ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมีภารกิจหน้าที่รับผิดชอบในการให้บริการด้านการจัดการสวัสดิการเด็กโดยการจัดหาครอบครัวทดแทน ทั้งครอบครัวทดแทนชั่วคราว (อุปถัมภ์) และครอบครัวทดแทนถาวร (ครอบครัวบุญธรรม) ให้แก่เด็กกำพร้า ถูกทอดทิ้งในความอุปการะของกรมกิจการเด็กและเยาวชน เด็กที่บิดามารดาที่แท้จริงยินยอมยกให้ เนื่องจากไม่สามารถให้การอุปการะเลี้ยงดูเด็กได้ และเด็กที่มีคำสั่งศาลแทนการให้ความยินยอมของบิดามารดาเด็ก โดยปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งระเบียบและอนุสัญญาต่าง ๆ เพื่อช่วยให้เด็กได้มีโอกาสเติบโตอย่างเหมาะสม ในสภาพครอบครัวที่แท้จริง และดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายอย่างถูกต้อง โดยยึดหลักธรรมาภิบาล เพื่อหาครอบครัวที่เหมาะสมในการทำหน้าที่บิดามารดาให้แก่เด็ก เพื่อให้เด็กได้มีพัฒนาการทั้งทางด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม รวมทั้งด้านการศึกษา และสามารถมีชีวิตเติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมต่อไปในอนาคต
คณะรัฐมนตรีจึงมีติให้จัดตั้ง "ศูนย์อำนวยการรับบุตรบุญธรรม" เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2520 ในขณะเดียวกันก็ได้มีการร่างกฎหมายเฉพาะออกมาเรียกว่า พระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม เป็น "ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม" ในปีพ.ศ. 2522 นับตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน ดั้งนั้น การรับผู้เยาว์เป็นบุตรบุญธรรมไม่ว่าผู้เยาว์นั้นจะเป็นเด็กมีบิดามารดาหรือเด็กกำพร้าถูกทอดทิ้งต้องดำเนินการภายใต้ข้อกำหนด ของพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
