26/03/2026
π²πππππππππ ππππ ππ πππππππ
πππ: π¨ππ ππππππππ ππ πππππ πππ. β€οΈππ
Sa baybayin ng Kawit, Cavite, makikilala natin si Nanay Imelda Oraa, isang simpleng babae na may pambihirang kwento ng sakripisyo at pagmamahal.
Lumaki si Nanay Imelda sa Pio Duran, Albay sa piling ng isang pamilyang mangingisda kayat bata pa lamang ay sanay na siya sa alon, lambat, bangka, at sa hirap ng buhay sa dagat. Ngunit ang tunay niyang laban ay nagsimula nang siyaβy maging ina.
Anim ang kanyang anak. Anim na pangarap. Anim na dahilan para hindi sumuko.
Taong 2016, nagsimula siyang magtinda ng tahong at talaba sa Cavite. Kasama ang kanyang asawa, buong sipag nilang itinaguyod ang maliit na hanapbuhay. Hindi naging madali. May mga araw na halos gusto na niyang sumuko sa hirap at pagsubok sa kanilang buhay.
Pero para kay Nanay Imelda, hindi opsyon ang sumuko. Sa bawat tahong na kanyang nililinis at ibinebenta, may kaakibat itong pangarap, ang mapagtapos ang kanyang mga anak. At ngayon, isa na sa kanila ang malapit nang makapagtapos. Isang patunay na ang lahat ng kanyang pagod, puyat, at sakripisyo ay may bunga.
Bilang Vice-President ng kanilang samahan, ang Kawit Tahong and Talaba Vendors Association, hindi lang sarili niyang pamilya ang kanyang itinaguyod maging pati na rin ang kanyang komunidad. Sa tulong ng proyekto ng The Philippine Fisheries and Coastal Resiliency (FishCoRe) Project, mas napadali ang kanilang kabuhayan at mas naging matatag ang kanilang samahan.
Ngunit higit sa lahat ng kanyang mga tagumpay, nananatiling simple ang kanyang pangarap, βGuminhawa lang ang buhay kahit kaunti.β.
Ngayong Buwan ng Kababaihan, ipinagdiriwang natin ang mga tulad ni Nanay Imelda, mga inang tahimik na lumalaban, nagsasakripisyo, at inuuna ang kinabukasan ng kanilang mga anak kaysa sa sariling pangarap.
Sa lahat ng kababaihan, ang kanyang mensahe ay malinaw, βHuwag tayong susuko. Hanggaβt kaya nating lumaban, laban lang. Pag may tiyaga, may pag-asa.β
Saludo kami saβyo, Nanay Imelda. Isa kang tunay na inspirasyon.
