Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/430022996865117/

Ochrona zapylaczy w województwie kujawsko - pomorskim

Strona główna
Polska
Torun
Ochrona zapylaczy w województwie kujawsko - pomorskim

Projekt pn.

"Ochrona różnorodności biologicznej poprzez ochronę owadów zapylających na terenie województwa kujawsko-pomorskiego" realizowany przez parki krajobrazowe województwa kujawsko - pomorskiego.

26/08/2026

🌿 ZAGROŻENIA DLA DZIKICH ZAPYLACZY #2

Łąka, która przestaje być przyjazna

Łąka kojarzy się z miejscem pełnym życia. Kwiaty, trawy, motyle, pszczoły i trzmiele… 🌼🐝🦋

Ale sama obecność zielonego, kwitnącego terenu nie oznacza jeszcze, że jest on dobrym miejscem dla dzikich zapylaczy.

Dużym zagrożeniem jest intensywne użytkowanie łąk i pastwisk.

🚜 Koszenie w czasie kwitnienia sprawia, że nagle znika ogromna część dostępnego pokarmu. Kwiaty zostają ścięte, zanim zapylacze zdążą z nich skorzystać, a wraz z roślinnością mogą zostać zniszczone również miejsca, w których owady znalazły schronienie lub założyły gniazda.

🌱 Problemem jest również intensywne nawożenie. Zmienia ono warunki panujące na łące i sprzyja przede wszystkim niewielkiej liczbie szybko rosnących gatunków roślin. Te bardziej wymagające, często cenne dla zapylaczy, stopniowo znikają.

W efekcie łąka może być zielona, ale staje się znacznie mniej różnorodna. A dla dzikich zapylaczy różnorodność ma ogromne znaczenie – potrzebują wielu gatunków roślin i pokarmu dostępnego przez możliwie długi czas. 🐝🌸

🔥 Jeszcze poważniejszym problemem jest wypalanie traw i łąk.

Choć wypalanie roślinności jest nielegalne, niestety nadal się zdarza. I nie jest to sposób na „odświeżenie” łąki.

Ogień może bezpośrednio zabijać wiele organizmów znajdujących się w roślinności i w jej pobliżu – w tym trzmiele, larwy pszczół samotnic, motyli oraz innych zapylaczy.

Co więcej, niszczone są również potencjalne miejsca rozrodu. Niektóre pszczoły wykorzystują suche łodygi roślin do budowy swoich gniazd. To, co dla nas może wyglądać jak suche, niepotrzebne źdźbło, dla owada może być miejscem, w którym rozwija się jego przyszłe pokolenie. 🌾🐝

Dlatego przyjazna zapylaczom łąka nie musi być idealnie „wysprzątana”, równo skoszona i pozbawiona suchych roślin.

fot. D. Sajbor

19/08/2026

🌿 ZAGROŻENIA DLA DZIKICH ZAPYLACZY #1

Brak naturalnych siedlisk do życia i rozrodu

Jednym z problemów, z jakimi mierzą się dzikie zapylacze, jest utrata i przekształcanie ich naturalnych siedlisk. W Polsce ogromny wpływ na to, jak wygląda krajobraz, ma rolnictwo.

Szczególnie niekorzystne są wielkopowierzchniowe uprawy i monokultury. Rozległe pola, zwłaszcza zbóż, mogą wyglądać imponująco, ale dla wielu owadów zapylających są niemal „pustynią”. 🌾

Dlaczego?

🌾 Zboża są wiatropylne – nie produkują nektaru, a więc nie stanowią źródła pokarmu dla większości zapylaczy.

🧩 Wielkie pola dzielą krajobraz na mniejsze fragmenty – naturalne i półnaturalne siedliska, takie jak miedze, zadrzewienia, łąki czy nieużytki, zostają od siebie odizolowane. Dla owadów oznacza to trudniejszy dostęp zarówno do pokarmu, jak i miejsc odpowiednich do rozrodu.

🏡 Brakuje miejsc do założenia gniazda – różne gatunki mają różne wymagania. Jedne potrzebują pustych łodyg czy martwego drewna, inne nagiej lub słabo porośniętej gleby. Kiedy takie miejsca znikają, znika również możliwość rozmnażania się.

🚜 Sposób prowadzenia upraw również ma znaczenie – intensywna uprawa gleby, w tym głęboka orka, może niszczyć gniazda gatunków gnieżdżących się w ziemi.

A co z uprawami, które kwitną i rzeczywiście dostarczają nektaru oraz pyłku, np. rzepak czy gryka? 🌼

Tutaj również pojawia się problem.

Duża monokultura może zapewnić ogromną ilość pokarmu, ale tylko przez krótki czas. Kiedy rośliny przekwitną, zapylacze zostają z niewielką liczbą innych źródeł pożywienia. Z punktu widzenia owada znacznie lepszy jest krajobraz, w którym różne rośliny kwitną od wiosny aż do końca sezonu.

Dlatego dla dzikich zapylaczy ważna jest nie tylko ilość kwiatów, ale przede wszystkim różnorodność i ciągłość dostępnego pokarmu oraz obecność miejsc, w których mogą się rozmnażać. 🐝🌸

To dopiero początek naszego cyklu o utracie siedlisk. W kolejnych postach przyjrzymy się bliżej temu problemowi.

13/08/2026

🐝 A co właściwie zagraża dzikim zapylaczom?

Nasz projekt trwa już prawie dwa lata! Przez ten czas pojawiło się tutaj sporo treści – pisaliśmy o samych zapylaczach, ich różnorodności, roli w przyrodzie, ciekawostkach i wielu innych zagadnieniach. 🌿🐝

Ale jest jeden temat, któremu do tej pory nie poświęciliśmy wystarczająco dużo „czasu antenowego” – zagrożeniom, z jakimi mierzą się dzikie zapylacze.

Dlatego w najbliższym czasie przyjrzymy się im bliżej. Będziemy publikować informacje o tym, co konkretnie zagraża dzikim zapylaczom, w jaki sposób te zagrożenia na nie wpływają oraz co możemy zrobić, żeby je ograniczać.

A już na początku możemy zdradzić jedno: największym zagrożeniem dla dzikich zapylaczy jest… człowiek.

I chyba nikogo szczególnie to nie dziwi.

Problem jest jednak bardziej złożony, niż mogłoby się wydawać. W kolejnych postach będziemy przyglądać się poszczególnym zagrożeniom, a już teraz możemy podzielić je na kilka głównych kategorii:

🌱 degradacja i utrata siedlisk
🧪 pestycydy
🦠 choroby i patogeny
🌡️ zmiany klimatu
🐝 masowa hodowla owadów
🏭 zanieczyszczenie środowiska.

W kolejnych tygodniach będziemy je rozkładać na czynniki pierwsze, więc już teraz zainteresowanych zapraszamy do śledzenia :)

fot. D. Sajbor

05/08/2026

🔎 Co teraz dzieje się w projekcie?

🌞 Wakacje to nie tylko czas urlopów, ale także intensywnych prac terenowych!

Nasi terenowcy są obecnie w terenie, gdzie prowadzą inwentaryzację owadów zapylających. To najważniejszy etap projektu, który pozwoli lepiej poznać różnorodność gatunków występujących na obszarach objętych działaniami. Badania potrwają do końca sierpnia.

📋 Równolegle trwają przygotowania do wizyty studyjnej, która będzie doskonałą okazją do wymiany doświadczeń oraz poznania dobrych praktyk. Takie spotkania pozwalają spojrzeć na realizowane działania z nowej perspektywy i czerpać inspiracje od innych.

fot. D. Sajbor

30/07/2026

Łąki kwietne zakładane w ramach naszego projektu czasami budzą kontrowersje. Wielu z nas wyobraża je sobie jako barwne kompozycje pełne kolorowych kwiatów – takie, jakie często spotykamy w miastach.

Tymczasem nasze łąki mają nieco inny cel. Powstają z myślą o gatunkach roślin naturalnie występujących na danym terenie. Dzięki temu wspierają lokalną bioróżnorodność, stanowią schronienie i źródło pokarmu dla owadów zapylających oraz lepiej wpisują się w otaczający krajobraz.

Choć nie zawsze zachwycają feerią barw, mają swój wyjątkowy urok, czego doskonałym przykładem jest łąka na zdjęciach z Nadgoplańskiego Parku Tysiąclecia 💚

fot. D. Sajbor

25/07/2026

Kilka słów o warsztatach...

Fundacja Salvis Natura Salvis Futura w ramach projektu prowadzi szkolenia na terenie parków krajobrazowych, przybliżając znaczenie owadów zapylających dla środowiska i człowieka. Spotkania prowadzą doświadczeni specjaliści: entomolog oraz lekarze weterynarii omawiający zagrożenia dla pszczół miodnych m.in. warrozę – jedną z najgroźniejszych chorób tych owadów.

Najważniejsze dzikie zapylacze:
• Trzmiel ziemny – niezwykle wydajny zapylacz, który potrafi pracować nawet w chłodniejsze dni i przy gorszej pogodzie. Dzięki zdolności do tzw. zapylania wibracyjnego (potrząsania kwiatami) jest szczególnie skuteczny przy roślinach takich jak pomidory czy borówki. Jego obecność znacząco zwiększa plony upraw.
• Murarka ogrodowa – samotna pszczoła, która nie tworzy rojów, lecz zakłada gniazda w niewielkich otworach np. w trzcinie lub drewnie. Jest wyjątkowo efektywna w zapylaniu drzew owocowych – jedna samica może wykonać pracę porównywalną z wieloma pszczołami miodnymi.
• Zamotnice (muchówki) – owady upodabniające się wyglądem do pszczół lub trzmieli, co chroni je przed drapieżnikami. Nie posiadają żądła, ale bardzo skutecznie przenoszą pyłek podczas odwiedzania kwiatów w poszukiwaniu nektaru. Odgrywają ważną rolę szczególnie tam, gdzie liczba pszczół jest ograniczona.
• Motyle i owady nocne
Motyle dzienne zapylają kwiaty o intensywnych barwach, korzystając z długiej ssawki do pobierania nektaru. Są ważnym ogniwem w ekosystemach łąkowych i ogrodowych, a ich obecność świadczy o dobrej kondycji środowiska. Z kolei ćmy – aktywne nocą – zapylają rośliny o jasnych, pachnących kwiatach, takich jak wiesiołek czy tytoń ozdobny, przyciągające je intensywnym zapachem.

Owady zapylające są fundamentem funkcjonowania ekosystemów – umożliwiają rozmnażanie większości roślin kwiatowych, wspierają produkcję żywności i utrzymanie bioróżnorodności. Ich ochrona to nie tylko troska o przyrodę, ale także o przyszłość rolnictwa i bezpieczeństwo żywnościowe.

Tekst: A. Stankiewicz

17/07/2026

11 czerwca 2026 w zajęciach edukacyjnych „Ważne zadanie zapylanie” uczestniczyła grupa uczniów z Zespołu Szkół Rolniczych im. Władysława Grabskiego w Grudziądzu. W czasie prelekcji poprowadzonej przez Panią Marlenę Wojciechowską uczniowie chętnie zadawali pytania, co wskazało na zainteresowanie tematem. Następnie uczestnicy zajęć wykazali się ogromną pracowitością i cierpliwością w budowaniu domków dla zapylaczy. Nie zawsze budowla szła zgodnie z planem, ale jak się okazało inaczej wcale nie znaczy źle. Mamy nadzieję, że domki , które trafią na teren szkoły gdzie niedawno posiana została kwietna łąka przypadną do gustu małym owadom o wielkim znaczeniu.

fot. Wdecki Park Krajobrazowy

09/07/2026

Czy wiesz, że

pszczoły (Apiformes) klasyfikuje się często ze względu na cechy funkcjonalne, tj. wynikające z ich biologii i ekologii. Najczęstszym jest podział uwzględniający stopień uspołecznienia, który jest wyrazem rozwoju społecznego pszczół. W dużym uproszczeniu wyróżnia się trzy grupy gatunków: pszczoły samotne, eusocjalne i kleptopasożytnicze. Choć w rzeczywistości występuje znacznie więcej różnych etapów (dróg ewolucyjnych) prowadzących od samotnego do w pełni społecznego trybu życia.

Największą grupę fauny krajowej stanowią pszczoły samotne (tzw. samotnice – np. gatunki z rodziny Colletidae lepiarkowate, Andrenidae pszczolinkowate). Ich samice budują jedno lub kilka gniazd złożonych z kilku lub kilkunastu komórek lęgowych. Jest to cech zmienna zależna od gatunku, kondycji samicy czy rodzaju materiału, w którym gniazduje. W gnieździe każda komórka jest jednorazowo prowiantowana, a po złożeniu jaja zamykana wieczkiem. Zazwyczaj – pszczoła matka ginie przed osiągnięciem dojrzałości przez swoje potomstwo.

Jednak niektóre gatunki pszczół samotnych w toku ewolucji zaczęły tworzyć skupiska lęgowe, zwane agregacjami, przejawiając bardziej gromadny tryb życia. Co więcej, grupy samic danego gatunku często używają tego samego, złożonego gniazda. Gniazdo takie posiada wspólny korytarz, który daje oszczędność pracy podczas jego budowy oraz ułatwia obronę. Natomiast każda samica niezależnie od pozostałych buduje i prowiantuje swoje własne komórki lęgowe. W tym przypadku brak jest również jakiejkolwiek opieki nad potomstwem.

Ciąg dalszy artykułu: https://parki.kujawsko-pomorskie.pl/npt/projekty/ochrona-roznorodnosci-biologicznej-poprzez-ochrone-owadow-zapylajacych-na-terenie-wojewodztwa-kujawsko-pomorskiego

Tekst: Lucyna Twerd

Zdj: L. Twerd, P. Stopiński

03/07/2026

W maju Wdecki Park Krajobrazowy odwiedzili wyjątkowi goście- Wolontariusze ze Stowarzyszenie Kierunek Zdrowie. W czasie realizowanych zajęć ”Ważne zadanie zapylanie”, które poprowadziła Pani Emilia Gołąb okazało się, że członkowie Stowarzyszenia mają wielkie serce nie tylko dla drugiego człowieka, ale także dla przyrody. W czasie prelekcji uczestnicy zajęć wzbogacili swoją wiedzę na temat dzikich zapylaczy, ich ogromnego znaczenia w przyrodzie oraz sposobów na pomaganie. Przekonanie o konieczności pomagania stało się kluczowe, aby z zaangażowaniem przystąpić do budowy domków dla zapylaczy, które zostaną zasiedlone przez owady w przydomowych ogrodach członków Stowarzyszenia.

fot. WPK

22/06/2026

🐝Wielki Dzień Małych Zapylaczy! 🐝
Edukacyjny festyn poświęcony dzikim owadom zapylającym, zorganizowany przez parki krajobrazowe województwa kujawsko-pomorskiego.

Setki głodnych wiedzy uczestników wzięło udział w czwartkowym festynie - a czekały na nich stoiska pokazowe, edukacyjne, warsztaty kreatywne i plastyczne, a także gry i zabawy na świeżym powietrzu - przeżyjmy to jeszcze raz!

Adres

Wola Zamkowa 12 A
Torun
87-100

Strona Internetowa

facebook.com

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Ochrona zapylaczy w województwie kujawsko - pomorskim umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.