12/05/2026
🐎 Stadnina rodu Tarnowskich w Dzikowie była ważnym elementem majątku ziemiańskiego i jedną z najlepiej rozwiniętych hodowli koni w regionie tarnobrzeskim w XIX i na początku XX wieku.
Rodzina Tarnowskich od pokoleń utrzymywała tradycje jeździeckie i hodowlane, a konie stanowiły istotną część funkcjonowania dużego majątku ziemskiego w Dzikowie. W stadninie hodowano konie o przeznaczeniu użytkowym i zaprzęgowym, wykorzystywane zarówno w gospodarstwie, jak i w codziennym życiu dworu oraz folwarku. 🐎
Szczególną rolę w rozwoju majątku odegrał Zdzisław Tarnowski, przedstawiciel rodu Tarnowskich, związany z działalnością gospodarczą i społeczną ziemiaństwa galicyjskiego. W jego czasach hodowla koni była kontynuowana jako część szerokiej aktywności majątkowej rodu, wpisanej w realia ówczesnej monarchii austro-węgierskiej.
Stadnina w Dzikowie funkcjonowała w ramach typowego dla dużych majątków ziemskich systemu gospodarczego, obejmującego hodowlę zwierząt, rolnictwo oraz zaplecze folwarczne. Konie stanowiły ważny element tego systemu, a ich liczba i rodzaj zmieniały się w zależności od potrzeb gospodarstwa i okresu historycznego.
Okres I wojny światowej przyniósł poważne straty dla wielu majątków ziemiańskich w regionie, w tym dla infrastruktury hodowlanej. Rekwizycje wojenne, trudności gospodarcze oraz zmiany polityczne po 1918 roku wpłynęły na ograniczenie możliwości utrzymania dawnych struktur majątkowych na dotychczasową skalę.
Dalsze losy stadniny były związane z przemianami własnościowymi i gospodarczymi w okresie międzywojennym. Jak wiele podobnych ośrodków ziemiańskich, nie odzyskała ona już pełnej dawnej skali działania.
Fot. Muzeum-Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu, książka pt. "Zdzisław Tarnowski Opowieść o panu na Dzikowie" – autorstwa M. Jastrzębskiej
