Hij maakt zich zorgen over het verdwijnen van dit immateriële dorpserfgoed.
Hij heeft het al eens besproken met een andere man uit zijn dorp. Dat hij vreest voor het vervagen van de nalatenschap van die bijzondere individuen.
Daarop kreeg hij een reactie die precies past bij iemand in de categorie aparte dorpsfiguren: ‘Nee hoor, me joôn, dat gebeurt voorlopig niet. Je wordt er zelf ook één.’



Wilt u meer columns lezen? Kijk op www.afrabeemsterboer.nl

Ik stak de rotonde over, vlakbij mijn huis, en kwam uit op de Voorburggracht. O ja – bedacht ik me – afsluiting. Ik scho...
30/06/2026

Ik stak de rotonde over, vlakbij mijn huis, en kwam uit op de Voorburggracht. O ja – bedacht ik me – afsluiting. Ik schoot een doorbraakje in om over de Dorpsstraat ter bestemming te komen. Ik kwam tot aan de slagerij in Noord-Scharwoude. Daar liggen een paar traptreden voor de deur. Precies daarvoor stond een vrachtwagen en of dat nog niet genoeg was, stond daarnaast een bestelbus. Te dicht op elkaar om nog een fiets door te laten. Er kwam een dame aan, achter mij. Ze overzag de situatie en sprak de legendarische woorden: ‘Dat wordt de wet van meten en persen!’

De ambitieuze bakker Ton Weder wilde in 1927 een nieuw soort gebak bedenken om aan te bieden aan het bestuur van de Broe...
25/06/2026

De ambitieuze bakker Ton Weder wilde in 1927 een nieuw soort gebak bedenken om aan te bieden aan het bestuur van de BroekerVeiling, bij het 40-jarig jubileum. Daarom hield hij steeds een notitieboek bij de hand om geen ingeving te missen. Maar gaandeweg werd daar een heel ander verhaal in opgetekend. Bent u nieuwsgierig naar wat de bakker heeft opgeschreven?

Tijdens een volledig verzorgde vaartocht in een Langedijker koolvlet, krijgt u het best bewaarde geheim van Langedijk te horen. Een verhaal dat bol staat van misdaad, wraak, haat, liefde en humor.
Bij 12 deelnemers kan er gevaren worden.
Als het Mysterie van Langedijk niet kan doorgaan vanwege te weinig deelnemers of slecht weer, dan zal een andere datum op het rooster (zie hieronder) worden voorgesteld.
Wanneer? In de maanden van april tot en met september, op dinsdagmiddagen om 14.00 uur. De data in 2026 zijn: 30 juni, 14 en 28 juli, 25 augustus, 8 en 22 september 2026.
Houd u rekening met een verblijf aan boord van zo’n twee à tweeënhalf uur. U kunt tussentijds niet naar het toilet.
Wat kost het? € 32,50 per persoon, volledig verzorgd met drankje en hapje. U betaalt contant aan de schipper.

Voor informatie en boekingen mailt u naar: [email protected]
Het seizoen is van start gegaan! Volg ons op: facebook/mysterievanlangedijk

Nooit geweten dat herinneringen met zoveel kracht kunnen terugkomen. Waar gaat dat over? Je leest het in mijn columnLIED...
20/06/2026

Nooit geweten dat herinneringen met zoveel kracht kunnen terugkomen. Waar gaat dat over? Je leest het in mijn column

LIED

Oef, dat kwam van diep! Maar nu het terugkomt, dreunt het ook weer binnen. Een lied*), diep begraven in mijn herinnering. Het komt weer boven en trekt een spoor van heerlijke melancholie achter zich aan. Hoe kon ik vergeten dat dit nummer me zoveel deed, destijds, toen het op eigen gezag verdween naar de diepste regionen van mijn geheugen, waar het de deuren stevig achter zich sloot. Op de achtergrond geraakt, ver weg, verborgen, begraven. Het vervluchtigde. Het vervloog in de nevelen van de tijd. Zoveel stilte achterlatend dat ik het niet eens miste. Alsof het lied zelf verkoos om in de vergetelheid weg te duiken. Bescheiden plaats biedend aan andere liedjes, nummers die op hun eigen moment de aandacht vroegen. Stilletjes een stapje terug zettend om andere liedjes, andere muziek voorrang te geven. Alsof dit lied wist: mijn tijd komt wel weer. Er lag zoveel wijsheid in deze song, alsof hij wist dat het een kwestie van tijd was, voordat hij weer voor de dag kon komen, ongeacht in welke vorm. En die vorm kwam, opeens en onverwacht. Op een zonnige marktdag liep een man te zingen, de mondharmonica vlak voor zijn mond in een speciale beugel, hij speelde op zijn gitaar en droeg een mobiele versterker op zijn heup. Het lawaai van gillende kinderen op het springkussen overstemde bijna alle decibels die de man produceerde. Het lang vergeten nummer kwam in snippers bij me terug en het viel samen in mijn hoofd. In mijn hart. Zoals het een goed lied betaamt, waarin muziek en tekst samengaan. Het had niets aan zeggingskracht ingeboet. Het liet mij opnieuw verpletterd en ontroerd achter. De woorden kwamen terug, ik herkende de melodie. De tekst was een zacht, maar terecht verwijt: je kunt me niet vasthouden maar je raakt me nooit meer kwijt.

*) Ride on – Christy Moore

Met blijheid en trots kan ik u mededelen dat hij 14 bij 21,5 cm meet, dat hij een hardcover uitgave is, dat hij 224 pagi...
13/06/2026

Met blijheid en trots kan ik u mededelen dat hij 14 bij 21,5 cm meet, dat hij een hardcover uitgave is, dat hij 224 pagina’s heeft weten te vullen. Dat geeft genoeg ruimte aan een verhaal van zo’n 68.000 woorden. Waar gaat dat over? Dat gaat over mijn nieuwe roman Bont boeket die op 3 september 2026 uitkomt. Bont boeket wordt gedefinieerd als een vlot geschreven familieroman. Het verhaal gaat over levens die volledig overhoop worden gegooid en over de vraag of je wel kunt rouwen om iemand die je vertrouwen op afschuwelijke wijze heeft geschaad. Ik licht nog een klein tipje van de sluier op: deze roman speelt zich af in Warmenhuizen.

Adres

Zuid-Scharwoude
1722HS

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Langedijkers nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Organisatie

Stuur een bericht naar Langedijkers:

Snelkoppelingen

Delen