27/01/2026
Kula evleri, taşla ahşabın değil; yüzyılların üst üste birikmiş hikâyesidir. Farklı kültürlerin aynı sokakta bıraktığı ortak mirastır. Ancak bu miras her yıl biraz daha eksiliyor. Çatılar çöküyor, pencereler susuyor, bir zamanlar hayat olan mekânlar sessizliğe terk ediliyor.
Bu bir ihmal değil, yavaş ama kararlı bir yok oluştur. Acil koruma tedbirleri alınmazsa bu evler yalnızca anılarda ve fotoğraflarda kalacak. Bürokrasi hızlanmalı, restorasyon süreçleri gecikmeden başlamalı, uzun vadeli ve ulaşılabilir kredi imkânları sağlanmalıdır.
Bugün sahip çıkılmazsa, yarın anlatacak bir Kula da kalmayacak. Ve bir gün bu sokaklardan geriye, sadece “bir zamanlar burada hayat vardı” cümlesi kalacak.
Fotoğraf: