Biblioteka im. Romana Zuba w Objeździe

17/07/2026

📚☀️ Wakacyjne nowości wydawnicze już w Biblioteka im. Romana Zuba w Objeździe🌻🌞
Zapraszamy dorosłych i młodych czytelników po najnowsze powieści, kryminały, romanse i wiele innych ciekawych tytułów – idealnych na letni wypoczynek.
Odwiedźcie nas i wybierzcie swoją wakacyjną lekturę. Szukacie konkretnej książki? Zachęcamy do rezerwacji i zamawiania ulubionych tytułów.
Do zobaczenia w bibliotece! 🌴📖

17/07/2026

19 lipca obchodzimy Dzień Czerwonego Kapturka!
Postać Czerwonego Kapturka jest znana każdemu – dzieciom i dorosłym. Nie każdy wie jednak, że jest nie zawsze była to bajka dla babci, a pierwotny kształt historii był o wiele bardziej makabryczny, rodem ze strasznego horroru.
Pierwotne wersje historii o Czerwonym Kapturku krążyły wśród chłopów w formie ustnej jeszcze przed XVII stuleciem. Krążyły one wśród społeczności różnych kręgów kulturowych – we Francji, we Włoszech, w Bułgarii, a nawet na Dalekim Wschodzie, w Chinach. Antagoniści powieści są różni – nie zawsze jest to wilk, czasem jest to wilkołak, tygrys czy ogr.
W wersjach ustnych Wilk jest o wiele bardziej złowieszczy – zjada babcię, jej ciało i krew zachowuje, aby „resztkami” babci poczęstować Czerwonego Kapturka. Dziewczynka, która, pomimo słyszanych (z zaświatów?) głosów ostrzegawczych, zjada nieświadomie swoją ukochaną babusię. Później pomaga, oczywiście nieświadomie, Wilkowi pozbyć się dowodów mordu. Powieści różnią się zakończeniami. Po tych wydarzeniach Wilk zwabia Kapturka do łóżka babci i tam ją pożera – i na tym opowieść się kończy. W innych wersjach Kapturek rozpoznaje Wilka i, korzystając z własnej inteligencji i sprytu, wymyka się Wilkowi – nikt nie musi jej ratować.
Pierwszą znaną drukowaną powieścią o przygodach Czerwonego Kapturka jest baśń spod pióra Charlesa Perraulta Le Petit Chaperon. Powstaje ona w 1697 roku w dobie oświecenia, dlatego też baśń ma wiele cech bajki moralizatorskiej – charakterystycznej dla epoki. Bajka ta kończy się pożarciem dziewczynki – ma to być przestroga dla wszystkich młodych dziewcząt, które narażone są na niecne zamiary uwodzicieli.
Dzisiejszy charakter powieści zawdzięczamy Braciom Grimm. Wydają oni dwie części przygód o Czerwonym Kapturku. W pierwszej Czerwony Kapturek z babcią zostają zjedzone przez Wilka, ale uratowane przez Myśliwego. Na końcu Wilk ginie, a jego skórę zatrzymuje Myśliwy. W drugiej części Kapturek wyciągnął lekcję ze spotkania z Wilkiem z pierwszej części. W drugiej również spotyka Wilka, tym razem innego. Doświadczona życiem idzie prosto do babci, gdzie obie obmyślają plan, jak zabić Wilka. Wabią Wilka kiełbasą, a ten odurzony jej zapachem, wpada do koryta pełnego wody i tonie.

Odniesienia kulturowe :
Ogólne
• Dzień Czerwonego Kapturka obchodzony jest 19 lipca.
• Istnieje odmiana tulipana o nazwie Red Riding Hood (ang. Czerwony Kapturek).
Adaptacje filmowe
• Czerwony Kapturek – radziecki film animowany z 1937 roku.
• Baśnie braci Grimm: Seria I (Czerwony Kapturek - odcinek 5) – japoński serial
animowany z 1987 roku.
• Kapitan Czytalski (Kapitan Czytalski przedstawia spotkanie z Czerwonym Kapturkiem - odcinek 3) – amerykański serial animowany (1985–1992).
• Czerwony Kapturek – amerykańsko-japoński film animowany z 1995 roku.
• Skarbczyk najpiękniejszych bajek (Czerwony Kapturek - odcinek 17) – japoński serial animowany z 1995 roku.
• Baśnie Braci Grimm: Simsala Grimm: Seria II (Czerwony Kapturek - odcinek 15) – niemiecki serial animowany z 1999 roku.
• Czerwony Kapturek – prawdziwa historia – komedia animowana z 2005 roku.

17/07/2026

15/07/2026

15 lipca - 150. rocznica śmierci Aleksandra Fredry, autora dzieł, które od pokoleń bawią i wzruszają, komentując ludzkie przywary.
Aleksander Fredro – ciekawostki 📌
Aleksander Fredro to jeden z najsłynniejszych twórców w historii polskiej literatury. Zasłynął jako komediopisarz, kojarzymy go głównie z takimi dziełami jak Zemsta czy Śluby panieńskie, ale to tylko przykłady bogatego dorobku Fredry, który jest również autorem poezji oraz… pamiętników! Pisał w epoce romantyzmu, lecz jego dzieła ani trochę nie przypominają tego, co znamy z twórczości wielkich wieszczów, jak Mickiewicz czy Słowacki.
Nie każdy wie także, że Fredro miał bardzo ciekawe życie! Oto kilka faktów o tym autorze:
 Fredro przez całe życie uczył się zdalnie! Nigdy nie uczęszczał do żadnej szkoły publicznej, zawsze pobierał nauki w domu.
 Fredro był bardzo zawzięty! Od 1839 roku zrobił sobie aż piętnastoletnią przerwę w twórczości. Za powód często były podawane ataki krytyki na jego utwory. Tadeusz Boy-Żeleński nazwał zachowanie pisarza „zemstą godną Rejenta Milczka”. Fredro nie porzucił jednak wtedy pióra całkowicie, pisał do szuflady.
 Wiele sentencji z utworów Fredry weszło do codziennego języka, na przykład: „wolnoć Tomku w swoim domku”, „jak ty komu, tak on tobie”, czy słynne „jeśli nie chcesz mojej zguby, krokodyla daj mi luby”.
 Ten ostatni cytat pochodzi z Zemsty. Wydarzenia dramatu były inspirowane prawdziwą historią poświadczoną dokumentami, jakie Fredro znalazł na zamku Kamieniec w Odrzykoniu, który był częścią posagu jego ukochanej żony.
 Fredro zakochał się w hrabinie Zofii Skarbkowej z domu Jabłonowskiej, która szybko opuściła pierwszego męża. Chociaż nie robił on problemu z rozwodem, z powodu spraw rodzinnych pisarz musiał starać się o małżeństwo z ukochaną prawie jedenaście lat – to prawdziwe oddanie!
 W Zemście, w pierwszej wersji, postacie nazywały się zupełnie inaczej. Cześnik był Baronem, Rejent Kiełbikiem, Podstolina nosiła mówiące nazwisko „Rublowa”, Papkin zaś nazywał się bardziej szlachetnie – Papkiewicz.
 Fredro w swoich czasach mógł być uznany za długowiecznego. Dożył 82 lat, podczas gdy średnia długość życia w XIX wieku w Polsce wynosiła zaledwie 40 lat.

02/07/2026

☀️ Wakacyjne książki już czekają w Biblioteka im. Romana Zuba w Objeździe. Przyjdź, wybierz kilka książek i zabierz je ze sobą na letni wypoczynek. 📚
A może pochwalicie się zdjęciem z książką z naszej biblioteki? 📷📖Pokażcie, gdzie towarzyszy Wam podczas wakacyjnego relaksu! Czekamy na Wasze fotografie. 😊

01/07/2026

1 LIPCA - DZIEŃ PSA 🐕‍🦺🦮🐩🐕
1 lipca 2007 roku redakcja czasopisma „Przyjaciel Pies" ustanowiła Dzień Psa, świadomie wybierając początek wakacji jako moment największego ryzyka.

Cel pierwotny był jasny: zwrócenie uwagi na problem porzucania zwierząt w okresie wakacyjnym. Święto miało przypominać o odpowiedzialnej opiece i edukować społeczeństwo.

Wybór daty nie był przypadkowy - to właśnie na początku lipca zdarza się najwięcej porzuceń. Inicjatywa czasopisma „Przyjaciel Pies" okazała się strzałem w dziesiątkę i szybko zyskała ogólnopolskie poparcie.

Dziś Dzień Psa... Wszystkim czworonogom życzymy wielu wspaniałych spacerów, cudownych snów i wiele miłości w domu. Podzielcie się zdjęciami waszych pupili 🐶 🐶 ♥