Archiwum Państwowe w Szczecinie jest częścią państwowej sieci archiwalnej, którą tworzą w Polsce 3 archiwa centralne (w Warszawie) oraz 29 archiwów regionalnych wraz z oddziałami. Zajmuje się gromadzeniem, zabezpieczaniem, opracowanie i udostępnianiem materiałów archiwalnych, a także prowadzi działalność edukacyjną, popularyzatorską i naukową. Archiwum w Szczecinie (wówczas w granicach Królestwa P
rus) utworzono w 1827 r. w byłym zamku książęcym (współcześnie Zamek Książąt Pomorskich), ówczesnej siedzibie Rejencji Szczecińskiej, która odziedziczyła wcześniej zgromadzone zbiory książęce, brandenburskie i szwedzkie. oddano do użytku nowy gmach na rogu ulic Jagiellońskiej i św. Wojciecha (wówczas Turnerstraße i Karkutschstraße), w którym archiwum ma swoją siedzibę po dziś dzień. U progu II wojny światowej szczeciński zasób liczył 7068 metrów bieżących (m.b.) luźnych dokumentów papierowych i pergaminowych, 2225 map i planów oraz 2040 pieczęci i tłoków pieczętnych. Następstwem drugiej wojny światowej było znaczne rozproszenie zasobu. W latach 1942-1945 r., w obawie przed skutkami nalotów bombowych, Niemcy przeprowadzili ewakuację archiwaliów do kilkunastu miejscowości na terenie Pomorza, w wyniku czego z magazynów archiwalnych wywieziono ok. 80% zasobu. Na skutek decyzji zwycięskich mocarstw w 1945 r. została wyznaczona nowa granica polsko-niemiecka, a Szczecin i większość dawnej prowincji Pomorze znalazły się w granicach Rzeczypospolitej Polskiej. Polska służba archiwalna rozpoczęła działalność w Szczecinie 1 sierpnia 1945 r. Kierownictwo placówki objął Bolesław Tuhan-Taurogiński, przedwojenny archiwista, opiekun zbioru Radziwiłłów, który podjął trud gromadzenia rozproszonego zasobu. zgromadzono już ponad 4 tys. akt, co stanowiło ok. 60% zasobu przechowywanego przed 1945 r., przejmując także znaczną liczbę poniemieckich akt z registratur urzędów. Część przedwojennego zasobu nie powróciła jednak na swoje miejsce – została zniszczona lub zaginęła w nieznanych okolicznościach (np. Archiwum Miasta Szczecina), część zaś, ewakuowana w czasie wojny na tereny położone na zachód od współczesnej granicy polsko-niemieckiej, znalazła się w zbiorach utworzonego w 1946 r. Archiwum Krajowego w Greifswaldzie (Landesarchiv Greifswald). Również w 1949 roku Archiwum Państwowe w Szczecinie przejęło pierwsze powojenne akta polskie. Archiwum Państwowe w Szczecinie posiada swoje oddziały w Stargardzie (od 1954) i w Międzyzdrojach (od 2009, 1954-1965 w Gryficach, 1965-2009 w Płotach), a także magazyny w Strzmielach (1983) i w Dobrej K. W 1960 r. na obszarze działania szczecińskiego archiwum powołano Archiwum Państwowe w Koszalinie, do którego przeniesiono też część zasobu przedwojennego, dotyczącego ówczesnego województwa koszalińskiego. Do najważniejszych materiałów powstałych przed II wojną światową należą m.in.: Archiwum Książąt Szczecińskich i Archiwum Książąt Wołogoskich, akta Sądu Nadwornego Księstwa Szczecińskiego w Stargardzie, Kapituły Katedralnej w Kamieniu Pomorskim, organów pruskiej administracji terenowej, starostw, sądów obwodowych, miast, cechów, szkół, fundacji, a także archiwalia pomorskich rodów szlacheckich, spuścizny naukowców i artystów oraz licznie zachowane księgi metrykalne (kościelne i świeckie). Przez kilkadziesiąt lat zasób wytworzony po 1945 roku znacznie przewyższył objętością ten przedwojenny, a w jego skład weszły akta urzędów administracji państwowej i samorządowej różnych szczebli, partii politycznych (w tym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej), związków zawodowych, spółdzielni, organizacji społecznych, zakładów przemysłowych, jednostek oświaty i kultury oraz spuścizny prywatne. Zasób Archiwum Państwowego w Szczecinie tworzą materiały od XIII do XXI wieku. Według stanu na koniec 2022 r. liczył (wraz z oddziałami): 14 km akt, 1,63 mln jednostek archiwalnych oraz 2449 zespołów archiwalnych (w samym Szczecinie odpowiednio: 12 km, 1,38 mln i 1758 zespołów). Poza materiałami aktowymi jest to m.in. dokumentacja kartograficzna i techniczna, druki ulotne (plakaty, afisze, ulotki), fotografie, nagrania filmowe i dźwiękowe, a także zasób biblioteczny.
