Crossing Bayabas National High School

05/09/2026

𝗔𝗹𝗹 𝘁𝗵𝗲 𝗯𝗲𝘀𝘁, 𝗖𝗿𝗼𝘀𝘀𝗲𝗿𝘀! 𝗪𝗲 𝗮𝗿𝗲 𝗮𝗹𝗹 𝗿𝗼𝗼𝘁𝗶𝗻𝗴 𝗳𝗼𝗿 𝘆𝗼𝘂! ✨🥇 🏆

God bless and enjoy each moment! ❤️

31/08/2026

𝐒𝐈𝐆𝐀𝐖 𝐍𝐆 𝐓𝐀𝐆𝐔𝐌𝐏𝐀𝐘 | ‎GINTONG HANGARIN
‎
‎Hindi hadlang ang kirot at pinsala sa isang atletang handang ialay ang bawat pawis para sa koponan at pangarap.
‎
‎Halos limang taon nang tinatahak ni Carl Vincent P. Amistad, isang Grade 10 student ng Crossing Bayabas National High School, ang landas ng football bilang isang winger. Kilala siya sa kaniyang bilis, liksi, at kakayahang lumikha ng mga pagkakataon para sa kaniyang koponan sa bawat pag-atake. Ngunit, sa likod ng kaniyang husay sa loob ng field ay ang hindi mabilang na pagsubok, pagod, at sakripisyong humubog sa kaniyang katatagan bilang isang atleta.
‎
‎“Bawat sugat at pagod sa ensayo ay nagsisilbing inspirasyon ko para lalo pang magsikap. Hangga't may lakas akong lumaban, hindi ako susuko sa pangarap ko,” wika ni Carl Vincent sa bisaya, bakas sa kaniyang tinig ang matinding determinasyon.
‎
‎Hindi naging madali ang bawat araw ng pagsasanay ni Carl Vincent dahil kaakibat nito ang mga sugat, pulikat, at matinding pagod na dulot ng masinsinang ensayo. May mga pagkakataong halos hindi na siya makalakad nang maayos, ngunit hindi niya hinayaang maging dahilan iyon upang tumigil sa pag-abot ng kaniyang mithiin. Sa halip, bawat pagsubok na kaniyang nalalampasan ay lalo lamang nagpapatatag sa kaniyang puso at isipan bilang isang footballer.
‎
‎Sa bawat sipol ng ensayo, hindi lamang bilis at husay ang kaniyang hinuhubog kundi pati tibay ng isip at puso. Natutuhan niyang ang tunay na hamon ay hindi lamang umiikot sa mismong laro, kundi ang paglupig sa mga dinaranas na pagsubok sa kabila hirap at pagod. Ang bawat pagbagsak ay nagsilbing dahilan upang lalo pa siyang bumangon.
‎
‎“Sobrang saya ko sa bawat panalong nakakamit namin bilang isang koponan dahil alam kong hindi nasayang ang lahat ng hirap namin sa ensayo. Mas lalo pa akong ginaganahang magsikap dahil pangarap kong makapaglaro at maging kampeon balang araw sa Palarong Pambansa. Hindi pa rito nagtatapos ang laban ko,” ani ni Carl Vincent sa bisaya, dama sa kaniyang tinig ang matinding kumpiyansa at pananabik na maabot ang pinakamataas na entablado sa larangan ng pampalakasan sa bansa.
‎
‎Nagbunga ang kaniyang pagsisikap ng maging bahagi siya ng koponang nagkampeon sa Cluster Meet at matagumpay na naipagtanggol ang korona bilang back-to-back champions. Hindi lamang tropeo ang kanilang naiuwi kundi ang bunga ng mahabang panahong sakripisyo, disiplina, at pagtitiyaga. Sa bawat panalo, lalo lamang tumitibay ang kaniyang hangaring maabot ang mas mataas na entablado sa Palarong Pambansa.
‎
‎Ngayon, sa bawat pagsipa niya sa bola, hindi lamang puntos ang kaniyang hinahabol kundi ang katuparan ng pangarap na minsang tila napakalayo. Ang mga sugat, pulikat, at pagod na minsang nagpaluha sa kaniya ay nagsisilbi na ngayong paalala kung gaano kalayo na ang kaniyang narating. Para kay Carl Vincent, ang bawat tinamong sugat ay hindi tanda ng paghinto kundi marka ng isang atletang patuloy na lumalaban hanggang marating ang minimithing pangarap.

✍️: Eugene G.B.

31/08/2026

my brain is not braining...🥀

🎨: Erl Vinz S.P.

31/08/2026

𝐇𝐔𝐖𝐄𝐁𝐄𝐒 𝐍𝐆 𝐓𝐔𝐊𝐋𝐀𝐒 | Mapanirang Kaunlaran

Layunin ng Pax Silica na magtayo ng humigit-kumulang 4,000 ektaryang sentro para sa artificial intelligence at semiconductor manufacturing sa New Clark City upang makalikha ng mga trabaho, makahikayat ng dayuhang pamumuhunan, at mapaunlad ang industriya ng teknolohiya sa Pilipinas. Gayunpaman, dapat tiyakin ng pamahalaan na ang pag-unlad na ito ay hindi makakamit kapalit sa pagkasira ng kalikasan. Ang tunay na kaunlaran ay hindi lamang nasusukat sa laki ng kita kundi sa kakayahang pangalagaan ang ating likas na yaman.

Ang mga pasilidad para sa paggawa ng semiconductor ay kilalang nangangailangan ng napakaraming kuryente, malinis na tubig, at iba't ibang kemikal sa kanilang operasyon. Ang mga prosesong ito ay nangangailangan din ng mahigpit na pamamahala upang maiwasan ang polusyon. Dahil dito, kinakailangang ipatupad ng pamahalaan ang mahigpit na pamantayang pangkapaligiran bago isulong ang proyekto. Dahil, hindi dapat mananaig ang industriyalisasyon mula sa pangangalaga sa kalikasan.

Inaasahang magpapalakas ang Pax Silica sa kakayahan ng Pilipinas sa larangan ng artificial intelligence at semiconductor production. Kasabay nito, maaaring magkaroon ng epekto sa kapaligiran ang malawakang pagpapaunlad ng lupa kung hindi ito maayos na mapangangasiwaan. Kaya dapat unahin ang pangangalaga sa kapaligiran sa bawat hakbang ng proyekto. Ang pag-unlad ay nararapat na maging responsable at makakalikasan.

Ayon sa batas ng Pilipinas, kinakailangang sumailalim sa Environmental Impact Assessment ang malalaking proyektong pang-imprastraktura upang matukoy ang mga posibleng epekto nito sa kapaligiran. Dahil dito, dapat maging masusing, siyentipiko, at malinaw ang pagsusuring isasagawa sa Pax Silica. Hindi dapat maging pormalidad lamang ang mga pagsusuring ito.

Ang mga komunidad na nakapaligid sa lugar ng proyekto ang unang makararanas ng mga pagbabago sa paggamit ng lupa, tubig, at iba pang likas na yaman. Bahagi rin ng proseso ang konsultasyon sa publiko upang marinig ang kanilang saloobin. Kaya nararapat lamang na isama ang mga mamamayan sa pagpapasya upang matiyak na ang pag-unlad ay para sa kapakanan ng lahat.

Bagama't may kakayahan ang Pax Silica na magbigay ng mga bagong oportunidad sa ekonomiya at teknolohiya, hindi nito dapat isantabi ang pananagutang pangalagaan ang kalikasan. Dapat timbangin ng pamahalaan ang pag-unlad at pangangalaga sa kapaligiran sa bawat desisyong gagawin. Ang kaunlarang sumisira sa likas na yaman ay hindi maituturing na tunay na pag-unlad.

May pagkakataon ang Pilipinas na maging isa sa mga nangungunang bansa sa larangan ng makabagong teknolohiya. Ngunit dapat itong maging huwaran din sa responsableng pangangalaga sa kalikasan. Ang Pax Silica ay nararapat maging simbolo ng makabagong inobasyon na may kasamang pananagutan, sapagkat ang tunay na kaunlaran ay hindi lamang para sa kasalukuyan kundi para rin sa mga susunod na henerasyon.

✍️: Renier S.M.

31/08/2026

31/08/2026

𝐎𝐍 𝐓𝐇𝐈𝐒 𝐃𝐀𝐘 | In a world where misinformation spreads fast, a free press keeps the truth moving faster.

Happy National Press Freedom Day!

🎨: Revy S.

25/08/2026

25/08/2026

𝐓𝐈𝐍𝐈𝐆 𝐀𝐓 𝐏𝐀𝐍𝐈𝐍𝐈𝐍𝐃𝐈𝐆𝐀𝐍 | Panakip Butas sa Tunay na Problema

Sa lilim ng isang silid aralan naipupunla ang binhi ng kaalaman, ngunit hindi maiiwasan ang pag usbong ng mga hamon sa pagkatuto. Upang matugunan ang krisis sa learning gaps sa bansa, inilunsad ng Department of Education (DepEd) ang Republic Act No. 12028 o ang Academic Recovery and Accessible Learning (ARAL) Program. Ngunit upang tunay na masolusyunan ang puwang sa pagkatuto, nararapat na bigyan ng sapat na interbensyon at wastong assessment ang bawat mag aaral, dagdagan ang pondo para sa sektor ng edukasyon, at higit sa lahat, tukuyin at tugunan ang ugat ng pang akademikong krisis.

Dulot ng pandemyang COVID 19, lalo pang lumala ang learning gaps ng mga mag aaral sa bansa. Kaya naman, layunin ng ARAL Program na matugunan ang krisis sa pagkatuto at palakasin ang mga pangunahing kasanayan sa pag aaral. Sa kasalukuyan, natukoy ng DepEd ang mahigit anim na milyong mag aaral mula Kindergarten hanggang Grade 10 bilang mga benepisyaryo ng programa na gagabayan ng mahigit 400,000 g**o. Isa itong hakbangin upang maisulong ang dekalidad na edukasyon sa bansa.

Bilang karagdagan, pinagtutuunan ng ARAL Program ang pagpapaunlad ng pangunahing kasanayan sa pagkatuto. Binibigyang prayoridad nito ang paglinang ng foundational skills, partikular sa pagbabasa at pag unawa. Sa ganitong paraan, mas mahahasa ang mga mag aaral sa mababang baitang sa mga kasanayang magsisilbing pundasyon ng kanilang patuloy na pagkatuto.

Kabilang din sa programa ang tutorial support para sa mga asignaturang pagbasa, matematika, at agham. Batay sa resulta ng Programme for International Student Assessment (PISA) sa 81 bansa, pang 76 ang Pilipinas sa Mathematics at Reading, habang pang 79 naman sa Science, isang krisis na layong tugunan ng DepEd. Hangarin nitong matulungan ang bawat mag aaral na maabot ang inaasahang kasanayan sa kanilang baitang.

Gayunpaman, tunay nga bang magiging sapat ang paglalatag ng panibagong programa upang matugunan ang malalim na puwang sa pagkatuto sa bansa?

Hindi na bago ang paulit ulit na paglulunsad ng DepEd ng mga programa upang tugunan ang krisis sa edukasyon. Noong 2023, sa panahon ni Vice President Sara Duterte bilang kalihim ng DepEd, inilunsad ang MATATAG Curriculum, isang binagong kurikulum na nagbibigay diin sa literacy at numeracy sa bawat baitang. Noong 2025 naman, panibagong ARAL Program ang inilunsad upang matugunan ang learning gaps sa ilalim ng pamumuno ni Secretary Sonny Angara.

Hindi naman masama ang pagkakaroon ng mga bagong programa. Subalit kung ang bawat bagong hakbangin ay hindi sasabayan ng tuloy tuloy na pagsusuri, sapat na pondo, maayos na implementasyon, at pangmatagalang suporta, maaari lamang itong maging panibagong pansamantalang tugon sa isang matagal nang suliranin. Ang hamon ay hindi lamang kung anong programa ang ilulunsad, kundi kung paano ito mapananatili at mapalalakas hanggang sa makita ang tunay na resulta.

Dagdag pa rito, kabilang sa mga nakapagpapahina sa pagkatuto ng mga mag aaral ang kakulangan sa pasilidad. Umaabot sa 165,443 ang kakulangan sa mga silid aralan sa Pilipinas. Samantala, naantala naman ang pagpapatayo ng 40,000 silid aralan noong 2025 dahil sa mga aberya sa pagitan ng DepEd at Department of Public Works and Highways (DPWH). Sinasalamin lamang nito ang kakulangan ng komportable, ligtas, at sapat na pasilidad sa mga pampublikong paaralan sa bansa.

Ayon naman sa Second Congressional Commission on Education (EDCOM 2), apat sa bawat sampung mag aaral ang nahihirapang umunawa at magbasa. Isang sistematikong hamon ito na patuloy na nararanasan ng mga Pilipinong mag aaral, isang malinaw na indikasyon na hindi lamang tutorial ang kailangan, kundi mas malalim at mas malawak na pagtugon sa ugat ng krisis sa pagkatuto.

Kaya naman, kung patuloy na hindi pagtutuunan ng pansin ang tunay na ugat ng krisis sa edukasyon, kailanman ay hindi magiging sapat ang isang programa. Hindi lamang dapat nakatuon ang pondo sa paglulunsad ng mga panibagong programa, kundi sa pagpapatatag ng mga silid aralan, pagbibigay ng sapat na kagamitan at learning resources, pagsuporta sa mga g**o, at pagbibigay ng wastong assessment at angkop na interbensyon sa bawat mag aaral. Sa ganitong paraan, mas magiging makabuluhan ang bawat pondong inilalagak para sa sektor ng edukasyon bilang hakbang sa pagkamit ng ikaapat na Sustainable Development Goal (SDG) ng United Nations, ang Quality Education.

Sa kabuuan, hindi kailanman magiging sapat ang iisang programa sa paglupig sa tunay na ugat ng krisis sa edukasyon. Ang ARAL Program ay maaaring maging mahalagang bahagi ng solusyon, ngunit hindi ito dapat maging panakip butas sa mas malalim na suliraning kinakaharap ng sistema. Nararapat na samahan ito ng wastong assessment, sapat na interbensyon, sapat na pondo, maayos na pasilidad, at pangmatagalang reporma. Sapagkat iisa lamang ang hangarin ng bayan, na walang kabataang maiiwan sa pag abot ng dekalidad na edukasyon.

✍: Bleu