25/10/2026
ŻABA, MAŁA SYBERIA I CHUSTECZKI DO NOSA
W dniach 19-21 października odbył się zorganizowany przez Szkolne Koło PTTK rajd w Góry Izerskie.
Dzień pierwszy – z historią Lubania na izerskie szlaki
Rajd rozpoczęliśmy o 04:52 podróżą pociągiem, a przerwę w trasie wykorzystaliśmy na zwiedzanie Lubania Śląskiego. Zobaczyliśmy średniowieczną Basztę Bracką, Wieżę Kramarską i Wieżę Trynitarską. Obejrzeliśmy także renesansowy ratusz, XVI-wieczny Dom Solny oraz neogotycki kościół pw. Świętej Trójcy. W parku na Kamiennej Górze poznaliśmy wulkaniczne pochodzenie wzgórza i zobaczyliśmy bazaltowe słupy. Lubań słynie również z tradycji włókienniczych: produkowane tu chusteczki trafiały niegdyś na rynki wielu krajów, stąd żartobliwe powiedzenie, że miasto „ucierało nos całemu światu”.
Następnie pojechaliśmy do Świeradowa-Zdroju. Odwiedziliśmy Stację Kultury w dawnym budynku dworca, fontannę z żabkami oraz Dom Zdrojowy z imponującą, drewnianą Halą Spacerową o długości 80 metrów. Z fontanną wiąże się legenda o żabce, która miała przyczynić się do odkrycia leczniczych właściwości miejscowych wód. Według opowieści berliński lekarz Leonard Thurneyssen podczas spaceru w XVI wieku zauważył martwą żabę leżącą w jednym ze źródeł. Gdy wrócił tam po pewnym czasie, zdziwił się, że zwierzę nie uległo rozkładowi. Zaintrygowany tym zjawiskiem opisał świeradowskie wody mineralne w swoim dziele z 1572 roku. W 1739 roku specjalna komisja lekarska zbadała ich skład i uznała je za lecznicze. Żabka stała się symbolem miasta, a jej wizerunki można dziś spotkać w wielu miejscach uzdrowiska.
Przez Polanę Izerską na Halę Izerską
Po zwiedzeniu Świeradowa-Zdroju, w pobliżu wieży widokowej Sky Walk, założyliśmy czołówki i ruszyliśmy stromym szlakiem w kierunku Polany Izerskiej. Zapadający zmrok sprawił, że wędrówka nabrała tajemniczego i pełnego przygód charakteru. Następnie kontynuowaliśmy marsz w stronę Hali Izerskiej, nazywanej „małą Syberią” ze względu na surowy klimat i wyjątkowo niskie temperatury, które często występują w tym miejscu. Na Hali Izerskiej znajduje się Chatka Górzystów, w której zakończyliśmy pierwszy dzień rajdu.
Schronisko mieści się w jedynym zachowanym budynku dawnej wsi Gross Iser (Wielka Izera). Przed wojną istniała tu górska osada z domami, gospodami i szkołą. Przed wejściem Armii Radzieckiej mieszkańcy opuścili wieś, a większość zabudowań z czasem
popadła w ruinę lub została rozebrana. Przetrwał jedynie budynek nowej szkoły i dziś służy turystom jako schronisko. W latach 80. zaadaptowali go studenci, pozostawiając po sobie między innymi humorystyczne nazwy pokoi, takie jak "Kiszka", "Zbirówka",„Kopulatka” czy „Wytrzeźwiałka”. Pobyt w Chatce umiliły nam znakomite biszkoptowe naleśniki, serwowane z jagodami albo z serem i pieczarkami.
Dzień drugi – szczyty, kopalnia i kosmos
Z Chatki Górzystów wyruszyliśmy na Wysoką Kopę (około 1126 m n.p.m.), najwyższy szczyt polskiej części Gór Izerskich, należący do Korony Gór Polski. Kolejnymi punktami naszego łazikowania była dawna kopalnia kwarcu „Stanisław” oraz most graniczny na Izerze, rzece wyznaczającej fragment granicy polsko-czeskiej. Po drodze. zatrzymaliśmy się w Stacji Turystycznej Orle na gorącą czekoladę. Miejsce to związane jest z dawnym hutnictwem szkła. Będąc w tym miejscu warto odwiedzić prywatne muzeum prowadzone przez gospodarza stacji turystycznej. Posiada ono kilka tysięcy eksponatów związanych z produkcją szkła oraz minerałami.
Dużą atrakcją był również model Układu Słonecznego, uznawany za największy w Polsce, gdyż rozciąga się on na przestrzeni kilku kilometrów. Przy kolejnych planetach wysłuchiwaliśmy krótkich opowieści o ich położeniu i charakterystycznych cechach. Tak nauka stała się częścią wędrówki. Również tego dnia marsz zakończyliśmy po zmroku, korzystając z czołówek.
Dzień trzeci – przez Jakuszyce w drogę powrotną
Ostatniego dnia ruszyliśmy w kierunku Polany Jakuszyckiej, znanej z narciarstwa biegowego. Znajduje się tam przystanek kolejowy położony na wysokości około 878 m n.p.m., uznawany za najwyżej położony pasażerski przystanek kolejowy w Polsce. Po zakończeniu pieszej części wyprawy wsiedliśmy do pociągu i ruszyliśmy w drogę powrotną do Krotoszyna.
Wspólna przygoda, która zostaje w pamięci
W rajdzie wzięło udział 13 chłopaków i jedna dziewczyna – ozdoba naszego rajdu - Martyna z klasy II d. Cała wyprawa była połączeniem aktywnego wypoczynku, poznawania historii i nauki w terenie. Od zabytków Lubania, przez legendę świeradowskiej
żabki i surową Halę Izerską, po Wysoką Kopę, kopalnię „Stanisław”, Orle i Jakuszyce – każdy etap przynosił nowe doświadczenia. Tytułowe chusteczki, żaba i „mała Syberia” symbolizują trzy oblicza rajdu: przemysłową historię Lubania, uzdrowiskową tradycję Świeradowa-Zdroju i wymagający klimat Gór Izerskich.
Wróciliśmy do Krotoszyna bogatsi o wiedzę, wspomnienia i satysfakcję z pokonania wielu kilometrów.
Do zobaczenia na kolejnych wyprawach szkolnego koła PTTK.
Z turystycznym pozdrowieniem KOSS