08/12/2025
1. desember 1973
Det er ironisk å koma i hug. Nemner ein Hardanger, ser folk flest for seg ein blid idyllisk fjord med blømande frukthagar, konor i kvite skaut og syljeringlande unggjentor, felespel og brudlaupsbåtar. Harðangr, sa dei gamle. Og dei hadde vel sine grunnar for å kalla dette fjordlandet soleis. Navnet tyder hard tid, trengsle, naud. Det skulle tyda på at dei hadde ikkje so blide og romantiske tankar um stroket her som me i dag. I grunnen såg dei gamle rett. Hardanger er eit hardt og magert land, - det inntrykket fekk Ivar Aasen òg fyrste gongen han kom hit, - han såg fjorden med bondeaugo og ikkje gjennom romantiske brillor. I denne månaden har verkeleg Hardanger vore Harðangr; kulde og snjo og naud.
Dagbok, Olav H. Hauge, band IV
