HISTORIA
Dzieje Leszna sięgają okresu 1400-1200 lat przed narodzeniem Chrystusa, kiedy to w okolicy dzisiejszego cmentarza i jeziora Tomczyn powstała pierwsza osada. Najstarszy wykaz wiosek parafii Leszno i ich właścicieli pochodzi z roku 1579. Przez długi okres Leszno było własnością prywatną, należało m.in. do Plichtów, Łuszczewskich, Szymanowskich, Piotrowskich. W I połowie XVIII wieku powsta
ł pałac Łuszczewskich w otoczeniu parku. Przełomowy dla Leszna był rok 1849, w którym właściciel tutejszego majątku Michał Piotrowski oraz Jan Berhson i S-ka rozpoczęli budowę Cukrowni „Michałów”. Druga co do wielkości miejscowość gminy – Zaborów – wspomniana była po raz pierwszy w 1239 roku. W 1921 roku stała się siedzibą gminy Zaborów i była nią do 1954 roku, kiedy to w wyniku reformy administracyjnej gminy zostały zlikwidowane, a w ich miejsce powstały gromady. Kiedy gminy reaktywowano w 1973 roku, Zaborów stał się częścią gminy Leszno. HERB
W błękitnym polu kartusza, godło szlacheckiego herbu Lubicz – podkowa barwy stalowej, barkiem do góry, wewnątrz znajduje się srebrny krzyż kawalerski. Taki sam, lecz mniejszy srebrny krzyż, umieszczono na jej barku. Poniżej podkowy, dwa złote kłosy pszeniczne ustawione w pas, połączone pośrodku medalionem na którym znajduje się litera L. Herb gminy Leszno nawiązuje do rodowego herbu najdawniejszych właścicieli tej miejscowości, rodziny Leszczyńskich – herbu Bożawola. Ich herb był często spotykaną na Mazowszu odmianą herbu Lubicz. W dolnej części herbu gminy Leszno, widnieją poza godłem rycerskim, umieszczone dwa złociste kłosy pszeniczne, będące symbolem jej rolniczego charakteru. Kłosy łączy owalny medalion z wpisaną literą L – monogram nazwy własnej Leszna. We wrześniu 1995 roku – podczas obchodów święta dożynek w Lesznie, najważniejszą częścią uroczystości była polowa msza świeta celebrowana przez księdza prymasa Józefa Glempa, podczas której dokonane zostało uroczyste poświęcenie przez niego herbu oraz flagi gminy Leszno.
