04/06/2026
Według ludności wiejskiej Boże Ciało to czas, gdy Bóg zszedł z piedestału na ziemię, aby być blisko ludz i ich codzienności. Ponieważ święto przypada na porę burz i ulewnych opadów, ludowe zwyczaje skupiały się przede wszystkim na ochronie domostw, zwierząt, pól i plonów 🌾
Wierzono, że zielone gałązki brzóz, którymi przystrajano ołtarze, nabyły przez kontakt z sacrum niezwykłą, magiczną moc. Gdy procesja mijała kolejne ołtarze, obłamywano gałęzie brzóz i zabierano do domu. Następnie wtykano je w polu, umieszczano w oborze i stajni oraz wieszano za świętym obrazem. Wierzono, że chronią przed burzą, gradem i złymi mocami 🌿
Kwiaty sypane przez dziewczynki pod nogi księdza również zbierano po procesji. Rzucano je do paleniska, aby dym rozpędził nadciągające chmury, lub okadzano nimi bydło 🌸
Na zakończenie oktawy Bożego Ciała wierni święcili wianki uplecione z macierzanki, melisy, mięty, ruty, bylicy i wielu innych ziół. Przechowywano je przez cały rok i używano do okadzania chorych zwierząt i dodawano do naparów leczniczych. W niektórych regionach wkładano je pod głowę zmarłym, wierząc, że pomogą im odejść i uzyskać zbawienie 🙏
