27/05/2015
Trochę historycznych faktów :)
Dzięki przeprowadzonej sekularyzacji zakonów na początku XIX wieku wieś Sacrau znalazła się w centrum zainteresowania wielu przedsiębiorców. Ciągnęli tu licznie z wszystkich landów niemieckich, by do roku 1845 we wsi wybudować browar, gorzelnię, dwie gospody, młyn wodny i papierniczy oraz kuźnię.
Dokumenty z tamtego okresu potwierdzają, że wieś Sacrau w połowie XIX wieku posiadała 40 domów oraz folwark. Mieszkało tutaj 249 osób, w tym 7 rzemieślników i 9 przekupni.
Dynamiczny rozwój Zakrzowa
Gdy w roku 1874, wczesną wiosną utworzono dystrykt Amtsbezirks Sacrau, czyli powiat Zakrzów, który swoim zasięgiem objął majątki ziemskie na Hundsfeld (Psie Pole) i Sacrau (Zakrzów) nastąpił bardzo dynamiczny rozwój okolicy. Ten okres obfituje w niezwykłe dla miasta Breslau (Wrocław) wydarzenia. Na horyzoncie pojawiają się, bowiem ludzie, których dzisiaj określilibyśmy mianem racjonalistów-wizjonerów.
Najpierw administratorem nowo utworzonego powiatu został fabrykant Max Bock, wybrany ponownie 3 grudnia 1880 na następne 6 lat. Dzięki jego staraniom znakomicie rozwijał się zarówno Zakrzów jak i Psie Pole. Gdy kilka lat później, w roku 1891 pieczę nad całym Wrocławiem objął nadburmistrz Georg Bender, dla tej okolicy oznaczało to dalszy, szybki rozwój.
Sukcesy nadburmistrza Bendera tłumaczy się stosunkowo dużym budżetem miejskim, jaki miał do dyspozycji, dzięki odszkodowaniom wojennym, którymi obciążono Francję po przegranej w 1871 roku wojnie. Legenda mówi, że podobno platany rosnące dzisiaj nad fosą i w niektórych parkach, to rekompensata “w naturze” — ich sadzonki ponoć zostały przywiezione z Francji.
Powstanie browaru Sacrau ( Zakrzów)
Pierwsza wzmianka o przemysłowym wykorzystaniu browaru datowana jest na rok 1885. Wtedy to dzierżawcą został Max Fulde. Natomiast większość nowych budynków powstała już w nowym stuleciu. Na fasadzie jednego z nich widnieje data – 1901. Jednak zamiarem dzierżawcy było nawiązanie do architektury historycznej z II połowy XIX wieku. Wszystkie rozwiązania konstrukcyjne utrzymano w konwencji XIX wiecznej. Dodatkowo projektanci podkreślili historyczną formę budynków, stosując do budowy kolorową cegłę klinkierową. W tej formie browar funkcjonował do roku 1911, gdy pieczę nad nim przejęła spółka Brauerei Sacrau GmbH.
Czasy powojenne
Browar Zakrzowski w wyniku walk pomiędzy wojskami hitlerowskimi i Armią Czerwoną ucierpiał w około 50%. Natomiast zachowały się wszystkie urządzenia w formie prawie nienaruszonej, co było jak na tamte czasy dość niezwykłe, gdyż czerwonoarmiści mieli w zwyczaju demontowanie i wywożenie całych fabryk, traktując je, jako zdobycze wojenne. Tak stało się z pobliską gorzelnią, która ucierpiała w około 75% i skąd żołnierze radzieccy wywieźli cały osprzęt.
Czasy współczesne
Po roku 1945 browar działał nadal pod nazwą Browar Zakrzów. Następnie przyłączony został do Wrocławskich Zakładów Piwowarskich. W wyniku przemian ustrojowych po roku 1990 WZP, przekształcono w Browary Dolnośląskie Piast S.A. Niektórzy z mieszkańców Wrocławia pamiętają zapewne doskonałe piwo z tamtych lat „Zakrzowskie mocne”.
Czas oraz konkurencja nie obeszły się łaskawie z zakrzowskim browarem. Fabryka piwa na osiedlu Zakrzów, przy ulicy Chmielnej 1, przestaje funkcjonować w roku 1995. Jeszcze kilka lat zakłady służyły, jako magazyny, by w nowe Millenium wejść już tylko, jako wspomnienie o dawnej świetności.
W 2010 r. na terenie byłego browaru zostaje wybudowany sklep jednej z sieci dyskontowych. Dzisiaj zaniedbane budynki wykorzystywane są przez nielicznych prywatnych przedsiębiorców i podlegają dalszej dewastacji.
