Historia
"Kłodawa - Po przejęciu majątków kościelnych przez rząd pruski Kłodawa została oddana pod zarząd Domanenamt Sobbowitz. Z gospodarzami rząd zawarł umowy dzierżawne, a w 1819 roku rozpoczęto proces uwłaszczania chłopów w Kłodowie. W 1820 roku we wsi znajdowały się 22 domy, a także kuźnia, młyn o trzech kołach i dwie karczmy. Także folwark został przekazany w dzierżawę. W Kłodawie osiedliło
się kilka rodzin kolonistów. Jeden z nich johann Rehfuss wziął dawny klasztorny folwark w dzierżawę, ale wkrótce przejął go młynarz Cristian Libenau. Młyn będący częścią dziedzictwa Cristina Liebenau, po Georgu synu Cristina, w 1818 przejął Christian Friedriech Ku**er z Gołębiewka, który z kolei odsprzedał go w 1819 roku Johhanowi Friedrichowi Schampowi. Natomiast folwark w 1821 roku odkupili Valentin Domsta i Christian Sarnowski, którzy odsprzedali jego działy tak, że w 1830 roku był on podzielony pomiędzy 12 właścicieli, w większości potomków kolonistów niemieckich. W 1861 roku było 40 właścicieli dawnego folwarku kościelnego. Kłodawa należała do największych miejscowości w okolicy, w 1848 roku liczyła prawie 600 mieszkańców. Znajdowały się tu dwie szkoły: katolicka i ewangelicka. W latach 1811 - 1895 istniała ścisła współpraca między parafiami katolickimi w Kłodawie i w Trąbkach Wielkich..." *
* materiał pochodzi z książki "Dzieje gminy Trąbki Wielkie do roku 1945"
„Nazwa Kłodawa pochodzi od „kłoda” i oznacza pień „ściętego drzewa”, a za udokumentowany rok istnienia tej miejscowości można przyjąć 1280 (...) (...)Zabór pruski zakończył się wraz z ustaniem działań wojennych na frontach pierwszej wojny światowej. Sprawę przynależności państwowej Gdańska i okolic rozstrzygnął traktat wersalski, na mocy którego utworzono Wolne Miasto Gdańsk. W jego granicach znalazła się również Kłodawa. Terytorium Wolnego Miasta Gdańska zamieszkiwała ludność niemiecka i polska, językiem urzędowym był niemiecki. Przed wybuchem drugiej wojny światowej w Kłodawie istniały filie kilku organizacji polskich. Należy tu przede wszystkim wymienić: Towarzystwo Ludowe „Jedność”. Gmina Polska – Związek Polaków, Polowe Zrzeszenie Pracy, Stowarzyszenie Młodzieży Katolickiej w Kłodawie, któremu patronował miejscowy proboszcz, ks. Dzieci z polskich rodzin dowożone były przez Klemensa Wazę do polskiej szkoły w Trąbkach Wielkich, prowadzonej i utrzymywanej przez Macierz Szkolną. Tak było do chwili wybuchu drugiej wojny światowej, kiedy to 1 września 1939 roku wojska niemieckie zaatakowały Polskę. Już pierwszego dnia hitlerowcy aresztowali polskich działaczy z terenu Trąbek i okolic – znaleźli się wśród nich nauczyciele, kolejarze, a także ks. Robert Wohlfeil z Kłodawy. Działania drugiej wojny światowej dla Kłodawy i okolicznych miejscowości skończyły się w marcu 1945 roku, kiedy druga Armia Uderzeniowa wyparła Niemców z tych terenów. W walkach o ich zdobycie zginęło ponad 2500 żołnierzy radzieckich, których zbiorowe mogiły znajdują się w Kleszczewie i Warczu wsiach należących do Gminy Trąbki Wielkie. Rdzennych polaków mieszkających na tych terenach było niewielu. Najstarsi mieszkańcy Kłodawy, którzy przybyli tu tuż po wyzwoleniu w 1945 roku, wymieniają nazwiska: Maza Klemens, Brodzki Paweł, Bara, Magulski. W Kłodawie było wiele opuszczonych domów, niektóre zruinowane przez działania wojenne. Początkowo w Kłodawie nie było sklepu chleb mieszkańcom dostarczano z piekarni wojskowej, a później chodziło się go kupować w Gołębiewie. Mleko początkowo ludzie nieodpłatnie otrzymywali z majątku generała Rómmla. Potem do Kłodawy zaczęły napływać dary z UNRR-y (pierwsze krowy otrzymali: Stefan Bodo i Józef Świeczka). Dary otrzymywali też uczniowie w szkole był to: tran, tłuszcz roślinny, kakao, czekolady, masło solne, puszki mięsne, cukier, mąka kukurydziana. Zaraz po wojnie w Kłodawie funkcjonowała masarnia, której właścicielem był Cezary Kwiatkowski. Pierwszy sklep w którym były podstawowe produkty, prowadził Zawiślak, potem sprzedawcą był Józef Landowski. Obecnie Kłodawa liczy około 400 mieszkańców w której działają: poczta, dwa sklepy spożywcze, masarnia, Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna, elektrownia wodna, ferma drobiu, kilka zakładów usługowych oraz szkoła.” -*
