Mahiwagang Libro

Mahiwagang Libro Minsan masarap balikan ang masasayang alaala Mga alaalang masasabing masarap balikan o kaya nama'y aral sa ating buhay na nais mong ibahagi sa lahat

15/02/2025

Pasko

¹"pasko" na ipinagdiriwang tuwing disyembre,
Sama-sama ang mga pamilya,
At tuwing alas dose,
Simula na ng Noche Buena.

"Pasko" pinaka mahabang pagdiriwang ng mga Pilipino.
Nalalapit na naman ang kapaskuhan,
Itoy hinahangad ng karamihan,
Diwa ng pasko'y pagbibigayan at pagmamahalan.

Ito ay panahon ng bigayan ng regalo,
Para sa minamahal mo.
Dito din nauso ang pamasko
Kung saan nagtatago na sila ninang, ninong, tita at tito

Ngunit, para saan nga ba ang pasko??
Ang mga katolíko,
Ay nagdiriwang ng pasko,
Dahil ito'y kapanganakan ng ating panginoong hesukristo.

Ito naman ang rason ng pagdiriwang nito,
Hindi na natin kailangan maghangad ng mamahaling regalo.
Saluhan lamang ng kompleto,
Ay kontento na.

Ang pilipinas ay natatangi sa buong mundo,
bilang may pinakamahabang pagdiriwang ng pasko,
Kung saan ang mga awit pangpasko,
Ay maririnig mo mula Setyembre hangang disyembre.

Tuwing pasko ay may nangangaroling,
Gamit ang pamaskong awitin.
Kung nasiyahan sa iyong kanta,
Mabibigyan ka ng barya.

Oh kaysaya ng pasko,
Lalo na pag kasama ang mga minamahal mo,
halina't sabay-sabay salubungin ang pasko,
tara na tayo'y mag salosalo!

22/03/2024

If there's no shoulder to cry on, there's a floor to kneel on

19/08/2021

Pag Asa at Pag Ibig

Lihim na pagmamahal
Ngayo'y ibubunyag na
Panahon man ang pinalipas
Dalangin ko sana'y may pag asa

-GIL-

12/02/2020

Magbalik

Muling ipipikit ang mga mata
At unti-unting papatak ang mga luha
Tila flashdrive ayaw mabura
Mga alaala mo na ayaw mawala

Gamit ang ballpen na p**a
Muling ilalarawan ang masayahing mukha
Mga ngiti mong nagpapasayang twina
Hahawak sa kwaderno, iisiping sana yakap ka

Tulala sa isang tabi at nakatitig sa payong na sira
Tila lukot na papel na nais mabasa
Idadampi ang gunting sa balat para mahiwa
Ninanais nang mawala sa mundong walang himala

Minsan ang pag ibig masaya lang sa una
Matamis lang palagi sa simula
Kapag tukso at selos na ang nadama
Nakakalimot kung saan tayo nag umpisa

19/02/2019

Ikaw at Ako

Ako yung taong umibig ngunit nabigo
Ang lupit ng tadhana no?
Sadyang mapaglaro
Mahulog ba naman ako sa isang tulad mo?

Oo alam kong ang tanga ko
Isipin mo yon no?
Na sa larong ito, ako ang talo
Dahil ang magmahal ng sobra ang talo

Pinilit ko namang pigilan ang nararamdaman
Dahil alam kong ito'y walang patutunguhan
Pero 'di pa rin maalis sa akin na sa bawat araw na lumilipas
Umaasa pa din akong baka magustuhan mo ako pagdating ng oras

Ikaw ang nagbigay ng kulay at sigla sa buhay ko
Pero 'di ko inaasahang ikaw din pala ang magtatanggal nito
Salamat sa mga araw na pinasaya mo ako
Alam ko din mamang panlibangan lang ako

Oo hindi tayo
Pero bakit ganon? Ang sakit isipin na WALANG TAYO
Ang gulo, sobrang gulo
Sa sobrang gulo, minsan gusto ko talagang magising

Magising sa katotohanan
Pero ano nga ba ang katotohanan
Katotohanan na hindi magkakaroon ng TAYO
Dahil hanggang IKAW lang at AKO.

✨

19/02/2019

PANAGINIP

Hes dead from the past.. then nung buhay pa siya sa nakakita siya portal papunta sa future at nameet niya si Sky, tapos kahit si Sky nakikita niya yung guy na yun na di ko nalaman ang name..

Nakarating din si Sky sa past nung guy kaya alam niya na namatay na yung guy na yun..

And then in between nagkikita at nag uusap sila nung guy..

Paglipas ng 1 week swimming na daw natin..

Nainlove yung guy kay Psyche, sinabi ni Sky yung message nung guy pero kahit anong gawin ni Psyche di niya makita yung guy na kinukwento ni Sky.

Nasad yung guy.. tapos nung lumayo si Sky, (I mean kase aalis nga us mag sswimming), di kayang lumayo nung guy sa lugar na yun..

May isang misyon pang dapat gawin si Sky para makalayo yung guy..

Nagawa ni Sky yun kahit sobrang nakakatakot..

But the story was end..

Nagising na ako eh..

Di ko alam if nagkita na sila nung guy sa past at ni Psyche..

06/10/2018

Ang Natatangi Kong Ina

Mga tunog ng kuliglig
At mga padyak sa traysikad
Mga halimbawa ng ating naririnig
Tuwing gabi tayong naglalakad

Mga manok na libre ni Jimmy
Sabayan mo pa ng masarap na fries tea
Ito ang lagi nating binibili
Para ang gutom ay mapawi

Boses mong madaling mawari
At masarap pakinggan
Maliit man o malaki
Talagang marami kang matututunan

Pag-iisip ng masama
Sayo ang aking sinimulan
Pero ito'y isang tulay pala
Sa masaya nating pagkakaibigan

Sabihin na nating
Wala pang masyadong istorya
Pero pagkatapos ng taong ito
Gugustuhin nating balikan ang mga memorya

Memorya na tatatak sa ating isipan
Kasabay ng mga walang humpay na tawanan
Pero sa dulo ating malalaman
Na meron pala itong hangganan

Kaya atin ng sulitin
Ang mga pagkakataon
Na tayo'y pagsasamahin
Sa loob ng maikling panahon

Bilang aking g**o
Masasabi kong ika'y maaasahan
Dahil sa galing mong magturo
At sa likas mong karunungan

Nung ako'y napaibig
Ako ay iyong tinulungan
Ngunit hindi natin to itinuloy
Dahil nawala ang aking kagustuhan

Para ito sa tinuturing kong ina
Sa pagtanggap mo nito ang puso'y nagalak
Sana pag ito'y iyong binasa
Turing mo din akong anak

Sa aking pagtatapos
Nawa'y maging masaya ka ng madalas
MALIGAYANG ARAW NG MGA G**O
MA'AM JOHANNA RUTH H. PERLAS

02/07/2018

Si Mama Olga

Nagsimula ang aming kwento ng ako ay 13 years old pa lamang. Hinahangaan ko siya kase napaka husay niyang g**o at ang bait bait pa niya. Ma’am Olga kung tawagin siya nang lahat. Pero mas gusto ko siyang tawaging Mama. Wala pa siyang ibang obligasyon kaya naman nagkakaroon siya ng panahon sa mga katulad naming naghahanap ng atensyon mula sa kasing idad nila.

Maraming alaala ang gumuguhit sa aking isipan kapag sinabing Ma’am Olga. Ngumingiti na nga lang ako kapag pinapagalitan niya ako kase hindi bagay sa kanya ang magalit. Masayahin kase siya at puno ng pangaral sa aming magkakaibigan kapag dinadalaw naming siya sa kanyang paaralan.

Maraming taon na din ang lumipas at hinding hindi ako nakalimot sa kanya. Bago ako pumasok sa bago kong paaralan, nag iiwan ako ng maliit na papel at biscuit sa kanyang table. Pinapagalitan na nga niya ako dahil napag kakamalan daw kaming may relasyon. Tatawa naman ako kase nakikita ko ang namumula niyang pisngi at maaliwalas niyang mukha. Araw araw ginagawa ko yun para mapangiti ko siya. At di ako nagsasawang gawin yun para sa kanya.

Ngunit isang balita ang di ko mapaniwalaan. Nagmadali akong tumakbo patungong hospital nang malaman kong naaksidente siya. Nang nasa harapan na ako nang pintuan ng kanyang silid, dahan dahan kong tinulak ito. Nakita ko si Ma’am Olga na nakahiga at nakapikit at may isang nurse na tumitingin sa kanya. Napatingin din siya sa akin. Naghintay ako sa sasabihin ng nurse. Maya maya pa nalaman ko na ang tunay na kalagayan ng mahal kong g**o. Lumapit ako sa bandang uluhan ni Ma’am at humawak ako sa kanyang ulo at dahan dahan akong lumapit sa kanyang tenga. “Mama gising na! Nandito na ako” ang boses kong naiiyak na sabi ko sa kanya. Pinagmasdan ko ang natutulog na g**o at bumulong ako sa Diyos na siya ay magising na. Humawak ako sa kanyang kamay at pinagmasdan ang nilumang pilat nang kanyang nakaran. Hinawakan ko yun at lihim kong hinalikan ang kamay ng aking g**o. Umiyak na ako sa pag kakataong iyon.

Ilang araw din ang lumipas nang muli kong makita ang manining na mata ng aking g**o mula sa mahabang pag tulog niya. Masaya akong ako ang una niyang nakita sa oras na yun. Hinawakan ko si Ma’am Olga sa kanyang kamay at mabilis na kinamusta ang kanyang nararamdaman. Tumingin lamang siya sa kanyang paligid. Nagtataka ako sa tagal ng kanyang response sa aking tanong. Tinitigan niya ako at ningitian ko siya. Hindi nagtagal nagsalita siya. “Sino ka?”. Napaatras aking ulo sa aking narinig. Di ko maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang nasabi ng aking g**o.Mabilis akong tumayo at tumawag ng doctor. Tahimik akong naghintay sa sasabihin ng doctor sa akin.

Walang maalala ang aking g**o, yun ang sabi ng doctor sa akin. Di na maalala ng aking g**o ang lahat ng masasaya at makukulit naming alaala at kung gaano siya kahalaga at kamahal ng kanyang mga estudyante. Wala na siyang maalala. Hindi na niya ako maalala. Nalungkot ako nang iuwi na siya ng kanyang pamilya. Wala na akong dinadalaw at kinukulit araw araw.

Lumipas ang madami pang panahon at hanggang alaala na lamang lahat. Ngunit hinding hindi ko makakalimutan ang taong nagligtas sa ikalawang buhay ko kahit nagmarka pa sa kanya ang pinaka pangit na pilat sa kamay, si Mama Olga.

02/07/2018

Michelle

2nd year High School ako nang makilala ko siya. Alpabetikal kase kaya wala akong pagpipilian kundi kausapin ang katabi ko. Ang weirdo niya, tila may saltik sa utak, makatawa wagas, parang wala nang bukas. Napaka masayahin pa niya akala mo wala siyang problema. At higit sa lahat sinasamantala ng iba palibhasa mabilis magtiwala. Nakakainis! kase galit na galit na ako sa kanya ngingitian lang niya ako. Ganun pa man sa kabila ng kakaibang pinapakita niya sa akin mahalaga siya sa akin. Hindi kumpleto araw ko kapag di ko nakikita ang tila nawawalang mata kapag ngumiti na siya at lalabas ang malalim niyang dimple sabay sasabihin ang paborito niyang linya, “Napangiti na naman kita!” sabay tatawa.

Halos araw araw kasama ko siya, sabay kaming pumapasok, gumagawa ng assignment at kumain. Sabay din naming pinag uusapan ang mga crushes namin at mga nakakagigil na pangyayari sa maghapong nagdaan. Dinaig pa namin ang magkapatid sa sobrang close namin at di kami mapag hiwalay.

Ngunit isang araw, nakita ko siya nakatingin siya sa malayo. Kinawayan ko siya pero halatang di niya ako nakita. Tinapik ko siya at tinanong. Tumingin lamang siya sa akin at ngumiti. Hindi ako nakuntento sa ganung gawi niya kaya tumahimik ako at sinamahan siya. Masyadong Tahimik ngunit hinayaan kong di mabasag yun. Wala man akong alam sa nanyayari sa kanya maparamdam ko lang sa kanya na nasa tabi niya ako. Di nagtagal muli siyang tumingin sa akin. Humawak siya sa aking pisnge pababa sa aking baba sabay hawak sa magkabilang pisnge. At nagsabing “Maganda ang buhay lalo na kung nakangiti ka palagi”, sabay ngiti sa akin. Napangiti ako nang naramdaman kong ok na siya.

Simula nung araw na iyon may pagbabago nang naganap mula sa kanya. Mas naging maaalahanin siya sa akin na kahit ultimo kayang kaya ko nang gawin nag oofer siya para ako ay tulungan. Araw araw na din siyang nasa bahay, mas naging masaya kami at mas naging malapit sa isat isa. Napapaisip na nga ako kung tama bang ganito kami kalapit sa isat isa. Nag hihintay din na pag sabihan ako ng magulang ko sa araw araw na pag punta niya dito sa bahay. Ngunit wala. Walang nagtatanong o nagagalit sa nanyayari. Ganun pa man alam nang aking puso na masaya ko dahil sa kanya.

5 araw na ang lumipas, nagtataka ako kung bakit wala pa din siya. At 4 na araw ko na din siyang pinupuntahan sa kanila. Ngunit ni anino niya di ko Makita. Di ko alam kung maiinis ba ako o magagalit o pwede ding nag aalala ako dahil wala akong alam kung nasaan man siya. Kahit pamilya niya wala sila. Natatakot na ako baka mawala na siya ng tuluyan sa akin. Nakakaramdam na ako ng lungkot.

Sa Ika sampung araw na pagpunta ko sa kanila bigo akong umuwi sa aming bahay. Nang nasa harapan na ako ng aming tahanan napatingin ako sa isang sasakyan. Nakayuko akong lumapit sa aming pintuan. Naririnig ko ang boses ng aking nanay na may kausap sa telepono. Dahan dahan akong umupo na di namalayan ng aking ina. Sa sobrang blanko ng isipan ko, boses lamang niya ang aking naririnig. Napatingin ako sa nakatalikod kong ina. Natulala ako sa aking narinig. Tumayo ang aking balahibo sa balitang di ko sinasadyang marinig. Ramdam ko ang malamig na pakiramdam ng aking balat na tila tumatagos sa aking buto at sa namumuong luha sa aking mata.

Sabay kaming napatingin ng aking ina sa aming pintuan nang bumungad ang katawan ng 10 araw ko nang hinahanap hanap. Lumapit siya sa akin at ngumiti. Muli kong naramdaman ang kanyang palad sa aking pisngi. Nakangiti siyang pinahid ang luhang tumulo sa gilid ng aking mata. Tinititigan ko siya sa napakainosente niyang mukha na walang kaalam alam sa anong tunay na nanyayari sa kanya. Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sa kanya ang narinig ko lang na balita ukol sa kanya o rerespetuhin ang desisyon ng kanyang pamilya. Nakangiti siyang nag palam sa akin at iniwan ang isang regalo na nais kong sulatan hanggang sa pag babalik niya.

Ang hirap isulat nang mga nanyayari sa aking buhay simula nang umalis siya. Hanggang sa itinigil ko na ang aking pagsusulat ng malaman kong wala nang Michelle na babalik sa aking buhay. Ang pinaka matalik kong kaibigan na mas inuna pa niya akong pasayahin habang lumalaban siya sa sakit na kanser.

06/02/2018

Step-Father

Pinagmamasdan ko ang isang kawalan
Laman nang isip ayaw nang pakawalan
Ipipikit ko ang matang nadadarang
Sa lungkot nang buhay ako'y naiwanan

Ayaw ko nang ilingon ang pisnging basa
Sayong eksenang dumudurog nang kusa
Sa hindi ko malaman bakit sa kanya
Ang dapat sa akin mo pinadadama

Naalala ko pa nang tayo pa lamang
Sa tahanang puno nang pagmamahalan
Binuhos mo ang lahat lahat sa akin
Na parang wala nang bukas para satin

Hanggang kailan ko maiintindihan
Ang damdaming ito na iyong nasaktan
Pinagpalit sa taong di ako tanggap
Ngayon akoy nasa sulok naghihintay

💔

13/01/2018

Awit ng Puso❤️

Idadaan na lamang sa isang awit
Pagmamahal ko sayong walang kapalit
Maghihintay mapansin nang walang pilit
Handang ialay puso kong walang pait

Sa taglay mong may kakaibang mahiko
Ang buhay kong sadlak ay iyong binago
Nagbigay halaga ang puso kong bigo
Dalangin sa Diyos ako'y lingunin mo

Kay sayang isipin di mo pinagkait
Panahon mo't ngiti sa akin dinikit
Kaba sa aking dibdib lubos nangalabit
Pananabik sayo di masambit-sambit

Ang tulang ito iaalay ko sayo
Sana makarating damdaming kong ito
Isang buwan nang pinipintig ng puso
Ang isang tulad mo iniibig ko

ni Hades😍

07/01/2018

A good example is the best sermon.

Address

Rodriguez
1860

Telephone

+639463211201

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mahiwagang Libro posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category