Działalność jednostki mocno kwitła już przed I wojną światową, lecz za datę powstania przyjmuje się rok 1918, w którym to działalność strażaków została uhonorowana przekazaniem na ich ręce sztandaru. Głównym celem jednostki była walka z pożarami dlatego sukcesywnie unowocześniano sprzęt i wyposażenie. Do dziś zachowały się w bardzo dobrym stanie przedmioty z tamtych czasów.
• W okresie XX-lecia mi
ędzywojennego Straż Ogniowa Ochotnicza stała się centrum społeczno-kulturalnym. Wszelkie spektakle były organizowane w prowizorycznych teatrach zrobionych w stodołach. Natomiast zabawy taneczne, jarmarki itp. często organizowano w plenerze. Do 1933 r. jednostka nie posiadała swojej siedziby. W roku tym następuje ukończenie budowy obiektu oraz uroczyste jego wyświęcenie. Remiza strażacka jest jednocześnie lokalnym teatrem, w którym systematycznie odbywają się przedstawienia, a aktorami stają się dorośli mieszkańcy oraz najmłodsi rezydenci. Straż Ogniowa zakupuje również mini-kino i prowadzi seanse filmowe także w okolicznych miejscowościach.
• Wybuch II wojny światowej sprawił, że działalność strażaków-ochotników zmniejszyła się, lecz nie była przerwana i ciągle odbywały się spotkania. Osłabienie spowodowane było głównie wysiedleniami i wywozami do przymusowej pracy, do Niemiec. Mimo tego część strażaków działała w "Ruchu Oporu", którego komendantem był oficer urodzony w Cichmianie, po wyzwoleniu odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. W czasie wojny okupanci zniszczyli sztandar oraz zrabowali wyposażenie strażaków. Wielu wybitnych członków, w tym założycieli, zginęło podczas tego konfliktu zbrojnego.
• Po zakończeniu wojny Straż Ogniowa Ochotnicza natychmiast powraca do pełni działalności. Uczestniczy w tym czasie w Wielkim Pogrzebie, w hitlerowskim obozie Kulmhof an der Ner niedaleko Chełmna. Rok 1953 przyniósł reorganizację struktury Straży. Powołano wtedy Komendę Straży. Reorganizacja dotknęła nie tylko naszą jednostkę. W roku tym wysunięto propozycję utworzenia sekcji żeńskiej. Po 3 latach zniesiono Komedę Straży i przywrócono strażakom prawo do wybierania Zarządu. Tak jak i przed II wojną światową kwitła przy jednostce działalność kulturalna splatając się ściśle z życiem społecznym mieszkańców.
• Od roku 1968 następuje realizacja planu budowy nowego Wiejskiego Domu Kultury oraz remizy strażackiej. Okres stanu wojennego, to czas który wybił z rytmu funkcjonowanie jednostki, co spowolniło wykonywanie podjętych przedsięwzięć. Jednak determinacja strażaków nie pozwoliła na pauzę w działalności. Uwieńczeniem pracy wkładanej w ochronę mienia i osób, a także rozwój kulturalny lokalnego społeczeństwa było w 1994 r. ofiarowanie, przez mieszkańców, sztandaru dla jednostki. Ochotnicy w tym samym czasie otrzymali swój pierwszy samochód pożarniczy.
• Po dziś dzień strażacy biorą aktywny udział w zawodach sportowo-pożarniczych odnosząc różnorakie sukcesy. Prezentują przy tym nie tylko swoje umiejętności, ale także tworzą specyficzną atmosferę i niezwykłe widowisko.
• Na przestrzeni lat charakter jednostki ewoluował. Nie jest to już głównie walka z pożarami, jak to było za dawnych lat, lecz również walka z innymi zagrożeniami i żywiołami. Niezmienne pozostało jedynie motto: „Bogu na chwałę, ludziom na ratunek!”
