Centrum Diagnozy i Terapii Dziecka Istmus

Strona główna
Polska
Zgorzelec
Centrum Diagnozy i Terapii Dziecka Istmus

integracja sensoryczna, logopeda, psycholog, fizjoterapia Zwłaszcza wtedy, kiedy jego rozwój z różnych powodów nie przebiega harmonijnie. a nawet 4.

Dziecko - najczulsza z materii, często rozbiegane i roześmiane, ciekawe wszystkiego co wokół, ale czasem niestety także zagubione. Dziecko z zaburzeniami, z problemami m.in. motorycznymi, komunikacyjnymi czy emocjonalnymi potrzebuje szerszego spojrzenia i wieloaspektowego wsparcia tak, by możliwie najszybciej mogło wrócić na prawidłową ścieżkę rozwoju, wzmocnione i gotowe do dalszego poznawania św

iata. Drodzy Rodzice często słyszymy NIEPRAWDZIWE informacje, że dziecko:
- ma prawo nie mówić do 3. roku życia
- chłopcy zwykle później zaczynają mówić nawet ok. 4. roku życia
- potyka się, wpada na innych, przewraca bo jest pechowe
- ma swoje „dziwactwa”, nie lubi nowych ubrań, zapachów, jedzenia bo taka jest moda
- nie mówi? Ale ogólnie rozwija się prawidłowo, tak? siada, chodzi? To mowa sama przyjdzie
- w rodzinie wujek/tata/dziadek/brat też późno zaczęli mówić i to pewnie dlatego dziecko nie mówi
- nie bawi się z innymi dziećmi bo jest mądrzejsze
- puszczone do przedszkola zacznie mówić
- nauczy się mówić z bajek, dlatego trzeba mu włączać telewizor
- nie mówi bo jest leniwe i mu się nie chce
- zdiagnozować je można dopiero około 6 roku życia
- ma ataki silnego szału i nie może się uspokoić bo kształtuje charakter
- krzywo siedzi, podpiera głowę podczas rysowania czy pisania, nie koncentruje się bo jest znudzone...

Wszystkie przedstawione informacje są nieprawdziwe. Jeśli niepokoi Państwa cokolwiek w rozwoju dziecka nie należy zwlekać z wizytą u specjalisty, bo im szybciej dostrzeżony będzie problem, tym większe będą szanse na efektywniejsze jego rozwiązanie.

10/09/2026

⚠️Apelujemy do rodziców o rozwagę przy wyborze terapii i osób, którym powierzają swoje dziecko.

Każde dziecko rozwijające się w odmienny sposób potrzebuje indywidualnego, ale jednocześnie całościowego spojrzenia. Dziecko nie jest zbiorem pojedynczych objawów. Jego emocje, relacje, komunikacja, rozwój ruchowy, przetwarzanie bodźców, poczucie bezpieczeństwa i codzienne otoczenie wzajemnie na siebie wpływają. Dlatego wsparcie powinno uwzględniać wszystkie te obszary, a nie skupiać się wyłącznie na jednym zachowaniu lub jednej metodzie terapeutycznej.

Obserwując materiały publikowane w mediach społecznościowych przez niektórych specjalistów, jesteśmy głęboko zaniepokojeni. W pogoni za modą, zasięgami i efektownymi nagraniami czasami gubi się podstawową wiedzę o rozwoju dziecka. Jeszcze bardziej niepokoi nas sytuacja, w której dzieci i pacjenci stają się narzędziem do promowania gabinetu, terapeuty lub konkretnej metody.

Rodzicu, bądź obecny w procesie terapii. Jeśli jest to możliwe, uczestnicz w zajęciach lub je obserwuj. Nie zostawiaj dziecka samego w gabinecie, nie wiedząc, co się tam dzieje. Zadawaj pytania. Zapytaj, jaki jest cel wykonywanych ćwiczeń, na jakiej podstawie dobrano daną metodę, w jaki sposób oceniane są postępy i co możesz robić w domu. Masz prawo wiedzieć, rozumieć i świadomie współdecydować o sposobie wspierania swojego dziecka.

Do specjalistów również kierujemy ważny apel: uczmy się, aktualizujmy swoją wiedzę i zachowujmy pokorę. Patrzmy na dziecko całościowo, a nie wyłącznie przez pryzmat metody, którą sami stosujemy. Współpracujmy z rodzicami oraz innymi specjalistami. Szanujmy granice dziecka i zawsze stawiajmy jego dobro na pierwszym miejscu.

Terapia nie jest przedstawieniem przygotowanym na potrzeby mediów społecznościowych. To odpowiedzialna relacja, która powinna opierać się na wiedzy, bezpieczeństwie, zaufaniu i szacunku.🧡🩵🩶

09/09/2026

TRUDNE ZACHOWANIA – OD CZEGO ZACZĄĆ?

Kiedy dziecko prezentuje wiele trudnych zachowań, rodzice często chcą zmienić wszystko naraz. Albo zaczynają od tego zachowania, które jest najbardziej uciążliwe, najbardziej martwi lub wywołuje najwięcej emocji.

To zrozumiałe. Ale nie zawsze jest to najlepszy pierwszy krok.

Szczególnie w przypadku dzieci z ADHD, w spektrum autyzmu, ale również innych dzieci mających trudności z zachowaniem i regulacją emocji, najbardziej problematyczne zachowania bywają jednocześnie najbardziej utrwalone i najtrudniejsze do zmiany.

Praca nad nimi od samego początku może oznaczać:
- dużo napięcia po obu stronach,
- ciągłe przypominanie i poprawianie,
- częstsze konflikty,
- bardzo powolne efekty,
- frustrację dziecka i rodzica.

A kiedy wkładamy w zmianę mnóstwo energii, a efektów długo nie widać, bardzo łatwo pojawia się myśl:

„To nie działa. Nie damy rady.”

I wtedy szybko tracimy motywację – zarówno my, jak i dziecko.

💡 Dlatego spróbuj inaczej.

1. Weź kartkę i wypisz około 8-10 zachowań, nad którymi chcielibyście popracować.

2. Spróbuj ułożyć je od tych stosunkowo łatwiejszych do zmiany, aż po te, które obecnie są najtrudniejsze i najbardziej obciążające.

3. I… nie zaczynaj od końca listy

🎯 Wybierz zachowanie mniej więcej ze środka – takie, którego zmiana rzeczywiście poprawi Wasze codzienne funkcjonowanie, ale jednocześnie cel będzie na tyle osiągalny, abyście mogli zauważyć pierwsze sukcesy.

Na początek wybierzcie jeden konkretny cel.

Dajcie sobie czas. Zauważajcie małe postępy. Utrwalajcie to, co zaczyna działać. Dopiero później przejdźcie do kolejnego wyzwania.

📌Każdy taki sukces daje dziecku doświadczenie:
„Potrafię nad tym pracować.”

📌A rodzicowi:
„Mamy sposób. Potrafimy coś zmienić.”

I z takim doświadczeniem znacznie łatwiej później zmierzyć się z tym, co naprawdę trudne.

03/09/2026

Każda plama może stać się czymś.
Nie podajemy gotowego wzoru i nie mówimy, co dziecko ma namalować. Najpierw pojawia się kolor, kształt, przypadkowa plama, a później zaczyna pracować wyobraźnia.
„Co Ci to przypomina?”
„Co możesz tutaj zobaczyć?”
„W co możemy zamienić ten kształt?”

To proste ćwiczenie arteterapeutyczne angażuje wiele procesów poznawczych jednocześnie: percepcję wzrokową, tworzenie skojarzeń, pamięć, uwagę, planowanie, kreatywność i elastyczność poznawczą. Dziecko uczy się szukać różnych rozwiązań zamiast jednego „prawidłowego”.
Jednocześnie sztuka daje przestrzeń na swobodną ekspresję emocji, eksperymentowanie i tworzenie bez presji na idealny efekt.

🧠 Nie chodzi o to, żeby pięknie namalować. Chodzi o to, żeby mózg zaczął dostrzegać możliwości tam, gdzie wcześniej widział tylko plamę.

I właśnie dlatego na naszych zajęciach sztuka staje się treningiem dla mózgu. 🎨🧠

01/09/2026

🎒 1 września. No to… START!

Dzieciaki! Niech ten rok przyniesie Wam fajne znajomości, życzliwych i wyrozumiałych nauczycieli, dużo powodów do śmiechu, małe i duże sukcesy… i jak najmniej niezapowiedzianych kartkówek. 😄🍀

A Rodzice? Wam życzymy cierpliwości, odrobiny luzu i siły do wspierania, motywowania i towarzyszenia w tych wszystkich szkolnych wzlotach i upadkach. ❤️
No i oczywiście gotowości na legendarne:
„Mamo! Bo ja na jutro potrzebuję…”
wypowiedziane dokładnie wtedy, kiedy już absolutnie nic nie da się z tym zrobić. 😂🙈

Niech to będzie po prostu DOBRY ROK SZKOLNY!❤️

29/08/2026

Są takie pożegnania, przy których aż łza kręci się w oku… ❤️

Żegnając naszych podopiecznych, szczególnie tych, którzy byli z nami przez dłuższy czas, czujemy ogromne wzruszenie. Wypuszczamy ich w świat, gotowych do dalszego rozwoju, i z radością patrzymy, jak pewnie stawiają kolejne kroki.

Wszystkim naszym podopiecznym, którzy rozpoczynają właśnie kolejny etap swojej drogi, życzymy powodzenia i wielu sukcesów! ❤️

A Tobie, Aleksandrze, Pani Justynka życzy wielu sukcesów. Jesteś wspaniały i masz cudownych rodziców. Dziękujemy Wam za świetny wspólny czas. ❤️

Takie chwile przypominają nam, jak wyjątkowa jest możliwość towarzyszenia dzieciom w ich rozwoju. 🥹

25/08/2026

🧠 Fale mózgowe – niewidzialny rytm naszego umysłu.

Nasz mózg nieustannie pracuje, a jego aktywność zmienia się w zależności od tego, czy śpimy, odpoczywamy, uczymy się czy intensywnie myślimy.

Delta, theta, alfa, beta i gamma – każda z tych fal wiąże się z innym poziomem aktywności mózgu. Nie chodzi o to, by mieć „więcej” jednej z nich. Ważna jest równowaga i zdolność mózgu do dostosowania swojej aktywności do sytuacji. 🧠

21/08/2026

💚 INNA ŚCIEŻKA ROZWOJU NIE ZNACZY GORSZA

Dla wielu dzieci rozpoznawanie emocji przychodzi niemal naturalnie. Obserwują twarz drugiej osoby, jej gesty, ton głosu, zachowanie i stopniowo uczą się rozumieć: „Mama jest zdenerwowana”, „kolega się ze mnie śmieje”, „jest mi przykro”, „chyba przesadziłem”, „on nie chce się teraz bawić”.

Dzieci z odmienną ścieżką rozwoju często również mogą zdobyć te umiejętności – ale potrzebują, abyśmy pomogli im je świadomie zbudować.

Dlatego uczymy:
❤️ nazywania własnych emocji,
💛 rozróżniania ich i zauważania ich natężenia,
💚 rozpoznawania emocji innych osób,
💙 łączenia emocji z konkretnymi sytuacjami,
🧡 odczytywania mimiki, gestów, tonu głosu i intencji,
💜 zastanawiania się: „Co ja czuję?”, „Co może czuć druga osoba?”, „Dlaczego tak się zachowała?”, „Co mogę teraz zrobić?”.

I nie chodzi o nauczenie dziecka nazw kilku emocji z obrazków. „Smutny”, „wesoły”, „zły” to dopiero początek. Najważniejsze jest przeniesienie tej wiedzy do codziennego życia.

Dlatego tworzymy dzienniki emocji, rysujemy sytuacje, wracamy do wydarzeń z przedszkola czy szkoły, analizujemy zachowania innych osób i wspólnie szukamy odpowiedzi. Tak jak na naszych zdjęciach – czasem wystarczy kartka, kilka rysunków i rozmowa, żeby coś, co wcześniej było dla dziecka niezrozumiałe, zaczęło nabierać znaczenia. 🌱

Dlaczego to takie ważne?

Bo rozumienie emocji jest podstawą relacji społecznych. Pomaga dziecku powiedzieć, czego potrzebuje, zauważyć granice innych osób, lepiej rozumieć konflikty, przewidywać konsekwencje zachowania, prosić o pomoc, radzić sobie ze złością czy rozczarowaniem oraz budować przyjaźnie.

To umiejętności potrzebne nie tylko w dzieciństwie. Będą potrzebne później – w szkole, w pracy, w związku, w przyjaźni i w codziennym życiu.

Dziecko z odmienną ścieżką rozwoju może potrzebować więcej czasu, większej liczby powtórzeń, konkretnych przykładów i bardziej świadomego treningu. Ale kiedy otrzymuje odpowiednie wsparcie, może nauczyć się rozpoznawać emocje, rozumieć je i coraz sprawniej korzystać z tej wiedzy w prawdziwych sytuacjach.

🌿 Odmienna ścieżka rozwoju nie jest gorsza ani słabsza. Jest po prostu inna.

Naszym zadaniem nie jest zmuszać dziecko, żeby szło dokładnie tą samą drogą co inni.
Naszym zadaniem jest dać mu takie narzędzia, żeby na swojej drodze potrafiło sobie poradzić. 💚

19/08/2026

🎲 ŚRODOWA POLECAJKA 🎲

Dziś polecamy Piggy Pop 🐷 – prostą, kolorową grę, która zwykle wywołuje u dzieci sporo śmiechu i emocji. 😊

A przy okazji zabawy możemy ćwiczyć naprawdę dużo! ❤️
Dziecko uczy się kolorów, liczenia, następstwa, a przede wszystkim jednej z ważniejszych umiejętności w zabawie z drugą osobą:

👉 „Raz moja kolej, raz twoja kolej”.

To świetna okazja do ćwiczenia czekania, przestrzegania prostych zasad, koncentracji, a także oswajania się z tym, że czasem wygrywamy, a czasem przegrywamy.

16/08/2026

📖 Czy wiesz, że nauka czytania sylabami wspiera rozwój mowy?

Czytanie sylabowe to znacznie więcej niż przygotowanie do nauki szkolnej.

🔹 Sylaby porządkują język – dziecko uczy się, że słowa składają się z mniejszych elementów, które można łączyć w całość.

🔹 Wspierają artykulację – wielokrotne odczytywanie sylab daje możliwość ćwiczenia konkretnych połączeń głoskowych i utrwalania wzorców artykulacyjnych.

🔹 Łączą słuch, wzrok i mowę – dziecko widzi sylabę, słyszy ją i jednocześnie wypowiada. Dzięki temu wzmacniane są połączenia między różnymi funkcjami odpowiedzialnymi za rozwój języka.

🔹 Stymulują pracę mózgu – nauka czytania angażuje wiele procesów jednocześnie, wspierając współpracę obu półkul.

Dlatego czytanie sylabowe wspiera rozwój mowy, artykulacji i komunikacji – krok po kroku:

Sylaba → wyraz → zdanie → komunikacja. ❤️

11/08/2026

Wakacje, więcej luzu… również przed ekranem 🎮

Wakacje mają swoje prawa. Dzieci później chodzą spać, nie trzeba rano wstawać do szkoły, jest mniej obowiązków i więcej swobody. To naturalne, że trochę odpuszczamy wtedy codzienne zasady.

Łatwo jednak nie zauważyć momentu, w którym z „trochę więcej” robi się naprawdę dużo.

W naszej pracy z dziećmi i rodzicami temat gier pojawia się bardzo często. I nie dlatego, że uważamy, że dzieci nie powinny grać. Gry są częścią ich świata i same w sobie nie są czymś złym. Dobrze dobrana do wieku gra, w rozsądnych ramach czasowych, może być po prostu jedną z wielu form rozrywki.

Niepokoi nas coś innego.

Coraz częściej od naprawdę małych dzieci – przedszkolaków i uczniów klas 1–3 – słyszymy o grach przeznaczonych dla osób dorosłych. Jednym z takich przykładów jest GTA.

„Ale on sobie świetnie radzi.”
„Wie, że to tylko gra.”
„On tam głównie jeździ samochodem.”
„Koledzy też grają.”

Tylko że to, że dziecko potrafi w coś grać, nie oznacza, że jest gotowe na treści, które ta gra zawiera.

W innych obszarach takie ograniczenia wydają nam się oczywiste. Alkohol jest 18+. Papierosy są 18+

Dlaczego nie dajemy ich dziecku?
Bo rozumiemy, że są rzeczy, na które dziecko – nawet jeśli jest ciekawe, nawet jeśli „wie, o co chodzi” – po prostu nie jest jeszcze gotowe.

Dlaczego więc przy grach granicę 18+ tak łatwo przekraczamy?

Bo „sobie radzi”? Bo „wie, że to tylko gra”? Bo „wszyscy koledzy grają”?

Tylko że oznaczenie 18+ nie mówi o tym, czy dziecko potrafi obsłużyć grę. Mówi o tym, dla jakiego wieku przeznaczone są zawarte w niej treści.

Jest jeszcze druga kwestia – czas.

„Niech pogra, przecież ma wakacje.”

Niech pogra. Problem zaczyna się wtedy, kiedy granie przestaje być jedną z wakacyjnych aktywności, a zaczyna zajmować znaczną część dnia.

Godzina robi się dwiema. Dwie trzema. Kolejny dzień wygląda podobnie. I kolejny. A wakacje są zaskakująco krótkie.

Trochę szkoda je przegapić przed ekranem.

Dzieci potrzebują nie tylko odpoczynku od szkoły, ale też ruchu, snu, spotkań z innymi, swobodnej zabawy, nowych doświadczeń, a czasem nawet… zwyczajnej nudy.

Bo jeśli przez kilka wakacyjnych tygodni granie właściwie nie ma granic, we wrześniu może nie wystarczyć powiedzieć:

„Wakacje się skończyły. Od dzisiaj grasz tylko godzinę.”

Powrót do zasad po kilku tygodniach bez ograniczeń może być dla dziecka naprawdę trudny.

Dlatego wakacyjny luz jest w porządku. Nie musi jednak oznaczać braku granic.

Warto wiedzieć, w co dziecko gra, sprawdzać oznaczenia wiekowe i czasem uczciwie policzyć, ile czasu rzeczywiście spędza przed ekranem.

A kiedy trzeba – spokojnie powiedzieć:

„Wiem, że potrafisz w to grać. Ale ta gra nie jest jeszcze dla Ciebie.”

Bo wakacje są od większej swobody.
Nie od rezygnowania z dorosłej odpowiedzialności. 💛

Adres

Francuska 2
Zgorzelec
59-900

Strona Internetowa

http://www.istmus.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Centrum Diagnozy i Terapii Dziecka Istmus umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.