มูลนิธิกระจกเงา

02/08/2026

เปลี่ยน “ของเหลือ” เป็น “ของเล่น”
ของที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นขยะ
จะกลับมาใช้ประโยชน์ได้ใหม่
ก็ต่อเมื่อ มีผู้เห็น “คุณค่า”
แล้วชุบชีวิตมัน ขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งนี้ เป็นฝีมือของศิลปิน กลุ่ม Some Club
ที่อาสา สร้างของเล่น ให้เด็กในชุมชน
แต่ก่อนที่จะถึงมือเด็ก
ศิลปินจะนำของเล่นเหล่านี้ ไปจัดแสดง
เป็นส่วนหนึ่งของสนามเด็กเล่น
ในงาน BICTFest 2026
นี่คืออีกหนึ่งความตั้งใจของมูลนิธิกระจกเงา ที่เปิดพื้นที่และแบ่งปันทรัพยากร เพื่อให้สิ่งของได้ถูกใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าที่สุด
Pic of สัปดาห์
#ภาพเล่าเรื่อง
#มูลนิธิกระจกเงา

01/08/2026

ต้นปี กระจกเงา ขอเข้าพบ
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
จะหารือเรื่องปัญหาคนหาย
แต่ถูกปฏิเสธ ไม่รับนัด

01/08/2026

ระเบียบสำนักนายกเรื่องคนหายเสมือนกฏหมายเดียวเกี่ยวกับคนหายและศพนิรนามในไทย เพิ่งถูกยกเลิกในรัฐบาลชุดนี้

31/07/2026

เขาเป็นผู้ป่วยถูกพูดถึงอย่างมากในโลกออนไลน์
ถูกถามถึงว่าเขาเป็นใครกันแน่ หลายข้อมูลบอกว่าเขาเป็นนักบิน
เขาเป็นคนชาติไหน หน้าตาไม่ใช่คนไทย หลายข้อมูลบอกว่าคนฟิลิปปินส์
อะไรที่ทำให้เขาต้องมาเร่ร่อนอยู่ข้างถนน หลายข้อมูลบอกว่าเพราะเจ๊งเล่นหุ้น
ในฐานะที่กระจกเงาให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยคนดังกล่าว กระจกเงาจะขอเล่าในเรื่องที่สังคมไม่ค่อยได้ถาม
เราช่วยเหลือเขาได้อย่างไร ???
ทั้ง ๆ ที่มีหน่วยงานลงมาให้ความช่วยเหลือแต่ไม่เคยได้ไปถึงโรงพยาบาล…
ก่อนลงพื้นที่เรามีสมมุติฐานอย่างหนึ่งจากการทำงานกับผู้ป่วยจิตเวชเร่ร่อนมานับ 10 ปี เราพบว่ามีผู้ป่วยจิตเวชเร่ร่อนหลายคนที่สภาพร่างกายมีปัญหา มีแผลติดเชื้อ และก็พบว่าทุกคนไม่ได้สนใจต่อบาดแผลของตัวเองแต่อย่างใด หลายคนให้ข้อมูลบิดเบือนกับบาดแผลนั้น มีอยู่เคสหนึ่งเขาระบุตัวเองว่า ร่างนี้ไม่ใช่ร่างของเขา ร่างของเขาถูกเก็บอยู่ในห้องแช่แข็ง
ดังนั้นเมื่อลงพื้นที่เคสนี้ เราจึงสังเกตทั้งอาการเจ็บป่วยของเขา แผลที่ติดเชื้อ และพฤติกรรมที่พอชี้ได้ว่ามีปัญหาสุขภาพจิต เราไม่พบการพูดคนเดียว แต่มีข้อมูลจากผู้คนแถวนั้นที่บอกว่าเขาพูดคนเดียวบ่อยครั้ง เขาวานให้ไปซื้อแคปซูลมะระขี้นกด้วยเหตุผลเอามารักษาแผลที่น่าจะเกิดจากเบาหวาน มีข้อมูลที่บอกว่าเขามักจะบอกว่าแผลนี้อีก 3-4วัน ก็หาย มีหลายครั้งที่มีคนมาทำแผล หลังคนทำแผลจากไป เขาแกะออกในทันที หรือในวันที่น้ำเหลืองน้ำเลือดออกมาผิดปกติ เขาจะนำมันมาปาดตามเนื้อตัว เมื่อได้ข้อมูลดังนั้นเราจึงประสานตำรวจเพื่อนำส่งรักษาตาม พรบ.สุขภาพจิต ทันที เมื่อตำรวจมาถึง รถพยาบาลมาถึง ตัวผู้ป่วยไม่ปฏิเสธการรักษาใด ๆ ยินยอมไปรักษา
เมื่อถึงโรงพยาบาลทางกาย เรายืนยันสิทธิ์ความเป็นมนุษย์ของผู้ป่วยที่จะได้เข้ารับการรักษาอย่างเร่งด่วน การเข้ารับการตรวจวินิจฉัยและรักษาโรคทางกายจึงเป็นความจำเป็นเร่งด่วนในอันดับแรก อันดับต่อไปคือ เข้ารับการตรวจวินิจฉัยรักษาโรคทางจิตเวช
เขาเป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้ ???
ตอนนี้ทางผู้ป่วยถูกดูแลอย่างใกล้ชิดจากทางแพทย์และพยาบาล และถูกดูแลอย่างใกล้ชิดในด้านทางสังคมจากทางนักสังคมสงเคราะห์ของโรงพยาบาลหนึ่ง
แล้วหลังจากสิ้นสุดการรักษา จะเอาอย่างไรต่อ ???
เรื่องดังกล่าวทางฝ่ายสังคมสงเคราะห์ของโรงพยาบาล จะเป็นกลไกหลักในการนำสืบ หาตัวตนที่ถูกต้องของผู้ป่วย ชื่อ นามสกุล ที่อยู่ของครอบครัว อาชีพ ข้อมูลทางสังคมอื่น ๆ สัญชาติ รวมถึงประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการดูแลผู้ป่วยคนนี้ เมื่ออาการทางร่างกายและอาการทางจิต (ถ้ามี) ถูกรักษาและทุเลาเบาบางลง และทางมูลนิธิกระจกเงาจะเข้าช่วยสนับสนุนในการสืบค้นตัวตนของผู้ป่วย และประสานกับหน่วยงานในครั้งนี้ด้วย ซึ่งใน 2 วันที่ผ่านมา เราได้รับการติดต่อจากหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงสถานทูตของประเทศที่ปรากฏเป็นข้อมูลในข่าวออนไลน์ และเรากระจกเงารับประกันว่าเราจะไม่ให้เขาต้องตกหล่นมาอยู่ที่ข้างถนนอีกครั้งอย่างแน่นอน
คำถามสุดท้ายที่มูลนิธิกระจกเงาอยากชวนสังคมตั้งคำถามที่ไปให้ได้มากไปกว่า คำถามว่า เขาเป็นใครกันแน่ และชีวิตทำไมถึงตกต่ำลงขนาดนี้ มาเป็นคำถามที่ถามดัง ๆ ว่า ทำไมในช่วงเวลาเกิน 1 อาทิตย์ มนุษย์ 1 คนพร้อมกับสภาพร่างกายที่อ่อนแอและแผลที่เห็นได้ชัดเจน ทั้งภาพและกลิ่นนั้น ทำไมเขาถึงไม่สามารถเข้าสู่การรักษาได้ตั้งแต่วันแรกที่มีผู้พบเห็น หรือมีหน่วยงานของรัฐมาลงพื้นที่ในวันแรกนั้นได้ มันต้องมีอะไรผิดปกติหรือไม่ในระบบการช่วยเหลือผู้คน มันต้องมีอะไรผิดปกติใช่หรือไม่ ที่มนุษย์ต้องตกอยู่ในชะตากรรมเช่นนี้
เราหวังว่านี่จะเป็นคำถามที่สังคมสนับสนุนและนำไปถามต่อกับผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะรัฐที่เราสังกัดอยู่
____________
**หมายเหตุข้อมูล เรื่องอาชีพ สัญชาติ ของผู้ป่วยรายนี้นั้น ทางมูลนิธิกระจกเงาไม่ได้ทำการนำเสนอข้อมูลดังกล่าว เพราะเราทราบดีว่าตัวผู้ป่วยยังไม่พร้อมในการให้ข้อมูล แต่ที่ถูกนำเสนอในข่าวออนไลน์นั้น เกิดจากสำนักข่าวออนไลน์สำนักหนึ่งได้นำมาจากเฟซบุ๊กของพลเมืองดีท่านหนึ่งที่เข้าไปคุยกับผู้ป่วย และได้นำไปนำเสนอในเฟซบุ๊กส่วนตัว

30/07/2026

“ก่อนจะมาประจำที่ร้าน Mirror Upcycle ตอนสามียังอยู่ ป้าเป็นนกน้อยในกรงทอง เขาไม่ให้ป้าทำงานอะไร จะไปไหนคอยดูแล ขับรถให้นั่ง เหมือนคุณนาย สบายมาก แต่พอเขาจากไป ชีวิตของป้าก็กลายเป็นขมขื่น
“คืออย่างนี้นะ จะเล่าให้ฟัง สามีป้าเสียเพราะโรคมะเร็ง แต่อาโก (พี่สาวสามี) คนนี้เขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของครอบครัว เขาเสียชีวิตก่อน แล้วต่อมาก็อาม่า (แม่สามี)
“เขาเสียติด ๆ กัน ป้าก็นึกไม่ถึงว่าสามีจะมาเสียไปอีกคน แล้วตามด้วยลูกชาย เขาป่วยเป็นโรคจิตเภท ฆ่าตัวตาย ระยะเวลาห่างกันไม่มาก ป้าได้พักหายใจแค่ประมาณสามเดือนหกเดือนมั้ง ตายต่อ ๆ ๆ ๆ กัน
“พอต้องจัดงานศพที ป้าไม่ชอบเลยที่ต้องเล่าให้คนในงานฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ป้าไม่ใช่คนแบบนั้น ป้าเลยนั่งเฉย ๆ รู้สึกว่าฟูมฟายไปก็ไม่มีประโยชน์ ป้ามองไปรอบงาน ป้าเซ็ง ไม่เล่า แล้วคนที่มางาน เขาก็หาว่าป้าไม่เสียใจ
“สิ่งที่ป้าเป็น เขาเรียกน้ำตาตกในมั้ง ช่วงนั้นเริ่มเป็นโรคซึมเศร้าไม่รู้ตัว หมอบังคับให้รักษา แต่ป้าบอกว่า ‘ฉันไม่ใช่คนบ้า’ หมอก็เลยอธิบายว่า ‘คนเป็นโรคซึมเศร้าไม่ใช่คนบ้า แต่สามีคุณแม่เพิ่งเสีย แล้วที่ผ่านมา คุณแม่ต้องดูแลลูกที่ป่วยอยู่ หมอสังเกตจากเวลาเราคุยกัน’ หมอเขารู้ว่าป้าไม่ปกติ
“จากที่ป้าดูแลลูก เลี้ยงลูก เป็นแม่บ้านมาตลอด พอไม่เหลือใคร ก็ต้องดิ้นรนหารายได้ ไปติดต่อกรมแรงงาน แต่ว่าเขาไม่เรียกสักที รอเป็นปี ๆ แทบไม่มีจะกินแล้ว จนวันหนึ่ง ป้าไปดูยูทูบ เห็นว่ากระจกเงารับคนสูงอายุเข้าทำงาน ป้าก็จดเบอร์โทรศัพท์ แล้วติดต่อ เพราะอยากมีรายได้ รู้สึกว่างานนี้จับต้องได้ ใกล้บ้านด้วย
“เริ่มแรกเขาจะให้ป้าคัดแยกประเภทเสื้อผ้าบริจาค จนเข้าปีที่สอง ด้วยความที่ป้าเย็บจักรเป็น เขาเลยให้ย้ายมาอยู่ร้าน Mirror Upcycle

"ทุกเช้า มาถึงป้าจะเปิดร้าน เช็ดกระจก รดน้ำต้นไม้ กวาดถู แล้วเวลามีสินค้ามาใหม่ ป้าก็จัดร้าน วางให้น่าหยิบน่าซื้อ พอมีลูกค้ามาป้าก็ต้อนรับ ‘เชิญชมก่อนนะคะ’ ถ้าเขาสนใจ ป้าก็จะเล่าให้ฟังว่า ‘ที่นี่คือ อัปไซเคิล นะคะ เป็นหนึ่งในโครงการของมูลนิธิกระจกเงา ที่ขายงานฝีมือของคนจนเมือง ผู้สูงอายุ กลุ่มเปราะบาง ซึ่งทำจากสิ่งของบริจาคเหลือใช้ เช่น เศษผ้า ไหมพรม กระดุม ลูกปัด เราจะนำไปทำความสะอาด แล้วประดิษฐ์เป็นกระเป๋าใบใหม่ เสื้อ กางเกง กระโปรง ที่หาจากที่อื่นไม่ได้ แต่ละตัวมีเอกลักษณ์ เพราะผ้าที่เราได้มา บางลายก็มีไม่เยอะ’
"ป้าชอบเรียนรู้ อย่างตอนแรกป้าทำกระเป๋าผ้าไม่เป็น ก็เปิดอินเทอร์เน็ตดู แล้วไปขนผ้าบริจาคเอามาทำ ดูไปทำไป ปรากฏว่าขายได้ โอ้ยดีใจ เชื่อไหมว่า เคยมีคนมาซื้อกับป้ารวมแล้วสี่พันกว่าบาท โอ้โห เขาต้องการงานของป้าล้วน ๆ ป้าก็บอกว่า ขอโทษนะคะ ป้าทำไม่ทัน (หัวเราะ) เขาขนของป้าไปหมดเลย...
“ความจริงป้าไม่เคยเห็นว่าตัวเองมีค่าเลยนะ ป้าคิดแต่ว่าฉันมีหน้าที่ ทุกวันนี้ก็แค่ทำตามหน้าที่ ตั้งใจทำงาน อะไรไม่รู้ก็ถามเขา หรือหาความรู้ด้วยตัวเอง อาศัยครูพักลักจำ เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ เพราะป้าอยู่เฉย ๆ ไม่ได้
“ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถทำขนาดนั้นได้ (กระเป๋าผ้าขายดี) คาดไม่ถึง แต่พอทำได้ก็รู้สึกดี (ยิ้ม)”
“ทุกวันนี้ชีวิตป้าดีขึ้น ไม่ต้องกินยาแก้โรคซึมเศร้าแล้ว และเพราะว่าอดทน ป้าถึงผ่านช่วงที่ยากลำบากมาได้
“ถ้าเราอยู่ดีกินดี มีเงินในกระเป๋า
“เราก็ไม่ต้องกังวลอะไร”
_______________
รายได้จากการสนับสนุนงานฝีมือในร้าน Mirror Upcycle
จะถูกส่งถึงมือผู้ผลิต ซึ่งคือเคสกลุ่มเปราะบาง
คนจนเมือง ผู้สูงอายุ ผู้ดูแลผู้ป่วยที่ขาดรายได้

สามารถแวะมาเยี่ยมชมผลงาน
และประดิษฐ์เครื่องประดับ DIY
ได้ที่ ร้าน Mirror Upcycle
ซอยวิภาวดี 62 (ศูนย์รับบริจาคมูลนิธิกระจกเงา)
เปิดทำการทุกวัน เวลา 9.30 - 16.00 น.
_______________
หรือหากคุณมีสิ่งของเหลือใช้ในบ้าน
สามารถส่งต่อให้มูลนิธิกระจกเงา
เพื่อนำมา Upcycle สร้างอาชีพ
ได้ที่ มูลนิธิกระจกเงา เลขที่ 191
ซอยวิภาวดีรังสิต 62 แยก 4-7
แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กทม. 10210
โทร.061-909-1840

#การแบ่งปันของคุณเปลี่ยนแปลงสังคมได้
#มูลนิธิกระจกเงา

30/07/2026

มหกรรมเคลียร์บ้านชาวฝั่งธนฯ มาถึงแล้ว! กระจกเงาเปิดจุดรับบริจาคที่ Meeting Mall บางอ้อสเตชั่น
วันที่ 1-2 สค.69 นี้ ขอเชิญท่านที่อยู่ในโซนจรัญ บางพลัด บางอ้อ ฯลฯ
เก็บบ้านเสร็จแล้ว มาบริจาคได้เลย
👇👇รายละเอียด👇👇

30/07/2026

เคยมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเสียชีวิตในประเทศไทย บางรายกลายเป็นศพไร้ญาติ บางรายกลายเป็นศพนิรนาม
จุดสำคัญอยู่ที่พนักงานสอบสวนเจ้าของคดี ว่าจะติดตามหาตัวตนของผู้เสียชีวิตหรือไม่ หากไม่ได้ให้ความสำคัญ ศพนั้นแทบไม่มีโอกาสได้กลับบ้าน เพราะอาจไม่มีการประสานสถานทูต หรือดำเนินการพิสูจน์ตัวตนว่าเขาเป็นใคร
เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น คดีนั้นเป็นข่าวหรือไม่ ประสบการณ์ของพนักงานสอบสวนในการประสานสถานทูต หรือบางคนอาจไม่เคยทำคดีชันสูตรศพชาวต่างชาติมาก่อน ยิ่งกรณีประเทศนั้นไม่มีสถานทูตประจำประเทศไทย ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก
วันก่อน เจ้าหน้าที่นิติเวชของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งไลน์มาถามมูลนิธิว่า พอจะมีช่องทางติดต่อสถานทูตแห่งหนึ่งโดยตรงหรือไม่ เพราะแจ้งเรื่องพลเมืองของเขาเสียชีวิตไปแล้ว แต่ยังไม่ได้รับการตอบกลับ
เคสของคุณฮลุน ก็คล้ายกับนักท่องเที่ยวต่างชาติหลายคดีในประเทศไทย หากไม่มีญาติหรือผู้แทนญาติคอยติดตามเรื่องอยู่ในประเทศนั้น กระบวนการทั้งหมดก็มักเป็นไปอย่างยากลำบาก หรือใช้เวลานาน หากต้องรอการประสานงานผ่านช่องทางทางการระหว่างประเทศ.
ขอแสงความเสียใจต่อการจากไปของคุณ ฮลุน โซโล่
ศูนย์ข้อมูลคนหาย มูลนิธิกระจกเงา

Send a message to learn more

29/07/2026

“ช้าการช่าง” ถูกฟอร์มทีมขึ้นมาจากชายชราคนหนึ่งในจ้างวานข้า ชายชราที่ถูกค้นพบว่ามีทักษะในการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ได้รับบริจาคมาที่กระจกเงา
พัดลมและมอเตอร์ คือความถนัดอันดับต้น หลังจากนั้นชายชรา ก็ชักชวนเพื่อนที่ชราไม่แพ้กัน เข้ามาร่วมทีมซ่อม จาก 1 เป็น 2 คน
เพื่อนคนนี้ลำบากมากหลังจากไม่มีใครไว้ใจให้แกซ่อมอะไรอีก รายได้แทบไม่พอกิน
คงมีช่างชราที่ตกงานแต่มีความจำเป็นที่จะต้องมีรายได้เลี้ยงตัวและครอบครัวอีกไม่น้อย
“ช้าการช่าง” จึงเริ่มประกาศรับช่างชราที่มีความชาญชราเพื่อฟอร์มทีม จนทุกวันนี้ ช้าการช่างมีช่างชราอยู่ทั้งหมด 16 คน (+4 อีกเร็ว ๆ นี้)เป็นทีมงานสำคัญในระบบของการซ่อมแซมของบริจาค ให้กลับมาใช้งานได้ใหม่อีกครั้ง
เมื่อคืนชีวิตใหม่ให้กับเครื่องใช้ไฟฟ้าได้ ช่างชราเรียกกระบวนการนี้ว่าการ “เกิดใหม่”
“เกิดใหม่” จากการซ่อม และมันได้ใช้ประโยชน์ได้อีกครั้ง 1.นำไปบริจาคต่อกับครอบครัวผู้คนที่ยากไร้ 2.นำไปจำหน่ายนำรายได้ส่วนหนึ่งมาเป็นค่าจ้างให้กับเหล่าช่างชราอย่างสมน้ำสมเนื้อ
ของบริจาคอย่าง “เครื่องใช้ไฟฟ้า” จึงไม่ได้หยุดอยู่แค่ความหมายของเครื่องใช้ อย่างแน่นอน
__________
** รูปประกอบคือช่างชราคนแรกที่เป็นแรงบันดาลใจในการทำทีมช้าการช่างขึ้นมา

29/07/2026

ในวันพระใหญ่ หลายท่านตั้งใจทำบุญ เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ครอบครัว หรืออุทิศส่วนกุศลให้ญาติผู้ล่วงลับ
แต่อีกหลายชีวิต เมื่อจากโลกนี้ไป กลับไม่มีญาติมารับ บางรายไม่มีกระทั่งชื่อนามสกุล
มูลนิธิกระจกเงาขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพ ค้นหาตัวตนและฌาปนกิจศพนิรนาม–ศพไร้ญาติ
ปีที่ผ่านมาจนถึงวันนี้ เราค้นหาตัวตนและตรวจเทียบ DNA จนสามารถพาศพไร้ญาติและศพนิรนามกลับคืนสู่ครอบครัวได้กว่า 30 ราย
พวกเขาคือคนหายที่ญาติเฝ้าตามหา หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากทุกท่าน พวกเขาแทบไม่มีโอกาสได้กลับบ้าน
กองทุนศพไร้ญาติ–ศพนิรนาม
ร่วมสนับสนุนการค้นหาตัวตน พิสูจน์อัตลักษณ์ จัดหาโลงศพ และเคลื่อนย้ายร่างกลับภูมิลำเนา
ขอเชิญร่วมอนุโมทนาบุญสมทบ
กองทุนศพไร้ญาติ–ศพนิรนาม
ชื่อบัญชี โครงการศูนย์ข้อมูลคนหาย
โดย มูลนิธิกระจกเงา
ธนาคารไทยพาณิชย์
เลขที่บัญชี 202-258288-6

28/07/2026

“หนูชอบศิลปะมาก ชอบวาดรูปตั้งแต่หกขวบเลยค่ะ
"ตอนนั้นหนูยังเด็ก ยังอยู่ที่โรงเรียนเก่า คุณครูจะให้เด็ก ๆ วาดรูป แล้วหนูก็พยายามจะวาดให้เหมือนตัวอย่างที่คุณครูให้มา
“พอวาดตามแล้วหนูรู้สึกว่า ‘เราวาดได้สวยนะเนี่ย’ (หัวเราะ)
"คนอื่นเขาอาจจะมองว่าไม่สวย แต่หนูบอกตัวเองว่า ‘เราพยายามที่สุดแล้ว’ ไม่มีใครชม ชมตัวเองก็ได้ (ยิ้ม)
“หนูมองว่าตัวเองเรียนไม่เก่ง หนูเป็นคนหนึ่งในห้องเรียนที่โง่มาก หนูอ่านหนังสือไม่ออก หนูเลยพยายามหาสิ่งที่หนูทำได้ดี หนูพยายามเรียนรู้ไป แล้วพอหนูชอบรูปที่ตัวเองวาด หนูก็เลยชอบที่จะวาดรูป
“ตอนอยู่ที่โรงเรียนเก่า หนูเอาแต่วาดรูปจนถูกคุณครูดุ คุณครูเขาเรียกหนูไปคุยตลอดว่า ‘วาดรูปมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย ไม่มีใครเขาสนใจรูปที่หนูวาดหรอก’
“พอได้ฟังหนูรู้สึกเสียใจมาก ตอนนั้นหนูทำอะไรไม่ถูก ก็พยายามเออออไป บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร วาดที่โรงเรียนไม่ได้ กลับบ้านค่อยวาดแล้วกัน
“แต่พอหนูวาดรูปที่บ้าน ก็มีเพื่อนมาเห็นแล้วไปฟ้องครูว่าหนูแอบเอาสมุดที่โรงเรียนแจกไปวาดรูปเล่น หนูโดนตีจนมือลาย ทำให้เลิกวาดไปพักนึง จนวันหนึ่ง หนูคิดว่า ไม่เป็นไรหรอก วาดในสมุดไม่ได้ ไปวาดบนลานดินที่บ้านก็ได้ (หัวเราะ)
“ตอนนี้หนูย้ายมาอยู่ที่ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยาได้สามปีแล้วค่ะ
“พอมาอยู่ที่นี่ หนูได้ไปอบรมศิลปะที่เชียงดาว ไปมาสี่รอบ รอบละหกวัน หนูรู้สึกว่า เรียนที่นี่ก็มีความสุขดี ถึงแม้ว่าเราเป็นโรงเรียนเล็ก ๆ แต่คุณครูเขาเข้าใจ ใส่ใจ พยายามหาว่านักเรียนแต่ละคนเก่งด้านไหน แล้วพอรู้ เขาก็จะสนับสนุน
“สำหรับหนู การวาดรูปก็มีประโยชน์นะคะ มันทำให้หนูมีความสุข มีความสบายใจ ไม่ต้องเครียดอะไรมาก
“ศิลปะคือความฝันหนึ่งที่หนูชอบมาก ๆ หนูรักด้านนี้ บางคนอาจมองว่าศิลปะดูไร้สาระ แต่บางคนก็มองว่าศิลปะมัน... หาที่เปรียบไม่ได้ มันสวยงาม ไม่ว่าศิลปะที่มีอยู่ในธรรมชาติ ไม่ว่าศิลปะที่เราพยายามสร้าง มันสวยทั้งหมดเลยค่ะ
“อะไรในโรงเรียนไร่ส้มที่หนูมองว่าเป็นศิลปะเหรอคะ หนูว่าสิ่งนั้นคือ ทุกคนที่อยากให้เด็ก ๆ ได้เป็นสิ่งที่เราอยากเป็น
“ส่วนความฝันสูงสุดของหนูตอนนี้ก็คือ หนูอยากเป็นดีไซเนอร์ อยากลองออกแบบเสื้อผ้าสักครั้งหนึ่งในชีวิต ชุดเดียวในชีวิตก็ได้ อยากลองออกแบบดูค่ะ”

_________________

ที่ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
ยังมีเด็กอีกกว่าสองร้อยชีวิต
ที่ต้องการโอกาสในการเข้าถึงการศึกษา
เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิต
เพื่อให้เขาเติบโตไปเป็นประชากรที่มีคุณภาพ
เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศไทย

ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการเติมเต็มความฝัน
ของเด็ก ๆ ในศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
ได้ที่บัญชี : ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา ธ.กรุงไทย
เลขที่บัญชี 539-0-57058-8
#ศูนย์การเรียนไร่ส้มวิทยา
#มูลนิธิกระจกเงา