CK Adhikari

CK Adhikari "सम्भावना"
मौलिक सभ्यता, संस्कृति, राजनीति, देश, राष्ट्रियता

बाढी पीडितहरूलाई गरेको सहयोगप्रति हार्दिक आभारhttps://www.facebook.com/share/p/1FXWgAPgTu/
28/08/2026

बाढी पीडितहरूलाई गरेको सहयोगप्रति हार्दिक आभार
https://www.facebook.com/share/p/1FXWgAPgTu/

सहृदयता अन्तरराष्ट्रिय - Sahridayata International
– युएई
मिति: २८ अगस्ट २०२६

आदरणीय नेपाली दाजुभाई तथा दिदीबहिनीहरु,

नेपालको रसुवा र नुवाकोट लगायतका हिमाली तथा पहाडी भू-भागमा गत २६ अगस्तका दिन हिमनदी स्खलनका कारण उत्पन्न भएको विनाशकारी बाढी तथा पहिरोबाट थुप्रै दाजुभाइ दिदीबहिनीहरूले ज्यान गुमाउनु परेको र धेरैको हालसम्म अत्तोपत्तो नभएको दुःखद घटनाप्रति सहृदयता अन्तर्राष्ट्रिय – युएई परिवार गहिरो दुःख व्यक्त गर्दछ। यस विपत्तिमा ज्यान गुमाउनुभएका समस्त दिवंगत आत्माहरूको चिरशान्तिको कामना गर्दै शोकसन्तप्त परिवारजनहरूप्रति हार्दिक समवेदना प्रकट गर्दछौं। साथै बेपत्ता तथा घाइते नागरिकहरूको यथाशीघ्र सुरक्षित उद्धार होस् भन्ने हार्दिक कामना गर्दछौं।

यसै मानवीय कर्तव्यबोधका साथ, सन् २०१९ देखि संयुक्त अरब इमिरेट्समा क्रियाशील सहृदयता अन्तर्राष्ट्रिय – युएई ले आफ्नो "विज्ञानको बुद्धि, प्रविधिको प्रगति, धर्मको विवेक र सहृदयताको सम्बन्ध" भन्ने मूल मर्मअनुरूप विपद्‍पीडित नेपाली दाजुभाइ दिदीबहिनीहरूको सहयोगार्थ नेपाल सरकार, प्रधानमन्त्री विपद् व्यवस्थापन कोषमा रु. ५०,०००।– (अक्षरुपी पचास हजार रुपैयाँ मात्र) आर्थिक सहयोग रकम मिति २८ अगस्ट २०२६ मा ट्रान्जेक्सन आईडी नं. R3PGB7V40GL मार्फत जम्मा गरेको जानकारी गराउँदछौं। पारदर्शिताका लागि सम्बन्धित भुक्तानी भौचर यसैसाथ संलग्न छ।

विपत्तिको वास्तविक क्षतिको तुलनामा यो सहयोग रकम सानै भए तापनि, यसले हाम्रो साझा पीडा र एकताको भावना बोकेको छ। यसै अवसरमा युएईमा रहनुभएका सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाइ दिदीबहिनी तथा सामाजिक संघ-संस्थाहरूलाई पनि आ-आफ्नो सामर्थ्यअनुसार यस राहत अभियानमा सहभागी हुन सहृदयता अन्तर्राष्ट्रिय – युएई हार्दिक अपिल गर्दछ। कठिन घडीमा एकआपसमा साथ दिनु नै सहृदयताको वास्तविक अर्थ हो।

धन्यवाद ।

सहृदयता अन्तर्राष्ट्रिय – युएई
(स्थापना : २०१९)

#रसुवा #नुवाकोट

समयमै चिनौ
27/07/2026

समयमै चिनौ

26/07/2026

यस्तो सारो मुटुमै छेड्ने गरी त नभन्नुपर्थ्यो।
मुटु नै प्वाल पर्ने गरी कति सारो भनेको।

26/07/2026

साँच्चै नेपालमा के हुँदैछ?

26/07/2026

अर्थमन्त्री Meaning Minister को अन्तर्वार्ता।

🇳🇵 यो सरकार कसको हो ?६ जना मन्त्रीको 'विदेशी' कनेक्सन खोतल्दैप्रिय साथीहरू,हामी सबैले देखिरहेका छौं – देशको नेतृत्व गर्न...
11/07/2026

🇳🇵 यो सरकार कसको हो ?
६ जना मन्त्रीको 'विदेशी' कनेक्सन खोतल्दै

प्रिय साथीहरू,
हामी सबैले देखिरहेका छौं – देशको नेतृत्व गर्नेहरूको शिक्षा, तालिम, सम्बन्ध र काम सबै कुनै न कुनै रूपमा विदेशी शक्तिसँग जोडिएको छ । आज म तपाईंहरूलाई बालेन सरकारका ६ जना प्रमुख नेताको वास्तविक परिचय दिन्छु – तथ्यहरू सार्वजनिक रूपमा उपलब्ध छन्, आफैं निर्णय गर्नुहोस् ।

१. अर्थमन्त्री डा. स्वर्णिम वाग्ले
– २५ वर्ष विदेशमा,
– अहिले नेपालको अर्थतन्त्र चलाउँदै

डा. वाग्लेको शिक्षा :
– BSc Economics – London School of Economics (UK) ,
– MPA/ID – Harvard University (USA) ,
– PhD Economics – Australian National University ।

उनले विश्व बैंक (वाशिङ्टन DC) मा Senior Economist, UNDP को न्यूयोर्क, हनोई र कोलम्बो कार्यालयमा २५ वर्ष काम गरे। उनको सम्पत्तिको मुख्य स्रोत "विदेशी रोजगारी" हो – उनले ४ वटा घर, १९ मिलियन बैंक निक्षेप, ४५ तोला सुन घोषणा गरेका छन्।

श्रीमती र छोरा विदेशमा बस्छन, किनकि यिनीहरुलाई नेपाल बिगार्नु छ

के गरेका छन् राष्ट्रिय हित विपरीत ?
– MCC विरोधलाई "ऐतिहासिक अज्ञानता" भने
– अमेरिकी विशेष दूत सेर्जियो गोर सँग आर्थिक साझेदारी वार्ता गरे
– EV कर विवाद – बजेट चुहावटको आरोपमा ७७६ BYD गाडी नियन्त्रणमा लिइयो,
– अहिले अमेरिकी सेना नआए नेपाल कालो सूचीमा जान्छ भन्छन

२. प्रधानमन्त्री बालेन्द्र (बालेन) शाह
– 'टेस्ट केस' को सफलता

शिक्षा :
– BE Civil Engineering – Himalayan WhiteHouse,
– MTech Structural Engineering – VTU, कर्नाटक, भारत (२०१६–२०१८)। – – हाल काठमाडौं विश्वविद्यालय मा PhD गर्दै।

दुर्गा प्रसाईं को आरोप – "बालेन शाह र रवि लामिछानेलाई विदेशी शक्तिले 'ग्रुम' गरेर पठाएको हो । बोल्न जान्ने, आकर्षक युवाहरूलाई अमेरिकन युथ काउन्सिल र ब्रिटिस काउन्सिल ले छानेर तालिम दियो । पहिले बालेनमा 'टेस्ट' गरियो, सफल भएपछि रविलाई अगाडि बढाइयो ।"

के गरेका छन् ?

– GenZ को नाउमा युवालाई देस जलाउन उक्साएको
– सिङ्गदरबार आगो लगाउने भन्दै देशी जलेको
– नेपालको इतिहासमै पहिलो पटक दलाई लामाको जन्मोत्सव मनाउन अनुमति – "एक चीन नीति" विपरीत
– MCC कार्यान्वयनलाई प्राथमिकता
– २६ वटा सामाजिक सञ्जालमा प्रतिबन्ध

३. गृहमन्त्री सुधन गुरुङ – ४८ दिनमै राजीनामा, फेरि नियुक्त !

शिक्षा :
– SLC मात्र – कुनै उच्च शिक्षा छैन ।

पेशा :
– DJ,
– सामाजिक कार्यकर्ता , 'हामी नेपाल' NGO का अध्यक्ष। उनको NGO ले अन्तर्राष्ट्रिय कोष परिचालन गर्छ।

विवाद :
– भदौ २२/२३ मा पानी बाड्ने भन्दै कम्ब्याक्ट ड्रेस लागेकाहरुसंगको सम्बन्ध
– TOB संग सम्बन्ध
– २७ मार्च २०२६ मा गृहमन्त्री नियुक्त
– २२ अप्रिल २०२६ मा मनी लान्ड्रिङ अनुसन्धानमा रहेका व्यवसायी दीपक भट्ट सँगको सम्बन्धको आरोपपछि राजीनामा
– ९ जुन २०२६ मा पुनः नियुक्त
– जम्मा ४८ दिन मन्त्री !

४. शिक्षामन्त्री सस्मिता पोखरेल – २९ वर्षमा शिक्षामन्त्री !

शिक्षा :
– Oakton High School, USA – अमेरिकाको हाई स्कूल
– Diablo Valley College, USA – अमेरिकाको कलेज
– BBM-LLB – काठमाडौं विश्वविद्यालय
– स्नातकोत्तर – त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा अध्ययनरत
– उमेर : २९ वर्ष (जन्म १४ मार्च १९९६)

प्रश्न – २९ वर्षको उमेर र विदेशी शिक्षाले नेपालको शिक्षा नीति बुझ्छ ?

५. परराष्ट्रमन्त्री शिशिर खनाल – १० वर्ष अमेरिका

शिक्षा :
– Master’s in Public Policy – University of Wisconsin-Madison, USA
– Bachelor’s in International Political Economy – University of Connecticut, USA
– उनले अमेरिकामा १० वर्ष बिताए।

के गर्दैछन् ?
"नेपाललाई ग्लोबल एजुकेशन हब" बनाउने अभियान – जसले प्रतिभा पलायन लाई बढावा दिन्छ
– अमेरिकी राजदूतसँग MCC को "उत्पादक छलफल"

६. स्वास्थ्यमन्त्री निशा मेहता – AIIMS दिल्लीको उत्पादन
शिक्षा :
– BSc Nursing – AIIMS दिल्ली (२००६–२०१०);
– Master’s in Nursing – जीवाजी विश्वविद्यालय, ग्वालियर
– उमेर : ३७ वर्ष

प्रश्न – भारतीय शिक्षामा मात्र आधारित स्वास्थ्यमन्त्रीले नेपालको स्वास्थ्य प्रणाली बुझ्छ ?

⚡ अब डट जोड्नुहोस् – यी सबै संयोग होइनन् !

घटना के भयो ?
राष्ट्रिय हितमा असर
MCC-अमेरिकी राजदूतले "MCC कार्यान्वयन मेरो सर्वोच्च प्राथमिकता" भने अमेरिकी प्रभाव, सैन्य गठबन्धनको बाटो
दलाई लामा-नेपालको इतिहासमै पहिलो पटक जन्मोत्सवको अनुमति "एक चीन नीति" विपरीत, संस्कृति विनाश
BYD घोटाला-बजेटभन्दा १४ दिन अगाडि ७७६ BYD गाडी आयात राज्यकोषलाई १ अर्ब क्षति
सहकारी घोटाला ८७.८९ अर्ब रुपैयाँ अपचलन ७६ हजार बचतकर्ता प्रभावित
गणेश नेपाली २५ वर्षीय युवाले आफैंमा आगो लगाए राज्यको संवेदनशीलतामाथि प्रश्न
🎯 मुख्य कुरा –

यी सबै नेताहरूको शिक्षा पश्चिमा/भारतीय संस्थान मा भएको छ । स्वर्णिम वाग्ले जस्ता 'ग्लोबल' अर्थशास्त्री ले विश्व बैंक र UNDP को नीति नेपालमा लागू गर्न खोजिरहेका छन् । बालेन शाह ले दलाई लामाको जन्मोत्सव र MCC लाई प्राथमिकता दिएका छन् । सुधन गुरुङ को NGO ले अन्तर्राष्ट्रिय कोष परिचालन गर्छ।

प्रश्न – के यो सरकार नेपालको हो, कि पश्चिमाको 'एजेन्डा' कार्यान्वयन गर्ने माध्यम ?

📢 सचेत रहौं, राष्ट्रिय हित जोगाऔं !

हामिले तिर्ने कर बाट प्रधानमन्त्रीले राष्ट्रियता देखिने खालको मर्यादित पोशाक लाउने गरि तलब पाउनुभएको छ कि छैन??हामिले ति...
05/06/2026

हामिले तिर्ने कर बाट प्रधानमन्त्रीले राष्ट्रियता देखिने खालको मर्यादित पोशाक लाउने गरि तलब पाउनुभएको छ कि छैन??हामिले तिरेको कर बाट पोशक आदिको भत्ता सहित प्रम ले तलब पाउनुहुन्छ तर पोशाक चाहिँ बजार डुल्दा, क्लब जाँदा लाउने खालको लगाउने गरेको देखिन्छ भने त्यो चाहिँ भ्रष्टाचारको सुरुवात हो भन्ने बुझिन्छ।

यदि हाम्रो कर बाट पाउने सेवा सुविधा तलब भत्ता प्रधानमन्त्रीले पाईरहेका छन् भने त्यो तलब भत्ता बाट प्रधानमन्त्रीले के गर्ने गरेका छन्?

पोशाक जे सुकै लाएपनी काम गर्न पर्यो पुग्छ भन्ने घन्टेहरूले बुझ्न पर्छ कि सरकारी कर्मचारी र नेताहरूबाट हुने भ्रष्टाचारको सुरुवात यस्तै स-साना कुराबाट हुने गर्दछ। सोधौं प्रधानमन्त्री लाई।। तलब भत्ता पाउनुभएको छ कि छैन? छ भने ती तलब भत्ता सेवा सुविधा केका लागि हुन्??

बिरोध गर्न केही नपाएर पोशाक को कुरा गर्यो भन्नेहरूलाई यत्ती नै भन्न चाहान्छुँ कि नेता, मन्त्री, प्रधानमन्त्री, सरकारी कर्मचारी यि सबै हाम्रै कर बाट पालिने हाम्रा कामदार हुन्।

आफ्नो कामदार लाई पैसा हरेक कुराको लागि दिदै गर्दा पनि उ बाट तिरेको पैसा बराबरको काम हुदैन भने प्रश्न चाहिँ किन नगर्ने? यिनिहरू राजा हो?? कि कामदार हो?? जे जे कुराको लागि हामिले यिनिहरूलाई तलब भत्ता सेवा सुविधा दिने गरेका छौं यिनिहरूले ती कुराहरू सम्मान गर्न पर्छ कि पर्दैन??

यिनिहरूलाई हामिले हरेक कुराको लागि पैसा तिरेको हो। त्यो पैसा कामको लागि तिरेको ज्याला हो, दान होईन। हाम्रो देशको लागि काम गर्दा हाम्रो देशको कामदार देखिने खालको पोशाक हुन पर्छ अमेरिकन कामदार जस्तो देखिने किसिमको पोशाक लाउने भए अमेरिका बाट TAX उठाउने।

नेपालिबाट TAX उठाउने गरेको छ भने नेपाली भूगोल लाई सुहाउने नेपाली भूगोल संस्कार संस्कृती चिनाउने पोशाक लाउनेहो। त्यसैको लागि हामिले कर तिर्छौं।

कि हामीले तिरेको कर बाट लिएको तलब भत्ता भन्दा बढी बाहिर बाट पाएर नेपाली राष्ट्रिय पोशाक लाउन नखोजेको हो? स्पष्ट तरिकाले जवाफ दिन सक्न पर्छ। यो कसैको बाउले बिर्तामा पाएको राज्य होईन।।

✍️झाँक्री बा 🇳🇵

नेपाली यात्रुहरूलाई किन भइरहेको छ सास्ती? भारतीय विमानस्थल ट्रान्जिट समस्याबारे गम्भीर बहस आवश्यकनेपाल र भारतबीच खुला सी...
30/05/2026

नेपाली यात्रुहरूलाई किन भइरहेको छ सास्ती? भारतीय विमानस्थल ट्रान्जिट समस्याबारे गम्भीर बहस आवश्यक
नेपाल र भारतबीच खुला सीमा, ऐतिहासिक सम्बन्ध र घनिष्ठ जनस्तरको सम्पर्क रहेको छ। हरेक वर्ष हजारौं नेपाली नागरिक अध्ययन, रोजगारी, व्यापार, पर्यटन तथा पारिवारिक भ्रमणका लागि विश्वका विभिन्न देशहरूमा यात्रा गर्छन्। युरोप, अमेरिका, खाडी तथा अन्य अन्तर्राष्ट्रिय गन्तव्यहरूमा पुग्न धेरै नेपाली यात्रुहरूले दिल्ली, मुम्बई लगायतका भारतीय विमानस्थलहरूलाई ट्रान्जिट केन्द्रको रूपमा प्रयोग गर्ने गरेका छन्।
तर पछिल्ला केही वर्षयता भारतीय विमानस्थलहरू हुँदै यात्रा गर्ने नेपाली यात्रुहरूले विभिन्न प्रकारका समस्याहरू भोग्नुपरेको गुनासो बढ्दै गएको छ। सामाजिक सञ्जाल, समाचार माध्यम, यात्रुहरूको प्रत्यक्ष अनुभव तथा विभिन्न अनलाइन फोरमहरूमा आएका विवरणहरू हेर्दा यी समस्याहरू अब व्यक्तिगत घटना मात्र नभई गम्भीर सार्वजनिक चासोको विषय बनेका छन्।
के-कस्ता समस्या भोगिरहेका छन् नेपाली यात्रु?
धेरै यात्रुहरूले ट्रान्जिटका क्रममा विमान कम्पनीका कर्मचारीहरूबाट कागजातको अत्यधिक वा फरक व्याख्या गरिने, वैध भिसा हुँदाहुँदै बोर्डिङ अस्वीकार गरिने, अनावश्यक सोधपुछ गरिने तथा स्पष्ट जानकारी नदिइने जस्ता समस्या भोगेको बताएका छन्।
कतिपय अवस्थामा यात्रुहरूलाई अन्तिम समयमा उडानबाट रोकिएको, पुनः टिकट खरिद गर्न बाध्य पारिएको, होटल तथा अन्य खर्च आफैंले व्यहोर्नुपरेको र त्यसको क्षतिपूर्ति प्राप्त गर्न कठिनाइ भएको अनुभव पनि सार्वजनिक भएका छन्।
हालै चर्चामा आएको एक घटनामा एक नेपाली नागरिकलाई दिल्ली विमानस्थलबाट जर्मनीतर्फको उडानमा जान नदिइएको विषयले नेपालमा व्यापक बहस सिर्जना गर्यो। भारतीय गृह मन्त्रालयले उक्त घटनामा भारतीय अध्यागमन अधिकारीहरूको कुनै भूमिका नरहेको र निर्णय सम्बन्धित एयरलाइन्सले गरेको स्पष्ट पारेको थियो। यद्यपि, उक्त घटनाले नेपाली यात्रुहरू एयरलाइन्स, ट्रान्जिट नियम र अध्यागमन प्रक्रियाबीच अन्योलमा पर्ने अवस्था रहेको तथ्यलाई उजागर गर्यो।
एयरलाइन्सको जिम्मेवारी र यात्रुको अधिकार
विश्वभरि नै एयरलाइन्सहरूले यात्रुका कागजात जाँच गर्ने कानुनी जिम्मेवारी वहन गर्छन्। यदि कुनै यात्रुलाई गन्तव्य देशले प्रवेश अस्वीकार गर्यो भने एयरलाइन्सलाई जरिवाना वा अन्य जिम्मेवारी आउन सक्छ। त्यसैले कतिपय एयरलाइन्सले अत्यधिक सावधानी अपनाउने गर्छन्।
तर सावधानीको नाममा यात्रुलाई पर्याप्त जानकारी नदिई उडान रोक्नु, लिखित कारण नदिनु वा वैकल्पिक समाधान नखोज्नु उचित मान्न सकिँदैन। यात्रुको अधिकार, पारदर्शिता र निष्पक्ष व्यवहार सुनिश्चित गर्नु पनि एयरलाइन्सको दायित्व हो।
नेपाली यात्रुहरू किन बढी प्रभावित छन्?
नेपालबाट धेरै अन्तर्राष्ट्रिय गन्तव्यमा सिधा उडान उपलब्ध छैन। त्यसैले ठूलो सङ्ख्यामा नेपाली नागरिक भारत हुँदै यात्रा गर्न बाध्य छन्। ट्रान्जिट प्रक्रियामा समस्या आउँदा उनीहरू विदेशी भूमिमा कानुनी, भाषिक तथा प्रशासनिक चुनौतीहरूको सामना गर्न बाध्य हुन्छन्।
कतिपय अवस्थामा यात्रुहरूलाई कसले अन्तिम निर्णय गर्यो, समस्या कहाँबाट उत्पन्न भयो वा समाधान कसरी खोज्ने भन्ने विषयमा समेत स्पष्ट जानकारी प्राप्त हुँदैन।
अब नेपाल सरकारले के गर्नुपर्छ?
Ministry of Foreign Affairs, Nepal
PMO Nepal

यो विषयलाई कुनै एक घटना वा भावनात्मक बहसको रूपमा मात्र नहेरी दीर्घकालीन समाधान खोज्नु आवश्यक छ। नेपाल सरकारले भारत सरकार, एयरलाइन्स कम्पनीहरू तथा सम्बन्धित अन्तर्राष्ट्रिय निकायहरूसँग औपचारिक संवाद सुरु गर्नुपर्छ।
दुवै देशबीच निम्न विषयमा सहकार्य हुन सक्छ:
• भारतीय विमानस्थल प्रयोग गर्ने नेपाली यात्रुका लागि स्पष्ट ट्रान्जिट निर्देशिका तयार गर्ने।
• नेपाली यात्रुका गुनासा सुनुवाइका लागि विशेष संयन्त्र स्थापना गर्ने।
• बोर्डिङ अस्वीकार गरिएमा लिखित कारण दिन अनिवार्य बनाउने।
• आपत्कालीन अवस्थामा नेपाली दूतावास वा वाणिज्य दूतावासको तत्काल सहायता उपलब्ध गराउने।
• एयरलाइन्स र यात्रुबीच उत्पन्न विवाद समाधानका लागि द्रुत प्रक्रिया विकास गर्ने।
• यात्रु अधिकार र ट्रान्जिट नियमबारे व्यापक जनचेतना कार्यक्रम सञ्चालन गर्ने।
दोषारोपण नगरी समाधानगर्ने दिशा तर्फ
नेपाल र भारतबीचको सम्बन्ध केवल दुई सरकारबीचको सम्बन्ध मात्र होइन, करोडौं नागरिकहरूको दैनन्दिन जीवनसँग जोडिएको सम्बन्ध हो। त्यसैले यात्रुहरूको सम्मान, सुविधा र सुरक्षालाई दुवै देशले प्राथमिकता दिनुपर्छ।
उद्देश्य कसैलाई दोषी ठहर गर्नु होइन। बरु, नेपाली यात्रुहरूले बारम्बार उठाइरहेका गुनासाहरूलाई गम्भीरतापूर्वक सुन्नु, तथ्यगत अध्ययन गर्नु र व्यावहारिक समाधान निकाल्नु आवश्यक छ।
आज हजारौं नेपाली नागरिक भारतका विमानस्थलहरू प्रयोग गरिरहेका छन्। उनीहरूले यात्रा गर्दा अन्योल, डर र अनावश्यक आर्थिक भार होइन, सहजता, सम्मान र पारदर्शिता अनुभव गर्न पाउनुपर्छ।
यसका लागि नेपाल र भारतबीच उच्चस्तरीय द्विपक्षीय वार्ता सुरु गरी ट्रान्जिट यात्रुसम्बन्धी समस्याहरूको स्थायी समाधान खोज्ने समय आइसकेको छ।
श्रोत सामग्री कमेन्टमा:
#नेपालीयात्री #यात्रुअधिकार #नेपालभारतसहकार्य

नेपाली यात्रुहरूलाई किन भइरहेको छ सास्ती? भारतीय विमानस्थल ट्रान्जिट समस्याबारे गम्भीर बहस आवश्यक

नेपाल र भारतबीच खुला सीमा, ऐतिहासिक सम्बन्ध र घनिष्ठ जनस्तरको सम्पर्क रहेको छ। हरेक वर्ष हजारौं नेपाली नागरिक अध्ययन, रोजगारी, व्यापार, पर्यटन तथा पारिवारिक भ्रमणका लागि विश्वका विभिन्न देशहरूमा यात्रा गर्छन्। युरोप, अमेरिका, खाडी तथा अन्य अन्तर्राष्ट्रिय गन्तव्यहरूमा पुग्न धेरै नेपाली यात्रुहरूले दिल्ली, मुम्बई लगायतका भारतीय विमानस्थलहरूलाई ट्रान्जिट केन्द्रको रूपमा प्रयोग गर्ने गरेका छन्।

तर पछिल्ला केही वर्षयता भारतीय विमानस्थलहरू हुँदै यात्रा गर्ने नेपाली यात्रुहरूले विभिन्न प्रकारका समस्याहरू भोग्नुपरेको गुनासो बढ्दै गएको छ। सामाजिक सञ्जाल, समाचार माध्यम, यात्रुहरूको प्रत्यक्ष अनुभव तथा विभिन्न अनलाइन फोरमहरूमा आएका विवरणहरू हेर्दा यी समस्याहरू अब व्यक्तिगत घटना मात्र नभई गम्भीर सार्वजनिक चासोको विषय बनेका छन्।

के-कस्ता समस्या भोगिरहेका छन् नेपाली यात्रु?

धेरै यात्रुहरूले ट्रान्जिटका क्रममा विमान कम्पनीका कर्मचारीहरूबाट कागजातको अत्यधिक वा फरक व्याख्या गरिने, वैध भिसा हुँदाहुँदै बोर्डिङ अस्वीकार गरिने, अनावश्यक सोधपुछ गरिने तथा स्पष्ट जानकारी नदिइने जस्ता समस्या भोगेको बताएका छन्।

कतिपय अवस्थामा यात्रुहरूलाई अन्तिम समयमा उडानबाट रोकिएको, पुनः टिकट खरिद गर्न बाध्य पारिएको, होटल तथा अन्य खर्च आफैंले व्यहोर्नुपरेको र त्यसको क्षतिपूर्ति प्राप्त गर्न कठिनाइ भएको अनुभव पनि सार्वजनिक भएका छन्।

हालै चर्चामा आएको एक घटनामा एक नेपाली नागरिकलाई दिल्ली विमानस्थलबाट जर्मनीतर्फको उडानमा जान नदिइएको विषयले नेपालमा व्यापक बहस सिर्जना गर्यो। भारतीय गृह मन्त्रालयले उक्त घटनामा भारतीय अध्यागमन अधिकारीहरूको कुनै भूमिका नरहेको र निर्णय सम्बन्धित एयरलाइन्सले गरेको स्पष्ट पारेको थियो। यद्यपि, उक्त घटनाले नेपाली यात्रुहरू एयरलाइन्स, ट्रान्जिट नियम र अध्यागमन प्रक्रियाबीच अन्योलमा पर्ने अवस्था रहेको तथ्यलाई उजागर गर्यो।

एयरलाइन्सको जिम्मेवारी र यात्रुको अधिकार

विश्वभरि नै एयरलाइन्सहरूले यात्रुका कागजात जाँच गर्ने कानुनी जिम्मेवारी वहन गर्छन्। यदि कुनै यात्रुलाई गन्तव्य देशले प्रवेश अस्वीकार गर्यो भने एयरलाइन्सलाई जरिवाना वा अन्य जिम्मेवारी आउन सक्छ। त्यसैले कतिपय एयरलाइन्सले अत्यधिक सावधानी अपनाउने गर्छन्।

तर सावधानीको नाममा यात्रुलाई पर्याप्त जानकारी नदिई उडान रोक्नु, लिखित कारण नदिनु वा वैकल्पिक समाधान नखोज्नु उचित मान्न सकिँदैन। यात्रुको अधिकार, पारदर्शिता र निष्पक्ष व्यवहार सुनिश्चित गर्नु पनि एयरलाइन्सको दायित्व हो।

नेपाली यात्रुहरू किन बढी प्रभावित छन्?

नेपालबाट धेरै अन्तर्राष्ट्रिय गन्तव्यमा सिधा उडान उपलब्ध छैन। त्यसैले ठूलो सङ्ख्यामा नेपाली नागरिक भारत हुँदै यात्रा गर्न बाध्य छन्। ट्रान्जिट प्रक्रियामा समस्या आउँदा उनीहरू विदेशी भूमिमा कानुनी, भाषिक तथा प्रशासनिक चुनौतीहरूको सामना गर्न बाध्य हुन्छन्।

कतिपय अवस्थामा यात्रुहरूलाई कसले अन्तिम निर्णय गर्यो, समस्या कहाँबाट उत्पन्न भयो वा समाधान कसरी खोज्ने भन्ने विषयमा समेत स्पष्ट जानकारी प्राप्त हुँदैन।

अब नेपाल सरकारले के गर्नुपर्छ?

Ministry of Foreign Affairs, Nepal
PMO Nepal

यो विषयलाई कुनै एक घटना वा भावनात्मक बहसको रूपमा मात्र नहेरी दीर्घकालीन समाधान खोज्नु आवश्यक छ। नेपाल सरकारले भारत सरकार, एयरलाइन्स कम्पनीहरू तथा सम्बन्धित अन्तर्राष्ट्रिय निकायहरूसँग औपचारिक संवाद सुरु गर्नुपर्छ।

दुवै देशबीच निम्न विषयमा सहकार्य हुन सक्छ:

• भारतीय विमानस्थल प्रयोग गर्ने नेपाली यात्रुका लागि स्पष्ट ट्रान्जिट निर्देशिका तयार गर्ने।
• नेपाली यात्रुका गुनासा सुनुवाइका लागि विशेष संयन्त्र स्थापना गर्ने।
• बोर्डिङ अस्वीकार गरिएमा लिखित कारण दिन अनिवार्य बनाउने।
• आपत्कालीन अवस्थामा नेपाली दूतावास वा वाणिज्य दूतावासको तत्काल सहायता उपलब्ध गराउने।
• एयरलाइन्स र यात्रुबीच उत्पन्न विवाद समाधानका लागि द्रुत प्रक्रिया विकास गर्ने।
• यात्रु अधिकार र ट्रान्जिट नियमबारे व्यापक जनचेतना कार्यक्रम सञ्चालन गर्ने।

दोषारोपण नगरी समाधानगर्ने दिशा तर्फ

नेपाल र भारतबीचको सम्बन्ध केवल दुई सरकारबीचको सम्बन्ध मात्र होइन, करोडौं नागरिकहरूको दैनन्दिन जीवनसँग जोडिएको सम्बन्ध हो। त्यसैले यात्रुहरूको सम्मान, सुविधा र सुरक्षालाई दुवै देशले प्राथमिकता दिनुपर्छ।

उद्देश्य कसैलाई दोषी ठहर गर्नु होइन। बरु, नेपाली यात्रुहरूले बारम्बार उठाइरहेका गुनासाहरूलाई गम्भीरतापूर्वक सुन्नु, तथ्यगत अध्ययन गर्नु र व्यावहारिक समाधान निकाल्नु आवश्यक छ।

आज हजारौं नेपाली नागरिक भारतका विमानस्थलहरू प्रयोग गरिरहेका छन्। उनीहरूले यात्रा गर्दा अन्योल, डर र अनावश्यक आर्थिक भार होइन, सहजता, सम्मान र पारदर्शिता अनुभव गर्न पाउनुपर्छ।

यसका लागि नेपाल र भारतबीच उच्चस्तरीय द्विपक्षीय वार्ता सुरु गरी ट्रान्जिट यात्रुसम्बन्धी समस्याहरूको स्थायी समाधान खोज्ने समय आइसकेको छ।

श्रोत सामग्री कमेन्टमा:

#नेपालीयात्री #यात्रुअधिकार #नेपालभारतसहकार्य

नेपाली सेना घटाउने षड्यन्त्र: विश्वासघातको पर्दाफास👉 के तपाईंलाई थाहा छ ?नेपाली सेना घटाउने अभियान चलिरहेको छ। यो अर्थको...
15/05/2026

नेपाली सेना घटाउने षड्यन्त्र: विश्वासघातको पर्दाफास
👉 के तपाईंलाई थाहा छ ?
नेपाली सेना घटाउने अभियान चलिरहेको छ। यो अर्थको बचत होइन – यो नेपाललाई सार्वभौमहीन बनाउने षड्यन्त्र हो।
⚠️ सामाजिक इन्जिनियरिङ : नेपाली विरुद्धको मानसिक युद्ध
तपाईं सोशल मिडियामा सेनालाई गाली गर्ने पोस्ट, आकार घटाउनुपर्ने भन्ने ‘बुद्धिजीवी’को तर्क देख्दै हुनुहुन्छ? यो संयोग होइन। यो डिजिटल प्रक्सी युद्ध हो – एजेन्डा बनाइन्छ, बोट र इन्फ्लुएन्सरबाट फैलाइन्छ, मुख्यधारा मिडियामा दोहोर्याइन्छ। लक्ष्य: सेनाप्रतिको जनविश्वास मार्नु।
केही ‘शिक्षित’ (तर राष्ट्रविरोधी) नेपाली, जो विदेशी कोठीका मुखपात्र हुन्, उही स्वरमा बोल्छन्। तिनीहरू सिक्किम, तिब्बत, कश्मीरको पाठ बिर्सन चाहन्छन्।
🧨 इतिहासले चिच्याउँछ: कमजोर सेना = मृत राष्ट्र
सिक्किम (१९७५) : सानो सेना। भारतले आन्तरिक अशान्ति सिर्जना गर्यो, सैन्य ‘मैत्री’ पठायो, र एक दिन सिक्किमको झण्डा हरायो। अहिले सिक्किम भारतको राज्य हो।
कश्मीर : दशकौंदेखि सैन्य कब्जा, आत्मनिर्णयको अधिकार मारियो।
तिब्बत (१९५०/५१) : पीपल्स लिबरेसन आर्मीले कब्जा गरेपछि सभ्यता नै मेटियो।
यी हाम्रा छिमेकका उदाहरण हुन्। नेपाली सेनाको आकार घटाउने मतलब हाम्रो आफ्नै सिक्किम क्षण निम्तो दिनु हो।
📉 सेना घटाएर हामी के गुमाउँछौं ?
सीमा रक्षा क्षमता (हिमाली अतिक्रमणको बाटो खुल्छ)
आन्तरिक सुरक्षा (भविष्यको गृहयुद्ध नियन्त्रण गर्न नसक्ने)
आर्थिक सार्वभौमिकता (छिमेकीले व्यापार मार्ग थुनेर नियन्त्रण गर्छ)
संयुक्त राष्ट्र शान्ति सैनिकको प्रतिष्ठा (अर्बौंको आम्दानी जान्छ)
स्वतन्त्र परराष्ट्र नीति (भारत-चीनको ‘कुकुर’ बन्नुपर्छ)
❌ ‘विश्वव्यापीकरण’को बहाना : ठूलो धोका
यदि कुनै ‘प्राध्यापक’ वा ‘पत्रकार’ भन्छ – “अब सेनाको जमाना सकियो, बोर्डर खोल्नुपर्छ” – उसलाई सोध्नुहोस्:
के अमेरिकाले सेना घटायो? (बराबर बढायो – १.३ मिलियन)
के चीनले सेना घटायो? (दोस्रो ठूलो सेना, हरेक वर्ष बजेट बढ्छ)
के रुस, बेलायत, फ्रान्सले सेना घटाए? कहिल्यै।
यी मानिसहरू नाइभ होइनन्। यी एजेन्डा फैलाउने हतियार हुन्। तिनीहरू भन्छन् “बन्दुक उद्योग बन्द गर”, तर विकसित मुलुकले हतियार नै बेचेर पैसा कमाउँछन्। होशियार !
📢 युवा जाग्राम : अब प्रतिउत्तरको पालो
के तपाईं जेन जी पुस्ता हुनुहुन्छ, जसले सडकमा आवाज उठायो ? त्यही आवाज अब सेना विस्तारको मागमा उठाउनुपर्छ।
हाल नेपाली सेना: ~९०,००० (अपर्याप्त)
हाम्रो माग: ५ लाख सक्रिय सैनिक (एक दशकभित्र)
हाम्रो सपना: २० लाख युवालाई हाइस्कूल तहमा अनिवार्य सैनिक तालिम
हाम्रो मोडेल: स्विट्जरल्याण्ड, फिनल्याण्ड – जहाँ रक्षा अनिवार्य विषय हो।
हरेक नेपालीले हतियार चलाउन, नक्सा पढ्न, आपत्मा जनताको रक्षा गर्न सिक्नुपर्छ। यो सैनिकवाद होइन – यो बाँच्ने सर्त हो।
💔 सेनाको बदनामी : कसलाई फाइदा ?
याद गर्नुहोस् : जेन जी प्रदर्शनमा गोली चलाउने प्रहरी थियो, सेना होइन। सेना तब आयो जब राज्य ध्वस्त भयो – उसले हिंसा रोक्यो, शान्ति वार्ता गर्यो। तर उसलाई बदनाम गरिँदैछ।
भूमिहीनको घर भत्काउने ? त्यो सरकारी नीति हो। सेना त ‘कामदार’ मात्र। तर षड्यन्त्रकारीहरूले सेनालाई ‘अत्याचारी’ को रूप देखाउँछन् – किनभने बलियो सेना उनीहरूको योजनाको ठेलो हो।
🛑 हाम्रो निर्णय:
नेपाली सेनाको बदनामी गर्ने कोही पनि – चाहे त्यो ठूलो पत्रकार होस्, चाहे सांसद – हामी उसको कडा भर्त्सना गर्छौं। हामी माफी माग्दैनौं। हामी आफ्नो मातृभूमि माया गर्छौं। हामी बलियो सेना चाहन्छौं।
अन्तिम शब्द
सेना कमजोर बनाएर हामी कोरोना, बाढी, भूकम्पमा बाँच्ने सोचेका थियौं? त्यो सेनाले नै राहत पुर्यायो। तर अब शत्रु मौसम होइन – शत्रु छिमेकी हो जसले हाम्रो कमजोरीको मूल्य लिन्छ।
बढाऔं सेनाको संख्या। बचाऔं राष्ट्रको सम्मान।
जय नेपाल। जय नेपाली सेना।
🔁 यो सन्देश हरेक नेपालीसम्म पुर्याउनुहोस्। सेनाविरोधी प्रोपागान्डाको पर्दाफास गर्नुहोस्।
(साझा गर्न स्वतन्त्र। तथ्यहरू जाँच गर्न इतिहासका पुस्तक खोल्नुहोस्।)

#नेपालीसेनाबचाउ (Save Nepali Army)

#जयनेपालीसेना (Jai Nepali Army)

नेपाली सेना घटाउने षड्यन्त्र: विश्वासघातको पर्दाफास👉 के तपाईंलाई थाहा छ ?नेपाली सेना घटाउने अभियान चलिरहेको छ। .....

त्यतिबे SPP एसपीपी पास गर्न नमान्ने सरकार प्रमुख याद। ,एक त सेन्टर टु राईट त्यही माथी स्टेट पार्टनरसिप प्रोग्राम स्विकार...
18/03/2026

त्यतिबे SPP एसपीपी पास गर्न नमान्ने सरकार प्रमुख याद।
,
एक त सेन्टर टु राईट त्यही माथी स्टेट पार्टनरसिप प्रोग्राम स्विकार नगर्ने? पर्खी सिमाठ्यास्ने भनेको थ्यो उ बेलै अन्तर्राष्ट्रिय मिडियाले, यहि कुरा अहिले सम्झनामा आयो।

यहि निहुँले देउबालाई अपदस्त गर्यो, बाख्रो लाई हड्डि चुस्ने लोट्री लायो, अन्तिममा अहिले अमेरिकाले नेपाल र अमेरिकाको साझा सुरक्षा सम्वन्धी कार्यक्रममा साझेदारी गर्न पाईयोस भनेर शुभकामना दिएछ।।

नोट: त्यस समयमा सबै भन्दा ठूलो पार्टी काङ्ग्रेस थ्यो र प्रम देउबा थिए।

Address

Sankhuwa Sabha, Chainpur NepL
Kathmandu
00977

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when CK Adhikari posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to CK Adhikari:

Shortcuts

Share

Category