Wiadomo m.in. , że w 1292r mistrz krzyżacki prowadził tu układy z biskupem włocławskim.W/g rejestru poborowego z 1564r. wieś Ostrowite w parafii Trąbin należała do kilku właścicieli: Jakub i Kasper Ostrowiecy , Jan i Stanisław Sumińscy , Mikołaj Mateusz Jan Feliks oraz Bartłomiej Ostrowiecy , Wojciech Wawrzyniec , Paweł z synem Bartłomiejem Ostrowiecy.W 1789r czterej własciciele wysiewali tu 54 k
orce zyta. Rok 1900 jest rokiem założenia Cukrowni Ostrowite , której głównym inicjatorem i założycielem był Antoni Borzewski , własciciel dóbr Ugoszcz. W/g respondenta na jedno z tajnych obrad okolicznych właścicieli majątków trafił komisarz policji carskiej. Jede z uczestników , prawdopodobnie wlasnie A. Borzewski na pytanie urzednika wyjaśnił , ze jest to załozycielskie zebranie budowy cukrowni w Ostrowitem. W ten sposób wymówka przed ewentualnym aresztowaniem za nielegalne spotkanie stała sie powodem , przyczynkiem załozenia cukrowni , wybudowania biura dla zarzadu i pracownikow oraz załozenia parku , który w latach swej switności był imponujący. W tym tez okresie wybudowano pierwsze budynki mieszkalne dla pracownikow cukrowni , których wielu przyjechało ( jako fachowi w branzy budowniczowie) z okolic Krasińca (okolice- Przasnysz): Bogate , Zielona , Żale , Szczuki , Krasne i sa to przepiękne obszary dostatniego Mazowsza a nie jak mylnie kojarzono ich z migrantami z Mazur a przyczyną czego do dzisiejszego dnia mieszkańców osiedla nazywa się "mazurami" W okresie do 1939r cukrownia byla wlasnością spółki udziałowców. W okresie okupacji cukrownię przejęli Niemcy , a po wojnie w wyniku nacjonalizacji przemysłu przeszła na skarb państwa... Cukrownia Ostrowite coraz bardziej wymagała rozbudowy , modernizacji i nowoczesności na miarę wyzwań swych czasów. Rozpoczęto ją w latach 50-tych budową nowej kotłowni i siłowni , która oddano do eksploatacji 1960r. W latach 1960-1970 przebudowano i zmodernizowano między innymi koloryzatory w jednej baterii dyfuzyjnej Robertsa , przebudowano defekację i saturację I z periodycznej na ciągłą. Wykonano i zainstalowano saturację II oraz przeprowadzono montaż czterech ogrzewaczy soku. Dostawiono również dodatkowe trzy błotniarki Abrahama i po wykonaniu w swym zakresie dokonano montażu czterech cedzideł Szarejki. Dokonano dwukrotnego montażu stacji wyparnej wraz z powiększeniem komory grzejnej II działu i ustawiono dwa warniki na III-ci produkt. Dokonano przejścia z gospodarki II - produktowej na III - produktową. Wymieniono wirówki „Westona” na wirówki „Rekord”. Wykonano również konstrukcję nośną pod warniki I-go produktu wraz z powiększeniem powierzchni grzejnej i pojemności dwóch warników I produktu. Wybudowano linię 15KV na odcinku Ostrowie – Rypin oraz budynek rozdzielni wraz z montażem stacji sprzęgłowej. W roku 1978 rozpoczęto budowę nowej buraczarni, której uruchomienie przypadło na 1980r a w 1984r oddano do użytku nową surownię a na wirowni zainstalowano cztery nowe wirówki ACWW-1000. Wszystkie prace związane z rozbudową i modernizacją - czasami metodami ryzykanta i rozpychającego się łokciami , ale jednak entuzjasty , pasjonata i fachowca - prowadziły do zwiększenia dobowego przerobu i poprawy jakości z myślą o gwarancji trwania i prosperity …
OBCHODY 100-LECIA CUKROWNI OSTROWIE
10-LECIA „SugarPol” –u
17czerwiec 2000 rok
„ Dzień 17.06.2000r. był szczególnym dniem dla pracowników i emerytów Cukrowni Ostrowite oraz – jak sądzę – całego środowiska żyjącego w sąsiedztwie największego zakładu w gminie Bzurze jak i powiecie rypińskim. Jubileusz 100-lecia Cukrowni Ostrowie oraz 10-lecie powstania przedsiębiorstwa „SugarPol”- u Toruń okazał się dniem na miarę święta obchodzonego wielką dumą i radosnym uniesieniem , w zadumie wspólnej modlitwy , ale również i wspólnej zabawy , tańca i śpiewie. Dzień rozpoczęty mszą dziękczynną celebrowaną przez proboszcza z bardzo wymownym kazaniem księdza Kozimińskiego Andrzeja , którego korzenie pochodzenia pozwoliły – w jego nawet pewnych osobistych wspomnieniach i refleksjach – na zadumę nad minionymi latami i związanymi z nimi ludźmi , którzy kiedyś – wedle pamięci każdego z nas przetoczyli się swą działalnością , swą pracą i swym konkretnym byciem przez mury naszej cukrowni. Ze łzą w oku- zwłaszcza starsze osoby , ale nie tylko – w tej chwili przywołali na myśl swych bliskich , przyjaciół i znajomych , którzy kojarzą się nam z naszym jestestwem i pochodzeniem , z naszym lokalnym dziedzictwem , z naszym losem i naszym życiem. Program oficjalnych obchodów – dalej po odegraniu hymnu państwowego i powitaniu przez dyrektora Cukrowni Ostrowie inż. Andrzeja Kowalskiego – przewidywał przedstawienie przez jej szefa 100- letniej historii Cukrowni Ostrowie oraz przez mgr inż. Zygmunta Gąsowskiego , prezesa zarządu Spółki „SugarPol” Toruń , zarysu i osiągnięć firmy w jej 10 – letniej działalności. Wszystkie te wspomnienia , również okolicznościowe , krótkie mowy zaproszonych gości , to nasza – na miarę tego środowiska – wielka historia pokoleń ludzi , którzy z tym zakładem , ale i z tą ziemią związali swą dolę i niedolę , swą młodość i swą starczą radość minionych , twórczych dni. W tych rozważaniach był również czas i akcenty o przyszłości możliwościach tej cukrowni , tego zakładu i ludzi tworzących jej obecną teraźniejszość i miejmy nadzieje wspólna i rozwojowa przyszłość. Wielkim zaszczytem i honorem było uznanie naszych działań i poczynań przez Zarząd Główny Techników Cukrowników , którego Prezes zarządu Głównego pan mgr inż. Stanisław Gierszewski w swym wystąpieniu docenił osiągnięcia związane np. z prywatyzacją , ale również pionierskie poczynania naszych inżynierów , techników i wszystkich pracowników we wdrażaniu nowych technologii w zakresie uprawy buraka jak i samej produkcji cukru , automatyzacji zakładu oraz restrukturyzacji zatrudnienia. Wyrazem tych ocen było przyznanie i wręczenia grupie pracowników Honorowych Odznaczeń STC. W tym odświętnym dniu atmosferę pewnej dostojności oraz powagi chwili wprowadziła muzyka prezentowana przez Garnizonową Orkiestrę Wojskową z Torunia. Na ręce Dyrektora inż. Andrzeja Kowalskiego wpłynęła bardzo duża ilość listów gratulacyjnych oraz życzeń okolicznościowych w swej treści – w pewnym sensie gloryfikujących , doceniających poczynania i zdobycze kadry i całej załogi Cuk. Ostrowie przewidując jej rozkwit , rozwój i wzbogacanie swej tożsamości. Bardzo wymownym , wzruszającym aktem tego świątecznego dnia było wręczenie medali i upominków okolicznościowych Emerytom i Pracownikom Cukrowni Ostrowie przez Prezesa Zarządu Spółki „SugarPol” Dyrektora Cuk. Ostrowie oraz szefów poszczególnych pionów. W dniu tej pięknej jubileuszowej uroczystości wspaniale zaprezentowała swój program młodzież z naszej zaprzyjaźnionej Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Ostrowitem i choć w pewnym momentach w tej naszej powadze i odświętności - jako przerywnik – dokuczał nam , czy też psocił się niemalże wiosenny deszczyk i zdawało się , iż to zaplanowany punkt naszych obchodów jako symbol wiosennego parcia do … Tym bardziej , że później dominowało słońce. Wspaniałym punktem tej jubileuszowej gali był wspólny – można by rzec – rodzinny obiad profesjonalnie zorganizowany i przygotowany zespalając jeszcze bardziej tych , którzy wciąż jeszcze aktywni zawodowo i tych , którzy już na emeryturze obserwują i oceniają postępy , zdobycze , status ich następców i wspólnej tożsamości oraz bycia. W bliskich rozmowach , przy wspólnym posiłku wspomnienia byłych pracowników oraz wizje obecnych , splatały się w jednym głosie troski , ale i zasłużonej dumie z tego , czym obecnie zakład tych byłych i obecnych stoi. Rozmowom i wspomnieniom nie było końca , jednak w godzinach popołudniowych w zakładowym parku , nad jeziorem ostrowieckim przewidziana była zabawa taneczna , na którą została przeniesiona atmosfera wspólnych spraw , problemów doznań , ale i radości , uśmiechu i życzliwości oraz satysfakcji odczuwanych w zetknięciu ze swą życiową pasją i entuzjazmem a i przecież w gronie profesjonalistów i przyjaciół. Szczególnym ukoronowaniem obchodów 100- lecia Cukrowni Ostrowie była fontanna barw i kolorów sztucznych ogni , jako bajeczna feta niezapomnianego wrażenia , otulająca swą jasnością i ciepłem domowego , wspólnie podtrzymywanego ogniska”
( artykuł , który ukazał się w lokalnej i branżowej prasie )
