Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów

Wskazówki dojazdu Strona internetowa

Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów utworzone w 2006 roku to organizacja walcząca o prawa lokatorów.

🚨🚨🚨 Biurowa pustynia w śródmieściu? Zmienić miejscowy plan ustawiany pod deweloperów, nie dla mieszkańców! Władze biorą ...
17/06/2026

🚨🚨🚨 Biurowa pustynia w śródmieściu? Zmienić miejscowy plan ustawiany pod deweloperów, nie dla mieszkańców! Władze biorą na celownik centrum społeczne Przychodnia

Śródmieście Warszawy to najszybciej wyludniająca się dzielnicą w Warszawie. Władze robią wszystko by ten trend utrzymać. Ratusz prywatyzuje ostatnie tereny i rozpisuje miejscowe plany zagospodarowania w interesie biznesu, nie mieszkańców. Efektem takiej polityki są najwyższe w historii ceny mieszkań i czynszów oraz rosnąca dominacja biur w dzielnicy.

W maju bieżącego roku Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego w Warszawie wyłożyło do konsultacji społecznych projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) dla rejonu ulic Wilczej i Mokotowskiej. W obszarze objętym planem znajduje się centrum społeczne „Przychodnia”. Zgodnie z projektem planu, na działce zajmowanej obecnie przez „Przychodnię” dopuszcza się wybudowanie budynku biurowego o wysokości do 13 m. (4 kondygnacje). Biurowiec mógłby stanąć w miejscu centrum społecznego “Przychodnia”. Oznacza to w praktyce możliwość zakończenia działalności społecznej i kulturalnej, rozwijanej od ostatnich 10 lat.

Wprowadzenie zapisów planu w obecnym kształcie stanowi bezpośrednie zagrożenie dla istnienia „Przychodni”. Zamiast ochrony istniejącej funkcji społecznej, plan otwiera drogę do jej zastąpienia zabudową komercyjną.

Mechanizm ten nie jest przypadkowy. W praktyce polega na forsowaniu przez władze miast planów zagospodarowania, które zwiększają wartość inwestycyjną działek, a następnie umożliwiają ich sprzedaż z maksymalnym zyskiem. W tym przypadku „atrakcyjność” planu opiera się na dopuszczeniu zabudowy biurowej oraz podniesieniu wysokości budynków z obecnych dwóch do czterech kondygnacji. Plan jest więc atrakcyjny dla biznesu, lecz szkodliwy dla mieszkańców Śródmieścia i całej Warszawy.
Realizacja jego założeń oznaczałaby dalsze wypieranie funkcji społecznych z centrum miasta i jego komercjalizację. Ulica Skorupki, przy której znajduje się „Przychodnia”, już dziś w znacznym stopniu została przekształcona w pas zabudowy biurowej. Proponowany plan jedynie ten proces przyspiesza i sankcjonuje.

Przypadek „Przychodni” jest jednak czymś więcej niż lokalnym konfliktem o jedną działkę. To symptom głębszego, trwającego od ponad dekady procesu wyludniania i komercjalizacji warszawskiego Śródmieścia. Centrum miasta traci mieszkańców mimo że sama Warszawa stale rośnie. W latach 2010–2021 ze Śródmieścia ubyło ok. 22 tys. osób, to populacja wielkości średniego polskiego miasta powiatowego. Między czerwcem 2021 a czerwcem 2023 ubyło kolejnych 10 tys. mieszkańców. W 2021 r. dzielnicę zamieszkiwało 110 149 osób, w czerwcu 2023 już tylko 99 225. W raporcie o stanie miasta na 2024 rok opublikowanego przez Urząd m. st. Warszawy, Śródmieście zanotowało w skali całego miasta największy roczny ubytek mieszkańców, ponad 2 tys. w ciągu jednego roku. W tym samym czasie dzielnice peryferyjne nieustannie rosną: Białołęka zyskuje rocznie 3 tys. nowych mieszkańców, Wawer 1,4 tys., Ursus 1,2 tys.

To nie przypadek ani przejaw szczególnego zamiłowania warszawiaków do życia na peryferiach. Śródmieście jest dzielnicą z najwyższymi w Warszawie cenami mieszkań i czynszów, a wzrost wartości gruntów w centrum wynika między innymi z tego, że plany zagospodarowania terenu są pisane w interesie biznesu, a nie mieszkańców. To przyciąga deweloperów i inwestorów, którzy zastępują dotychczasowych lokatorów działalnością komercyjną: biurami, hotelami i wynajmem krótkoterminowym. Nie bez powodu dzielnice wyludniające się najszybciej (Śródmieście, Saska Kępa, Stary Mokotów) są jednocześnie tymi, gdzie ceny nieruchomości są najwyższe. Wskazuje to jednoznacznie, że nie mamy do czynienia z dzielnicami porzucanymi przez warszawiaków z powodu niskiej atrakcyjności, lecz z obszarami, gdzie realizacja potrzeb mieszkańców zastępuje działalność biznesowa.

Ucieczka zwykłych mieszkańców na obrzeża miasta jest też przejawem pogłębiającej się segregacji społecznej. Przeciętni warszawiacy są spychani do dzielnic niedoinwestowanych, pozbawionych pełnej infrastruktury, zmuszeni tracić czas i pieniądze na codzienne dojazdy do pracy czy szkoły. Centrum tymczasem staje się domeną firm, zamożnych rezydentów i turystów. Proces ten jest możliwy między innymi dlatego, że władze miasta przez lata nie prowadziły polityki mieszkaniowej chroniącej rezydencjalny charakter Śródmieścia. Reprywatyzacja kamienic bez mechanizmów ochrony lokatorów, brak odnawiania i rozbudowy zasobu mieszkań komunalnych, stopniowe wyzbywanie się mienia komunalnego. Wszystko to jest dobrze udokumentowane. Do tej listy dochodzi planowanie przestrzenne pisane pod dyktando deweloperów. Projekt MPZP dla rejonu ulic Wilczej i Mokotowskiej zwiększa dozwoloną intensywność zabudowy i otwiera drogę do zamiany kolejnej działki komunalnej w obiekt komercyjny. Dzieje się to w tym samym czasie, gdy trwa prywatyzacja kamienicy przy Marszałkowskiej 66. Tylko w jednym kwartale dzielnicy, dotychczasowi mieszkańcy są rugowani, a ich miejsce zajmuje infrastruktura dla biznesu.

Deweloperzy, właściciele biurowców, sieci hotelowe i platformy wynajmu krótkoterminowego przejmują przestrzeń, która dotąd służyła mieszkańcom. Projekt planu dla rejonu ulic Wilcza, Mokotowska jest kolejnym krokiem w tym procesie degradacji Śródmieścia. Zamiast chronić to, co w centrum Warszawy jeszcze społeczne i wspólne, sankcjonuje jego likwidację.

⚠️ Dlatego zapisy planu odnoszące się do obszaru „Przychodni” powinny odzwierciedlać rzeczywistość i wolę mieszkańców, a nie oczekiwania biznesu. Powinny one potwierdzić obecny stan, budynek o wysokości dwóch kondygnacji pełniący funkcje kulturalne i społeczne, i tym samym zagwarantować, że to miejsce pozostanie miejscem dla mieszkańców a nie kolejnym lokalem dla bogatych.

Źródła w artykule na stronie internetowej WSL (link w komentarzu)

💪 Murem za naszymi przyjaciółmi z Rozbrat Maltańskie Nasz Dom!
16/06/2026

💪 Murem za naszymi przyjaciółmi z Rozbrat Maltańskie Nasz Dom!

‼Tortem w Jaśkowiaka w obronie mieszkańców Poznania

👉Dzisiejsze rzucenie tortem w prezydenta Jacka Jaśkowiaka to bezpośrednia reakcja na brutalność prezydenta Jaśkowiaka stosowaną od lat wobec tych najgorzej usytuowanych mieszkańców Poznania. Przez lata próbowaliśmy rozmawiać, dostarczając urzędnikom analizy, raporty oraz argumenty prawne i społeczne. Zapraszaliśmy na debaty, ale nasze stanowiska były w najlepszym razie ignorowane a często po prostu wyśmiewane przez prezydenta.

Gdy władza zamyka przed ludźmi drzwi, tort staje się jednym ze sposobów przebicia się do opinii publicznej. Sięgamy po sprawdzoną „broń komediową”, tak jak w 1970 r. amerykański działacz Thomas King Forçade, który rzucił tortem w twarz szefa rządowej komisji ds. cenzury. Używamy humoru zamiast przemocy. Naszym celem jest krytyka brutalnej władzy Jaśkowiaka, a nie fizyczne skrzywdzenie człowieka.

Dzisiejsza akcja miała charakter obywatelskiego nieposłuszeństwa. Jej celem było zwrócenie uwagi na problemy, które od lat pozostają ignorowane przez władze miasta.

Śmietana na garniturze to nieszkodliwe działanie w porównaniu do realnej codziennej, systemowej przemocy poznańskiej władzy: pozbawiania ludzi dachu nad głową, tolerowania korupcji i nieprawidłowości w miejskich instytucjach oraz przerzucania kosztów złego zarządzania na zwykłych ludzi. Prawdziwą przemocą jest to, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami urzędu.

W demokracji krytyka władz jest nie tylko dozwolona, jest wręcz fundamentem całego systemu. Bez wolności słowa, prawa do protestu i patrzenia władzy na ręce demokracja staje się pustą fasadą. Dzisiejsza reakcja prezydenta i podległych mu służb udowodniła, że w Poznaniu demokracja istnieje tylko dla wybranych i kończy się wraz z interesem biznesu.

Nasz działacz został natychmiast zatrzymany przez policję, która uniemożliwiła mu wypowiedź do obecnych na miejscu mediów. Sam Jaśkowiak nazwał protestujących „hołotą, którą trzeba usunąć z urzędu”, a po powrocie na salę obrad skarżył się głównie na pobrudzony garnitur. Ten moment idealnie obnaża priorytety poznańskiej władzy – prezydenta bardziej martwi śmietana na ubraniu niż fakt, że jego polityka prowadzi do wzrostu kosztów życia i pogłębiania problemów społecznych w mieście.

Jacek Jaśkowiak doszedł do władzy na fali obietnic, że odetnie się od antyspołecznej polityki swojego poprzednika. Po latach jego rządów widzimy, że stało się dokładnie odwrotnie. Wokół Jaśkowiaka i wspierającego go środowiska politycznego wyrósł układ personalno-biznesowy, który przedkłada interesy deweloperów, Kościoła i wielkiego biznesu nad potrzeby mieszkanek i mieszkańców Poznania. Przez lata władze miasta konsekwentnie ograniczały realny wpływ mieszkańców na decyzje dotyczące przestrzeni miejskiej, transportu i polityki mieszkaniowej, ignorując głos społeczności lokalnych, organizacji społecznych i ruchów miejskich.

Jaśkowiak jest krytykowany przez wiele różnych środowisk za autorytarny styl zarządzania miastem, lekceważenie głosu mieszkańców, podporządkowanie rozwoju miasta interesom prywatnym oraz przerzucanie kosztów błędnych decyzji władz na zwykłych poznaniaków.

👉Stawia się mu konkretne zarzuty:

1. Zgoda na wywłaszczenie mieszkańców Osiedla Maltańskiego
Miasto całkowicie wycofało się ze starań o odzyskanie tych terenów. Pozwoliło to poznańskiej kurii na sprzedaż gruntów prywatnym inwestorom. W efekcie Kościół zarabia miliony, prywatni deweloperzy przejmują jedne z najatrakcyjniejszych terenów w mieście, a ludzie mieszkający na osiedlu od kilkudziesięciu lat tracą dach nad głową.

2. Betonoza i niszczenie wspólnej przestrzeni
Rządy Jacka Jaśkowiaka uczyniły z Poznania symbol miasta projektowanego pod interesy inwestorów, a nie jego mieszkańców. Zieleń przegrywa z betonem i interesami lobby deweloperskiego, a przestrzeń publiczna z komercją. W czasach kryzysu klimatycznego władze miasta konsekwentnie wspierają model rozwoju prowadzący ograniczania terenów zielonych i pogarszania jakości życia poznanianek i poznaniaków.
3. Układy, afery i nieprawidłowości w miejskich spółkach
Ujawnione w ostatnich latach afery korupcyjne i nieprawidłowości w miejskich jednostkach pokazują, że podległe władzom miasta instytucje przez lata funkcjonowały bez skutecznego nadzoru. Kolejne zatrzymania, śledztwa i ujawniane mechanizmy powiązań między urzędnikami a prywatnym biznesem podważają zaufanie mieszkańców do miejskich instytucji i pokazują skalę problemu. Mimo narastających problemów osoby odpowiedzialne za funkcjonowanie tych instytucji zachowują stanowiska i otrzymują wysokie wynagrodzenia finansowane z publicznych pieniędzy. Gdy korupcja wychodzi na jaw, prezydent jedyne co mado powiedzenia to przeprosiny dla deweloperów, za to że musieli płacić łapówki, przez co ich zyski się kurczyły.

4. Drakońskie ceny i zapaść komunikacji publicznej
Poznań ma dziś jedne z najdroższych biletów komunikacji miejskiej w Polsce. Jednocześnie mieszkańcy mierzą się z ograniczaniem połączeń, brakami kadrowymi, przeciążeniem systemu oraz powtarzającymi się awariami infrastruktury. Zamiast rozwijać tani, dostępny i ekologiczny transport publiczny, władze miasta coraz częściej rozwiązują problemy budżetowe sięgając do kieszeni pasażerów.
Podczas gdy europejskie miasta i państwa szukają sposobów na obniżanie kosztów transportu publicznego – od bezpłatnej komunikacji w Luksemburgu, przez tani bilet roczny w Wiedniu, państwowe dopłaty do transportu w Niemczech, podatek transportowy płacony przez przedsiębiorstwa we Francji czy subsydiowane przejazdy w Hiszpanii – Poznań konsekwentnie wybiera drogę podwyżek i przerzucania kosztów na mieszkańców.

Dzisiejszy tort szybko spłynie z garnituru prezydenta. Plama na jego politycznym życiorysie i krzywda wyrządzona mieszkańcom Poznania pozostaną na długo. Dopóki nasze potrzeby będą ignorowane przez urzędników, dopóki demokracja będzie ograniczona do przedstawicieli elit, będziemy działać. Poznań należy także do nas, nie tylko do tych, którzy są częścią polityczno biznesowych układów.

Federacja Anarchistyczna sekcja Poznań

Adres

Wilcza 30
Warsaw
00-544

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Skróty

Udostępnij