Dworcowa19

10/09/2024

Dywersja niemiecka pod Gastronomią/

Na podstawie zeznań dowódcy 1 plutonu 1 kompani karabinów maszynowych BON „Koronowo” chor. Feliksa Fąferka, spisana w czerwcu 1959 przez Edwarda Serwańskiego:

W dniu 3 września chor. Fąferek otrzymał rozkaz przeprowadzenia przez Bydgoszcz różnych taborów, w tym Batalionu Obrony Narodowej – w kierunku ul. Toruńskiej w Bydgoszczy.
Tabor miał ok. 3 km długości. Wieczorem (po godz. 20-tej), gdy „znaleźliśmy się na ul. Dworcowej, między ul. Sienkiewicza a Gamma (dzisiejsza Warmińskiego) zauważyłem światło zielonej rakiety - która jak mi się wydawało nie została wystrzelona z rakietnicy, ale raczej rzucona ręką. W tej samej chwili wybuchła gwałtowna strzelanina. Pociski padały na tabor tylko z lewej strony ulicy (patrząc wzdłuż ul. Dworcowej w kierunku Gdańskiej) (…) Strzelano z pistoletów i karabinów maszynowych, rzucano również ręczne granaty. Żołnierze nasi odpowiedzieli ogniem w stronę okien i poddaszy. To poskutkowało i strzelanina ustała.

Skutki nagłego ataku były poważne. W taborach wybuchł popłoch. Przed hotelem „Gastronomia” padły z czterokonnego zaprzęgu trzy konie, wskutek czego powstał zator. Rannych żołnierzy wnoszono do bram domów. Nie mogę stwierdzić, czy byli również zabici, gdyż uważałem za swój obowiązek natychmiast zlikwidować zator i wyprowadzić tabor z miasta”.
Powyższe zdarzenie przywołuje także Włodzimierz Jastrzębski w swej książce pt. „Dywersja czy masakra”.

Wydarzenia te poprzedzały represje, jakie nastąpiły ze strony niemieckich oprawców, wspieranych usłużnymi konfidentami.
Na zdjęciu - pierwsze aresztowania.

Oprac. Artur Lewicki

Edward Serwański, Dywersja niemiecka i zbrodnie hitlerowskie w Bydgoszcz na tle wydarzeń w dniu 3 IX 1939, Poznań 1984r, s. 168-170;
Włodzimierz Jastrzębski, Dywersja czy masakra, Gdańsk, 1988, s.109;

01/09/2024

NIedawno w serwisie otodom pojawiły się oferty dot. nowych lokali przy ul. Dworcowej 28. Wspominam o nich, bo opublikowano tam również wizualizacje, które dowodzą rozmachu tej inwestycji. Widać z nich także, jak blisko jest ona realizowana.

Ad11Description. Otodom 65797626

19/08/2024

Doceniam ogrom włożonej w ten projekt pracy i serdecznie polecam stronę www.bydgoszczwbudowie.pl .
Prowadzony jest także profil na FB.

To źródło wielu ciekawych informacji o planowanych i realizowanych inwestycjach budowlanych. Ze zrozumiałych względów, szczególną moją uwagę zajmują informacje o inwestycjach w okolicach

Dlatego też zamieszczam link do na wpisu z informacjami o inwestycjach przy ul. Dworcowej 28 i Dworcowej 58, jak i Warmińskiego 7-9.

https://bydgoszczwbudowie.pl/2024/06/mieszkaniowy-plac-budowy-inwestycje-planowane-polnoc-wiosna-2024/

Serwis internetowy o inwestycjach budowlanych w Bydgoszczy

20/07/2024

Ponownie zapraszam na stronę poświęconą dawnym bydgoskim hotelom, na której prezentuję rozmaite ciekawostki związane z tym tematem. Dzisiaj o tym, jak hotel przy ul. Długiej zajęła ... straż pożarna.
Artur Lewicki
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0Ukc4MJNzDiB5Tnx3n8J1csVMwDfALSPk5VAQQgZzJpC4k7i4aYxm4JnMswSjdMvyl&id=100069175043553

Straż Pożarna w hotelu Lengning

Kto wie, być może hotelowy budynek przy ul. Długiej 37 w Bydgoszczy był wykorzystywany w najbardziej różnorodny sposób. Mieścił się tutaj bowiem m.in. ratusz miejski, urząd wojewódzki, internat dla uczniów, czy też organizowano w nim wykłady dla przyszłych prawników. Tym razem o ….. strażakach.

Miejska Straż Zawodowa w Bydgoszczy została powołana do życia w 1872r. Natomiast ochotnicza straż pożarna została utworzona wcześnie, albowiem z inicjatywy kupca Hermana Kauscha i rajcy miejskiego Karola Wenzla miało to miejsce już w roku 1864 (działała do 1901r.).

Wracając do zawodowej straży, to przez 39 lat urzędowała w kościele Klarysek, by w 1911r. przenieść się do nowego gmach przy ul. Pomorskiej.

Niezwłocznie po opuszczeniu Bydgoszczy przez Niemców w 1945r. przystąpiono do odbudowy straży pożarnej. Brakowało sprzętu i ludzi, a remiza przy ul. Pomorskiej była zdewastowana. W takich warunkach siedzibą ówczesnej straży pożarnej stał się budynek hotelowy przy ul. Długiej 37. Był to gorący okres w dziejach miasta, gdyż w samym 1945r. w mieście odnotowano 118 pożarów. Strażacy sukcesywnie pozyskiwali sprzęt gaśniczy i po wykonaniu remontu zrujnowanej remizy opuścili swe tymczasowe lokum.

Celem zapoznania się z historią zachęcam też do odwiedzin strony internetowej Komendy Miejskiej Państwowej Straży pożarnej w Bydgoszczy ( PożarnejwBydgoszczy) https://www.gov.pl/web/kmpsp-bydgoszcz/historia

Artur Lewicki

Edmund Szamotulski, Miejska Straż Pożarna – 110 lat w służbie społeczeństwa, Kalendarz Bydgoski na Rok 1983. Ciekawostką niech będzie, że w okresie międzywojennym to do zadań straży należała obsługa karetek pogotowia lekarskiego.
Tadeusz Banach w(:) Bydgoska gospodarka komunalna pod red. Stefana Pastuszewskiego, Bydgoszcz 1996, s. 295 i n.

19/07/2024

Dzisiaj o innym hotelu, który rozpoczął i zakończył działalność, zanim na zawitali pierwsze hotelowi goście.
Artur Lewicki
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0P7jpBUpRmiGC2d9KwsCSUGSpKyvgYihaZD4XgnwtuemaUc6ejTCKq44y6MXbrgHrl&id=100069175043553

14/07/2024

Język i zwyczaje stale ewoluują. Dzisiaj jako ciekawostkę przedstawiam reklamę prasową Hotelu Gastronomia z 10.07.1935 (prawie 90 lat temu) opubl. w Dzienniku Bydgoskim z wdzięczną nazwą rubryki: GDZIE ZAMIESZKAM ?

Artur Lewicki

26/06/2024

Nie tylko miłośnikom Bydgoszczy polecam książkę E. Rynki pt. „Zwyczaje towarzyskie polskich mieszkańców Bydgoszczy w II Rzeczpospolitej”, którą wydano w 2021r.

Z uwagi na tematykę nie mogło w niej zabraknąć informacji dotyczących .

Przy omawianiu ówczesnych restauracji autorka wspomina Gastronomię – s. 63 (w uzupełnieniu warto dodać, że ta właśnie restauracja, choć pierwotnie mieściła się w innym miejscu Dworcowej, to największą świetność przeżywała właśnie pod numerem 19), jak i Boston – s. 66, w którym bawiono się na dancingach do drugiej w nocy.

Wzmianki pojawiają się także przy ówczesnych tradycjach dotyczących urządzania wieczorków familijnych o nazwie „świniobicie” (s. 99), jak i zabawach sylwestrowych (s. 349).

Warto sięgnąć po tę lekturę.

Artur Lewicki

09/04/2024

Kolejny wpis na ilustruje, jak zawikłane potrafią być badania historyczne i o omyłkę nie jest trudno. Hotel Gastronomia działał tylko przy , gdy nieruchomość nabył znany restaurator H.Katorski, który wcześniej prowadził restaurację o tej samej nazwie, także przy ul. Dworcowej.
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0j13s7aVscnorXfkLAPVZpYQbt1EuxVxY7bGB5yuMiNP6ACdRUU2Mhj7N2qHWGgFkl&id=100069175043553

Artur Lewicki

Rynek hotelowy w międzywojennej Bydgoszczy

Na podstawie informacji podanych przez Ryszarda Sudzińskiego w Historii Bydgoszczy t. II liczba miejsc w bydgoskich hotelach w okresie II Rzeczpospolitej przedstawiała się następująco:

• hotel „Pod Orłem”, ul. Gdańska 14 – 119 łóżek (70 pokoi);
• hotel „Victoria”, u. Dworcowa 85 – 99 łóżek (47 pokoi);
• hotel „Metropol”, ul. Dworcowa 79 – 65 łóżek (28 pokoi);
• hotel „Gastronomia”, ul. Dworcowa 19 – 44 łóżka (28 pokoi);
• hotel „Polonia”, ul. Warszawska 17 – 26 łóżek (11 pokoi);
• hotel Lenging, ul. Długa 37 – b.d.

Nie była to szczególnie imponująca liczba pokoi hotelowych (obecnie sam City-Hotel posiada 167 takich pokoi; źródło: https://www.city-hotel.pl/hotel/city-hotel/), ale trzeba pamiętać, że i liczba mieszkańców Miasta była znacznie mniejsza, niż obecnie. Zestawienie to nie obejmuje także wszystkich ówczesnych hoteli, czego dowodzi zestawienie zawarte w książce adresowej z 1928r.

W tymi miejscu warto sprostować zawarte w w/w publikacji informacje:
a) hotel „Victoria” mieścił się przy ul. Dworcowej 85 (nie 65),
b) hotel „Gastronomia” zawsze mieścił się przy Dworcowej 19, w przeciwieństwie do restauracji „Gastronomia”, która przed nabyciem przez niego hotelu pod w/w adresem była prowadzona przez Hieronima Katorskiego także przy ul. Dworcowej (ówczesny numer 87).
Źródło: Ryszard Sudziński(w:) Marian Biskup (red), Historia Bydgoszczy t. II, Bydgoszcz 1999, s. 172.

Oprac. Artur Lewicki

26/03/2024

Jaki ładny widok z Ip
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid05Pu3ufRD7NFLmj7RQdD2dp78ui1B61AChXaGUvkuMh87JJNSB59QT6Ytg8X11542l&id=100063573251254

Nasza praca polega na wychodzeniu do ludzi. I to dosłownie! 👋 Często odwiedzamy różne regiony Polski, by osobiście poznać opiekunki, które z nami współpracują lub są zainteresowane wyjazdem. 🤝

Dajcie nam znać, w jakim mieście mamy się pojawić. 💬

25/03/2024

Pisałem o tym, że w był dawniej hotel BOSTON, a o tym, że przy tej samej ulicy działał też inny, "międzynarodowy" hotel - ST. PETERSBURG traktuje mój kolejny wpis na

Zapraszam
Artur Lewicki
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02uEpHFZJLwUphq1N7ghjxGFiC51KDnhtpjF5BQ74XzKngbgCjEnn5bfE3k4DfFM4El&id=100069175043553

25/02/2024

Opowieść na także w kontekście

Artur Lewicki
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02vQcsS9poMR5eTnuvMb6wuRjD7owmgiKnFeDC4Ka1r2xa4wGFgYeRX84mX82x5Ubml&id=100069175043553

Transakcje na rynku nieruchomości po odzyskaniu niepodległości w 1920r.

Jak wspomina w Kalendarzu Bydgoskim na Rok 1977 Wojciech Albrecht („Miasto, które wybrałem”) w śródmieściu Bydgoszczy dominowała ludność niemiecka („hotele, restauracje i w ogóle handel był w rękach niemieckich”). Natomiast wydawało mu się, że na przedmieściach (Wilczak, Szwederowo) Niemcy stanowią zaledwie ok. 10-15 % mieszkańców. Lata 1921-1922 przyniosły olbrzymią migrację. Dotychczasowi mieszkańcy pochodzenia niemieckiego sprzedawali nieruchomości i wyjeżdżali, a w ich miejsce przyjeżdżali Polacy, którzy dawniej mieszkali w Berlinie, Nadrenii, czy Westfalii.

To także okres, gdy do Bydgoszczy zaczęli sprowadzać się „Królewiacy i Polacy z Ameryki”, którzy nabywali nieruchomości od ich dotychczasowych właścicieli. W. Albrecht wspomina, że za 600-1200 dolarów nabywano domy, a ceny dużych kamienic przy ul. Mostowej, czy Gdańskiej wynosiły od 2000 do 4000 dolarów, przy czym oficjalnie jedynym legalnym środkiem płatniczym były polskie marki. Nieuczciwi sprzedawcy wykorzystywali ten fakt i przyjmowali od przyjezdnych z Ameryki dolary w ramach niższej ceny, a następnie uchylali się od przekazania nieruchomości z uwagi na nieważność transakcji. Ze wspomnień autora wynikają tragiczne losy Polonusów z USA, który wysyłali rozpaczliwe listy za ocean, by przesłano im pieniądze na bilety powrotne, bo wszystko stracili ze względu na nieznajomość prawa.
Tym niemniej w Bydgoszczy osiedliło się wielu „Amerykanów, Królewiaków, Kresowiaków, Małopolan i Polaków przybyłych z głębi Niemiec”.

Kto wie, może takim "Amerykanem" był nabywca hotelu Reichshof na kupiec Jan Gawron. Wszak po krótkim epizodzie z nazwą Goplana, najdłużej prowadził hotel pod nazwą Boston, a sam w końcu zniknął ukrywając się przed wymiarem sprawiedliwości i być może wrócił do USA.

oprac. Artur Lewicki