Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1257 roku, a rok wcześniej wzmiankowany jest las Suhcino, należący do klasztoru w Paradyżu. W późniejszym okresie wieś była gniazdem rodziny Sułockich herbu Gryf, a następnie wchodziła w skład dóbr grodziskich. Przez pewien czas forma jej nazwy brzmiała Sulęcino. W XVIII wieku obok wsi założono osadę Słocińskie olędry obecnie zwaną Słociniec. W okresie Wielkiego
Księstwa Poznańskiego (1815-1848) obok Słocina wzmiankowana była osada Słocin Olędry. Obie wsie leżały w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Słocin i Słocin Olędry należały do okręgu grodziskiego i stanowiły część majątku Grodzisk (Grätz), którego właścicielem był wówczas Szolc i Łubieński]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Słocin liczył 219 mieszkańców i 28 dymów (domostw), z kolei Słocin Olędry – 64 mieszk. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego. Została wybrana również nowa rada sołecka w której skład wchodzą: Henryka Kalemba, Tomasz Kandulski, Marcin Łysiak, Małgorzata Sanok, Radosław Sanok, L**h Sosnowski, Wosiński Marcin.
