Historia zamku Piskiego sięga prawdopodobnie 1268 roku, kiedy to wybudowano na terenach Galindii „umocniony dom myśliwski”. W 1345 roku wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny - Heinrich Dusemer nakazuje wybudowanie fortyfikacji drewniano ziemnych (źródło; Wigand z Marburga, 1394) zwanych zamkiem Jana. Nie jest to jednak mała warownia drewniana, raczej częściowo murowany zamek, ponieważ pos
iada dużą wieżę - Gdanisko (dansker), stojąca poza obrysem zamku. W roku 1361/66 zamek niszczą wojska litewskie - księcia Kiejstuta, w odwecie za porwanie przez zakon jego syna. jest już murowana na solidnym kamiennym fundamencie o szerokości około 1,7m i umocniona poprzez dostawienie wież obronnych, barbakanu, murów obwodowych, szerokiej fosy i przedzamcza. O znaczeniu zamku, jako ważnego strategicznie punktu na mapie państwa krzyżackiego mazur, świadczą organizowane w latach 1392 i 1393 wielkie wyprawy zakonu przeciwko Litwie. Zamek kilka razy przebudowywano i rozbudowywano dostosowując do pola walki i okoliczności politycznych, było to w latach 1431,1435 oraz 1507-1520. W latach 1538, 1561, 1581 - 1590 - prowadzono kolejną generalną przebudowę i umocnienie zamku. Prace 1580 prowadził nadworny architekt Królewca - Chritopher Römer. Prawdopodobnie wtedy wciągnięto zamek jako cytadelę w kompleks umocnień twierdzy miejskiej. Precyzyjny obraz takiej fortyfikacji przedstawiają rysunki inwentaryzacyjne projektanta twierdz miejskich Niclasa De Kempa z 1602. W 1787 - nastąpiła likwidacja twierdzy Johannisburg. Zamek sprzedano właścicielowi prywatnemu, rozebrano umocnienia zewnętrzne. W roku 1837 - została rozebrana większa część budynków i murów obronnych zamku. Pozostały jedynie fragmenty murów skrzydła wschodniego w części południowej zamku wysokiego, na bazie których wybudowano potem 2 domy mieszkalne. W okolicach roku 1850 - na pozostałej części wybudowano osiedle mieszkaniowe z materiału zamkowego, budynki osadzono częściowo na fundamentach zamku. na miejscu zamku ocalał tylko budynek mieszkalny od strony wschodniej i niewielki fragmenty południowych murów zamkowych po 2 budynkach mieszkalnych. W roku 1958 obiekt zostaje wpisany do rejestru zabytków. W latach 60 władze miasta mimo wszystko decydują się uporządkować teren i decydują się na wysadzenie ostatnich ruin wystających ponad ziemię. W kolejnych latach strefa zamku zostaje sukcesywnie zaniedbana i mocno degradowana poprzez różne inwestycje wchodzące brutalnie w zarys obszarowy zabytku.
---------------
Od roku 2003 trwają szczątkowe badania archeologiczne, rozwijają się koncepcje ekspozycji zabytku, brak jednak konkretnych decyzji i bierność władz miasta, powoduje ze strefa zamku nadal pozostaje zdegradowana. Niestety już 650 lat mija od budowy obiekt pierwotnego, który ponad 400 lat stanowił jeden z najważniejszych punktów strategicznych tej części mazur. Po zniszczeniu ruin i zatarciu formy obiektu w krajobrazie miasta - zamek nie tylko przestał istnieć fizycznie na szlaku zamków gotyckich mazur, ale zatarł się w świadomości mieszkańców Pisza.
----------------
Nadzieją dla dalszej historii tej wyjątkowej budowli jest istniejąca pod ziemią, zaskakująco duża materia ruin zamkowych, których ekspozycja może przywrócić życie temu obiektowi. Zamek w średniowieczu dosłownie "ożywił" to miejsce, wiec może kiedyś to miasto, przywróci do życia zamek i odzyska podstawę swojej tożsamości historycznej.
----------------------------------
Portal prowadzi: Towarzystwo Miłośników Architektury Regionalnej (TMAR)
Wsparcie branżowe: arch. Tomasz Kamiński | archander.pl