Gminna Biblioteka Publiczna w Siennie

23/08/2026

Kolejny dyplom dla wytrwałego czytelnika. Gratulacje dla Marcela.

21/08/2026

21/08/2026

Polecajka!
„Zakorzeniona nadzieja. Jak nie dałam się pokonać rakowi” to poruszająca autobiograficzna opowieść o walce z chorobą nowotworową. Autorką jest młoda kobieta, matka trójki małych dzieci. Justyna Trzeciak - Gorzelanna ukazuje swoją wstrząsającą historię. Pisze jaka była silna w obliczu życiowego kryzysu. Autorka, która sama usłyszała diagnozę raka piersi z przerzutami, dzieli się z czytelnikami własnymi doświadczeniami, emocjami oraz drogą, jaką przeszła od strachu i zwątpienia do odzyskania nadziei i wewnętrznej równowagi. Pisze otwarcie o lęku, bólu, kryzysach psychicznych oraz wpływie choroby na relacje rodzinne. Dzięki temu czytelnik otrzymuje prawdziwy obraz zmagań osoby chorej, a jednocześnie poznaje sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami i codziennymi wyzwaniami. Mąż dzieci dzielące życie z osobą chorą onkologicznie też przeżywają swoje dramaty. Zwłaszcza małe dzieci pozbawione poczucia bezpieczeństwa.
Autorka opowiada przede wszystkim o życiu, przemianie i odnajdywaniu sensu w najtrudniejszych momentach. Pokazuje, że nawet doświadczenia graniczne mogą prowadzić do przewartościowania priorytetów i głębszego doceniania codzienności. Sama podkreśla, że nie jest to książka wyłącznie o chorobie, lecz o życiu toczącym się mimo diagnozy. Pani Justyna odczarowuje również oddziały onkologiczne. Pisze o zawartych znajomościach z osobami, rozmowach podczas podawania chemii i pobytach w szpitalu.
Autorka umiejętnie łączy osobiste wspomnienia z refleksjami, które mogą stać się wsparciem dla osób chorujących, ich rodzin oraz wszystkich mierzących się z życiowymi trudnościami.
„Zakorzeniona nadzieja” to książka, która skłania do refleksji nad kruchością życia, ale jednocześnie niesie ważne przesłanie o odwadze, miłości i nadziei. To wartościowa lektura nie tylko dla osób dotkniętych chorobą nowotworową, lecz dla każdego, kto potrzebuje przypomnienia, że nawet w najtrudniejszych chwilach można odnaleźć siłę do dalszej walki.

11/08/2026

Polecajka!
Powieści „Bękart” oraz „Król życia”Anny Stryjewskiej, stanowiące dwa pierwsze tomy cyklu „Syn wiatru”, zabierają czytelnika w poruszającą podróż przez losy Szymona Gołębiewskiego. Chłopiec, a później młody mężczyzna, od najmłodszych lat mierzy się z przeciwnościami losu.
Pierwszy tom cyklu „Bękart” to opowieść o dzieciństwie naznaczonym odrzuceniem, samotnością i brakiem poczucia bezpieczeństwa. Szymon dorasta w cieniu rodzinnych dramatów, doświadcza utraty najbliższych i trafia do domu dziecka. Autorka z ogromną wrażliwością pokazuje świat widziany oczami dziecka, które mimo licznych krzywd nie traci w sobie nadziei i potrzeby miłości. To książka przejmująca, wzruszająca i skłaniająca do refleksji nad tym, jak wielki wpływ na życie człowieka mają dziecięce doświadczenia.
W drugim tomie „Królu życia” spotykamy Szymona już jako młodego mężczyznę wkraczającego w dorosłość. Akcja rozgrywa się w czasie transformacji ustrojowej lat dziewięćdziesiątych, gdy przed przedsiębiorczymi ludźmi otwierają się nowe możliwości. Bohater odnosi sukcesy zawodowe, poznaje smak pieniędzy i spełnienia marzeń, ale szybko przekonuje się, że szczęścia nie można mierzyć jedynie stanem konta. To historia o dojrzewaniu, odpowiedzialności i poszukiwaniu własnego miejsca w świecie.
Największą siłą obu powieści są wiarygodnie wykreowani bohaterowie. Stryjewska nie idealizuje swoich postaci – pokazuje ich słabości, błędy i wewnętrzne rozterki. Dzięki temu czytelnik łatwo angażuje się emocjonalnie w ich losy. Na uwagę zasługuje również realistyczne tło społeczne i historyczne, które pozwala lepiej zrozumieć realia Polski lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.
Książkę czyta się z ciekawością, a emocjonalna narracja sprawia, że trudno odłożyć je na półkę. Wzruszenie przeplata się tutaj z nadzieją, a dramatyczne wydarzenia z momentami szczęścia i triumfu.
„Bękart” i „Król życia” to wartościowe powieści obyczajowe o sile charakteru, walce z przeciwnościami losu i poszukiwaniu własnej drogi. To historie, które poruszają serce i pozostają w pamięci na długo po zakończeniu lektury. Polecam je wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej, którzy cenią emocjonujące, życiowe i pełne autentyzmu opowieści.

31/07/2026

Pożegnanie Pani Dyrektor Gminnej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Rzeczniowie Krystyny Wójtowicz.

27/07/2026

Polecajka!
Trzy przyjaciółki Karolina, Lena, Patrycja wkraczają w dorosłość. Po raz ostatni spotykają się na lodach w Krakowie pod pomnikiem Mickiewicza. Każda jest inna łączy je tylko przyjaźń i wspólna szkoła. Obiecują sobie że spotkają się za 20 lat pod pomnikiem Mickiewicza. A w międzyczasie zwyczajne życie. Jedna z bohaterek pragnie pisać marzy jej się kariera. Jednak jej związek z Markiem mocno odbiega od jej wyobrażeń o związku. Patrycja zamiast rozkwitać staje się coraz mniejsza. Autorka pokazuje, jak cienka bywa granica między miłością a emocjonalnym uzależnieniem oraz jak trudno dostrzec sygnały ostrzegawcze, gdy uczucia przesłaniają rozsądek. Szczególnie interesująca jest przemiana głównej bohaterki, która stopniowo uczy się stawiać własne potrzeby ponad oczekiwania innych. Ważną rolę odgrywa również motyw przyjaźni – relacja Patrycji z Leną i Karoliną pokazuje, jak wielkim wsparciem mogą być bliscy ludzie w najtrudniejszych momentach życia.
„Nie nazywaj tego miłością” Marii Madej to książka, która wzrusza, angażuje i pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Polecam wszystkim osobom zainteresowanym literaturą obyczajową poruszającą ważne problemy społeczne i emocjonalne. To nie tylko opowieść o miłości, ale przede wszystkim o odnajdywaniu siebie i odzyskiwaniu poczucia własnej wartości.

22/07/2026

Dnia 22 lipca (środa) biblioteka w Siennie czynna do godziny 14.

21/07/2026

Polecajka!
„Amor w bibliotece” to ciepła i pełna emocji powieść obyczajowa, Anny Wojtkowskiej-Witala przedstawia historię dojrzałej kobiety pracującej w bibliotece, która prowadzi spokojne i uporządkowane życie w Mikołowie. Wszystko zmienia się, gdy podczas górskiej wędrówki poznaje Martina. To spotkanie staje się początkiem wydarzeń, które wywracają świat Agnieszki Czapli do góry nogami.
Kobieta nie jest idealna ma swoje obawy, przyzwyczajenia i wątpliwości. Dzięki temu czytelnik może łatwo zrozumieć jej emocje i kibicować jej w podejmowaniu ważnych życiowych decyzji. Równie interesująco przedstawiono Martina, który początkowo wydaje się człowiekiem niezależnym i niechętnym do zobowiązań.
Autorka bardzo ciekawie ukazuje również pracę bibliotekarzy. W powieści biblioteka nie jest jedynie tłem wydarzeń, lecz ważnym elementem fabuły. Autorka pokazuje, że biblioteka to miejsce pełne życia, pasji i ludzi zaangażowanych w swoją pracę. Przełamuje tym samym wiele stereotypów związanych z tym zawodem.
Książkę czyta się lekko i z przyjemnością. Nie brakuje w niej wzruszeń, humoru oraz refleksji nad samotnością, dojrzałą miłością i odwagą potrzebną do wprowadzania zmian w swoim życiu.
„Amor w bibliotece” to wartościowa powieść obyczajowa, która pokazuje, że szczęście może przyjść w najmniej oczekiwanym momencie. Polecam ją szczególnie osobom lubiącym życiowe historie, pełne ciepła, emocji i optymizmu, a zwłaszcza bibliotekarzom i sympatykom bibliotek.

21/07/2026

Polecajka!
„Być jak Ingrid” Agaty Bizuk to poruszająca powieść obyczajowa, która przenosi czytelnika do Wałbrzycha końca lat osiemdziesiątych. Jest to historia osadzona w okresie przemian ustrojowych, kiedy zamykanie kopalń i niepewność jutra wpływały na życie tysięcy rodzin. Główną bohaterką książki jest Ingrid Kręcisz . Jest to silna i zaradna kobieta, matka czwórki dzieci , która stara się zapewnić swojej rodzinie bezpieczeństwo mimo trudnych czasów. Ingrid imponuje swoją siłą charakteru, odpowiedzialnością i troską o bliskich. Czytelnik może obserwować jej zmagania z codziennymi problemami, a także przemianę, jaką przechodzi pod wpływem życiowych doświadczeń. Interesującym wątkiem jest również tajemnica związana z przedwojenną willą „Wandzia”, która dodaje historii dodatkowej głębi i budzi ciekawość.
Autorka bardzo realistycznie przedstawia codzienność mieszkańców górniczego miasta. Problemy związane z utratą pracy, lęk o przyszłość oraz zmieniająca się rzeczywistość społeczna tworzą wiarygodne tło dla losów bohaterów. Dzięki temu książka nie jest jedynie opowieścią o jednej rodzinie, ale także obrazem ważnego okresu w historii Polski.
Styl Agaty Bizuk jest lekki i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z dużym zainteresowaniem. Autorka umiejętnie łączy wątki rodzinne, historyczne i emocjonalne, tworząc opowieść pełną wzruszeń, humoru i refleksji. Szczególnie wartościowe jest pokazanie siły kobiet oraz znaczenia rodziny w trudnych momentach życia.
Książka nie tylko dostarcza emocji, ale również pozwala lepiej zrozumieć realia życia w Polsce u schyłku PRL-u. Polecam ją wszystkim miłośnikom literatury obyczajowej oraz osobom zainteresowanym historią najnowszą naszego kraju. Szczególnie zainteresuje osoby, które z autopsji pamiętają trudne czasy transformacji, reformy Balcerowicza, denominację, braki towarów w sklepie, początki kapitalizmu w Polsce.

21/07/2026

Polecajka!
"Biały szkwał” Katarzyny Grochowskiej to wciągająca powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w malowniczej scenerii Mazur. Znajdziemy tu również motyw tajemnicy. Autorka umiejętnie łączy historię pełną emocji z zagadką sprzed lat, tworząc opowieść, od której trudno się oderwać. Główną bohaterką jest Alicja – młoda dziennikarka z Warszawy, która przyjeżdża do Popielna, aby zbadać legendę o tajemniczym siwym koniu oraz tragedii związanej z gwałtownym białym szkwałem, który miał miejsce w 2007 roku.
Mazurskie jeziora, mgły i lokalne legendy tworzą niezwykłe tło dla wydarzeń sprzed kilku lat. Czytelnik z zainteresowaniem śledzi losy bohaterów. Autorka umiejętnie buduje napięcie, odsłaniając kolejne fragmenty przeszłości i pokazując, jak dawne wydarzenia wpływają na życie wielu osób.
Szczególnie interesująca jest postać Judyty. Jest ona właścicielką pensjonatu w którym zatrzymuje się Alicja. Kobieta skrywa wiele ciekawych tajemnic, które powoli zostają odkrywane. Kobieta nie miała łatwego życia jej której dramatyczna historia wzbudza współczucie i skłania do refleksji. Książka porusza ważne tematy, takie jak miłość, poczucie winy, rodzinne tajemnice, przebaczenie oraz poszukiwanie prawdy. Dzięki temu jest nie tylko ciekawą historią, ale także opowieścią o ludzkich emocjach i konsekwencjach podejmowanych decyzji.
„Biały szkwał” polecam szczególnie miłośnikom literatury obyczajowej z nutą tajemnicy. To poruszająca i emocjonująca powieść, która pokazuje, że nawet po największej burzy można odnaleźć nadzieję i spokój. Typowa lektura na wakacje.