Powstanie wsi Lubów datuje się na rok około 1250, czyli czasy kolonizacji margrabiów brandenburskich z dynastii askańskiej. W roku 1286 wieś została nadana zakonowi templariuszy ze Słońska przez margrafa Ottona IV. Ponad sto lat później wzniesiono kościół, który stoi do dziś. Niedługo potem dobudowana została wieża. Do wyposażenia świątyni należały wtedy między innymi: ambona ze schodkami, pulpity
na śpiewniki, liczne obrazy i tablice, w tym portret patrona malowany na cynie i portret Marcina Lutra, a także pozłacane kielichy, chrzcielnica i organy usytuowane na chórze. Ze względu na bogato zdobione wnętrze kościoła, dziwaczne groteski, figury i malowidła, utarło się w okolicy powiedzenie „pstrokato jak w Lubowskim kościele”. W czasie II wojny światowej rozebrana została drewniana wieża, a zabytkowe wyposażenie zdemontowano. Wywieziono wtedy między innymi ambonowy ołtarz, empory i ławki. Przy kościele funkcjonował także cmentarz, zdewastowany w okresie wojennym i tuż po wojnie. W roku 1961 budowla została wpisana do rejestru zabytków. Przed wojną Lubów był miejscowością zamieszkaną przez naród niemiecki. W tym czasie istniały tu restauracja, szkoła, plebania oraz sklep wielobranżowy. Dawni mieszkańcy odwiedzają czasem naszą wieś, by powspominać stare dzieje i śledzić zmiany jakie zachodzą w ich niegdysiejszej małej ojczyźnie. To dzięki nim możemy tak wiele powiedzieć o historii Lubowa. Czasy powojenne to już inna rzeczywistość. W miejscowości zamieszkali przesiedleńcy z kresów wschodnich, ludzie żyjący z dnia na dzień, w ciągłym strachu przed powrotem rdzennych mieszkańców. Powstało we wsi Państwowe Gospodarstwo Rolne dające zatrudnienie prawie wszystkim mieszkańcom. To czego nie zniszczyła wojna, niszczyła teraz władza ludowa, rozbierając co okazalsze budowle, oczywiście na odbudowę stolicy. Dzisiaj robimy wszystko, aby nasza wieś odzyskała dawną świetność. Sporządziliśmy plan odnowy miejscowości i na jego podstawie uzyskaliśmy dofinansowanie na budowę świetlicy wiejskiej. Odrestaurowaliśmy dawny ewangelicki cmentarz urządzając lapidarium. Mieszkańcy sfinansowali całość dokumentacji budowlanej, dzięki czemu otrzymaliśmy wsparcie finansowe na remont dachu naszego zabytkowego kościoła.