Wystawa "Wohnung und Werkraum" została zorganizowana we Wrocławiu w 1929 roku w dzielnicy Dąbie przez śląski oddział związku Deutsche Werkbundu zrzeszającego architektów, artystów, rzemieślników i przemysłowców. Miała na celu połączyć wysiłki przemysłu i sztuki, by stworzyć lepsze otoczenie - domy, meble, akcesoria, sprzęty - dla nowoczesnego człowieka. Jej zadaniem było przedstawienie nowego, tan
iego budownictwa, na które składały się małe i średnie mieszkania. Wzorcowe osiedle powstało między dzisiejszymi ulicami: Zygmunta Wróblewskiego, Tramwajową, Edwarda Dembowskiego, Zielonego Dębu i Mikołaja Kopernika, sfinansowane przez wrocławskie Towarzystwo Budowy Osiedli. Fakt, że WUWA nie jest powszechnie znane wynika zapewne z decyzji jaką podjęli organizatorzy - zamiast zapraszać ówczesną europejską czołówkę architektoniczną postanowili dać szansę wykazać się wrocławskim architektom. Do realizacji zaproszono więc 11 śląskich architektów dając im zarazem pełną swobodę twórczą. Byli to: Paul Heim, Albert Kempter, Theodor Effenberger, Ludwig Moshamer, Heinrich Lauterbach, Paul Häusler, Moritz Hadda, Emil Lange, Gustav Wolf oraz Hans Scharoun i Adolf Rading. Na wystawie zaprezentowano 37 budynków mieszkalnych: modelowe domy jednorodzinne wolno stojące, bliźniacze i szeregowe, różne formy budynku wielorodzinnego, ponadto rozebrane po wystawie przykładowe biura i gospodarstwo rolne. Adolf Rading zaprojektował awangardowy wieżowiec, z powodu protestów administracji budowlanej zbudowany jednak jako budynek czteropiętrowy. Szczególnie interesującym obiektem wystawy jest dom dla samotnych i młodych małżeństw projektu Scharouna. Również wyposażenie wnętrz poszczególnych obiektów zostało specjalnie zaprojektowane. Pamiętano także o zorganizowanych terenach rekreacyjnych, a nawet zbudowano modelowe przedszkole.