Chcemy, by w suwerennej, nowoczesnej i demokratycznej Polsce było więcej wolności, równości i sprawiedliwości społecznej. Swój program gospodarczy i społeczny opiera na bogatym dorobku europejskiej lewicy socjaldemokratycznej. Unia Pracy nawiązuje do tradycji polskiego niepodległościowego socjalizmu, który już przed ponad stu laty podjął bój z niewolą narodową, łącząc go z walką z niesprawiedliwoś
cią i krzywdą społeczną. Chcemy ożywić dziedzictwo Polskiej Partii Socjalistycznej, bezprawnie zawłaszczone i zakłamane przez system komunistyczny. Naszymi głównymi wartościami są: wolność, demokracja, ekonomiczna efektywność, społeczna sprawiedliwość, bezpieczeństwo socjalne, obywatelska samorządność, tolerancja - w tym religijna i światopoglądowa. Unia Pracy powstała w czerwcu 1992 r. Powołało ją do życia kilka lewicowych, demokratycznie zorientowanych grup, konsekwentnie walczących o interesy środowisk pracowniczych, naruszane w liberalnym procesie reformowania gospodarki. Unię Pracy zbudowano, jako jedyną do tej pory liczącą się siłę polityczną, ponad historycznym podziałem na "świat Solidarności" i "świat PRL-u". Jej założyciele wywodzili się z Solidarności Pracy (Ryszard Bugaj, Aleksander Małachowski, Karol Modzelewski), Ruchu Demokratyczno-Społecznego (Zbigniew Bujak, Wojciech Borowik), części Polskiej Partii Socjalistycznej (Władysław Dobrzański, Mirosław Hanusz, Iwona Rózewicz), oraz stworzonych przez reformatorskich działaczy byłej PZPR - Polskiej Unii Socjaldemokratycznej (Wiesława Ziółkowska, Marek Pol). UP nie była produktem zjednoczenia wymienionych wcześniej organizacji, lecz nową jakością, partią, otwartą dla wszystkich chętnych z wyjątkiem osób czynnie zaangażowanych w zwalczanie opozycji demokratycznej. To ograniczenie członkostwa do dziś pozostaje statutowym zapisem Unii Pracy.
