Sumana Shrestha Secretariat - सुमना श्रेष्ठ सचिवालय

  • Home
  • Nepal
  • Kathmandu
  • Sumana Shrestha Secretariat - सुमना श्रेष्ठ सचिवालय

Sumana Shrestha Secretariat - सुमना श्रेष्ठ सचिवालय Official page of Sumana Shrestha Secretariat (Sachiwalaya)

30/07/2026

एक क्षिन रुकि , मनमे विचार करि ।

28/07/2026

सामाजिक सहिष्णुता कायम गर्न सरकार, जन प्रतिनिधि, नागरिक अगुवा र धार्मिक गुरुहरू सबलाई हार्दिक अपील गर्दछु!

सरकारले छानबीन ग़रोस! यस्तो घटना दोहोरिन नदेउ!

यो ३% कर हटाइएकोमा धन्यवाद!नीति निर्माण (Policy Making) गर्दा र जनतालाई बुझाउँदा जहिले पनि अतिवादको उदाहरण दिएर दुनियाँ ...
21/07/2026

यो ३% कर हटाइएकोमा धन्यवाद!

नीति निर्माण (Policy Making) गर्दा र जनतालाई बुझाउँदा जहिले पनि अतिवादको उदाहरण दिएर दुनियाँ 'बाइनरी डिजिट' (Binary digit) जस्तो कि '०' हुन्छ कि '१' मात्र हुन्छ भनेर व्याख्या गर्ने प्रवृत्तिले समाजमा ध्रुवीकरण (Polarization) धेरै नै बढाएको छ।

गरिब सबै सरकारी स्कुल र सरकारी अस्पताल मात्र जान्छन्, अनि धनी जति सबै निजी स्कुल र निजी अस्पताल मात्र जान्छन् भन्ने भाष्य गलत हो, गलत हो, गलत हो!

गरिबी र स्वास्थ्य सेवाको यथार्थ:
गरिब वा गैर-गरिब (Poor or Not Poor) को परिभाषा, आधारभूत क्यालोरी खान पुग्छ कि पुग्दैन भन्ने रेखालाई आधार मानेर गरिएको हुन्छ। त्यही रेखालाई मात्र आधार मानेर हेर्ने हो भने पनि, 'नेपाल जीवनस्तर सर्वेक्षण' (Nepal Living Standard Survey) ले प्रस्ट देखाउँछ : गरिबले कति निजी अस्पताल जानु पर्ने रहेछ, र गैर-गरिबले कति।

यदि तपाईंले २०%, ४०%, ६०%, ८०% र १००% को दायरा (gradient) हेर्नुहुन्छ भने, जोखिममा रहेको वर्ग (Vulnerable population- जो गरिबको प्राविधिक सूचीमा त पर्दैनन्, तर एउटा सानो आर्थिक धक्का लाग्नेबित्तिकै गरिबीको रेखामुनि पुग्छन्) लाई जहिले पनि मार पर्ने हिसाबले नीति ल्याउँदा समाजमा पक्कै पनि निराशा बढ्छ।

हाम्रोमा निरपेक्ष गरिबी (Absolute poverty) मा रहेका जनता पनि निजी अस्पतालमा जान बाध्य छन्। उनीहरू त्यहाँ गुणस्तरको खोजीमा होइन, सरकारी अस्पतालको पहुँच (Access) को अभाव र लामो पर्खाइ (Wait time) ले गर्दा जान बाध्य भएका हुन्।

जनताले आफ्नो स्वास्थ्य खर्च कसरी धानिरहेका छन्? आफ्नो सामान्य बचतले मात्र होइन, ऋण लिएर र भएको जायजेथा (Asset) बेचेर उपचार गरिरहेका छन्! NLSS को टेबल हरनू होला!

नेपालमा कुल राष्ट्रिय स्वास्थ्य सेवा खर्चको ५९ प्रतिशत हिस्सा त नागरिकको आफ्नै खल्तीबाट (Out of pocket expenditure) गइरहेको छ।

त्यसैले, हामीलाई समता (Equity) पक्कै चाहिन्छ, तर त्यही समता चाहिने वर्गकै मूल्य चुकाएर होइन (Not at the cost of SAME people who need that equity)।

करका दर (Tax Slabs) र रोजगारीको यथार्थ:
अनि करका दरहरू (Tax slabs) को कुरा गर्दा लहैलहैमा 'हो, हो, हो' भन्नुको साटो, एकपटक वास्तविक तथ्याङ्क मगाऔं न! नेपालका कति प्रतिशत जनताले साँच्चै ४० लाखभन्दा बढी कमाउने रहेछन्? त्यो सानो प्रतिशतका लागि कर छुट गर्दै गर्दा, कतिवटा रोजगारी (Jobs) चाहिँ त्यो करको दायरामा आउने रहेछन्? (एकपटक 'मेरोजब' जस्ता प्लेटफर्ममा गएर हेर्नुहोला)। र समताको बारेमा समता वहाँहरू बाट बढ़ी हुनू परने हो कि?

करमा टीडीएस (TDS) बुझाउँदै गर्दा, वर्षको एकपटक खुद हिसाब (Net out) गर्ने व्यवस्था किन नगर्ने? जसअन्तर्गत कुनै अवस्थामा सरकारले नागरिकलाई कर फिर्ता दिनुपर्छ होला, कुनैमा नागरिकले सरकारलाई बढी बुझाउनुपर्ने होला।

14/07/2026

The enforced erosion of trust between state and the people. Case in point - “parking tactics” amongst others.

After the local government, police is the second closest representation of the state to the people. It does not serve anyone to create mistrust between people and the state. When "shanti surakshya" is not put in the center of conversation, only cronies thrive. The framing is rapidly becoming my way or high way - choose between a rock and hard place. Why is this even the framing? Without "shanti surakshya" no economic policy can deliver. Just like a country needs stable macro-economics for industries to prosper, “shanti-sukarsha” is the foundation for even “stable macro-economics”. We are forced to take sides so fast, that we forget the fight was never with the people in the uniform. It has always been with people at the top.

If the people at the top bully, and it is cherished as a way of “teaching lesson”, everybody else in the lower rungs think it's ok to behave in a “teaching lesson” way. Bullying doesn’t only take the form of using brute force, bullying also takes the form of completely negating their views. It becomes the way of getting things done. If the people at the top won’t realize they need to serve everyone, if they believe in bullying people who think/act differently rather than create a social contract - this is a very short term way of working across differences. The term lasts as long as “power is held” and therefore the incentive to become a forever politician. If short term memory is what is expected of people always, long term prosperity plans will never deliver. Why is there always satta pakshya and pratipakshya? We are all Nepal pakshya. Won't you see us as Nepalese before you see us as people who need to be put in place?

While all of this happens between the state and the people, people’s strength has been coalesced into a position we call “Jana pratindhi” – members of parliament. And like always, we wonder, are they really “jana pratinidhi” or “party pratinidhi” or are they quietly waiting for their turn to become the state? Is it required for people to be in constant friction with the state, or should the “jana pratinidhi” step in to be the bridge? When are we going to talk about are we doing enough to support and re-orient our security forces, even simple things like do they get enough budget to buy non-lethal weapons, are the reformist voices within the police subdued, do they get support for their mental health, do they have actual “grievance” channel? Or are they forced to become “enforcers”?

Did we suffer yesterday from the randomly parked cars - yes! Are we being forced to choose between brute police force or chaotic traffic - this is the framing of yesterday’s “lesson” that someone wanted to “teach”. Cars are easy to identify, yet, those who left the car in the middle of the street felt completely protected to do what they did. That is cronyism!

10/07/2026

गणेशजीलाई "यो अ/व्यवस्थासँग लड्नु" भन्दा आफ्नो शरीरमा आगो लगाउनु किन सहज लाग्यो होला? उनी चरम लाचारी (HELPLESSNESS) को यस्तो अवस्थामा कसरी पुगे, र उनलाई आफ्नो मद्दत गर्ने कोही छैन भन्ने महसुस किन भयो?

यस विषयमा राजनीतिक दाउपेच वा पीडित परिवारलाई झन् बढी पीडा दिने चरम बचाउ (defensiveness) भन्दा माथि उठेर गम्भीर आत्मसमीक्षा गर्न आवश्यक छ। अब अर्को कुनै नेपालीको यस्तो अकाल मृत्यु रोक्नै पर्छ!

गणेशजीको यो दुःखद घटना (र यसअघि संसद भवन अगाडि आत्मदाह गरेका प्रेमप्रसाद आचार्यको हृदयविदारक भोगाइ) ले हामीलाई राजनीतिक हिलो छ्यापाछ्याप भन्दा टाढा रहेर, यो संयन्त्रले निम्त्याउने चरम निराशाको गहिरो र मौन पाटोलाई हेर्न बाध्य बनाएको छ।

जब कुनै नागरिकलाई अ/ व्यवस्थासँग लड्नु भन्दा आफ्नो शरीरमा आगो लगाउनु सहज लाग्छ, त्यो रिसको झोँकमा चालिएको हठात् कदम मात्र हुँदैन। यो त मनोविज्ञानमा भनिने ‘सिकिएको लाचारी’ (learned helplessness) को अन्तिम र भयानक रूप हो— एउटा यस्तो मानसिक अवस्था जहाँ व्यक्तिले बाँच्नका लागि इमानदार प्रयास गर्छ, तर हरेक पटक उसले हार महसूस गर्छ।

वहाँको आत्माले शान्ति पाओस, परिवारले सहारा
पाओस! अरु सबले introspect गर्न सक्ने क्षमता पाओस!

बुद्ध जयन्तीको हार्दिक शुभकामना 🙏हामी गर्व गर्छौं “बुद्ध नेपालमा जन्मेका हुन्” भनेर।अब समय छ बुद्धलाई अपनाउने, उनका शिक्...
01/05/2026

बुद्ध जयन्तीको हार्दिक शुभकामना 🙏

हामी गर्व गर्छौं “बुद्ध नेपालमा जन्मेका हुन्” भनेर।अब समय छ बुद्धलाई अपनाउने, उनका शिक्षालाई जिउने।

हाम्रो हातमा ज्ञान (knowledge) धेरै छ - AI को जमाना छ , अब शायद अलिकति बढी बुद्धि (wisdom) चाहिन्छ।

हामीसँग “कानून” का कुरा धेरै छन्, अब अलिकति बढी न्याय चाहिन्छ।

हामी “सुशासन” को चर्चा गर्छौं, अब अलिकति बढी करुणा चाहिन्छ।

आजको दिन,गर्व मात्र होइन, तथागतको शिक्षा अनुसरण गरौं।

बुद्धम् शरणम् गच्छामि
धर्मम् शरणम् गच्छामि
संघम् शरणम् गच्छामि

17/04/2026

मातातीर्थ औंसी - आमाको मुख हेर्ने दिनको हार्दिक शुभकामना! आमाहरू प्रति नमन! 🙏

14/04/2026

नयाँ वर्ष २०८३ को हार्दिक मंगलमय शुभकामना! यो वर्ष परिवर्तन, आशा र समृद्धिले भरोस!

A very happy new year 2083! May this be the year of reforms, hope and prosperity!

11/04/2026

धन्यवाद Harka Sampang A Revolution ज्यू!

अघिल्लो अधिवेशनमा “चेली”, यसपटक “बहिनी”!

अघिल्लो अधिवेशनमा कुनै पुरुष सांसदले “चेली” शब्दको निहितार्थ बुझ्न सकेनन्, तर यस पटक एउटा पुरुष सांसदले बोले!

त्यहाँ उपस्थित सबै जना सांसद हुन्!
“चेली” र “बहिनी” आफ्नै ठाउँमा अपमानजनक शब्द होइनन्। तर जब औपचारिक वातावरणमा पुरुषलाई “माननीय सांसदज्यू” भनिन्छ र महिलालाई “बहिनी” भनेर सम्बोधन गरिन्छ, त्यो एक अर्थमा स्मरण गराउने प्रयास हो — कि हामी तपाईंलाई बराबरीका रुपमा हेर्दैनौं, तपाईंलाई पारिवारिक शब्दमा बाँधेर सीमित गर्न खोजिरहेका छौं।

प्रिय उपसभामुखज्यू, तपाईं संसदको पूर्ण बैठकमा हुनुहोस् वा कार्यालयमा अनौपचारिक छलफलमा—कसैलाई तपाईंलाई “बहिनी” भनेर सम्बोधन गर्न नदिनुहोस्, जब उनीहरू एकअर्कालाई “माननीयज्यू” भन्छन्।

तपाईं हाम्रो उपसभामुख हुनुहुन्छ, संयोगवश तपाईं सबैभन्दा कान्छी हुनुहुन्छ, बस् त्यत्ति मात्र।

समान सम्मानको सीमाना भाषाबाट नै सुरु हुन्छ—हामीले सम्बोधनमा समानता ल्याउन सकेनौं भने व्यवहारमा समानता कसरी सम्भव हुन्छ?

Address

Kathmandu

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Sumana Shrestha Secretariat - सुमना श्रेष्ठ सचिवालय posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Sumana Shrestha Secretariat - सुमना श्रेष्ठ सचिवालय:

Shortcuts

Share

Category