09/09/2014
Bir dostoyevski vari ,
hikayede şiir..
Ah benim eşsiz dostum ,su hayatta en güzel şey seninle aynı yolu eskitmemiz olsa gerek , bir elimde pipo bir elim cebimde, muhabbetimizin yaprakları dökülüyor sanki kahkahalarımızın perdesinde,ah benim çilekeş dostum sevdiğinin ismi geçince nasılda kesiliveriyor kahkahaların ne olurdu sanki elimde fırsat olsaydı hemen düşerdim peşine ve sen derdim hey sen ne hakkın var benim dostumu böylesi bir ateşe atmaya ya git su ol dostuma yada uzak dur barut olma derdim ah benim yüreği Demir'den dostum hiçbir kavgalarımızda eğilmedide bir aşk illetinde eriyi verdi koca yüreğin , 1ci Maslak yokuşunu çıkarken başlardık ayrılığın veda şarkılarına ben mırıldanırken sen girerdin araya ve ayrılığımızın son metrelerine vedalaşma kala müstakbel dostum ben ayrılığı sevmem kavuşmak için yanıyorum zaten der ve gecenin perdesini kapatırdın...
Fileridakyarim