06/04/2026
Sa huling kumpas ng himig, hindi lamang mga paa ang sumasabay, kundi mga pangarap na matagal na ring naghintay ng tiyempo.
Bawat indayog ay tila paglayo sa kahapon, at bawat ikot ay pagyakap sa bukas na hindi pa ganap na kilala.
Sa liwanag ng entablado, nagiging anino ang mga alaala, mga gabing walang tulog, mga luha na lihim na pinahid, at mga ngiting pilit na pinatatag.
At sa gitna ng sayaw, unti-unting nalalaglag ang takot, pinapalitan ng tapang na hindi maipaliwanag, kundi mararamdaman lamang.
Hindi ito basta pagtatanghal, ito’y isang tahimik na paghayo at panunumpa:
na saan man dalhin ng agos, dala pa rin ang ritmo ng pinanggalingan.
Kasabay ng mga nagtatapos, sumabay din ang mga paa ng mga papaakyat,
mga yapak na bagama’t nasa simula pa lamang,
ay unti-unti nang natutong sumunod sa himig ng sariling bukas.
Batch 2026
Mga paang minsang nag-alinlangan, ngayo’y marunong nang sumabay sa tugtugin ng sariling kapalaran.
Pagbati sa inyong lahat !
Nawa’y dalhin ninyo ang ritmong ito sa bawat hakbang ng inyong paglalakbay.