Nepal Diaries

11/10/2026

🍁॥ ॐ देवी शैलपुत्र्यै नमः ॥🍁
🚩 जय माता दी! 🌸
#नवरात्रि #माँशैलपुत्री #जयमातादी

11/10/2026

काठमाडौं - नेपालगञ्ज नाइट यात्रा

रातको ७ बजे, गोंगबुको नयाँ बसपार्क। दशैंको भिड, सबै घर जाँदै। मेरो सिट नम्बर २१, झ्याल साइडमा एउटी केटी पहिले नै बसेकी थिइन्। हल्का पहेँलो कुर्ता, काँधमा सानो झोला। इयरफोन लगाएकी।

बस हिँड्यो। कलंकी, नागढुंगा हुँदै तल झर्दा काठमाडौंको बत्तीहरु छुट्दै गए। बस भित्र सबै आ-आफ्नै धुनमा। म फोन चलाउँदै, उनी झ्याल बाहिर हेर्दै।

मुग्लिङ पुग्न ४ घण्टा लाग्यो। बस २० मिनेट रोकियो। सबै ओर्लिए। मैले दुई वटा चिया र बिस्कुट लिएँ। फर्केर आउँदा उनको पनि केही थिएन। मैले एक कप उनलाई दिएँ।

"थ्याङ्क यू," उनले पहिलो पटक बोलिन्।

"तपाईं पनि नेपालगञ्ज नै हो?" मैले सोधेँ।

"हजुर, घर। तपाईं?"

"म घुम्न। बाँके, बर्दिया तिर।"

त्यसपछि कुरा सुरु भयो।

कुरैकुरामा थाहा भयो, उनी काठमाडौंमा नर्सिङ पढ्दै रहिछिन्, दशैं बिदामा घर जाँदै। नाम - सन्ध्या।

चितवनको जंगल पस्दा बसले बत्ती निभायो। सबैले सुत्ने कोसिस। एसीले चिसो बढायो। सन्ध्याले जाडो भयो भनिन्। मसँग पातलो ज्याकेट थियो, मैले दिएँ।

"तपाईंलाई चिसो हुँदैन?" उनले सोधिन्।

"हुन्छ, तर मिल्छ।"

त्यसपछि हामी अलि नजिक भएर बस्यौं। जंगलको अँध्यारो, बसको हल्का घुईँ... र हाम्रो सानो कुरा।

नारायणगढ कटेपछि बाटो सुनसान। मैले बिस्तारै सोधेँ, "तिम्रो हात समात्न मिल्छ?"

उनले एकछिन हेरिन्, अनि मुस्कुराएर भनिन्, "मिल्छ, तर बिस्तारै।"

हामीले हात समात्यौं। ठूलो कुरा केही थिएन, तर त्यो रात्री बसको चिसोमा त्यो न्यानो धेरै थियो।

कहिले उनी मेरो काँधमा टाउको राखेर झुक्किन्थिन्, कहिले म उनको कपालबाट हावा हटाइदिन्थेँ। कसैले देखे पनि मतलब थिएन, बस गुडिरहेको थियो।

बिहानको ३ बजे, कोहलपुर नजिकै बस रोकियो चिया पिउन। हामी दुईजना तल ओर्लियौं। चिसो सिरेटो, चियाको बाफ। उनले भनिन् - "यो यात्रा त छिट्टै सकियो जस्तो लाग्यो।"

मैले भनेँ - "मलाई पनि।"

बिहान ५:३० मा नेपालगञ्ज बसपार्क। उज्यालो हुँदै थियो। सबै ओर्लिए।

ओर्लिने बेला उनले ज्याकेट फिर्ता दिइन्। साथमा एउटा सानो कागज पनि - उनको नाम र नम्बर।

"काठमाडौं फर्किंदा खबर गर्नु," उनले भनिन्।

बसपार्कको भिडमा उनी टाढा गइन्, म हेरिरहेँ। रातभरको यात्राले एउटा नयाँ साथी दिएको थियो।

10/10/2026

Good Night 🌙
पशुपतिनाथ भगवानले सबैको रक्षा गरुन शुभ रात्री

09/10/2026

रिनाको श्रीमान कतार गएको २ महिना भयो। सुरुका दिन त भिडियो कलमै बित्थ्यो, तर पछि श्रीमानको काम बढ्यो, राति मात्र ५ मिनेट कुरा हुन थाल्यो। घरमा ससुरा सासू आफ्नै काममा, रिनालाई एक्लो महसुस झन् बढ्दै गयो।

कान्छो देवर बिकास २४ वर्षको, कलेज सकाएर घरमै थियो। उसले बिस्तारै घरको जिम्मेवारी लिन थालेको थियो।

एक दिन धारा बिग्रियो, बिकासले बनाएर दियो। अर्को दिन रिनाको मोबाईलमा रिचार्ज सकियो, बिकास दौडेर ल्याइदियो। सानो सानो सहयोगले उनीहरूबीच बोलचाल बढ्यो।

त्यो पानी परेको साँझ, भान्सामा दुवै जना चिया बनाउँदै थिए। बाहिर ठूलो पानी परिरहेको, भान्साको झ्यालबाट पानीको आवाज आइरहेको। बिकासले बिस्तारै भन्यो - "भाभी, तपाई एक्लो हुनुहुन्छ जस्तो लाग्छ मलाई।"

रिनाले आँखा जुधाइन्। त्यो नजरमा धेरै कुरा थियो - एक्लोपन, माया पाउने इच्छा।

बिकासले बिस्तारै उनको हात समात्यो। रिनाले पहिले त हात झिक्न खोजिन्, तर पछि रोकिइन्। दुवैको मुटु धेरै छिटो धड्किरहेको थियो।

बिकासले सोध्यो - "भाभी, यो गलत हो?"

रिनाले सानो स्वरमा भनिन् - "थाहा छैन, तर यो हामी दुई बीचमै रहनुपर्छ। कसैलाई थाहा हुनु हुँदैन, र दुवैको मनले चाहेमा मात्र।"

त्यसपछि उनीहरू झन् नजिक भए। एक्लोपनमा पाएको साथले उनीहरूलाई एक अर्कातिर तान्यो। उनीहरूले एक अर्कालाई अंगालो हाले, माया गरे। त्यस रात उनीहरू श्रीमान-श्रीमती जस्तै नजिक भए - सहमतिले, मायाले।

त्यो केहिबेरसम्म चल्यो। भोलिपल्ट बिहान रिनालाई अलि फरक महसुस भयो - एकातिर माया पाएको खुशी, अर्कोतिर श्रीमानलाई धोका दिएको जस्तो अपराधबोध।

उनले बिकासलाई भनिन् - "बिकास, हिजो जे भयो, त्यो हाम्रो एक्लोपनको कमजोरी थियो। म तिमीलाई माया गर्छु देवरको रुपमा, तर हामीले अब दूरी राख्नुपर्छ। यो कुरा यहीं रोकौं, नत्र परिवार बिग्रन्छ।"

बिकासले पनि बुझ्यो - "हुन्छ भाभी, मैले पनि भावनामा बगेर गल्ती गरेँ। यो कुरा हामी दुईमा नै रहन्छ।"

त्यसपछि उनीहरूले फेरि सामान्य देवर-भाभी जस्तै व्यवहार गर्न थाले, तर त्यो रातको सम्झना दुवैको मनमा गोप्य रहिरह्यो।

09/10/2026

श्रीमती: सुन्नुस् न, छिमेकीले आफ्नी श्रीमतीलाई हरेक दिन फूल दिन्छ रे!
श्रीमान: अनि तिमीलाई के चाहियो?
श्रीमती: मलाई पनि फूल चाहियो।
श्रीमान: ल हुन्छ, भोलि देखि फूलबारीमा नै सुतौला।

09/10/2026

सारी र जमरामा कति राम्री नारी

08/10/2026

हामी तपाईंलाई धेरै मिस गर्नेछौं, नाना।

आज भारतीय सिनेमाले आफ्नो सबैभन्दा बुलन्द र सच्चा आवाज गुमाएको छ।
दिग्गज अभिनेता नाना पाटेकरको ७५ वर्षको उमेरमा निधन
बलिउड र थिएटरमा आफ्नो दमदार अभिनयका लागि चिनिएका दिग्गज अभिनेता नाना पाटेकरको आज ७५ वर्षको उमेरमा निधन भएको छ।

उनी आज बिहान गोवास्थित आफ्नै घरमा अचेत अवस्थामा भेटिएका थिए। उनलाई तुरुन्तै मणिपाल अस्पताल लगिएको थियो, जहाँ डाक्टरहरूले करिब ४५ मिनेटसम्म बचाउने प्रयास गरे पनि बचाउन सकेनन्। उनलाई आज बिहान ५:२० बजे मृत घोषित गरिएको थियो।

अस्पतालका डाक्टर शेखर सालकरका अनुसार उनको कार्डियक अरेस्टका कारण निधन भएको हो।
आगो र सत्यले बनेको जीवन
१९५१ मा महाराष्ट्रमा विश्वनाथ पाटेकरको रूपमा जन्मिएका नाना पाटेकरले मराठी थिएटरबाट आफ्नो यात्रा सुरु गरेका थिए। त्यसपछि उनले लगभग पाँच दशकसम्म हिन्दी र मराठी सिनेमामा राज गरे।

सन् १९७८ मा फिल्म 'गमन' बाट डेब्यू गरेका उनले 'परिन्दा', 'क्रान्तिवीर' बाट चर्चा कमाए। मीरा नायरको ओस्कार नोमिनेटेड फिल्म 'सलाम बम्बे!' ले उनलाई अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान दिलायो।

उनले तीन पटक राष्ट्रिय फिल्म पुरस्कार जिते र देशको उच्च नागरिक सम्मान पद्मश्री पनि प्राप्त गरे।

उनी केवल अभिनेता थिएनन्, उनी एक अनुभूति थिए। 'क्रान्तिवीर' मा उनले रिसाउन सिकाए, 'अब तक छप्पन' मा रुलाए र 'वेलकम' मा उदय शेट्टी बनेर हामीलाई पागल जस्तै हँसाए।
सबै स्तब्ध
प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीले उनको निधनमा शोक व्यक्त गर्दै भनेका छन् - "उनीसँग भएको तीव्रता र उपस्थिति थोरै कलाकारसँग मात्र हुन्छ।"

अक्षय कुमारले भनेका छन् - "उनी त्यस्ता दुर्लभ अभिनेता थिए जसले ध्यान खिच्न धेरै गर्नु पर्दैनथ्यो। त्यो आवाज, त्यो तीव्रता, त्यो इमानदारी... उनी आफैमा पूर्ण थिए।"

केही महिना अघि मात्र गम्छा लगाएर ट्राइसेप डिप्स गरेको उनको भिडियो भाइरल भएको थियो, जसले उनको सादगी र फिटनेस दुवै देखाएको थियो।
We Will Miss You, Nana
तपाईंले हामीलाई सिकाउनुभयो - अभिनय भनेको चिच्याउनु होइन, सत्य बोल्नु हो। तपाईंको त्यो डाइलग - "एक मच्छर साला आदमी को हिजड़ा बना देता है" सधै गुञ्जिरहनेछ।

तर पर्दा बाहिर किसानका लागि, जवानका लागि तपाईंले गरेको काम, तपाईंको Naam Foundation, त्यो सादगी हामीले अझ बढी मिस गर्नेछौं।

अलविदा, नाना। तपाईं बिना पर्दा साँच्चै सुनसान हुनेछ।

ॐ शान्ति।

18/09/2026

Rishi Panchami Snan on teej festival

18/09/2026

रवि बालेन joke's

06/03/2025