21/02/2025
Huwag Mong Ibuhos ang Lahat—Mag-iwan ng Pagmamahal para sa Sarili
Araw-araw, ibinubuhos mo ang sarili mo para sa iba—oras, lakas, at pagmamahal. Tinitiyak mong masaya sila, ligtas, at walang kulang. Inuuna mo sila bago ang sarili mo, isinasantabi ang pagod, pangarap, at minsan, pati ang damdamin mo. Ginagawa mong mundo ang iba, hanggang sa unti-unti mong makalimutan na ikaw rin ay bahagi ng buhay na ito.
Pero sa bawat piraso ng sarili mong ibinibigay, may tanong na dumarating sa tahimik na mga gabi:
“Sino naman ang nag-iiwan ng pagmamahal para sa akin?”
Napakaganda ng pusong marunong magmahal nang buo, pero hindi ito dahilan para hayaang maubos ka. Hindi mo kailangang ibigay ang buong mundo mo para lang masabing tunay kang nagmamahal. Ang pagmamahal ay hindi pagsasakripisyo hanggang sa wala nang matira para sa sarili. Hindi ito palaging pagbibigay—dapat natututo ka ring tumanggap, kahit mula sa sarili mo.
Huwag mong ibigay ang lahat. Huwag mong mahalin ang iba nang isang daang porsyento. Mag-iwan ka ng piraso para sa sarili mo. Dahil kapag dumating ang araw na ikaw ay iniwan, nasaktan, o naligaw, ang pirasong iyon ang magpapaalala sa’yo kung sino ka, kung gaano ka kahalaga, at kung bakit hindi mo kailanman kailangang maging isang basyo para lang sa ibang tao.
Magmahal ka, pero huwag mong kalimutan ang sarili mo. Dahil sa dulo ng lahat, ikaw ang tanging kasama mo—ikaw ang dapat unang nagmamahal sa sarili mo.