15/01/2013
Program
Nasze problemy zostały stworzone przez ludzi i mogą zostać przez ludzi rozwiązane.
John Fitzgerald Kennedy
Pomysł na Polskę
Młodzi ludzie od zawsze stanowią motor zmian. To młodzi przekształcali świat, wprowadzając innowacje, kreując idee, czasem wszczynając rewolucje. Choć dzisiaj żyjemy w stosunkowo dobrych czasach, to wciąż napotykamy na wiele problemów, z którymi trzeba się zmierzyć. Dla ich rozwiązania rząd proponuje półśrodki, a czasem wręcz robi wszystko, by zachować status quo. Nam, młodym to nie wystarczy. Oczekujemy konkretów, które zmienią nasze życie na lepsze.
Nie chcąc dłużej czekać na propozycje rządu przygotowaliśmy własny program, którego wprowadzenie może sprawić, że Polska będzie lepszym miejscem do życia. Program radykalny, miejscami kontrowersyjny. Program nowoczesny, ale oparty na tradycyjnych socjaldemokratycznych wartościach: wierze w wolność, równość i sprawiedliwość społeczną.
Chcemy rozwiązywać konkretne problemy, dlatego zamiast ogólników postawiliśmy na konkretne rozwiązania, możliwe do wprowadzenia natychmiast, na drodze ustawodawczej. Nasze propozycje są bardzo ambitne, ale realistyczne. Opierają się na założeniu, że wprowadzając szereg zmian w najważniejszych dziedzinach życia można przebudować państwo i uczynić je bardziej przyjaznym i otwartym, a przy tym skutecznym.
Nasz program nie jest elementem kampanii wyborczej, ale stanowi fragment szerszej socjaldemokratycznej wizji. Stoi za nami wspaniała idea, które przez dziesiątki lat zmieniała świat. Opierając się na niej, a także korzystając z doświadczeń innych państw i własnej kreatywności i spostrzegawczości stworzyliśmy zbiór propozycji, które składają się na wielki pomysł. Pomysł na przyszłość. Pomysł na Polskę.
EDUKACJA I NAUKA
Nauka podstawą nowoczesnej gospodarki
Zwiększenie wydatków państwa na naukę i badania do wysokości 2% PKB. Wprowadzenie możliwości odliczenia 1% CIT na badania naukowe. Stworzenie sieci powiązań pomiędzy uczelniami a administracją i przedsiębiorstwami. Tworzenie klastrów technologicznych. Promowanie innowacji w przemyśle, handlu i nauce.
Wydatki państwa polskiego na naukę i badania wynoszą obecnie 0,67% PKB. Według prognoz Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego do 2020 roku wydatki te będą wynosić od 1,45% do 1,9% PKB. Na tle danych z państw tzw. UE-15, gdzie już dziś wskaźnik ten wynosi 2,2% PKB, a w samej Szwecji 3,78% PKB, polskie wskaźniki prezentują się katastrofalnie. Podstawą nowoczesnej i efektywnej gospodarki jest dziś wiedza. Wydatki państwa w dziedzinie nauki i badań powinny zostać zwiększone. Warto również pozyskiwać środki z 1% podatku CIT, który przedsiębiorstwa mogłyby przekazywać na cele związane z badaniami naukowymi. Należy dążyć do tego, by wyniki tych badań były skutecznie wykorzystywane dla dobra polskiej gospodarki.
Tańsze książki
Zapewnienie możliwości zwrotu VAT na książki.
W Polsce stale spada liczba osób czytających i kupujących książki. Decyzja o wprowadzeniu podatku VAT na książki tylko pogłębiła ten problem. Tymczasem czytanie jest najlepszym sposobem na zwiększenie kapitału intelektualnego społeczeństwa. Należy zapewnić możliwość zwrotu podatku VAT na książki gorzej sytuowanym rodzinom, a także prowadzić regularne kampanie promujące korzyści wynikające z czytania.
Bezpłatny drugi kierunek studiów
Uchylenie przepisów wprowadzających odpłatność za drugi kierunek studiów.
Od 2013 r. studiowanie na drugim kierunku na uczelniach publicznych będzie płatne. Uderzy to w polskich studentów, szczególnie tych, którzy pochodzą z rodzin gorzej sytuowanych, a w konsekwencji w polską naukę i gospodarkę. Należy uchylić przepisy, które wprowadzają tę odpłatność. Uniknięcie wejścia w życie złego prawa jest jeszcze możliwe.
Reforma systemu stypendialnego
Podwyższenie stypendiów socjalnych. Zaprzestanie obniżania stypendiów naukowych. Powiązanie systemu stypendialnego z sytuacją finansową studenta.
Studiowanie w Polsce z roku na rok jest coraz droższe. Przeciętny student wyraźnie odczuwa rosnące koszty związane z utrzymaniem, komunikacją, materiałami akademickimi, a także czesnym. Na dodatek bezrobotny jest co czwarty P***k w wieku 19-24 lat. Studia nie mogą być przywilejem jedynie dla osób najbogatszych oraz dla tych mieszkających w największych miastach. Prawo to powinno przysługiwać każdemu kto ma ku temu intelektualne predyspozycje. W dobie rosnących kosztów związanych z edukacją, stypendia socjalne powinny zostać wyraźnie podwyższone. System stypendialny powinien być bardziej sprawiedliwy, a więc dostosowany do sytuacji materialnej studentów.
Kształcenie z uwzględnieniem sytuacji na rynku pracy
Zapewnienie większej kooperacji pomiędzy Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej, a uczelniami wyższymi, tak aby tworzenie miejsc na poszczególnych kierunkach studiów było dostosowane do aktualnej oraz przewidywanej sytuacji na rynku pracy.
Uczelnie wyższe nie mogę kształcić jedynie przyszłych bezrobotnych. Programy nauczania i liczba miejsc na poszczególnych kierunkach powinna odpowiadać potrzebom rynku pracy, zarówno aktualnym jak i przewidywanym. Należy promować kształcenie na kierunkach, których absolwenci mogą liczyć na miejsca pracy.
Edukacja szansą na rozwój wsi
Szerokie wsparcie rozwoju terenów wiejskich, w szczególności poprzez dofinansowanie bibliotek publicznych oraz system stypendiów.
Dysproporcje w poziomie życia pomiędzy ludnością wiejską, a miejską są w Polsce nadal bardzo widoczne. Młodzi ludzie mieszkający na terenach wiejskich mają najczęściej mniejsze szanse dostania się na dobre studia oraz na znalezienie pracy. Wyrównywanie szans pomiędzy miastem, a wsią to nieustanne wyzwanie dla ekip rządzących. Chcemy szerokiego wsparcia rozwoju terenów wiejskich, a w tym dofinansowywania projektów modernizacji wiejskich szkół oraz uwzględnienia wydatków na wyrównujące szanse stypendia dla młodych ludzi wkraczających w dorosłe życie. Należy też zaprzestać likwidacji bibliotek publicznych, które w mniejszych miejscowościach stanowią główną możliwość kontaktu z kulturą.
Uniwersalny program nauczania
Ujednolicenie programu nauczania i podręczników szkolnych w celu umożliwienia zakupu tanich podręczników przez uboższe rodziny.
Nieustannie zmieniający się program nauczania, a co za tym idzie kształt podręczników szkolnych, stanowi dla wielu rodziców ogromny kłopot. Długookresowe ujednolicenie programu nauczania ustabilizuje chaotyczny rynek podręczników szkolnych, a także doprowadzi do możliwości zakupu tańszych – używanych podręczników przez uboższe rodziny.
Szeroki dostęp do publikacji naukowych
Rozwinięcie systemu e-book, umożliwiającego wszystkim zainteresowanym równy i nieograniczony dostęp do wszelkich publikacji naukowych.
Utrudnienia związane z dostępem do publikacji naukowych są dziś bolączką wielu studentów. Wyczerpane nakłady w księgarniach oraz pustki w bibliotekach można uzupełnić za pomocą korzyści płynących z Internetu. Należy dążyć do upowszechnienia systemu e-book, tak aby każda publikacja naukowa była za tę samą cenę dostępna dla każdego w wersji elektronicznej. Ponadto należy wprowadzić obniżoną stawkę VAT na e-booki, tak jak to ma miejsce w przypadku książek i prasy.
Świecka szkoła
Wprowadzenie do powszechnego programu nauczania przedmiotów: edukacja seksualna oraz etyka przy jednoczesnym i całkowitym wycofaniu zajęć z religii katolickiej. Wycofanie z podręczników szkolnych wszelkich treści jawnie godzących w świecki charakter polskiego państwa.
Wiele polskich szkół to dzisiaj miejsca przymusowej klerykalizacji. W niektórych miejscowościach poziom więzi pomiędzy lokalną parafią, a szkołą podstawową jawnie godzi w publiczny charakter placówki. Nie chcemy, aby za pieniądze podatników szkoły współtworzyły w świeckim państwie katolickie społeczeństwo, jako jedynie słuszne. Szkoła musi uczyć tolerancji i poszanowania dla odmienności, nie narzucając nikomu drogi życiowej. Należy natychmiast wycofać z programu nauczania zajęć z religii, przy jednoczesnym zastąpieniu ich edukacją seksualną oraz etyką. Ponadto należy wycofać z podręczników szkolnych wszelkich treści godzących w świecki charakter polskiego państwa, a w szczególności tych stawiających w pozycji nadrzędnej i uprzywilejowanej jakąkolwiek religię.
PRACA I POLITYKA SPOŁECZNA
35 – godzinny tydzień pracy
Wprowadzenie 35 – godzinnego tygodnia pracy.
Skrócenie czasu pracy doprowadzi do zmniejszenia bezrobocia, gdyż spowoduje wzrost popytu na pracę, a także skutkować będzie zwiększeniem efektywności pracy. Jak dowodzą badania, osoby pracujące mniej, są bardziej wydajne niż pracownicy obciążeni w większym stopniu. Powyższe założenia potwierdziły się w przypadku Francji, która jako pierwszy kraj w Europie wprowadziła 35 –godzinny tydzień pracy, co przełożyło się na wzrost gospodarczy.
Podniesienie płacy minimalnej
Podniesienie płacy minimalnej do poziomu 55% średniego krajowego wynagrodzenia.
Stosunek płac do wydajności pracy w Polsce należy do najniższych w Europie. Obecnie płaca minimalna nie pozwala na godne życie. Jej podwyższenie pozwoli zmniejszyć poziom ubóstwa i pomoże młodym ludziom rozpoczynającym pracę godnie zacząć dorosłe życie. Więcej pieniędzy w kieszeniach P***ków w oczywisty sposób pobudzi naszą gospodarkę.
Przestrzeganie praw pracowniczych
Zaostrzenie kara za nieprzestrzeganie Kodeksu pracy. Nadanie dodatkowych uprawnień Państwowej Inspekcji Pracy.
Prawa pracownicze to dorobek pokoleń, którego nie można zaprzepaścić. Kodeks pracy gwarantuje szereg praw, które jednak nie są przestrzegane. Tego typu postępowanie powinno grozić wysokimi karami finansowymi. Przestrzeganie praw pracowniczych powinno być egzekwowane przez Państwową Inspekcję Pracy, która powinna otrzymać kompetencje zbliżone do tych, które posiada Centralnego Biuro Antykorupcyjne.
Reforma systemu emerytalnego
Umożliwienie przechodzenia na emeryturę po 35 lub 40 latach pracy, niezależnie od wieku. Umożliwienie korzystania z funduszy zgromadzonych na indywidualnych kontach emerytalnych, np. w celu sfinansowania edukacji.
System emerytalny powinien być dostosowany do potrzeb i możliwości P***ków. Nie można zmuszać ludzi do pracy ponad ich siły w sytuacji, gdy przepracowali ponad 35 lat, przyczyniając się do rozwoju kraju. Możliwość przejścia na emeryturę nie powinna być uzależniona wyłącznie od wieku. Ponadto każda osoba oszczędzająca w otwartym funduszu emerytalnym powinna mieć możliwość skorzystania z części zgromadzonych przez siebie środków jeszcze przed przejściem na emeryturę. Dzięki temu pracownik mógłby np. ukończyć studia, co pozwoliłoby mu uniknąć bezrobocia w przyszłości. Środki zgromadzone na indywidualnych kontach emerytalnych można by również wykorzystać na pokrycie kosztów przekwalifikowania osoby, która straciła pracę.
Polityka prorodzinna z prawdziwego zdarzenia
Szerokie wsparcie dla rodzin: rozwój publicznych przedszkoli i żłobków, rozszerzenie zakresu ulg podatkowych, w szczególności dla rodzin z niskimi dochodami.
Wobec kryzysu demograficznego należy udzielić wsparcia rodzinom. Pomoc finansowa może polegać na rozszerzeniu zakresu ulg podatkowych związanych z posiadaniem dzieci. Wysokość ulg powinna być uzależniona od wysokości dochodów na członka rodziny. Oprócz wsparcia pieniężnego rodzinom należy pomóc również w opiece nad dziećmi poprzez rozwój publicznych przedszkoli i żłobków.
Wsparcie dla samotnych rodziców
Szerokie wsparcie dla samotnych rodziców, m. in. poprzez dofinansowanie wydatków na edukację dzieci oraz zapewnienie możliwości częściowej opieki nad nimi (np. przyprowadzanie ze szkoły).
Nie można pozwolić, by rodzice samotnie wychowujący dzieci byli pokrzywdzeni, a ich dzieci miały gorsze warunki rozwoju niż rówieśnicy. Należy zapewnić szerokie wsparcie dla niepełnych rodzin, m. in. poprzez dofinansowanie wydatków na edukację dzieci oraz zapewnienie możliwości częściowej opieki nad nimi, np. w szkolnych świetlicach czy domach kultury.
Adopcja zamiast domów dziecka
Uproszenie i liberalizacja procedur adopcyjnych. Prawo do adopcji dzieci powinny mieć również osoby samotne oraz pozostające w związku nieformalnym.
Państwo powinno odchodzić od modelu opieki opartego o domy dziecka. W zamian za to należy uprościć i zliberalizować procedury adopcyjne. Trzeba dążyć do tego, by jak najwięcej dzieci mogło znaleźć prawdziwy, bezpieczny dom. Będzie to dobre nie tylko dla dzieci i rodziców adopcyjnych, ale i dla całego społeczeństwa, gdyż pomoże zmniejszyć skalę patologii.
Stop przemocy wobec dzieci
Zaostrzenie kar w stosunku do osób znęcających się nad dziećmi oraz popieranie działań przyczyniających się do natychmiastowego wykrywania tego rodzaju zjawiska.
Obowiązkiem państwa i całego społeczeństwa jest dbanie o dobro najmłodszych. W szczególności należy ich chronić przed przemocą. Konieczne jest więc zaostrzenie kar w stosunku do osób znęcających się nad dziećmi, aby jasno pokazać, że państwo nie akceptuje przemocy w stosunku do najsłabszych. Należy też rozwijać świadomość i aktywność społeczną poprzez promowanie działań przyczyniających się do natychmiastowego wykrywania tego rodzaju zjawiska.
Sprawiedliwy system podatkowy
Zwiększenie progresji podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez wprowadzenie dodatkowych stawek dla najbogatszych i zwiększenie kwoty wolnej od podatku.
Obciążenie podatkowe najbogatszych P***ków, którzy są beneficjentami panującego systemu gospodarczego, należy do najniższych w Europie. Tymczasem ci, którym się powiodło, powinni podzielić się owocami swojego sukcesu ze społeczeństwem. Jednym ze sposobów na wprowadzenie w życie tej idei jest ustanowienie wyższych stawek podatkowych dla najlepiej sytuowanych, tj. stawki 40% i 50%. Ponadto należy zwiększyć kwotę wolną od podatku, co będzie stanowiło wsparcie przede wszystkim dla osób najuboższych, którym pozostanie w portfelu więcej pieniędzy, niż to jest obecnie.
GOSPODARKA I RYNEK FINANSOWY
Nowoczesna gospodarka
Tworzenie nowych miejsc pracy w oparciu o inwestycje w zielone technologie oraz innowacyjne rozwiązania przy efektywniejszym wykorzystywaniu do tych celów środków unijnych.
Rząd powinien opracować program rozwoju nowoczesnej gospodarki uwzględniający osiągnięcia nauki i techniki, ale również wykorzystujący kapitał społeczny. Inwestycje w innowacyjność powinny się łączyć z ulgami podatkowymi. W szczególności należy wspierać inicjatywy oparte na czystych, „zielonych” technologiach.
Opodatkowanie transakcji finansowych
Wprowadzenie podatku od transakcji finansowych w celu okraczenia ryzyka związanego ze spekulacjami.
W ostatnich latach skala przepływów finansowych i spekulacji dokonywanych przez szereg instytucji, głównie międzynarodowych, osiągnęła znaczne rozmiary. Prowadzi to do zwiększenia ryzyka systemu finansowego, a w konsekwencji stwarza zagrożenie dla całej gospodarki. W celu ograniczenia ryzyka konieczne jest wprowadzenie podatku od transakcji finansowych. Jest to uzasadnione również dlatego, że sektor finansowy powinien partycypować w kosztach kryzysu, do którego sam poważnie się przyczynił. Podatek powinien obejmować transakcje między instytucjami finansowymi, w tym związane z instrumentami pochodnymi, a także wszystkie transakcje dotyczące akcji i obligacji.
Zapobieganie nadużyciom finansowym
Zwiększenie roli Komisji Nadzoru Finansowego. Przyznanie Komisji możliwości nakładania wysokich kar za nadużycia instytucji finansowych, w szczególności w zakresie sprzedaży ryzykownych instrumentów osobom fizycznym, np. emerytom.
Jedną z głównych przyczyn kryzysu gospodarczego jest szkodliwa polityka instytucji finansowych. Nastawione z jednej strony na spekulacje, a z drugiej na sprzedaż skomplikowanych, ryzykownych instrumentów finansowych, przyczyniły się do stworzenia chwiejnego systemu, na którym opiera się światowa gospodarka Przy tym straty ponieśli przede wszystkim zwykli ludzie, a nie właściciele banków i osoby odpowiedzialne za zarządzanie instytucjami finansowymi. Należy ukrócić możliwość prowadzenia tego typu szkodliwych działań.
Ochrona przed spekulacjami
Stworzenie systemu reagowania na ataki spekulacyjne na rynku finansowym, surowcowym, żywnościowym itd.
Polska powinna opracować spójny system chroniący przed spekulacjami, prowadzącymi do powstawania tzw. „baniek”. Jednym ze sposobów takiego zabezpieczenia jest tworzenie rezerw żywności, surowców itp. Tego rodzaju działania są możliwe jedynie w porozumieniu z innymi państwami, ponieważ Polska jest zbyt małym krajem, by samodzielnie mogła przeciwstawić się atakom spekulacyjnym.
INFRASTRUKTURA I KOMUNIKACJA
Reforma kolei
Dopuszczenie do udziału w rynku przewozów osobowych firm prywatnych. Zmniejszenie liczby spółek państwowych poprzez ich łączenie. Doinwestowanie transportu kolejowego zarówno poprzez wymianę taboru, jak i torów, przy finansowym udziale podmiotów prywatnych.
Podstawą nowoczesnego państwa jest dobry system transportu. Od stanu dróg i kolei w dużej mierze uzależniona jest wielkość inwestycji zagranicznych, jak i mobilność pracowników i studentów. Państwo powinno wziąć odpowiedzialność za rozwój kolei, ale też umożliwić wprowadzenie konkurencji w transporcie kolejowym. Należy utrzymać również nierentowne połączenia w sytuacji, gdy są one jedynym publicznym środkiem transportu osobowego na danym obszarze. Prywatni inwestorzy powinni wziąć odpowiedzialność za wymianę części infrastruktury kolejowej (tory, trakcja).
Rozwój infrastruktury poprzez współpracę z sektorem prywatnym
Promowanie partnerstwa publiczno – prywatnego jako sposobu na rozwój infrastruktury drogowej, sportowej, rekreacyjnej itd.
Państwo i samorządy wiele ze swoich zadań mogą wykonywać przy udziale podmiotów prywatnych. Przedsiębiorcy mający doświadczenie w prowadzeniu inwestycji budowlanych, zarządzaniu obiektami sportowymi itp. mogą skutecznie przejąć część tych obowiązków, wykorzystując know – how. Konieczne jest przestrzeganie regulacji dotyczących kontroli działalności prowadzonej przez prywatne podmioty za środki uzyskiwane od Skarbu Państwa i samorządów.
Rozwój budownictwa mieszkaniowego – szansa dla rodzin
Stworzenie Narodowego Programu Budowy Mieszkań. Wspieranie przez państwo budownictwa, komunalnego i społecznego. Przywrócenie Krajowego Funduszu Mieszkaniowego oraz systemu ulg budowlanych.
Państwo za swój obowiązek musi uznać wspieranie budownictwa mieszkaniowego, w tym komunalnego i społecznego oraz w zakresie mieszkań na wynajem. Należy stworzyć model rozwoju budownictwa konkurencyjny wobec prywatnego, często mającego charakter spekulacyjny. Ponieważ jednak państwo nie jest w stanie wziąć pełnej odpowiedzialności za rozwój budownictwa konieczne jest wsparcie dla inwestorów indywidualnych poprzez wprowadzenie korzystnych rozwiązań w systemie podatkowym, w zakresie podatków dochodowych i VAT.
Bezpłatny Internet dla każdego
Zapewnienie wszystkim P***kom bezpłatnego dostępu do szybkiego Internetu.
Polacy potrafią znakomicie wykorzystywać Internet w pracy i nauce, a przy tym należą do najaktywniejszych internautów w Europie. Wciąż jednak wiele osób, szczególnie powyżej 50. roku życia, nie stać na utrzymanie szerokopasmowych łączy. Zapewnienie wszystkim P***kom bezpłatnego dostępu do szybkiego Internetu będzie miało korzystny na poziom edukacji, a w konsekwencji na polską gospodarkę. Dzięki dostępowi do Internetu możliwy będzie rozwój przedsiębiorczości przy niewielkim zaangażowaniu kapitału.
Wolność słowa w Internecie
Niedopuszczenie do przyjęcia przez Polskę umowy ACTA.
Umowa ACTA, na przyjęcie której zamierzał zgodzić się polski rząd, stanowi zagrożenie dla wolności wypowiedzi w Internecie. Ponadto niektóre przepisy tego aktu prawnego ograniczają ochronę danych osobowych, swobodę działalności gospodarczej i w nieuzasadniony sposób ingerują w prywatne życie obywateli. Ograniczanie podstawowych praw człowieka w imię interesów wielkich koncernów jest niedopuszczalne i może stanowić groźny precedens, na który nie można się zgodzić.
SŁUŻBA ZDROWIA
Zatrzymanie prywatyzacji szpitali
Wprowadzenie przepisów uniemożliwiających prywatyzację szpitali.
Szeroki dostęp do publicznej służby zdrowia jest warunkiem godnego życia obywateli. Ma on znaczenie przede wszystkim dla osób ubogich, np. emerytów, których nie stać na leczenie w prywatnych placówkach. Nawet w przypadku, gdy płatnikiem pozostaje Narodowy Fundusz Zdrowia, istnieje ryzyko ograniczenia pewnych świadczeń medycznych przez prywatną placówkę ochrony zdrowia. Ponadto, jak pokazują przykłady innych państw, publiczna służba zdrowia jest tańsza i bardziej wydajna niż prywatna. Dlatego nie można dopuścić do prywatyzacji szpitali, szczególnie na obszarach odległych od dużych aglomeracji, gdzie tego typu placówek jest niewiele.
Profilaktyka zdrowotna dla dzieci
Zapewnienie bezpłatnej opieki medycznej oraz refundacji leków dla wszystkich dzieci poniżej 13. roku życia. Zapewnienie opieki lekarskiej i pielęgniarskiej w szkołach.
Likwidacja gabinetów lekarskich w wielu szkołach zbiegła się z „epidemią” nadwagi i otyłości oraz pojawieniem się szeregu chorób cywilizacyjnych, również wśród młodych ludzi. Odpowiednia edukacja wsparta właściwą opieką medyczną może odwrócić ten niekorzystny trend. W połączeniu z refundacją leków dla najmłodszych będzie też stanowić element polityki prorodzinnej.
Bezpłatne środki antykoncepcyjne
Zapewnienie dostępu do bezpłatnej antykoncepcji i/lub refundacja leków antykoncepcyjnych przez państwo.
Niechciane ciąże są poważnym problemem społecznym. Wzrasta liczba nastoletnich matek, a co za tym idzie pojawiają się liczne patologie, pogłębia się ubóstwo, cierpią dzieci i ich rodzice, szczególnie samotne matki. Niechciane dzieci nierzadko są oddawane do domów dziecka. Wielu młodych ludzi nie stać na środki antykoncepcyjne, szczególnie że te najbardziej skuteczne są stosunkowo drogie. Refundacja antykoncepcji jest zatem wskazana z punktu widzenia społecznego, a także ekonomicznego, ponieważ jej koszty będą niższe niż ewentualne koszty opieki nad samotnymi matkami oraz niechcianymi przez rodziców dziećmi.
OCHRONA ŚRODOWISKA
Wsparcie dla postaw proekologicznych
Dofinansowanie w szerszym zakresie indywidualnych inwestycji proekologicznych, w tym polegających na instalowaniu kolektorów słonecznych czy wymianie kotłów węglowych.
Nie jest możliwe skuteczne dbanie o stan środowiska naturalnego bez udziału całego społeczeństwa. Należy przekonywać ludzi do oszczędzania energii i stosowania czystych jej źródeł pokazując realne korzyści, jakie może to przynieść, a do których należy realna oszczędność pieniędzy. Wiele osób chce przyczynić się do ochrony środowiska, ale brakuje im środków finansowych lub wiedzy. Państwo powinno ich wesprzeć w tym zakresie dla wspólnego dobra.
Państwo strażnikiem środowiska
Zwiększenie kar za nadmierną emisję zanieczyszczeń przez przedsiębiorstwa. Stworzenie Inspekcji Ochrony Środowiska o szerokich uprawnieniach.
Państwo musi edukować, ale powinno też wymagać, szczególnie od dużych „trucicieli”, tj. zakładów produkujących zanieczyszczenia w dużej ilości. Kary powinny stanowić realną dolegliwość dla łamiących prawo ochrony środowiska, a ich egzekwowanie powinno być zapewnione przez kompetentny organ o szerokich uprawnieniach. Środki uzyskane z kar powinny być w całości przekazywane na działania służące ochronie środowiska.
Polska krajem czystej energii
Promowanie czystych źródeł energii pozwalających wykorzystać potencjał surowcowy Polski, np. nowoczesnych technologii spalania węgla.
Niemal 90% energii elektrycznej w Polsce produkowane jest z węgla, który należy do wysokoemisyjnych źródeł energii. Niemożliwe jest przestawienie w krótkim czasie polskiej energetyki na źródła alternatywne. Dlatego też należy dążyć do tego, by produkcja energii z węgla była mniej szkodliwa dla środowiska. W tym celu można np. stosować technologię CCS, czyli tzw. „czystego węgla”. Równocześnie należy rozwijać produkcję czystej energii, np. geotermalnej, wiatrowej i słonecznej. Znaczną część środków budżetowych przeznaczonych na naukę i badania należy skierować na potrzeby rozwoju technologii ekologicznych.
Ochrona praw zwierząt
Zaostrzenie kar za znęcanie się nad zwierzętami. Zacieśnienie współpracy administracji i policji ze stowarzyszeniami ochrony zwierząt. Prowadzenie akcji edukacyjnych w zakresie praw zwierząt.
Mimo znacznego rozwoju ekonomicznego i społecznego, który dokonał się w Polsce w ostatnich latach, wciąż powszechne jest przedmiotowe traktowanie zwierząt, w tym stosowanie wobec nich przemocy. Państwo powinno prowadzić szerokie działania edukacyjne, które przyczynią się do zmiany świadomości społecznej. Należy również zaostrzyć kary za stosowanie przemocy wobec zwierząt i dążyć do ich sprawnego stosowania przy współpracy z organizacjami pozarządowymi.
KULTURA I SPORT
Realne wsparcie dla kultury
Zwiększenie wydatków na kulturę, w tym na promocję polskiej kinematografii.
Kultura od lat jest dziedziną, na której odbijają się plany oszczędnościowe państwa. Ostatnie rządy nie doceniają wagi cywilizacyjnych i rozwojowych korzyści płynących z inwestowania w kulturę, obcinając kolejne wydatki na jej funkcjonowanie. Prowadzi do degradacji polskiej kultury, która przed laty wyróżniała się w Europie i na świecie. 1% PKB na kulturę powinien stanowić swoiste minimum wydatków państwa. Konieczne jest również zwiększenie wydatków na polskie instytucje kinematografii, m. in. ze względu na możliwość promocji polskiej kultury, a pośrednio całego kraju, jakie daje ta dziedzina sztuki.
Szkoły sportowe
Stworzenie systemu szkół sportowych stanowiących zaplecze dla sportu zawodowego na poziomie krajowym i międzynarodowym.
W Polsce tracimy obecnie zbyt dużo utalentowanej sportowo młodzieży. Wynika to ze zbyt małej ilości szkół stricte sportowych, w których młodzi ludzie mogli by na profesjonalnym poziomie rozwijać swoje zdolności i otwierać się na karierę sportową. Tego typu szkół średnich z każdym rokiem powinno być w Polsce coraz więcej.
Reforma PZPN
Gruntowna przebudowa Polskiego Związku Piłki Nożnej we współpracy z międzynarodowymi organizacjami piłkarskimi. W skrajnym przypadku podjęcie drastycznych środków, włącznie z całkowitą reorganizacją federacji piłkarskiej.
Skompromitowanego PZPN jak dotąd nie udało się zreformować żadnej ekipie rządzącej. Polska piłka nożna kojarzy się dziś głównie z korupcją, chuliganami stadionowymi, złą infrastrukturą sportową i kiepskimi wynikami naszych drużyn na międzynarodowych turniejach. Za wszystkie te problemy największą winę ponoszą ludzie związani z Polskim Związkiem Piłki Nożnej. Chcemy, aby rząd dokonał gruntownej przebudowy PZPN przy użyciu wszelkich dostępnych środków.
POLITYKA MIĘDZYNARODOWA I EUROPEJSKA
Dyplomacja dostosowana do wyzwań XXI w.
Skierowanie polityki zagranicznej na współpracę, szczególnie gospodarczą, z nowymi mocarstwami: Chinami, Indiami, Brazylią i Turcją, a także krajami Ameryki Łacińskiej i Bliskiego Wschodu.
Ostatnie lata pokazują, jak bardzo zmienia się ład międzynarodowy. Dotychczasowa sytuacja, w której USA pełniły rolę światowego hipermocarstwa, ulega zmianie. Wzrasta za to ekonomiczne znaczenie Chin, Indii oraz Brazylii. Polska nie może wobec tych zmian pozostać bierna. W obliczu zmian ładu światowego polski rząd powinien wyraźnie zdynamizować współpracę ekonomiczną i polityczną z tzw. nowymi mocarstwami. Nie można także zapominać o współpracy z nowymi liderami regionalnymi, oraz tzw. „gospodarkami wschodzącymi”. Polska musi być strategicznie przygotowana do skutecznego funkcjonowania w świecie multilateralnym.
Debata na temat światowych finansów
Włączenie się w międzynarodową debatę na temat kontroli rynku finansowego i rajów podatkowych.
Światowy kryzys ekonomiczny obnażył słabości gospodarek neoliberalnych. Wiele wskazuje dziś na to, iż dalsze trwanie w tym systemie stwarzać będzie kolejne zagrożenia recesji na rynkach finansowych. Dziś wiadomo już, że bez odpowiednio uregulowanego systemu nie jesteśmy w stanie zabezpieczyć się przed kolejnym widmem kryzysu. Świat rozpoczął głęboką debatę na temat gospodarki światowej, zagrożeń i zmian jakie należy wprowadzić. Polska, jako lider państw Europy Środkowo-Wschodniej, powinna aktywnie uczestniczyć we wszystkich tego typu debatach. W tym celu należy poczynić starania zmierzające do przystąpienia Polski do grupy G-20.
Przyjęcie Karty Praw Podstawowych
Wycofanie Polski z tzw. „Protokołu Brytyjskiego”, umożliwiające pełne zastosowanie Karty Praw Podstawowych w naszym kraju.
Z powodu targów politycznych pomiędzy Platformą Obywatelską a Prawem i Sprawiedliwością rząd nie przyjął Karty Praw Podstawowych, w związku z czym Polska jest jednym z dwóch państw w Unii Europejskiej, w których obowiązywanie tego dokumentu jest poważnie ograniczone. Tymczasem zapewnia on obywatelom szereg praw, takich jak godność człowieka, równość i wolność, a także bardziej szczegółowe, w tym pracownicze oraz o charakterze socjalnym. Dla dobra P***ków rząd powinien natychmiast doprowadzić do przyjęcia Karty w całości.
Pokojowa polityka międzynarodowa
Natychmiastowe wycofanie polskich wojsk z Afganistanu. Opowiadamy się ponadto za przyjęciem przez Sejm RP uchwały „o sprzeciwie Rzeczypospolitej Polskiej wobec wszelkich operacji militarnych w charakterze agresora”.
Polska przez wieki unikała występowania w konfliktach zbrojnych w roli agresora. Zwykle nasz kraj był ofiarą zaborczych zapędów sąsiadów. Jednak w ostatnich latach polskie wojsko uczestniczyło w dwóch akcjach zbrojnych o charakterze agresywnym: w Afganistanie i Iraku. Miało to niekorzystny wpływ na dobre imię Polski jako państwa prowadzącego pokojową politykę, a przede wszystkim doprowadziło do śmierci wielu naszych żołnierzy. Poprzez udział w wojnach, w których śmierć poniosły tysiące mieszkańców Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej nasz kraj przestał być dobrze postrzegany w tej części świata, a ponadto tracił moralne prawo do stawiania się za przykład państwa demokratycznego i przestrzegającego praw człowieka. Sytuacja taka nie może się więcej powtórzyć.
REFORMA PAŃSTWA, SPOŁECZEŃSTWO OBYWATELSKIE
Likwidacja Senatu
Ustanowienie jednoizbowego Parlamentu w postaci Sejmu RP.
W obecnej formie Senat RP jako izba pozbawiona jakichkolwiek istotnych kompetencji stanowi dla państwa niepotrzebnie obciążenie finansowe. Powinna zostać zainicjowana poważna debata dotycząca przyszłości Senatu RP z uwzględnieniem perspektywy jego likwidacji. Jednoizbowy Parlament jest trwale wpisany w socjaldemokratyczną wizję państwa. Mając jednak na uwadze rosnące znaczenie samorządu terytorialnego i pojawiające się napięcia na linii rząd – samorządy należy rozważyć przekształcenie Senatu w izbę składającą się z samorządowców. Dzięki temu samorządy mogłyby zyskać narzędzie do ochrony swoich interesów.
Demokracja bezpośrednia
Promowanie demokracji bezpośredniej, w szczególności referendum oraz inicjatywy obywatelskiej.
Ze względu na niski poziom świadomości obywatelskiej w Polsce narzędzia demokracji bezpośredniej są bardzo rzadko przez P***ków wykorzystywane. Jednym z filarów nowoczesnego demokratycznego państwa powinna być decentralizacja procesów decyzyjnych. Państwo oraz samorządy w większym niż dotychczas stopniu powinny promować idee demokracji bezpośredniej, w tym obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej oraz referendum.
Budowanie świadomości społecznej
Włączanie gimnazjów oraz szkół średnich w projekty rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz świadomości obywatelskiej.
Siła przyszłych pokoleń leży m.in. w zaangażowaniu młodzieży w aktywność społeczną oraz polityczną. Wiele problemów można rozwiązać poprzez aktywność organizacji pozarządowych i lokalnych, w tym również opartą na współpracy z organami administracji publicznej. Tylko społeczeństwo świadome tych możliwości będzie gotowe wziąć odpowiedzialność za przyszłość kraju.
Standardy w polityce
Przyjęcie Karty Standardów Politycznych regulującej normy zachowania i działania w polityce.
W ostatnich latach nastąpił upadek polskiej debaty publicznej. Słowo „polityka” kojarzy się z demoralizacją, chciwością i zawłaszczaniem państwa do celów prywatnych. Konieczne jest opracowanie reguł funkcjonowania, które będą wiązały zarówno polityków, jak i instytucje państwa, w szczególności zaś służby specjalne, tak aby nie były one wykorzystywane do załatwiania prywatnych interesów lub bieżącej gry politycznej. Rozważyć można, czy Karta będzie miała znaczenie wyłącznie symboliczne, czy również otrzyma moc prawną.
IV Kongres Krajowy FMS
Warszawa, dn. 12.05.2012.
