Hamamönü

13/08/2026

Yılı net belli değil ama kerpiç duvarların ve ahşap cumbaların gölgesinde yükselen bu sokak, mahalle yaşamının en samimi hallerini saklıyor.

Tarihi net değil ama fotoğraftaki kıyafetler, fesli küçük çocuk ve taş döşeli arnavut kaldırımları 1930’lar ile 1940’lar arasını gösteriyor. Burası eski Ankara dokusunun kalbi ve ruhu sayılan Hamamönü bölgesindeki Sarıkadı (eski adıyla Sarıkadın) Sokak.

O dönemlerde bu sokaklarda hayat oldukça sakin ve imece usulü akardı. Mutfaklardan yükselen taze çorba kokuları cumbalı evlerin pencerelerinden sokağa sızar, mahallenin çocukları gün boyu toprağın ve taşların üzerinde güvenle oynardı. Kadınlar çarşıdan ya da komşu ziyaretinden dönerken sokak aralarında durup hal hatır sorar, akşamüstleri ise Ahşap pencerelerden çocuklara akşam yemeği için seslenilirdi. Günümüzün yüksek binaları arasında kaybolmaya yüz tutan o samimi komşuluk bağlarını barındıran kent hafızası, işte bu fotoğraftaki her bir kerpiç tuğlada ve ahşap cumbada yaşamaya devam ediyor. Ankara tarihi açısından bu tarz detaylar, geçmişin gündelik yaşamına tutulan en canlı fenerdir.

Hamamönü’nün bu tarihi sokaklarında daha önce hiç yürüdünüz mü? Kiminle gezmiştiniz?

13/08/2026

Hamamönü’nün ahşap cumbalı evleri arasında pedal çeviren bu genci ve arkada onu izleyen çocuğu belki tanıyan çıkar.

Hamamönü’nün dar, taş döşeli sokaklarında zamanın adeta yavaş aktığı bir öğle sonrası. Ahşap cumbalı geleneksel evlerin gölgesinde, grili süveteri ve kravatıyla bisiklet süren bu gencin duruşu, o dönemin mahalle yaşamındaki zarafeti gözler önüne seriyor. O yıllarda Hamamönü; bakkalından fırınına herkesin birbirini ismiyle bildiği, çocukların sokak aralarında özgürce koşturduğu sıcacık bir komşuluk iklimine sahipti. Okul çıkışı veya hafta sonu sokakta pedal çevirmek gençler için en büyük eğlenceydi; arkadan yürüyen küçük çocukların imrenen bakışları ise bu anın en tatlı detayı. Ankara tarihi açısından sivil mimarinin en kıymetli örneklerini barındıran bu sokaklar, restorasyonlarla değişmiş olsa da eski mahalle ruhu kent hafızası içinde varlığını koruyor. Peki, fotoğrafta sağ taraftaki ahşap cumbanın hemen altında beliren o küçük tabelanın hangi dükkana veya terziye ait olduğunu hatırlayan var mı? Binalar yenilense de o Arnavut kaldırımlarında yankılanan bisiklet zillerinin sesi hâlâ dün gibi taze.

Siz de çocukluğunuzda Hamamönü’nün bu sokaklarında koşturdunuz mu veya bisiklet sürdünüz mü? Bu fotoğrafı görüp eski Hamamönü günlerini hatırlayacak bir arkadaşınız varsa ona mutlaka gönderin.

06/05/2026

20/02/2026

Ankara'nın Unutulan Gecesi... 🌊 1981 yılının Temmuz ayında, sadece 1.5 saatlik sağanak nasıl oldu da 5 canı hayattan kopardı?

Milliyet gazetesinin bu 40 yıllık kupürü, Balgat ve Dikmen'i vuran büyük sel felaketinin acı bir tanığı. O günü yaşayanlar veya ailesinden dinleyenler var mı aramızda? Anılarınızı ve düşüncelerinizi yorumlarda paylaşarak bu tarihi anıyı birlikte canlı tutalım.

#1981

20/02/2026

20/02/2026

Bir zamanlar Ankara sokaklarında zaman, modern binaların değil, köylülerin odun yüklü eşeklerinin adımlarıyla ölçülürdü.

Bu fotoğraflara bakarken insan ister istemez derin bir nefes alıyor; genzi hafif yakan o kömür ve odun dumanı kokusu burnuna geliyor. Karın henüz yeni düştüğü veya kalktığı o soğuk Ankara günlerinde, şehrin kalbi olan pazar yerlerinde hayat tam da böyle akıyordu.

Görsellerde; odun getiren köylülerin bekleyişini, karla kaplı dar sokaklardaki gündelik telaşı ve bugün yerinde yeller esen o kerpiç-taş karışımı eski Ankara evlerini görüyoruz.

Küçük bir not: Bu karelerin 1930'lu yılların Ankara'sına ait olduğu söyleniyor. Tarihler konusunda arşiv kayıtları bazen yanıltıcı olsa da, fotoğrafların hissettirdiği o saf ve dokunulmamış Ankara ruhu kesinlikle gerçek.

Bu kareler size çocukluğunuzdaki Ankara’yı mı hatırlatıyor, yoksa hiç görmediğiniz bir özlemi mi? Fotoğraflar arasında en çok hangisi sizi o yıllara götürdü? Yorumlarda buluşalım. 👇

20/02/2026