Zlokalizowana jest na prawym brzegu rzeki Bóbr i na terenie mezoregionu Wzgórz Dalkowskich. Rozciąga się na odcinku 4,5km wzdłuż drogi Żagań - Nowogród Bobrzański.
Łańcuchówka to wieś o dość luźnej zabudowie, z domostwami położonymi przy głównej drodze przecinającej należące do wsi grunty (tzw. łany), przedzielone miedzami. Nowe wsie zakładano głównie na terenach o urozmaiconej rzeźbie, dlatego c
iągną się one często wzdłuż osi dolin. Przypuszcza się, że Miodnica powstała na przełomie XII i XIIIw. Intensyfikację osadnictwa rozpoczęto, gdy Henryk I Brodaty zlecił księciu żagańskiemu Stefanowi rozpoczęcie zagospodarowywania przygranicznych puszcz i zakładania nowych osad. Pomogli w tym sprowadzeni w 1217r. do klasztoru w Nowogrodzie Bobrzańskim Augustianie. Pierwszą wsią założoną na tym terenie przez Augustianów były Popowice. Ludność napływową stanowili głównie osadnicy z zachodu Europy (Saksonii, Turyngii, Frankonii, Flandrii i Flamandii). Ludność pierwotną natomiast plemiona słowiańskie, które z czasem uległy kolonizacji i zasymilowały się z ludnością napływową. Zaczęto przyswajać przywiezione z zachodu nowe metody uprawy ziemi, budownictwa, ogrodnictwa, sadownictwa itp. Niektóre wsie przyjęły nazwy niemieckie, nazwy innych pozostały nadal słowiańskie. Miodnicę pomimo, że posiada korzenie słowiańskie, nazwano Mednitz. Ówczesna nazwa Mednitz wymieniona była w niemieckim dokumencie już z 1310r. Do roku 1945 Miodnica należała do Niemiec. Pierwszym właścicielem Miodnicy był Luther Schaffgotsch. Kolejnym właścicielem był Heintz. Po zakończeniu II Wojny Światowej część mieszkających tu Niemców pozostała.Przybyli jednak nowi osadnicy. Byli to głównie żołnierze 1 i2 Armii Wojska Polskiego. Tak na mocy Dekretu PKWN z 10 sierpnia 1945r. rozpoczęto osadnictwo wojskowe także w Miodnicy. Przybywający do miodnicy zajmowali opuszczone przez Niemców gospodarstwa zgodnie z zasadą "kto pierwszy, ten lepszy". Przybywający osadnik, oprócz nieruchomości budynkowej, miał również prawo do 10 ha ziemi. Pierwszy, a zarazem prywatny sklep w Miodnicy założony został przez Panią Weiss, w budynku późniejszego Ośrodka Zdrowia. W latach 1966/1967 powstała droga asfaltowa Stanów - Miodnica, zwana wówczas "Kuleszówką", po delegacie do Powiatowej Rady Narodowej z okręgu Miodnica- Kazimierzu Kuleszy. Z uwagi na to, że Stanów należał wówczas do Gromadzkiej Rady Narodowej w Miodnicy, radni ze Stanowa często pieszo musieli przecierać ten szlak. Dlatego na jednej z sesji uchwalono plan budowy szosy łączącej obie wsie. Podkład drogowy w większości został wykonany w czynie społecznym przez mieszkańców. Specjalistyczne roboty sfinansowano z funduszy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Żaganiu. Miodnica otrzymała miano najładniejszej wsi w powiecie. W tym samym, roku utworzony został również zespół "Miodniczanki", w składzie: Celina Stengert, Zuzanna Skopowska, Jadwiga Pawlaczyk, Bronisława Hermaszuk, Wanda Kalisz, Aniela Garnek i Zofia Darowska. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. W granicach admonistracyjnych Miodnicy płynie rzeka Bóbr. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 295. W roku 1945 otworzono w Miodnicy polską szkołę. Założona została w budynku wybudowanym w 1833r., po niemieckiej szkole ewangelickiej. Zabytki:
- kościół gotycki z drugiej połowy XIII wieku. Patronem kościoła jest święty Sebastian.
- gotycko-renesansowy dwór obronny z XVI wieku.
- cmentarz z nagrobkami poniemieckimi. Ludność Miodnicy w poszczególnych latach:
- rok 1786: 228 mieszkańców,
- rok 1939: 676 mieszkańców,
- rok 1947: 409 mieszkańców,
- rok 1998: 634 mieszkańców,
- rok 2011: 594 mieszkańców. Zgodnie z najnowszymi danymi udostępnionymi przez Urzędu Gminy Żagań, stan ludności wsi Miodnica na dzień 31.12.2011 wyniósł: 594 mieszkańców + 3 osoby zameldowane na okres czasowy. Najstarsi mieszkańcy żyjący w Miodnicy to osoby urodzone w 1923 roku: 5 kobiet i jeden mężczyzna. W Miodnicy funkcjonuje drużyna piłkarska Sparta Miodnica (do 1970r. istniejąca pod nazwą LZS "Zieloni")
Tablice rejestracyjne: FZG
Miodnicy poświęcono następujące publikacje:
- MIODNICA. Kronika wydarzeń od XII do XXI wieku spisana przez Marię Mandziej | Autor: Maria Mandziej | Dekorgraf | 2007
- Co nam zostało z tamtych lat? Historia Szkoły Podstawowej w Miodnicy 1945 - 1994 | Autor: Maria Mandziej | Dekorgraf | 2009
