09/08/2026
IsanHot NewsEP.1 |
ครึ่งปีเดียว คนไทยเสียหาย
"เกือบ 9,000 ล้านบาทถึงเวลาหรือยังที่ “กฎหมายไซเบอร์” ต้องคุ้มครองผู้บริโภคมากกว่านี้"
ช่วงเดือนมกราคม–มิถุนายน 2569 คนไทยถูกหลอกลวงทางออนไลน์มากกว่า 170,000 คดี มูลค่าความเสียหายรวมเกือบ 9,000 ล้านบาท หรือเฉลี่ยมากกว่า 52,000 บาทต่อคดี
กว่า 61% ของคดีเกิดผ่าน Facebook ขณะที่ LINE แม้มีจำนวนคดีน้อยกว่า แต่สร้างความเสียหายรวมในระดับใกล้เคียงกัน
ตัวเลขนี้ไม่ได้เป็นเพียงสถิติอาชญากรรม แต่คือเงินเก็บ ความเชื่อมั่น และชีวิตของผู้บริโภคจำนวนมากที่ได้รับผลกระทบ
คำถามสำคัญไม่ควรมีเพียงว่า “ทำไมผู้เสียหายจึงหลงเชื่อ?”
ปัจจุบันมิจฉาชีพใช้ทั้งเพจปลอม บัญชีปลอม โฆษณาหลอกลวง การแอบอ้างบุคคลหรือองค์กร และเทคนิคทางดิจิทัลที่ทำให้ผู้บริโภคเชื่อว่าเป็นธุรกรรมที่ถูกต้อง
ดังนั้น การแก้ปัญหาไม่ควรโยนภาระให้ผู้บริโภคเพียงฝ่ายเดียว
สิ่งที่ต้องพิจารณาคือ แพลตฟอร์ม ผู้ให้บริการทางการเงิน และหน่วยงานรัฐ มีหน้าที่ในการป้องกันและลดความเสียหายได้มากเพียงใด
ผู้กระทำผิดโดยตรงต้องรับผิดตามกฎหมาย ขณะเดียวกัน ความรับผิดของแพลตฟอร์มหรือผู้ให้บริการรายอื่นต้องพิจารณาตามข้อเท็จจริง หน้าที่ตามกฎหมาย และพฤติการณ์ของแต่ละกรณี ไม่ใช่สรุปว่าทุกกรณีแพลตฟอร์มต้องชดใช้โดยอัตโนมัติ
ถึงเวลาปรับระบบจาก “ตามจับ” เป็น “ป้องกันก่อนเงินหาย”
หากพบเพจ บัญชี หรือโฆษณาที่มีพฤติการณ์หลอกลวงซ้ำ ๆ ระบบควรสามารถตรวจจับ แจ้งเตือน ระงับ และส่งต่อข้อมูลให้เจ้าหน้าที่ได้รวดเร็วขึ้น
เพราะในโลกดิจิทัล เงินสามารถถูกโอนออกไปและกระจายต่อได้ภายในเวลาไม่กี่นาที
บทสรุปของสำนักข่าว
ความเสียหายเกือบ 9,000 ล้านบาทในเวลาเพียงครึ่งปี คือสัญญาณเตือนว่า การคุ้มครองผู้บริโภคในยุคดิจิทัลไม่ควรเป็นหน้าที่ของประชาชนฝ่ายเดียว
คำถามที่สังคมควรถามต่อคือ
“เมื่อประชาชนถูกหลอกผ่านระบบดิจิทัล ใครควรมีหน้าที่ป้องกัน และใครควรต้องรับผิดเมื่อระบบที่เกี่ยวข้องไม่สามารถหยุดความเสียหายได้?”
EP.1 | Nearly THB 9 Billion Lost by Thai Consumers in Just Six Months
Is It Time for Stronger Cyber-Law Protection for Consumers?
From January to June 2026, Thai consumers were affected by more than 170,000 online scam cases, with total reported losses approaching THB 9 billion — an average of more than THB 52,000 per case.
More than 61% of the cases were linked to Facebook, while LINE, despite having fewer reported cases, generated total losses at a level close to Facebook.
These figures are not merely crime statistics. They represent people's savings, trust, and financial security.
⚖️ The question should not simply be: “Why did the victims believe the scammers?”
Online fraud today involves fake pages, fake accounts, deceptive advertisements, impersonation, and increasingly sophisticated digital techniques designed to make fraudulent transactions appear legitimate.
Therefore, consumer protection should not be treated as the responsibility of consumers alone.
The key legal question is how far digital platforms, financial service providers, and government agencies should be required to prevent and limit such losses.
The scammers themselves remain directly responsible under the law. At the same time, the potential liability of platforms and other service providers must be assessed according to the facts, their legal duties, and the circumstances of each case. It cannot automatically be assumed that a platform must compensate every victim.
🔎 The system must move from “catching scammers” to “preventing losses”
When a page, account, or advertisement repeatedly shows signs of fraudulent activity, systems should be capable of detecting, warning, suspending, and rapidly reporting suspicious activity to authorities.
In the digital economy, money can be transferred and moved through multiple accounts within minutes.
Our newsroom's view
Nearly THB 9 billion in losses within only six months should serve as a warning that protecting consumers in the digital age cannot remain the responsibility of consumers alone.
The question society must now ask is:
“When consumers are deceived through digital platforms, who should have the duty to prevent the harm — and who should be accountable when the systems involved fail to stop it?”
第1集｜仅半年，泰国消费者被骗近90亿泰铢
网络诈骗频发：泰国是否需要进一步加强消费者网络法律保护？
2026年1月至6月期间，泰国消费者遭遇的网络诈骗案件超过 17万起，经济损失总额接近 90亿泰铢，平均每起案件损失超过 5.2万泰铢。
其中，超过 61%的案件与Facebook有关。LINE虽然案件数量较少，但造成的总经济损失同样接近Facebook。
这些数字不仅仅是犯罪统计数据，更代表着大量消费者的积蓄、信任以及生活受到影响。
问题不应该只是：“为什么受害者会相信骗子？”
如今的网络诈骗已经发展出多种形式，包括假网页、假账号、虚假广告、冒充个人或机构，以及利用数字技术制造所谓“正规交易”的假象。
因此，保护消费者不能只依靠消费者自己提高警惕。
真正值得关注的法律问题是：
数字平台、金融服务机构以及政府部门，在预防和减少消费者损失方面应承担多大的责任？
诈骗者当然应依法承担直接责任。
与此同时，对于数字平台或其他服务提供者是否承担法律责任，也必须根据具体事实、法律规定的义务以及实际情况逐案判断，不能简单认为只要发生诈骗，平台就必须自动赔偿。
网络治理需要从“事后追捕”走向“事前预防”
如果某个网页、账号或广告反复出现诈骗迹象，平台系统是否能够及时识别、发出警告、暂停相关账号，并迅速向执法部门提供信息？
这是未来网络安全治理必须面对的问题。
因为在数字时代，资金可能在几分钟之内被转移，并经过多个账户迅速分散。
本社观点
仅半年接近90亿泰铢的损失，已经不仅是一个网络犯罪数字，而是对消费者保护制度发出的警讯。
在数字经济时代，防范网络诈骗不应该成为消费者一个人的责任。
社会真正需要讨论的问题是：
“当消费者通过数字平台遭遇诈骗时，谁负有预防损害的责任？如果相关系统没有及时阻止损失，又应该由谁承担相应的法律责任？”
