23/09/2024
„Nadchodzi czas, kiedy będzie trzeba wybrać między tym co dobre, a tym co łatwe…”.
J.K. Rowling, Harry Potter i Zakon Feniksa
Przemyślenia odchodzącego (teraz już skutecznie) sołtysa Teklinowa
Nieubłaganie szybko leci ten czas i pewnie wielu z nas przyjmuje z niedowierzaniem, że to już minęło ponad pięć lat od wyborów sołtysów i Rad Sołeckich. Na pewno wielu z czytelników zadaje sobie pytanie, dlaczego podjąłem się tego obowiązku pięć lat temu po raz drugi. Mimo tego, że obiecałem 11lat temu, że będę pełnił tę funkcję tylko przez jedną kadencję. Odpowiedź jest krótka: bo nikt nie chciał zostać sołtysem! Pomimo tego, że Burmistrz dwukrotnie organizował Zebranie Wyborcze w naszym sołectwie. Ale tym razem już skutecznie dotrzymam obietnicy i drugie co do ilości mieszkańców Sołectwo w naszej Gminie wybierze 25 września nowego, sprawdzonego w społecznym działaniu, otwartego na współczesne wyzwania młodego sołtysa.
Myślę, że gdy dzieje się wiele dobrego wokół nas, gdy społeczność współpracuje, obiektywnie i krytycznie ocenia naszą pracę, a nade wszystko wspiera nasze wysiłki i jednocześnie podpowiada, pomaga w realizacji nakreślonych zadań – wówczas praca społeczna dodaje społecznikowi skrzydeł i siły oraz napawa optymizmem do dalszych działań.
Ale często w życiu sołectwa bywa i tak, że pojawiają się problemy, które trudno rozwiązać. A przeskoczyć ich się nie da z wielu powodów. Wówczas niejedna osoba, nawet ta, która przekonana jest do słuszności swoich działań i decyzji, odczuwa zwątpienie, ma ochotę to wszystko rzucić. Bo nie ma co ukrywać: praca społeczna to pracochłonna i odpowiedzialna, a zarazem bardzo często niezauważalna i niewdzięczna służba. Szczególnie współcześnie, w dobie coraz bardziej widocznych egoistycznych i roszczeniowych grup wzajemnych adoracji i aspołecznych, toksycznych jednostek, którzy chcą tylko brać i dostawać, bo im się należy! bo płacą podatki! A w zamian…- często nic nie dają społeczności w której żyją. Choć usta mają ciągle pełne frazesów, spiskowych teorii dziejów i hejtu. Które nic pozytywnego nie wnoszą, jedynie dzielą społeczności.
Bywa także często i tak, że społecznik pozostaje sam lub z małą grupą DOBRYCH LUDZI, którzy nie słyszą słów wsparcia i wdzięczności, tylko podejrzliwe, podważające sens ich społecznej pracy i tchórzowskie pytania: a jaki oni mają w tym interes, że tak się angażują? ile oni na tym zarobili? a komu ich praca jest potrzebna?
Dla tych cynicznych i toksycznych nieszczęśników, co trudnią się takim niecnym procederem, podważając społeczne zaangażowanie wielu wspaniałych społeczników (tu muszę dodać, że ci nieszczęśliwcy robią to po to, by zaistnieli w społeczności w której żyją. Ponieważ jeszcze nic, oprócz uprawiania krytykanctwa, spiskowych teorii i hejtu, dla tej społeczności nie zrobili) mam dobrą radę. Weźcie się do pracy dla społeczności, a zapewniam was, że będziecie szczęśliwsi, uśmiechnięci, zdrowsi i mniej skorzy do plotek, narzekania oraz hejtu. Ponieważ, to jedyna skuteczna droga, aby was dostrzeżono z tej dobrej strony!
Bywają też i takie sytuacje, kiedy sołtys lub społecznik zderza się z machiną procedur, paragrafów, regulaminów i całej reszty biurokratycznej rzeczywistości, którą trzeba przestrzegać, by nie narobić sobie i innym problemów. A wielu tego nie rozumie i proponuje pójście na rympał. Namawiają dlatego, bo oni nie ponoszą odpowiedzialności. Ale tak się nie da i nie warto, bo może to mieć bolesne konsekwencje.
Praca sołtysa i innych społecznikowskich funkcji bardzo się zmieniła współcześnie. Sołtys stał się rzeczywistym reprezentantem mieszkańców Sołectwa w urzędzie Gminy i Powiatu. Ponieważ ludzie nie mają czasu iść do urzędu albo są zagubieni lub wykluczeni społecznie. W ciągu tych 11 lat spraw, którymi zajmowałem się wraz z mieszkańcami oraz z Radą Sołecką, KGW, OSP, naszą Szkołą, Radą Rodziców, Burmistrzem, Starostą, Radnymi, z Powiatowym Zarządem Dróg, z Dyrektorem i pracownikami Wieruszowskiego Domu Kultury, naczelnikami i pracownikami poszczególnych wydziałów Urzędu Gminy i Powiatu oraz samorządowcami, było naprawdę dużo. Te sprawy załatwiane były najczęściej do południa. A po południu dalsza część pracy społecznej dla tych młodszych, którzy tej pomocy potrzebowali.
Bywało chwilami naprawdę trudno. Zawsze jednak przy rozpatrywaniu spraw, starałem się nie dzielić je na te ważne i mniej ważne. Ponieważ, każda sprawa była dla mnie i naszych mieszkańców istotna. Bo każda z nich dotyczyła ludzi, często także i braci mniejszych oraz ich problemów. Ale bywało i tak, że w jednym momencie nawarstwiał się taki ogrom spraw do załatwienia, że czasu brakowało i trzeba było wybierać. I TO SĄ NAJTRUDNIEJSZE MOMENTY W PRACY KAŻDEGO SPOŁECZNIKA.
Nie mówię to po to, by narzekać, bo każdy z nas ma podobne i bardzo często jeszcze trudniejsze do rozwiązania dylematy i problemy życiowe. Ale mówię to po to, by uświadomić niektórym czytelnikom, że w sołectwach wiele się dzieje i na wiele rzeczy trzeba reagować natychmiast. A bardzo często je osobiście fizycznie realizować. A doba ma tylko 24 godziny. Dlatego zawsze starałem się z wielką atencją, zrozumieniem i z rozwagą, reagować u Burmistrza, Starosty, naczelników wydziałów i pracowników Urzędu Gminy i Powiatu, Dyrektora PZD w sytuacjach, kiedy grzecznie mi odmawiali lub kazali trochę poczekać z realizacją jakiegoś zadania. Rozumiałem, że oni mają do czynienia z kilkunastoma sołtysami i sołectwami oraz setkami mieszkańców naszej Gminy i Powiatu, którzy mają podobne problemy jak ja oraz nasi mieszkańcy. BO PRZECIEŻ ANI JA, ANI MIESZKAŃCY NASZEGO SOŁECTWO NIE JESTEŚMY PĘPKIEM ŚWIATA I TYLKO NAM SIĘ NALEŻY, JUŻ I TERAZ!
Myślę, że mimo tych wszystkich problemów udowodniliśmy przez te ostatnie 11 lat, że razem z Radą Sołecką, mieszkańcami, OSP, KGW, Radą Rodziców, Naszą Szkołą, władzami samorządowymi i naszymi radnymi oraz przedsiębiorcami byliśmy skuteczni. Że umieliśmy iść na kompromisy, wspólnie działać i dzielić się tym, co mamy. Mieliśmy jabłka, soki - dzieliliśmy się z sąsiednimi sołectwami, z pracownikami urzędu, przedszkolami i szkołami, z domem pomocy w Mirkowie. Byliśmy w stanie zrezygnować z Grantu na rzecz sąsiedniego sołectwa, choć nam też pieniądze były potrzebne. Trzeba było zorganizować pomoc uchodźcom z Ukrainy, to powstał w Sali OSP magazyn potrzebnych rzeczy dla uchodźców.
Dysponujemy coraz większą ilością zakupionego sprzętu. Nie trzymamy go na pokaz - pożyczamy nieodpłatnie sołectwom, OSP, mieszkańcom, jeśli organizują oni imprezy niezarobkowe. Dbamy o niego i konserwujemy, by mógł długo i dobrze wszystkim służyć. Ponieważ wierzymy, że każde dobro przyciąga drugie dobro. Dlatego mamy wielu przyjaciół, wiele zrozumienia dla naszych teklinowskich potrzeb i problemów, a w konsekwencji wiele pozytywnie załatwionych spraw i decyzji na nasze uchwały, wnioski i prośby.
Jeszcze raz chcę mocno podkreślić, że wszystkie dobre rzeczy, które działy i dzieją się w naszym Sołectwie, nawet te najmniejsze, nie byłyby możliwe do zrealizowana bez pomocy i współpracy z członkami Rady Sołeckiej, strażakami OSP, członkiniami KGW, z władzami samorządowymi Burmistrzem i Starostą, naszymi radnymi, Wydziałami Inwestycji i Promocji, Wieruszowskim Domem Kultury, PZD, Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej, naczelnikami i pracownikami urzędu miejskiego oraz powiatowego, nauczycielami i uczniami naszej Szkoły, Radą Rodziców, przedsiębiorcami z Teklinowa i Wieruszowa oraz wieloma WSPANIAŁYMI i DOBRYMI LUDŹMI z Teklinowa i z sąsiednich wiosek. Naprawdę! RAZEM MOŻNA WIĘCEJ!
I już na koniec. Społecznikostwo to bardzo dziwna i nieuleczalna „choroba”, bo ona w przeciwieństwie do innych chorób leczy tych, co ją uprawiają, a nie zabija jak inne choroby. Choć kradnie mnóstwo drogocennego czasu i środki z budżetu domowego. Mimo wielu przeciwności, a często także i braku wdzięczności, od tych dla których się pracuje, może warto się społeczną pracą zarazić. Szczególnie apeluję do tych młodych mieszkańców naszego sołectwa, bo to dla Was jedna z możliwość realizacji swoich i mieszkańców pomysłów na naszą Małą Ojczyznę. W jednym celu: aby wszystkim nam żyło się tu dobrze. A nade wszystko spokojnie i bezpiecznie. Bez plotek, hejtu, ludzkiej zawiści i podziałów. Czego z głębi serca nowemu sołtysowi i nowo wybranej Radzie Sołeckiej życzę. A władzom i pracownikom Urzędu Gminy i Powiatu, by ta współpraca z nowym sołtysem i nową Radą Sołecką przynosiła wymierne korzyści.
Wszystkim, którzy przyczynili się do rozwoju Naszej Małej Ojczyzny, życzę dużo zdrowia i szczęścia oraz serdecznie pozdrawiam. Zawsze jestem do Waszej dyspozycji.
Z wyrazami szacunku
Sołtys Teklinowa
