MileDali

26/08/2024

01/06/2024

odszumiona przeze mnie ścieżka dźwiękowa

06/05/2024

Gustaw Holoubek i Tadeusz Konwicki snują opowieść o swoich dokonaniach artystycznych. (filmweb.pl)scen. reż. zdj. Jan Holoubek 2007

05/05/2024

📚 Kupuj biznesowe KSIĄŻKI w naszym wydawnictwie: https://expertia.com.plWywiad z Prof. dr hab. Witold Modzelewskim, który opowiada o tym czym jest zielony ł...

24/04/2024

"… Jestem P***kiem, bo tak mi się podoba. (…)
P***k – bo się w Polsce urodziłem, wzrosłem, wychowałem, nauczyłem; bo w Polsce byłem szczęśliwy
i nieszczęśliwy;
bo z wygnania chcę koniecznie wrócić do Polski, choćby mi gdzie indziej rajskie rozkosze zapewniano.
P***k – bo dla czułego przesądu, którego żadną racją ani logiką nie potrafię wytłumaczyć, pragnę, aby mnie po śmierci wchłonęła
i wessała ziemia polska, nie żadna inna.
P***k – bo mi tak w domu rodzicielskim po polsku powiedziano;
bo mnie tam polską mową od niemowlęctwa karmiono; bo mnie matka uczyła polskich wierszy
i piosenek;
bo gdy przyszedł pierwszy wstrząs poezji, to wyładował się polskimi słowami; bo to co w życiu stało się najważniejsze – twórczość poetycka – jest nie do pomyślenia w żadnym innym języku, choćbym nim jak najbieglej mówił.
P***k – bo po polsku spowiadałem się z niepokojów pierwszej miłości
i po polsku bełkotałem o jej szczęściu i burzach.
P***k dlatego także, że brzoza
i wierzba są mi bliższe niż palma
i cytrus, a Mickiewicz i Chopin drożsi niż Szekspir i Beethoven.
Drożsi dla powodów, których znowu żadną racją nie potrafię uzasadnić. P***k – bo przejąłem od P***ków pewną ilość ich wad narodowych."

Julian Tuwim
My, Żydzi polscy

17/08/2023

Synku...

To już drugi raz w tym tygodniu, kiedy kubek wypadł mi z drżącej ręki i rozlałem herbatę. Słyszę twoje ostentacyjne westchnięcie i widzę nerwowe ruchy, kiedy sprzątasz efekt mojej nieporadności, a ja przełykam łzy.

Obudziłem się w nocy w mokrej pościeli. Pierwszy raz od siedemdziesieciu lat. Rano nie kryłeś obrzydzenia, znajdując w pralce jawne dowody mojej niedołężności. Dziś już nie wypiłem herbaty do kolacji. Bałem się, ale to nic- wypiję rano.

Wyszedłeś do pracy, trzaskając drzwiami chyba głośniej niż zwykle. Kiedy skończyłem przesuwać między palcami stare, drewniane paciorki, posadziłem na kolanach, zupełnie jak Ciebie kiedy byłeś mały, album ze zdjęciami. Uśmiecham się, a łzy kapią na pergamin między stronami. Na tej fotografii masz roczek. Siedzisz w samej pieluszce na dywanie. Tyle razy Cię przewijałem... Kilka stron dalej masz trzy lata i właśnie wylałeś na siebie całą miseczkę pomidorowej zupy.

Ludzie mówią, że starość się Panu Bogu nie udała, a ja myślę że jest bardzo dobrym papierkiem lakmusowym na miłość.

Twój tata

02/08/2023